Cursed (2005)

Eerste 20 min waren nog om aan te zien om daarna naar een zeer bedenkelijk niveau af te zakken.

De weerwolf komt regelrecht uit een pc game , maar dan een spel uit de jaren '80.

Met als dieptepunt

Nou is horror al niet m'n favoriete filmgenre maar als het zo belabberd en clichematig wordt voorgeschoteld als in Cursed dan wordt het wel een erge moeizame speurtocht naar enige filmische lichtpuntjes. Het verhaal; slap en cliche, personages; idem, acteerprestaties; om te janken, SFX; idem. Tis dat ik de film met wat vrienden zat te kijken anders had ik vast en zeker op de uitknop gedrukt. Maar zo met een paar biertjes erbij commentaar geven over de behoorlijke onnozelheid op het scherm maakte de film nog enigzins vermakelijk. Een welverdiende 0,5* voor dit prulwerk.

5 jaar na Scream 3 is Wes Craven terug met een film die we van hem gewend zijn. Zeker de moeite om te kijken, ook al is hij niet echt origineel. Maar de film is wel onderhoudend met enkele leuke wendingen: Jimmy die een homo blijkt te zijn, de hond die ook een weerwolf wordt, ....

Ik heb in elk geval genoten van de film.

Vond het echt een foute film, mede ook omdat weerwolven helemaal niet mijn ding zijn.

Acteren was van sommige ook echt niks, en het verhaal was ook echt erg!

Toch nog anderhalve ster vanwege 2 favorietjes van mij Joshua en Milo.

1,5*

Ik dacht lekker een Zondagmiddag films kijken..

Nou ja, lekker.. Eerst Doom en toen dit.

Een weerwolf-film die onveilige seks gebruikt als argument voor de transformaties. Tuurlijk!

Na Scream is het helemaal de verkeerde kant opgegaan met Wes Craven. Jammer!

1,5*

Craven met een moderne kolderhorror.

De lijn tussen horror en comedy is inderdaad maar dun in Craven's films, iets wat er toch altijd al geweest is, maar vooral na Scream een beetje als z'n handelsmerk naar voren werd geschoven.

Cursed is niet anders. Zit een paar typische "horror" dingen in, maar uiteindelijk is het allemaal erg luchtig, met genoeg komische momenten om als horror verder helemaal niet serieus over te komen.

Verder heb ik weinig met weerwolven, cgi of niet, ze zien er steeds nogal dom uit. Iets in de verhoudingen en effecten die het blijkbaar moeilijk maken om een soort van geloofwaardig eng beest te scheppen.

Verder wel een vlot filmpje, genoeg geinige scenes, horror gedeelte mist duidelijk punch en het duurt iets te lang, maar heb ergere weerwolffilms gezien.

(begin deed mij trouwens erg denken aan The Lost Boys).

Degelijk wegkijkertje, maar zeker niet voor mensen die echt een avondje lekkere horror willen voorgeschoteld krijgen. Film steekt meer een beetje de draak met het genre.

2.5*

matige horrorfilm, waarin alle cliché's langskomen, maar toch vermakelijk blijft. een paar leuke scenes, maar ook een paar slechte, zoals die dat dat weerwolfwijf haar middelvinger opsteekt, dan is het gelijk niet meer eng. er zat ook de nodige dosis humor in maar die dosis bleef gelukkig subtiel. heb me er toch mee vermaakt...* 2,5

What doesn't kill you makes you stronger

Mijn broer kwam hier gisteren mee thuis van de videotheek. Ik had nog nooit van de film gehoord maar omdat hij van de hand van Wes Craven was besloot ik om toch maar mee te zien.

Ik verschiet hier eigenlijk van dat de film uit 2005 komt. De weerwolf zag er verschillende keren er bijzonder fake uit, zijn snuit was ook niet lang genoeg om geloofwaardig over te komen. Lon Chaney zag er eigenlijk nog beter uit in The Wolf Man... Voor de rest wordt er best wel een lekker humoristisch sfeertje neergezet maar spijtig genoeg wordt het nergens echt spannend (zo had men volgens mij veel meer met het soort van spiegelpaleis kunnen doen...)

Het verhaal is zo cliché als het maar kan zijn maar wordt hier en daar nog vermakelijk gemaakt door de dialogen die de hoofdpersonages soms uitslagen. Quotes zoals "Yay... go gay!" of "I guess there's no such thing as safe sex with a werewolf" worden vooral niet geschuwd. Spijtig genoeg gaat het er even vaak over met Joanie als weerwolf die haar middelvinger opsteekt nadat Ellie een opmerking geeft over haar lichaam en dan uiteindelijk wordt neergeknald door een bende politiemannen... Vind ik toch wel spijtig maar voor de rest zitten er wel leuke stukken in zoals het uit-de-kast-komen van Bo.

Christina Ricci, waar ik eigenlijk niets meer van heb gehoord sinds The Addams Family en Black Snake Moan acteert wel redelijk goed maar is toch een kleine gradatie lager tegenover Jesse Eisenberg als haar broer Jake. Ook is het leuk om Milo Ventimiglia (Peter uit Heroes!) nog even in een amusante rol te zien passeren. Joshua Jackson mogen ze trouwens voor mijn part ergens in een donkere kerker smijten want acteren kan hij toch niet.

Uiteindelijk bleek Cursed toch wel vermakelijk te zijn.

3*

Poster trekt trouwens wel extreem hard op die van Scream.

Toch een beetje zonde dit.

Je hebt toch wel enig potentieel in handen met Ricci en Eisenberg, bijtend komisch kunnen deze twee toch wel aan. Maar dat wordt er toch niet uitgehaald. Film is als horror totaal mislukt en en als komedie gewoon mislukt.

Film loopt verder ook totaal niet. Teveel karakters die opeens voorbij komen en even later weer terug komen. Het is omdat het zo simpel is nog wel te volgen, maar het voelt als kijker niet lekker. Vreselijke belichting op momenten, huis licht gaat uit blauw licht gaat aan om de nacht illustreren. Hopelijk was dat ook een grap. Maar het belichten wat daarna in de auto word vertoont (blauw licht blijft op het gezicht wanneer ze duidelijk vrij veel lantaarnpalen langs rijden.) geeft aan dat niemand er echt veel zin in had bij dat departement. Net als bijna iedereen bij deze film.

Vrij gênante film van een horror icoon.

1.5*

Alles beter dan "Scream" mensen...

Typische tiener-horror, maar vol vaart, nergens saai of vervelend en met paar fijne gore scenes.

Originaliteitsfactor 0 (dat geef ik grif toe), maar nog niet eens zo'n hele beroerde up-date van "I Was a Teenage Werewolf".

Aangename pulp.

Van tevoren had ik al geen enge film verwacht, de enige weerwolf-films die daar een beetje in slagen zijn nog steeds The Howling en Silver Bullet uit de goede tijd dat CGI transformaties nog niet kon verpesten.

Craven haalt de spanning in dat opzicht er al meteen uit door veel te veel van de weerwolf te laten zien. De scene in de parkeergarage begint spannend, maar loopt al vrij snel uit in een mislukking als de wolf teveel in beeld komt. Dan maar uitkijken naar de humoristische scenes, want daar slaagt de film dan wel weer een stuk beter in.

Het acteerwerk is met uitzondering van Eisenberg behoorlijk rampzalig, helemaal Ricci heb ik weinig ongeinspireerder zien spelen dan hier. Eisenberg was ondanks de cliché rol die hij moest vervullen erg sterk, helemaal de scene waar hij Bo's 'openbaring' te horen krijgt, terwijl de hond helemaal losgaat was zeer vermakelijk. Qua gore kon het geheel overigens wel iets beter, al zaten er enkele leuke puntjes in.

Gewoon een leuk tussendoortje, niet meer, niet minder.

Deze een paar weken geleden gezien.

Tijdens het kijken kwam ik er langszaam maar zeker achter dat ik hem ooit al eens gezien had.

Film had echter zo weinig indruk gemaakt dat ik het glad vergeten was.

Dit zegt natuurlijk al genoeg.

Craven maakt hiermee 1 van zijn zwakste en meest lopende band films uit zijn carriere.

Matigheid troef bij deze zoveelste weerwolffilm.

Ricci is hier totaal niet op haar plaats, zij is sowieso veelste goed voor dit gebodene.

Een paar aardige schrikmomenten, de scene in de lift is eigenlijk de enige echt spannende, een plottwist en een redelijk spectaculaire finale kunnen de vele tekortkomingen niet geheel camoufleren, laat staan te niet doen.

Een zes, ofwel 3 sterren is zeer gul.

Ik heb deze film na ruim 5 jaar weer eens herzien. Ik heb er altijd een fijne herinnering aan gehad. Ik kan wel goed begrijpen dat er mensen zijn die dit helemaal niks vinden. Een flinterdun verhaal, wisselde acteerprestaties. Mya, Shannon Elizabeth, Jesse Eisenberg , Milo Ventimiglia, Christina Ricci en Joshua Jackson waren voor mij de bekendste namen en ik heb wisselende gevoelens bij deze cast. Toch halen de acteurs het beste uit het matige script. De dialogen tussen Ricci en Jackson zijn niet al te best, maar draait een film als deze om sterke dialogen? Voor mij niet.

Het is een tienerhorror vol voorspelbare plotwendingen en het lijkt alsof er flink leentjebuur is gespeeld bij andere films. Toch zijn er een aantal aardige plotwendingen en is het spannend genoeg om af te kijken. De special effects zijn niet schitterend, maar wanneer je je daar niet aan stoort is dit een leuk tussendoortje.

Hé, Mulholland Drive is niet enkel een film, ook een bochtige weg in LA.

Hm... toch zonde.
Het begint best oké, de spanning is zeker aanwezig en de personages worden ingeleid.

Op 'n gegeven moment wordt het een zootje.
Jake en dat blonde meisje zijn óók opeens vervloekt. En terwijl Ellie en Jimmy op de plaats delict waren krijgen ze veel minder last van de transformatie. Waarom zijn hun opeens opgewassen tegen de volle maan en die andere niet?

Jesse Eisenberg speelt weer een puber, eigenlijk niet anders dan anders. Maar opzich doet 'ie dat prima.

Er zaten weer überslechte schrikmomenten in. Ik heb ze niet geteld maar volgens mij is het meer dan vijf keer voorgekomen dat een personage iemand anders laat schrikken. ''Oh, didn't mean to scare you!'' Vreselijk afgezaagd. Vlak achter iemand gaan staan zonder iets te zeggen, zo benader je toch niemand...

Verder kon je sommige dingen kon je wel voorspellen. De koekoeksklok die afging, de kelder, de parkeerplaats...


Jammer.

Best wel een geinige weerwolvenfilm van Wes Craven dat hier en daar wel een beetje op een parodie lijkt. Het hele oude weerwolven legende hoef ik niet meer uit te leggen want dat weten we wel hoe dat in zijn werk gaat. Cursed zelf is eigenlijk gewoon een behoorlijk slechte film, zo slecht dat ie eigenlijk wel weer goed word en ik denk dat Craven dat ook expres heeft gedaan, want kom op he: een weerwolf die "Shit" roept en der middelvinger opsteekt... hoe verzin je het?

Het acteerwerk was ook wel redelijk te doen en tja, wat kan ik er verder over zeggen: gewoon een geinig weerwolvenfilmpje. De humor was droog, de weerwolfhond was ook erg grappig en het oude legende erachter word ook weer voor de tigste keer herhaald. Maar ach...

3,0*

In het begin sterk en spannend, maar met dit uitgangspunt had veel meer mee gedaan kunnen worden. De spanning gaat weg en de gore treedt in. Jammer, want ook sfeer verdwijnt daardoor en kijk je film plichtmatig uit. 1,5*.

Tegenvallende film over een broer en zus die een ongeluk veroorzaken als ze een weerwolf aanrijden. De personages en het soms wat rommelige verhaal weten totaal niet te boeien, verder zijn beiden ook nogal voorspelbaar. Hier en daar nog wel een vermakelijk moment en Christina Ricci is altijd wel leuk om te zien.

Normaal gesproken is de weerwolf mijn favoriete verschijning in horror, maar deze film val tegen, de enige die boven de middelmaat uitstijgt is Ricci, de rest moddert maar wat aan. Op het gebied van de special effects hadden we toch wel wat meer mogen verwachten, het deed allemaal een beetje ouderwets aan.

De film kent een aantal grappige momenten, maar te weinig en de schrikmomenten zijn er eigenlijk niet, allemaal heel erg voorspelbaar. Maar wat voor mij een absolute afknapper was, een woeste weerwolf die op het punt staat iets te vernietigen of te verscheuren en dan nog wel even de middelvinger geeft, dan overschrijd je een grens. Het spel van Ricci maakt dat ik nog een twee geef, maar de film is echt geen aanrader.

Cursed, een betere naam is eigenlijk niet denkbaar voor een film die tijdens de productie vervloekt leek te zijn. Wat na Scream de volgende geweldige samenwerking moest worden tussen regisseur Wes Craven en schrijver Kevin Williamson werd uiteindelijk een mislukte, domme en daardoor ook wel hilarische weerwolffilm. De film werd meerdere malen grotendeels opnieuw opgenomen en het verhaal werd steevast omgegooid, iets dat ook wel duidelijk is aan de enorm rommelige structuur van de film. Daarnaast werden effecten van Rick Baker vervangen voor lelijke CGI en kreeg de film een PG-13, dus werd veel van het geweld en bloed weggeknipt. Het bewijst dat iemand met de naam Weinstein gewoon nergens met z’n poten aan moet zitten.

Ik geloof overigens niet dat zonder deze bemoeienissen Cursed een fantastische horrorfilm geworden was. Maar ondanks dat Cursed een flutfilm is, het is wel een leuke flutfilm. De film is heerlijk 2005. Het opent met snelle cuts en het rockliedje Lil’ Red Riding Hood van de band Bowling for Soup. Het zal niet de laatste keer zijn dat Cursed op hilarische wijze het sprookje van Roodkapje in de film betrekt. De cast bestaat uit een jonge Jesse Eisenberg (die nog steeds precies zo acteert als hij nu doet), Christina Ricci en types als Shannon Elizabeth en Joshua Jackson, die eind jaren 90/begin 2000 óveral waren. Was een cameo van Freddy Prinze Jr. teveel gevraagd?

Dat Cursed een hilarische film is, lijkt vooral onbewust. Het meest befaamde stuk uit de film, waarin een beledigde weerwolf een middelvinger opsteekt komt uit het niets. Verder is de film vrij humorloos, maar er valt genoeg te lachen. Lachen om hoe knullig men probeert om Scream na te bootsen, maar dan met een lachwekkende weerwolf. Lachen om hoe Christina Ricci heftig ruikend door de gangen van een kantoor loopt. Lachen om hoe een verhaallijn rondom Jesse Eisenberg en een love interest op de meest stupide wijze nog even snel wordt afgerond. Na Scream leken Kevin Williamson en Wes Craven even onoverwinnelijk. Maar goed, toen hadden we Scream 3, My Soul to Take, Teaching Mrs. Tingle en Cursed nog niet gezien.

2 sterren.

Een leuke en niet te serieuze weerwolven film. geen hoogvlieger.

De totstandkoming van Cursed verliep niet langs een weg die was geplaveid met rozen. De broertjes Weinstein maakten het regisseur Wes Craven en schrijver Kevin Williamson niet gemakkelijk. De broertjes waren met het eerste eindresultaat niet tevreden. De film zou te heftig en te bloedig zijn om een PG-13 rating te kunnen bemachtigen. Er moest dus veel worden veranderd. Meer dan de helft van de film werd opnieuw opgenomen. Velen van de oorspronkelijke cast waaronder Mandy Moore en James Brolin zagen hun scènes verwijderd worden en keerden niet terug in de nieuwe versie. De enige constante factor in het nieuwe script van Williamson was waarschijnlijk de weerwolf. Na tweeënhalf jaar geëmmer kwam de film eindelijk uit en voelde Craven zich totaal niet meer verbonden met zijn film.

Met deze voorgeschiedenis kan het bijna niet anders dat Cursed een gedrocht van een film is. Dat valt eigenlijk wel mee. Ach, het is geen goede film, maar ook weer niet een slechte film. Interessant is de film vooral in de scènes van de transformatie van mens naar weerwolf. Niet vanwege de "grandioze“ effecten, maar vanwege de innerlijke veranderingen bij protagonisten Jesse Eisenberg en (de verrukkelijke) Christina Ricci. Hun veranderingen die steeds meer wolfachtige trekjes achterlaten, worden veelal humoristisch uitgebuit en de humor is best grappig.

Verder plundert de film lekker van andere films en voegt zelf niets nieuws toe. Zo zien we bijvoorbeeld Ricci in een scène haar roofdierlijke instincten ontdekken op een manier die sterke overeenkomsten heeft met de manier waarop Jack Nicholson dat in Wolf (1994) deed. Onderwijl kan Eisenberg zich helemaal uitleven in een imitatie van Michael J. Fox uit Teen Wolf (1985). Het is niet slecht, het is gewoon niet oorspronkelijk en dus weinig verrassend.

Cursed is een middelmatige film. Het plot en de personages zijn oude bekenden. Cursed is routineus vermaak zonder creatieve en andere hoogtepunten. Ok, op Ricci na dan, maar haar vind ik altijd leuk.

Op late avond nog even aan de Wes Craven, iets dat ik meestal wel redelijk kan waarderen maar dit viel toch wel heel erg tegen en was vaak ronduit stompzinnig.

Het verhaal mag duidelijk zijn weerwolf verschijningen in Los Angeles met het nodig aan gebijt, geklauw en besmetting. Zo ook voor broer en zus genaamd Jimmy en Ellie wiens leven plotseling op de kop staat. Wordt daar vervolgens verder iets mee gedaan? Nee, eigenlijk geen sodemieter. Want het is een uitermate cliché beeld van de gemiddelde jong volwassene die nog op high school zit of aan een baantje begonnen is in beide gevallen onderhevigd aan pesterijen door de school bullebak of de jaloerse prinses op de afdeling. En temidden van heimelijke verliefdheid en relationele besognes is er ook nog het gevaar van een weerwolf, we zouden het bijna vergeten.

Een ding doet Wes Craven wel goed, en dat is de schare ontzettende mooie vrouwen in de vorm van Ricci, Greer, Portia De Rossi, Shannon Elizabeth en Kristina Anapau. Aan uitzicht geen gebrek, aan al het andere wel. Want spannend wordt het nergens, van horror of gruwel is net zo weinig sprake. En met een acteur als Eissenberg die toch eigenlijk altijd hetzelfde flauwe niet mannelijke personage speelt vraag ik me toch regelmatig af of dit nu horror of comedy moet zijn. Beide niet want eng is het nergens en grappig wordt het ook niet. En zo komt Cursed, ondanks dat er misschien best wel wat potentie in het verhaal zat, geen moment uit de verf en is zelfs saai te noemen. Het einde kwam dan ook geen moment te vroeg waarop ik alleen maar kan zeggen geen voldoende en snel naar de volgende film.