De Vliegende Hollander (1995)

Erg ambitieuze (en daardoor sowieso bewonderenswaardige) film van de eigenzinnige Utrechter Jos Stelling, die langzamerhand in verre buitenlanden meer fans heeft dan in eigen land.

Maar het moet ook gezegd : Stelling weigert een samenhangend verhaal te vertellen, en laat zich iedere keer weer (bewust, neem ik toch aan) verleiden tot zijlijnen, zijsprongen, overbodigheden. Alles ziet er prachtig uit, er is uitbundig gefantaseerd, er loopt een bekende italiaanse acteur (Nino Manfredi) in rond... het is barok, het is opera, het is af en toe veel te lang - maar bij dat alles : waar gaat de film nou eigenlijk over ?

Unieke film vind ik. Dit waren de middeleeuwen dus echt.

De Jeroen Bosch-achtige sfeer, met name in het rasphuis, wat een ellende.

Toch, ondakns de minpuntjes opgenoemd door Hugohei:

lijkt me een interesante, alleraardigste film!

Waarom lijkt het zo alsof zo weinig Nederlanders bekend zijn met dit soort films, die verhalen over onze eigen geschiedenis(helden)?

Net bij de avond van de filmquiz op nl 3 een fragment van Rene Mioch in gesprek met Jos Stelling en Gerard Thoolen over de film. Thoolen zit zich enorm op te jutten en dan vraagt Mioch tijdens het echte interview dat je de film toch wel traag kan noemen. Wat doet die Thoolen.. Die barst uit in woede

Zeer geestig moment idd.

Kende het al, zat in de docu van Pieter Verhoeff over Gerard Thoolen: Alles komt ergens van . Aanrader overigens.

ik vond dit toch wel een sfeervolle film, heb hem nou al 2 x op tv gezien

3.5 *

Is deze ook op dvd verkrijgbaar? En zo ja, bij welke (internet)winkel?

Niet los op DVD verkrijgbaar, enkel in de Jos Stelling box van A-Film. Bij de meeste (web)winkels wel te koop voor een prijs van rond de 120 euro.

Dank voor jouw reactie. Jammer, dat-ie niet los verkrijgbaar is. 120 euro is wel wat veel om alleen deze film te zien. Ik wacht wel tot De Vliegende Hollander een keer op t.v. voorbij vliegt.

Moeilijk te volgen film en soms erg langdradig. Stelling laat weer alles en iedereen er vreselijk uitzien zoals hij dat al eerder deed in middeleeuwse drama's. Ik vond het daarom letterlijk en figuurlijk een erg lelijke film om te zien.

Heerlijke film vol gekkigheden, subtiele grapjes, smerigheid, poezie, maar vooral nostalgie. Nino Manfredi in de eerste helft steelt de show als Campanelli 'De Speelman', terwijl René van 't Hof het stokje overneemt als hilarische dwerg ('we doen net alsof we komedianten zijn') die het maar niet lukt 'De Hollander' te doden.

Ik zag overigens een versie van ongeveer 200 minuten (een 4-delige tv-serie?), waardoor het verhaal wellicht minder verknipt 'lijkt' dan de bioscoopversie. Ik heb in ieder geval genoten en veel gelachen, de lage score hier is net als de film haast absurdistisch te noemen: 3,5*.

Waar gezien Mug? Zou die graag eens zien.

Werd afgelopen avond uitgezonden op Cultura (dat de komende tijd veelal in het teken staat van het NFF), eenmalig. Ik kan zo 1-2-3 overigens geen info vinden omtrent deze 'tv-serie versie', die toch klaarblijkelijk bestaat...

Die versie is in 1997 gemonteerd en uitgezonden meen ik. Wel zonde dat ik dat kanaal niet kan ontvangen dan. Denk dat er wel wat dingen opkomen die ik graag zou opnemen. Film heeft ook wel wat, vooral een fascinerende sfeer.. Zoals elke film van Stelling. Dikke drie voor de filmversie, zou de langere versie graag eens zien, wellicht iets diepgravender.

Ik dacht al, die tijden van de uitzending waren wel erg kort. Had het toch wel graag gezien eigenlijk.

Welk een verschil in het stemgedrag hier tegenover imdb. Op MM 5,14 (2 x 2,57) en op imdb 7,3. Is bijna de helft meer. Best veel.

Je had het niet beter kunnen verwoorden!

In het begin zit je nog vol hoop en verwonderd te kijken, maar na een tijd begint het echt te vervelen. Het lijkt wel of Stelling er alles aan doet de kijker van zich te vervreemden. En het dan nog gek vinden dat de bioscoopgangers deze film voor het grootste gedeelte links lieten liggen. Misschien gewoon niet goed genoeg?

Stelling wordt over het algemeen in het buitenland (bij een beperkte groep mensen) hoger aangeslagen dan in Nederland.

Ik vind dit zijn beste film. Bij deze film snapte ik eindelijk wat hij voor rmogelijkheden heeft en waarom hij wordt geprezen (de film werd door de pers destijds trouwens unaniem neergesabeld). De Wisselwachter (zijn meest geprezen film) kon ik nauwelijks doorheen komen.

Dat zijn talenten voor beeld en verhaal eindelijk voor mijn gevoel op zijn plek vinden. Eindelijk zag ik ook, wat anderen blijkbaar al eerder zagen.

Rembrandt Fecit al gezien van Stelling? Verbluffende beeldtaal. Vind De Vliegende Hollander een fascinerend project, maar er rammelt nogal wat aan. Ga hem binnenkort nog eens bekijken.

Ik viel bijna in slaap bij deze film, jongens toch. In het begin was het verschikkelijk want ik dacht dat het een Italiaanse film was maar gelukkig werd dit Italiaans personage uiteindelijk vermoord.

Het enige waar de film in slaagt is het opwekken van een gepaste sfeer bij het verhaal. Geen geromantiseerd verhaal, maar de hardheid van het boerenleven dat vrij relatisch wordt weergegeven.

Alleen is het nogal mager qua verhaal, men teert enkel op dat sfeerbeeld. Ook het acteerwerk is triestig. Ik heb Veerle Dobbelaere zelfs beter zien acteren in reclamespots. Heel bizar ook om te zien dat in een Nederlands thema het gros van de rollen wordt gespeeld door Vlamingen. De Italiaanse speelman bracht wel een leuke verfrissing in de film. Ik ken als Vlaming niet echt de legende van de Vliegende Hollander, dus of het verhaal hier goed weergegeven wordt kan ik niet echt zeggen. Is die Campanelli een historisch figuur of een legende of zo? Raar dat die Italiaan in Nederland tijdens de Spaanse bezetting tussen Vlamingen zich ontfermt over de zoon van de Vliegende Hollander.

En het zal wel aan mij liggen, maar of dat nu geloofwaardig is of niet, de dosis vuiligheid en mest (om het deftig uit te drukken) maken het niet echt aangenaam om naar de film te kijken.

Verder zitten er serieus wat plotholen in het verhaal, maar als ik de commentaar lees van Mug moet er idd een langere versie van bestaan. Misschien dat die de moeite is, maar deze film is niet voor mij besteed. Weinig dialoog en enkel een sfeertje van een periode/biotoop waar ik niet echt op zoek naar ben in films.

Mijn eerste Jos Stelling film is nogal een vreemde eend. Een logisch verhaal kun je niet ontdekken en de maker lijkt alleen geïnteresseerd in aftakking van het verhaal en sfeerbeelden. Vooral in dat laatste punt doet hij het uistekend. Toch vraag ik me af wat hij nu probeert te zeggen. Hier lijkt her naartoe te gaan, een absurde vorm van fantasie dat afspeelt ten tijden van de tachtigjarige oorlog waarbij een lijfeigene opzoekt gaat naar zijn vader en zichzelf. Waarbij de film meerdere malen echt langdradig wordt en gegevenmoment echt moeilijk om wordt uit te zitten. Dat wil nog niet zeggen dat ik het gehad heb met Jos Stelling er zullen dus zeker meerdere films volgen.

Vond het een mooie, diepzinnige, meeslepende film maar ook deprimerend.

Voelde me down na het eind omdat mensen zo onaangenaam zijn [toen en nu] en ik hoopte dat zijn oude liefde hem zou redden uit dat vreselijke gesticht....

Kreeg er diepe, naargeestige gedachten van; niet veel films hebben dat effect dus dat geeft toch wel aan dat 'ie knap gemaakt is.

Maar ik ga om die reden niet nog een keer kijken.

Zou zweren dat Frank Groothof op de poster staat, maar het blijkt z'n broer te zijn.

Grappig.

Deze film is duidelijk van een veel hoger niveau als alle eerdere films van Jos Stelling. Hier zit een echt verhaal in, en deze film is ook veel meer doordacht en veel beter voorbereid. En nu zitten er ook eindelijk echte dialogen in, die kloppen en die goed worden geacteerd. Het enige minpuntje is nu nog de lengte en het tempo van de film. Maar voor Nederlandse begrippen is dit wel een grote spektakelfilm die ook zeker wel wat weg heeft van de Terry Gilliam films.