Les Aventures de Rabbi Jacob (1973)

De Funes is echt hilarisch in deze geweldige satire. Zo maken ze ze niet meer 4*.

Dit was de eerste Louis de Funes film die ik ooit zag. Ik heb dubbel gelegen en let wel: ik zag hem op de Belgfrans en kon er als 12 jarige geen noot van verstaan.

De Funes die hier weer zich uit in 1 grote woede aanval! Heerlijk! Grandioze smiechtigheden (expres langzaam in stappen in auto bij een file, gekke bekken trekken aan politie enz...)

Deze is samen met de 2 samenwerkingen met Bourvil misschien wel het grappigste wat ooit uit Frankrijk is gekomen! Na De Funes is het nooit meer zo leuk geworden.

4 sterren!

Erg leuk, verschillende keren "strijk gelegen" (ik weet niet of dit in Nederland ook gezegd wordt). Maar eigenlijk: Louis de Funès is bijna altijd hilarisch, hoe hij meestal de ietwat domme figuur uithangt die zich altijd in nesten werkt, maar dankzij vernuftige/onrealistische manoeuvres weer altijd uit de shit raakt.

Deze film is 4 sterren waard. (vind ik toch )

Deze film maar eens van mijn vader geleend, nadat ik hem vroeger ook weleens gezien had. Erg leuke film moet ik zeggen met de altijd drukke De Funès, die zich in deze film heerlijk kan uitleven. Verhaal gaat eigenlijk nergenes over, maar dat maakt hier niet zoveel uit. Er zitten een paar hilarische scenes in en de film is nog net zo leuk als in mijn herinneringen. Het gevecht in de kauwgomballenfabriek is wat mij betreft het hoogtepunt van de film, hoe verzin je het?
La Grande Vadrouille is nog net een tikkeltje leuker, maar deze film is wat Louis De Funès betreft een goede tweede.

dikke 3,5*

Toch wel jammer dat ze Louis De Funès films nog maar sporadisch uitzenden. Deze film is gewoon zeer komisch en Louis De Funès vertolkt de rol van Rabbi Jacob zeer leuk. Het is zeker niet zijn beste film maar wel een zeer leuke.

Zoals al vermeld staat, niet zijn beste zijn, maar wel een erg leuke film, vooral de scene in dat kaugum fabriek is hilarisch.

De Funes zoals we hem kennen, druk karakter en weinig geduld, + dat kleine gestalte maakt hem zo grappig. Ik blijf graag thuis als er een Louis De Funes op tv is en het is wel steeds de moeite waard.

goed voor 4,5*

Een leuke Louis de Funesfilm vooral de scène in dat kauwgomfabriek is bijzonder grappig. Het is allemaal een beetje voorspelbaar, maar zeker leuk vermaak voor op een zondagnamiddag. Niet meteen een film die ik vaak zal opnieuw kijken, maar toch thuishoort in de filmcollectie.

Louis de Funès en de rabbijnen

Les Aventures de Rabbi Jacob wordt vaak als één van de beste de Funès films gezien. Ik had al wel eens fragmenten gezien (de legendarische dansscène onder andere) in documentaires, maar het was er nog niet van gekomen om de film in zijn geheel te zien. De film zit in de 10-delige boxset die ergens in 2011 was uitgekomen en aangezien ik een tijd geleden La Zizanie had gezien, was het nu de beurt aan Rabbi Jacob.

Het heeft echter een tijdje geduurd eer ik hier echt iets mee kon, want heel dat gedeelte in de kauwgomfabriek is erg taai om door te komen. De film begint nochtans erg leuk met onder andere de continue racistische opmerkingen van Pivert (de scène waar hij ontkent racistisch te zijn is de Funès op zijn best), de gekke bekken tijdens de file, ... maar het is dan ook pas vanaf het moment dat Pivert en Slimane zich vermommen als twee rabbijnen dat de film echt los komt. Vanaf dan volgt de ene na de andere leuke scène en is het werkelijk genieten tot aan het einde. Zelfs de chaotische bruiloft kon ik nog waarderen. Ik had schrik dat ze dat er gewoon achter gingen hangen om wat tijd te vullen, maar niets bleek minder waar te zijn. Al blijf ik het toch wel ergens raar vinden dat Gérard Oury als de ultieme regisseur voor de kolerieke Fransman wordt gezien. Le Corniaud heb ik hier nog liggen en La Grande Vadrouille verdient wel een herziening (staat nu op 2.5*), maar over het algemeen zijn er toch wel een aantal beteren te vinden. En dan heb ik op zich maar een fractie (zo'n dikke 30 films) van zijn oeuvre gezien, dus er zullen er ongetwijfeld nog wel zijn die een hogere score gaan krijgen.

Soit, dit begint wel erg negatief te klinken en dat is nu ook weer niet de bedoeling. Vooral omdat dit weer een rol is die de Funès op het lijf is geschreven. Hij kan zich weer eens compleet laten gaan met roepen, gekke bekken trekken, mensen op de zenuwen werken, ... De Fransman doet het met veel plezier en overtuiging waardoor hij zich terecht de naam van één van de grootste Franse komieken mag toe-eigenen. In het begin lijkt het nogal een one-man show van hem te worden, maar dan begint Claude Giraud zich meer en meer in zijn sas te voelen als Rabbi Zeiligman en deelt hij een aantal geweldige scènes met de Funès. De rol van de vrouw van Pivert, hier gespeeld door Suzy Delair, had wel door iemand anders ingevuld mogen worden. Dan denk ik eerder aan een Claude Gensac die al meermaals heeft bewezen dat ze het perfecte klankbord is voor de Funès. Het trio slechteriken onder leiding van Renzo Montagnani kan er nog mee door.

Vermakelijk, dat wel, maar ik had er toch net iets meer van verwacht. Al is dat vooral te wijten aan de vele vermeldingen die de film krijgt wanneer je iets van het werk van de Funès opzoekt. Gelukkig zijn er hier wel een aantal erg leuke scènes te vinden waardoor het zeker geen straf is om dit uit te zitten, al had het kauwgom gedeelte niet gehoeven.

3.5*

Ik heb deze film destijds als kind al in de bioscoop gezien en had daar nog steeds goede herinneringen aan. Nu vele jaren later heb ik de film weer eens gezien en ik vind hem nog steeds erg leuk. Waarschijnlijk ook zelfs de leukste van de Louis de Funes films. Weliswaar zo'n typische klucht en uiteraard ook weer volstrekt ongeloofwaardig. Maar het verhaal bouwt heel leuk op en zit vol met leuke scenes en grappen. Een bijzondere uitschieter in z'n genre.

Eén van de betere en aanvaardbare Louis de Funèssen, want naast het gebruikelijke lawaai, bektrekkerij en clichés, zit er ook wel enige vindingrijkheid in zoals de chewing gum scènes. Film is dus wel meerdere keren grappig en slaagt er zelfs in Arabieren en Joden elkaar te bedanken, al was het na anderhalf uur burlesque toch wel welletjes.

Weinig aan het bovenstaande toe te voegen, één van de betere De Funès films. In een hoog tempo worden veel grappen op je afgevuurd, vaak van een lach of ik schiet niveau, maar er zitten ook enkele pareltjes tussen. De scènes in de kauwgomfabriek ogen bijvoorbeeld wat kinderachtig, maar zijn echt goed doordacht en uiteindelijk gewoon erg grappig. Maar ook de taferelen op de bruiloft of de scène waarin De Funès met zijn gekke bekken trekken duidelijk wil maken aan enkele politieagenten dat hij is ontvoerd....Ik heb er erg om kunnen lachen, is gewoon ouderwets hilarisch. Weliswaar van het niveau André van Duin, maar het is prettig om een komedie te zien die leuk is zonder dat er zich mensen of doelgroepen gekwetst hoeven te voelen.

Zo'n ouwe komedie wordt wel eens afgedaan als simpele humor, maar eigenlijlk zit het heel vernuftig ineen. Er zijn visuele grappen waarin de mens het opneemt tegen de machines en de automatisering, met name in de kauwgomballenfabriek. Het bekken trekken is gemotiveerd, zoals wanneer hij een signaal probeert te geven aan de politie. Louis "de Funniest" krijgt z'n gebruikelijke driftbuien, waarbij hij een specht imiteert, zinspelend op z'n naam Pivert (groene specht). Z'n gedrag is vaak onlogisch, bv. wanneer hij een paraplu vasthoudt in die vijver, alsof dat nog zal helpen. De uitgestelde reactie is ook een bekende techniek, wanneer hij beleefd knikt naar een schurk, om een paar seconden later te beseffen dat hij in gevaar is. Het hele gegeven draait rond een persoonsverwisseling, waarbij hij zichzelf al eens op een klunzige manier verraadt, door een kruisteken te slaan of door zondag te zeggen in plaats van sabbat.

Antisemitisme is een delicaat onderwerp voor een komedie. Pivert maakt stigmatiserende opmerkingen over joden, maar ook over Belgen en andere nationaliteiten. Tegen het einde komt hij tot inzicht en wordt hij breeddenkender. Er komen Jiddische woorden in voor als mesjogge en sjtreimel (bonten hoed). Kolonel Farès is wellicht geïnspireerd door kolonel Qadhafi. Het hoge tempo, de totale overgave van De Funès aan z'n rol en de mengeling van ernst en kolder, maken hiervan een van de betere komedies uit de jaren '70.

Lachen. Vooral het eerste uur met die kauwgomfabriek zag ik De Funès op zijn best. Wanneer het hele circus met de Joden begint werd het allemaal wat minder om daarna op een absurde manier te eindigen. Er zit een hoop actie in waardoor dit een heel levendige en nerveuze komedie is geworden.

Een kleine industrieel wordt betrokken in een politieke samenzwering en om aan zijn belagers te ontsnappen vermomt hij zich op een bepaald moment als een rabbijn. Daarna moet hij diverse Joodse rituelen begeleiden in de gemeenschap. En net uit dat laatste kon meer gehaald worden. Maar De Funès blijft een unieke komiek... na hem kwam enkel Rowan Atkinson nog in zijn buurt. Geen favoriet voor mij : de hoge cijfers voor De Funès hou ik achter voor Le Corniaud, La Grande Vadrouille en Le Grand Restaurant.

Erg leuke komedie met een zo strak tempo dat het een beetje hyperkinetisch overkomt. Dat laatste gaat dan over de sowieso drukke stijl van de Funès in combinatie met het camerawerk. Zeker één van de beste films met de Funès die ik al gezien heb. Qua thema naar huidige normen ook wel gewaagd hoe men speelt met allerlei etnische en religieuze identiteiten (en gevoeligheden). Toen kon zoiets waarschijnlijk makkelijker door de beugel omdat de demografie van de samenleving er nog heel anders uitzag. In elk geval is de uitkomst van deze film erg plezierig breeddenkend. Topmoment is voor mij de handdruk tussen de Arabier en de Jood. Niet te geloven dat deze film alweer een halve eeuw oud is. We zien hier ook Suzy Delair aan het werk in één van haar laatste rollen.