Doctor in the House (1954)

Had mijzelf ooit nog eens beloofd om geen enkele film uit The Doctor reeks te zien met Bogarde. Doctor in the House is echter een hele verbetering op Doctor at Sea. Grappiger en leuker, alhoewel nog steeds niet al te denderend. Het Simon Sparrow karakter was nogal populair onder de Britten en Bogarde speelde het karakter nog in 3 volle speelfilms, alsmede een korte cameo in een andere film en een deel met enkel sommige andere bekende karakters. Dat nu juist deze reeks nog vrij veel vervolgen kreeg is onbegrijpelijk, terwijl de Marple reeks met Rutherford zelfs bij de laatste nog sprankelend was. Heb de andere uit de Doctor's reeks nog niet gezien, maar die zullen wel niet heel veel anders zijn als In the House en At Sea. 2.5 sterren

Deze film begint erg leuk, zwakt halverwege af. Van de doctor Dirk Bogarde films vind ik deze minder geslaagd. Doctor at Large (1957) en Doctor in Distress (1963) vind ik de leukste.

Waar alles mee begon... Maar daar kwam ik relatief laat achter, nadat ik bij herhaling de succesvolle tv-reeksen (1969-1979 en 1991) had bekeken die op dezelfde boeken van Richard Gordon zijn gebaseerd. Dat maakt het beoordelen van deze film een beetje lastig, want sommige grappen en situaties zijn in de tv-serie tot volledige afleveringen van 25 minuten uitgesponnen. De film biedt daardoor een heleboel herkenning, maar die blijft fragmentarisch. Dan houd ik toch het gevoel dat er meer in had gezeten, wat weer niet helemaal eerlijk is. De tv-karakters zijn in ieder geval flamboyanter dan hun evenknieën in de film. Op Simon Sparrow na (die in de eerste tv-series Michael Upton heet, gespeeld door Barry Evans). Wat ik wel weer heel erg grappig vond: het piepkleine rolletje voor Ernest Clark als dr. Parrish. Ernest Clark zou later in alle tv-series (behalve Doctor down under) schitteren als professor sir Geoffrey Loftus (dan wel diens tweelingbroer kapitein Norman Loftus in Doctor at sea).