The Eagle and the Hawk (1933)

Ik wist niet wat ik van deze film kon verwachten. Ik had er niets over gelezen of over gehoord. Het bleek de film te zijn waarvan The Dawn Patrol (1938) een remake is (met Errol Flynn en David Niven). Ik moet zeggen dat ik best heb genoten van deze film, hoewel dat wellicht niet het juiste woord is. Het is een erg bijtend drama en behoorlijk deprimerend. Ik vond The DawnPatrol toch behoorlijk goed, maar deze is een tikkeltje beter.

March en Grant spelen uitstekend. Ik moest erg wennen aan Grant omdat hij hier een behoorlijk onsympathieke bruut speelt, maar hij doet dat toch uitstekend. March steelt wel de film met zijn portret van een gedesillusioneerde legerofficier die met zijn geweten vecht. Het einde van de film vond ik best schokkend; je kon het wellicht aan zien komen, maar toch pakte het me. De laatste scene in het vliegtuig vond ik erg aangrijpend en ook behoorlijk schokkend. Je ziet geen grafische beelden, maar ze worden zeker gesuggereerd. Erg sterk, maar ook erg deprimerend.

Ja, een heel interessante film die meer dan de moeite waard is.

Een oorlogsheld (Fredric March) krijgt tijdens de eerste wereldoorlog een zware depressie door alle dood en verderf die hij ziet in die oorlog en dat heeft tragische gevolgen..

Zware kost, dus...Wel met hoge school- acteren van hoofdrolspeler Fredric March.

Hij speelt de rol fantastisch.

Naast March zien we Cary Grant als zijn rivaal en Carole Lombard in een kleine rol als mooie society-dame.