Freaks (1932)

Deze stond als één van de weinige films op mijn(must-see)lijstje om te kijken. En dat is me absoluut niet tegen gevallen! Het begint met een zeer sterke opbouw. We ontmoeten één voor één de personage van het circus. En waar het eerst allemaal gemoedelijk verloopt blijkt algauw dat er steeds meer dreiging ontstaat. Wat uiteindelijk resulteert in een angstaanjagende eindspel. Zoals de “Freak” door de modder kruipen was rondweg om de koude rillingen van te krijgen. Ondanks zijn leeftijd een nog best actueel thema. TOP-film!

Fijne film, ontdekt door de horror-K.O. Erg jammer dat de censuur het mes erin heeft gezet en stukken ontbreken. Geen idee of het daardoor komt, maar het huwelijk was heel plots, net als de ondergang ervan. Ben het met Donkerwoud eens dat er een verwijzing naar Duitsland in de film zit, de personages hebben grote namen (Hercules, Cleopatra), behalve Hans en Frieda, de twee Duitse... dwergen. Misschien is het puur satire, Duitsland had WW I verloren en ze voelden zich immers gekleineerd. Maar de échte freaks in de film zijn natuurlijk Cleopatra en Hercules. Richting de 4*.

Toch iets meer van verwacht.

Het is geen geheim dat ik geen groot liefhebber ben van de klassieke film, maar die oude horrors hebben vaak toch nog enige charme. Ze duren ook meestal niet te lang en voor een keertje is het geen ramp. Veel typische moderne horrorkenmerken vallen er niet meer te herkennen in die films, maar Freaks is toch wel érg magertjes op dat gebied.

Het shockerende mis ik ook gewoon. Men heeft werkelijk misvormde mensen gecast voor de rollen van "de freaks", maar hoezo is dat erg? De meeste zijn ook niet zo freakish en echt opvallend exploiteren doet de film hen nu ook weer niet. Ze maken deel uit van de setting en acteren binnen een plotje, meer is het niet.

Op het einde van de film zit er een thriller-achtige scene in, maar daarvoor kan je het toch ook moeilijk als horror omschrijven. We schrijven het dan maar toe aan andere normen. Los daarvan is het plotje erg flauw, het acteerwerk beneden alle pijl en is het drama compleet mislukt. Voor een film die amper 60 minuten duurt is het redelijk saai, toch jammer.

Mnee, had me hier iets meer van voorgesteld. Flauw filmpje, z'n imago compleet onwaardig.

1.0*

Unieke, surrealistische film over de intriges binnen een rondreizend circusgezelschap. De film ontleent zijn status aan het feit dat de bizarre, mismaakte mensen uit het gezelschap ook daadwerkelijk gespeeld worden door mismaakte mensen, iets dat resulteert in een vervreemdend maar tegelijkertijd fascinerend schouwspel. Er wordt overigens helemaal niet slecht geacteerd. Zo vreemd dat de film altijd wel een impact zal blijven hebben, vermoed ik.

Deze stond al lang op mijn verlanglijstje omdat deze telkens opdook in één of ander Horror lijstje. 't Is er nooit van gekomen omdat het jaar 1932 me afschrikte. Ik verwachte me al aan wazige beelden, een vreselijke klankband (of totaal geen klank) en houterig acteerwerk in deze bijna 100 jarige film. Ik was dan ook aangenaam verrast toen ik de kwaliteit van al de opgesomde aspecten zag. Perfecte beeldkwaliteit en de manier waarop het in beeld wordt gebracht. Deze film was zijn tijd ver vooruit. En het acteren was gewoonweg formidabel. Geen overdreven bewegingen en gelaatsuitdrukkingen. Geen houterige personages en geforceerde dialogen. En er werd een bizar wereldje geschetst. Petje af. Het enige is het label horror waar ik een probleem mee heb. Het is eerder een drama met een moralistische inslag. Volgens IMDb werden de meest confronterende scenes weggelaten. Blijkbaar zat er een scene in waar Hercules gecastreerd werd en vervolgens op het einde opdaagt als lid van de freaks met een hoog stemmetje. Misschien was het dan toch nog een beetje meer horror geweest.

3.5*

Een vroege horrorfilm.

Het valt moeilijk te ontkennen dat deze Freaks een behoorlijke status heeft verworven, en in bepaalde opzichten ook niet onverdiend. De controverse en chaos die om de film heen hing was blijkbaar extreem, maar een deel van het materiaal is verloren gegaan en bovendien is het voor hedendaagse standaarden niet erg indrukwekkend meer.

Niettemin vond ik de opzet van de film erg geslaagd, want regisseur Browning besloot voor de rollen van Freaks echte "freaks" (vergeef me de woordkeuze) te gebruiken. Enkelen daarvan kunnen ook serieus goed acteren, met als grote uitschieters Harry & Daisy Earles. Toch wel beiden namen die er duidelijk uitspringen, maar in het algemeen zijn de "freaks" stukken beter dan de "normale" acteurs.

Baclanova is bijvoorbeeld een verschijning die er niks van bakt, vreselijk theatrale verschijning die alleen maar gekke bekken trekt en schreeuwt. Ik snap volledig waarom ze zo acteert, maar niettemin vond ik het vooral vervelend. Ik neem aan dat ik haar niet vervelend moest vinden, maar gewoon slecht als in kwaadaardig. Ook andere castleden zoals Ford zijn tamelijk onzichtbaar.

Het verloop is kort, maar toch weet deze film geregeld wat taai te zijn. Enkele beelden tussendoor zijn sfeervol waarbij er goed gebruik wordt gemaakt van de materie, maar toch wist het me nooit echt te grijpen. Tevens vond ik het jammer dat we niet echt in volle glorie zo'n show zagen, we zien nu vooral de setting eromheen en nooit zo'n freakshow zelf. Zo kom je niet echt te weten waar de artiesten zo goed in moeten zijn, en dat beschouw ik als een gemiste kans.

Het eindigt tamelijk verrassend voor een film uit de jaren 30, maar toch vond ik Freaks niet de meest geslaagde klassieker. Het voornaamste kritiekpunt is dat het me niet echt wist te grijpen. Deze film leunt op enkele sterke prestaties, maar die zijn niet genoeg om de film naar een voldoende te tillen. Zowel Harry als Daisy Earles krijgen te weinig steun van de overige castleden, maar ook het verhaal zelf wist me niet echt te grijpen. Ik vond zo'n wraakconcept niet erg passend en vooral een beperkte kijk op wat je allemaal had kunnen doen met het concept. Leuk om gezien te hebben, maar daar houdt ook het weer op voor mij.

Een klassieker uit de oude doos. Een opmerkelijke film ook omdat er voor de cast daadwerkelijk misvormden werden gezocht. Het maakt het alleen maar bijzonder, ook omdat het acteerwerk in het algemeen prima te noemen is. De sfeer van het rondtrekkende circuskamp komt goed over op het scherm. Uiteraard kan je je vandaag de vraag stellen of dit alles wel ethisch te verantwoorden valt. Mensen betaalden veel geld om dergelijke mensen te zien. Empathie was steeds veraf en uitbuiting dichtbij...

Hier zijn echter de mismaakten de protagonisten van het verhaal. Hercules en Cleopatra zijn dan weer de boeven. Ook dat alleen al maakt de film baanbrekend, in een periode dat Frankenstein, Dracula en andere monsters aan de andere kant van de ring stonden.

Prima spanningsboog en sfeer ook. De film leidt naar een climax. Eng wordt het inderdaad nooit, aar kan me best inbeelden dat de film 100 jaar terug een serieuze impact had. Ik zag hem op DVD, vermoedelijk toch wat gecensureerd als ik andere dingen hierover lees.