Fedora (1978)

Matigheid troef; ongeloofwaardig en traag als stroop. Loopt gewoon niet lekker, technisch ook behoorlijk stroef.

Wat mindere film van Wilder. Vooral het tempo is laag en de grappen zijn matig. Het verhaal kent ook een wat vreemde opbouw dat daar debet aan is. Dat maakt dat je het eerste deel nog wel benieuwd bent naar het mysterie, maar in de tweede helft valt dit helemaal weg omdat dat allemaal in één keer uit de doeken wordt gedaan. Dan is het vooral plichtmatig uitzitten. En er zit verder helemaal niets bijzonders aan deze film, noch inhoudelijk noch in camerawerk, of het moeten wat blote tieten zijn wat maakt dat dit nog enigszins modern aandoet. Ergens zie je ook nog wel dat Wilder een goede satire wilde maken, maar hij is gewoon niet meer zo scherp als vroeger. Acteerwerk is verder ook maar zozo. Niet slecht allemaal, maar ook nergens soetterend. Hoofdrolspeler Holden, ondanks een rol in Sunset, vind ik maar een beetje saai. Hij ontkomt hier ook niet aan de degelijkheid, al heeft de ouderdom zijn kop nog wat karakter mee in ieder geval. 2,5*.

Regisseur Billy Wilder en hoofdrolspeler William Holden weer samen, 28 jaar na Sunset Blvd.. Het werd geen succes. Marlene Dietrich weigerde de voor haar bedoelde hoofdrol, testpubliek vond er niks aan, na een nieuwe montage moest het testpubliek er vreselijk om lachen, alleen was het helemaal geen comedy. Wilder gaf er de brui aan, de studio bracht het heel beperkt uit, die hadden er geen zin meer in er nog verder veel geld aan te verspillen ... Fedora eindigde catastrofaal, als een soort smet op de filmografie van de grote regisseur Billy Wilder.

En toch is de film een meer dan aardig mystery, een variatie op de thema's uit Sunset Blvd.. De critici zijn inmiddels aardig bijgetrokken, waarschijnlijk had deze Hollywood-film gewoon de tijdsgeest tegen in de seventies.

De negentiende Wilder die ik zie. Van de 26 lange speelfilms die hij maakte. Van de klassieke regisseurs met een aanzienlijk oeuvre heb ik in verhouding het meeste van Wilder gezien volgens mij. Veruit de bekendste die ik nog moet is Sabrina, maar buiten die film ben wel voor een groot deel aan de randen van zijn werk terecht gekomen. De films die meer in de vergetelheid zijn geraakt.

Nogal een maffe film in Wilders oeuvre. Een film met een heel slecht imago die de laatste jaren ineens wat herwaardering lijkt te krijgen., Herwaardering die wat mij betreft toch beter naar pakweg Avanti had gemogen. Want meer dan een bij vlagen boeiende oddity is dit echt niet. Stiekem vind ík 'm wel interessanter als een paar sixties-films (Irma La Douce, Kiss Me Stupid) die vooral een degelijke Wilder zonder al te veel magie tonen. Hier neemt hij meer risico. Een variant op een van zijn beste flms (Sunset Boulevard) met een script dat veel te onlogisch is in een structuur die niet helemaal werkt met een nogal lang tell-all einde vol met flashbacks. Als satire op Hollywood mist het scherpte. En met name Knef zit aan de verkeerde kant van de streep en maakt een niet erg gelukt typetje van haar rol.

Hoort bij een groep films die ik wel boeiend vind. Wat deden de grote studioregisseurs nadat het studiosysteem was ingestort? Heb er nog niet eens zoveel gezien, maar je komt van alles tegen. Van geen schim meer zijn van je voormalige zelf, tot meer persoonlijke films maken tot je aanpassen aan de toon en tijd van de jaren '70.

Goeie film waarin een filmproducent een script bij een oudere Hollywood legende probeert te krijgen. Deze film is een soort van follow-up van Sunset Blvd. , Het niveau van die klassieker wordt wellicht niet gehaald maar deze film heeft een goed verhaal dat als een tragisch mysterie wegkijkt. Onderhoudend opgebouwd met goed gebruik van flashbacks en voice-overs.

Billy Wilder’s "Fedora" is een onderschat meesterwerk dat elegant de melancholie van oude Hollywoodglorie verbeeldt. De film, die vaak wordt gezien als een spirituele opvolger van "Sunset Boulevard", ademt dezelfde sfeer van vergane roem maar met een rijpere, meer beschouwende toon. Wilder vertelt het tragische verhaal van de mysterieuze actrice Fedora met verfijnde subtiliteit en een scherp gevoel voor ironie. Marthe Keller overtuigt in de titelrol, terwijl William Holden opnieuw de perfecte vertolker is van cynisme vermengd met diep medeleven. Het geduldige tempo en de sobere mise-en-scène versterken het gevoel van nostalgie en onontkoombaarheid. Ook de Europese decors geven de film een verfijnde, bijna spookachtige dimensie. Hoewel "Fedora" bij zijn release niet de erkenning kreeg die hij verdiende, is het vandaag duidelijk een intrigerende en rijke film, een late triomf van een cineast die altijd geloofde in de kracht van verhalen en illusies. Een klassieker in mijn ogen.