Der Golem, Wie Er in die Welt Kam (1920)

Die titel liet me verleiden om meer over deze film te weten.

Het heeft echter niets met LotR te maken.

Wat een stomme film zeg....

een leuke film met een aantal gave scenes die later o.a "faust" en "Frankenstein" inspireerden.

Toch een van de mindere duitse expressionistische films i.m.o

Inderdaad ietsje minder als bijvoorbeeld Faust of Caligari, maar ik vond dit toch weer een erg mooie film. De setting, de sfeer, de spookiness....alle ingredienten zijn aanwezig. Verhaal deed mij erg aan Frankenstein denken en lijkt mij ook door het boek te zijn geinspireerd. 4*

Geslaagde, visueel aantrekkelijke stille horrorfilm met een goede verhaalopbouw en mooie sfeerschepping.

De Joodse afgesloten stad (ghetto) en de huiselijke decors zien er prachtig uit.

Goede acteerprestaties van de hele cast, met als uitschieters de grappige, tragische rol van Lothar Müthel als ridder Florian en Paul Wegener als Der Golem.

Ik zag een versie met een gepaste muzikale score van Aljoscha Zimmermann.

Volgens mij zeker even goed als tijdgenoot “Das Kabinett des Dr. Caligari”.

****/*****

Gisteren op dvd gezien, (eurekavideo.co.nl) een boeiende film met aantrekkelijke decors en aankledeing personages. Het verhaal is interessant.....de Apocalyptische dreiging van een joodse gemeenschap....De extravagante theatrale effecten.....prachtig... Hitchcock heeft in de beginjaren met deze Duitse expressionisten gewerkt...zijn trouw tot in de jaren zestig aan

het gebruiken van kunstmatige sets (gechilderde decorstukken: zie Birds,..Marnie) heeft daar misschien ook mee te maken, maar praktische overwegingen waren natuurlijk belangrijker.

Vandaag aangeschaft en direct gekeken, en het is een prachtige film, in mooie kleuren geschoten sfeervolle muziek en een prachtige aankleding. Veel ( joodse) symboliek die de sfeer verhoogt, het is een expressionistisch meesterwerkje en een genot voor het oog.

Ik hoop deze week ook de film Das Kabinet des Dr. Caligari aan te schaffen

4,0*

goede expressionistiche film, vandaag voor de 2e keer gezien. Er zit echt een lekker sfeertje in de film.

De decors zijn prachtig om naar te kijken, en het verhaal steekt goed in elkaar. Ik hou van de grootsheid waarmee het verteld wordt.

Het is nu natuurlijk niks, maar dan ook Niks waard.

Maar ik stem op basis van het algemene jaartal.

Toch kan ik er daar ook niet veel van maken

2**

Toch wel minder dan Das Kabinet des Caligari en Nosferatu. Maar opzich wel vermakelijk. Leuk verhaal. Mooie decors. Ook weer goede mimiek van de acteurs. Leuke personages en dan met name Golem zelf natuurlijk.
ER zitten ook wel een paar opvallende scenes in zoals die op de toren. Dat hij iemand van de toren gooit
De muziek was zeker een goede toevoeging.

3.5*

Ik denk dat ik nog nooit in m'n leven zo vaak naar de timer heb gekeken uit verveling. Wat een slaapverwekkend slechte film zeg! Ik hoorde deze week iemand op TV zeggen dat ongeveer 90% van de stille films verdwenen of vernietigd is en dat we dus de overige 10% moeten koesteren. Eerlijk gezegd, ik zou er geen moer om geven moest Golem deel uitmaken van die verloren 90%.

Over de film. Er zijn mij eigenlijk maar twee positieve zaken opgevallen. De degelijke fotografie (belichting en composities waren redelijk sfeerbevorderend) en de soms mooie decors (maar zeker niet altijd). Spijtig genoeg worden deze enige twee punten van aantrekkingskracht volledig overschaduwd door een waslijst aan ergernissen.

Om te beginnen het verhaal. Het kon me eigenlijk van geen kanten boeien. 'Maar dat kan je toch afleiden uit de synopsis, dus waarom kijk je zo'n film dan?' Omdat ik zoveel mogelijk horrorfilms of films die aan de wieg van het genre stonden wil zien, om zo de volledige context mee te krijgen en het genre beter te begrijpen. Daarbij komt nog dat de Golem niet meer dan een houterige randdebiel is die nergens, maar dan ook nergens, slaagt in zijn opzet: het publiek angst aanjagen. Ik kan me dan ook nauwelijks voorstellen dat zelfs in de naïeve jaren '20, waar godsdienst zo'n belangrijke rol innam, ook maar iemand het in zijn broek deed bij het aanschouwen van een brokje klei met plateauschoenen en een uitgegroeid jommekekapsel.

Het helpt natuurlijk ook niet als scènes die in 2 minuten kunnen worden geschoten, uitgesmeerd worden over 5 à 10 minuten. Al zeker niet als de muziek die onder deze scènes wordt gezet onophoudelijk doordraaft met dezelfde monotone melodietjes. Dan ben ik toch eerder een fan van eigentijdse audiotracks die aan een stille film worden toegevoegd. Een schitterend voorbeeld hiervan is Das Cabinet Dr. Caligari.

In het laatste halfuur krijgt de film plots wat meer energie en er gebeurt al eens iets spectaculairs (hoera!). Even werd ik terug wakker, maar dat was al snel gedaan toen in het slotkwartier zo'n tiental fades het langverwachte einde aankondigden ... maar nee, er kwam steeds nog een scène die de dramatiek wat meer moest aandikken. Echt ergerlijk hoor!

Als dit horror is dan ben ik sinterklaas. Het verhaal in de film gaat een beetje nergens heen en dat is jammer. Misschien omdat ik anno 2009 het enge aspect misloop. De sfeer van de film is opzich wel goed neergezet.

Leuk om eens gezien te hebben maar niet meer dan dat.

Voor de liefhebbers, morgennacht om 00.50 uur is de film te zien op ARTE.

Mooie beelden in aparte kleurtinten, maar ik had de indruk dat de kleurfilters bedoeld waren om het nogal versleten filmmateriaal zo duidelijk mogelijk uit te laten komen.

De Golem (gespeeld door regisseur Wegener) is het mooiste van de hele film. Een heel aparte voorloper van Frankenstein.

Mary Shelley's Frankenstein is overigens gebasseerd op de Golem-legende.

Probleem is dat slechts weinige "stomme" films anno nu nog echt inleefbaar zijn en Der Golem blijft daardoor toch een beetje afstandelijk.

Zeer interessante filmmaterie. maar haalt het qua indruk niet bij die paar klassiekers uit het geluidloze tijdperk die anno nu nog steeds werken (Metropolis, Faust, Das Cabinet Des Dr. Caligari).

Al stukken beter dan Paul Wegener's andere Expressionistische film Der Student von Prague alleen al omdat deze film lichttechnisch mateloos vele malen interessanter is. Der Golem, Wie Er in die Welt Kam is een geweldige film. Het oud joodse verhaal is weinig origineel en doet erg veel aan dat van Frankenstein denken maar is weldegelijk effectief. Vooral de momenten waarin het monster zijn menselijkheid toont zijn erg mooi (zoals het boodschappen doen op de markt en dat kleine meisje met de appel). Het meest enthusiast ben ik nog over de vormgeving. De decors slepen je direct een totaal andere wereld binnen en zorgen tesamen met de belichting voor een bijzonder sfeervol geheel. Één van de topfilms van het Duitse expressionisme.

De golem-legende is stukken ouder dan Frankenstein,heur.De inspiratiestroom is eerder omgekeerd.Overigens is de film geen bewerking van de roman van Meyrink.

Nutteloos weetje:de man die het hulpje van Rabbi Löw speelt(Ernst Deutsch) speelde bijna 30 jaar later baron Kurtz in the 3d man.

p.s.:wie echt wil griezelen,kan beter niet naar zulke oude films kijken.De techniek staat voor veel.

In die tijd werden er alleen maar stomme films gemaakt, tegenwoordig niet....

Moeilijkste stem ooit.

Ik hou van de stomme film, er zijn er echt geniale die niets van hun kracht door hun ouderdom verloren zijn maar aan de andere kant kunnen ze soms echt wel een beetje tegenvallen...

Eerst wat positieve punten.

Paul wegener's Der Golem heeft zeer mooie decors en vormgeving. Ik vind het Duits expressionistisch sfeertje echt te gek.

Maar net zoals bij Fritz Lang's Nibelungen, vind ik het verhaal totaal niet meeslepend.

Wendyvortex heeft het nog wel bij het rechte eind dat de film te afstandelijk is.

De personages zijn te statisch en te theatraal en te ver van mijn bed in mijn gevoel.

Allessinds denk ik wel dat deze prent bij andere mensen wel kan aanslaan natuurlijk maar bij mij is dat niet het geval.

Metropolis, Das Cabinet des Dr. Caligari, Dr. Mabuse, Der Mude Tod en in mindere mate Nosferatu zijn betere films in dit genre.

Ik ben toch zeer blij dat ik deze film gezien heb en ga nu verder met mijn jaren 20 filmavontuur met als volgende Griffith's Way Down East.

Een erg mooie (stomme) film. Schitterend gestileerde decors en kostuums, ook prachtige lokaties,

echt een feest om naar te kijken. En een goede horrorsfeer, al is het niet echt eng te noemen.

In de film is aardig wat symboliek te ontdekken en tevens een portie mystiek, magie en ander getover.

Deze is het helemaal waard om vaker te bekijken.

Mijn eerste film uit het Duitse Expressionisme stelt zeker niet teleur. Der Golem zit vol met aandoenlijke karikaturale personages en schitterende decors die de film iets surrealistisch geven. Er zijn sowieso veel te weinig grote films over die vroege Joodse gemeenschappen, dus in die zin is Der Golem qua setting nog steeds een vreemde eend in de bijt. Het horror-element uit de film is helaas te gedateerd om nog indruk te kunnen maken op de moderne kijker. Daarbij helpt het ook niet dat er soms lachwekkend simplistische plotwendingen in de film zitten. De koddigheid van de film is deels zijn charme, maar uiteindelijk ook zijn zwakke punt.

Een gat in de lucht sprong ik toen ik voor een schappelijke prijs de dvd vond. Nu is het met films uit het begin van de vorige eeuw altijd wel uitkijken met dvd releases. Een aantal zijn van abominabele kwaliteit namelijk. Wat Der Golem betreft, heb ik ook even getwijfeld. Hoewel de kwaliteit uiteindelijk niet top is (releases van Eureka! zien er bijvoorbeeld altijd spik en span uit), kan het er wel mee door. Voor zover ik weet heeft Der Golem ook nooit een fatsoenlijke poetsbeurt gehad. De film verdient deze namelijk absoluut!

Het is een prachtig werkje dat vooral visueel de aandacht trekt. Expressionistische decors zijn snel de moeite waard. Der Golem kijkt weg alsof je in een museum bent en het ene na het andere prachtige schilderij aan je voorbij gaat. De Joodse ghetto ziet er prachtig uit. Zo surreëel en tegelijkertijd magisch. Het verhaal van de Golem is volgens mij al een vrij oud verhaal uit de Joodse cultuur. Het zou ook vandaag de dag genoeg stof bieden voor een interessante horrorfilm. Het is dan wel jammer dat men niet werkt met het systeem waarmee via briefjes in de mond van de golem te stoppen, opdrachten geeft. Dat zou de golem namelijk onvoorspelbaarder maken. Deze versie is in elk geval goed te doen. Wel is het verhaal te lang om in een film te stoppen van iets meer dan een uur, maar het kijkt lekker weg. Complimenten zijn ook voor de muziek. De opnames van de piano klinken alsof ze eveneens uit 1920 komen, maar de uitvoering is goed. Een aanrader voor liefhebbers van antieke horror.

Gaaf vroeg werkje uit de Duitse filmgeschiedenis is dit. Een rabbi annex wetenschapper ontwikkelt van klei een menselijke robot, die supersterk is en een Joodse getto moet beschermen tegen de toorn van de keizer. Zoals vaker bij dit soort verhalen, kan de mensheid zijn eigen creaties niet in toom houden en warempel, de golem gaat helemaal los... Naar het eind toe vond ik de film echt tof worden mede door de productie. De expressionistische decors zien er mooi uit en zelfs de Golem zag er nog best oke uit.

Inmiddels de versie uit mijn vorige bericht op DVD gekocht, van Eureka uit 2003, en die ziet er "in het echt" werkelijk geweldig uit, een aanrader. De disc bevat de film in twee versies (met Duitse of Engelse tussentitels) alsmede een korte documentaire (15 minuten) over het Duitse expressionisme die uiteraard niet erg diep gaat maar wel hongerig maakt naar de andere meesterwerken uit deze periode.

Filmhistorisch gezien zeker interessant, maar waar films als Nosferatu, Caligari en Faust me echt grepen, blijft der Golem toch een wat minder expressionistische film in mijn beleving. Niet slecht, Karl Freund zorgt voor prima plaatjes en de decors z'n zeker de moeite waard, maar het verhaal is hoewel tijdloos als metafoor, wat lastig inleefbaar in deze uitvoering.

Ik ben erg hard in mijn beoordeling maar ik kan deze echt geen voldoende geven. Metropolis is fantastisch, Orlacs Hände en Cabinet of Dr. Caligari vond ik ook briljant en meeslepend. Nosferatu vond ik niet slecht maar ook niet zo goed. Der Golem is tot nu toe de minste Duitse stomme film die ik heb gezien. Het verhaal deed me denken aan Frankenstein en ook aan de toekomstige jodenvervolging door Nazi-Duitsland. Helaas hebben eerdere reviewers al aangehaald dat de karakters vlak en afstandelijk overkomen en ook het verhaaltje is niet bijster interessant. En verdorie wat ging het toch tergend traag, slap einde ook. Het beste waren nog de decors, de golem zag er niet slecht uit en de schoonheid van Lyda Salmonova als de dochter van de rabbi.

Ah, die Duits-expressionistische horrorfilms. Ik kan er wel altijd van genieten. Der Golem is niet zo bekend als Nosferatu of Caligari, maar wordt door liefhebbers toch vaak in dat rijtje geplaatst. Toegegeven, zo goed als die twee is hij niet, maar het scheelt niet veel.

De aantrekkingskracht is ongeveer hetzelfde: je onderdompelen in een bizar vormgegeven wereld met een donker randje en een hang naar oude folklore. De sets van de joodse getto zijn echt geweldig en enkele scènes springen eruit. Denk aan het oproepen van de demon Astaroth, maar ook de sequentie waarin de rabbijn de koning beelden van het lijden van het joodse volk laat zien. Het zijn van die scènes die bewijzen dat de Duitsers in de jaren '20 al veel meer experimenteerden met technieken dan bijna iedereen in de komende decennia en ze deden dat ook nog eens in mainstream films (de Golemfilms van Wegener waren populair). Het is een traktatie om naar te kijken. Ook wel leuk dat die scène met dat meisje direct vooruit lijkt te lopen op Frankenstein.

Ach, het verhaal is wat klungelig soms en de golem zelf richt nooit zo veel schade aan als je zou willen in een horrorfilm. Maar ach, er is genoeg te zien en te beleven en qua sfeer is Der Golem gewoon raak.
4*

Duitse-expressionistische horrorfilm. Nu had ik wel Nosferatu meerdere keren gezien en daar erg van genoten maar deze iets eerdere en minder bekende Der Golem nog niet. Vergeleken met die film was deze zeker minder! Het was leuk om weer een keer een stomme film te zien, al doe ik dat wel met mate. De vertelstijl is toch een stuk langzamer dan films van latere leeftijd. De decors waren mooi en ik vond dat de scene waarin de rabijn het verhaal van zijn volk vertelt erg vooruitstrevend gefilmd.

Knap gemaakte film over de Golem legende. Met name de Golem zelf was goed getroffen. Bijrollen ook prima, en de decors, met name het ghetto waren erg mooi. En dan die verticale shots als ze in de toren klimmen!

Frankenstein is hier wel duidelijk door geïnspireerd, maar met horror heeft het verder weinig te maken, spijtig dat de film op een aantal horrorlijsten staat waardoor mensen met verkeerde verwachtingen gaan kijken.

Vrijdag de gerestaureerde versie uit 1920 gezien van 90 min op het IFFR in Groningen. Met live muziek. Erg bijzonder.