Thirteen Days (2000)

Goede en interessante film. Erg sterk geacteerd en zeer boeiend aangezien mijn kennis over deze crisis redelijk beperkt was. Het had alleen wel aardig geweest als ze de crisis wat meer vanuit Russische zijde hadden belicht door bijvoorbeeld wat scenes over de cruciale besluitvormingsprocessen van het Russische crisisteam erin te stoppen. 4*

Dat vond ik persoonlijk juist goed dat ze dat eruit hebben gelaten; je ziet, hoort en weet niks over de russen en wat ze denken en dat maakte de film mede spannend....

Precies, dat vond ik ook! Die onzekerheid is essentieel voor de film.

Erg lange film, die toch onderhoudend is. Sterk acteerwerk, maar toch denk ik dat er meer uit had kunnen worden gehaald. 3***

goede en interessante film, ik houd van dit genre, hiervan moeten ze er meer maken

****

Dat vind ik ook Niet alleen het genre maar ook de periode is interessant en boeiend

Een film vol militaire spanning vanwege de confrontatie tussen West en Oost, VSA en USSR tijdens de Koude Oorlog is "Thirteen Days" (Roger Donaldson 2000), Dertien Dagen dus. De titel verwijst naar de Cuba-crisis toen de USSR in 1962 raket-bases plaatste op het eiland Cuba en de VSA dreigden met een invasie om deze raketten weer te verwijderen. Uiteindelijk werd een uitweg gevonden uit de patstelling doordat de USSR toegaf de atoomwapens uit Cuba te verwijderen terwijl de VSA zich akkoord verklaarden na 6 maanden hun atoomraketten uit Turkije weg te halen. Deze deal werd evenwel pas decennia na dato bekend gemaakt, in 1962 leek het alsof de VSA een overwinning hadden behaald, terwijl het gewoon uitruil was.

Er wordt veel werk van gemaakt om John F. Kennedy (Jack) voor te stellen als vredesduif en zijn militaire entourage als een verzameling haviken. De meest prominente onder deze haviken was Curtis E. Lemay, de bekende generaal die hoofd was van de luchtmacht sinds de Tweede Wereldoorlog en men de Amerikaansche Bomber Harris zou kunnen noemen. Behalve het platgooien van de woonsteden van Duitsland en Japan was Lemay ook trots op het uitroeien van circa 20 % van de bevolking van Noord-Korea. Hij was fanatiek tegen de naar zijn mening slappe houding van Kennedy en het te gematigde optreden van de VSA-regering in Vietnam, en na zijn pensionering in 1965 werd hij actief als anticommunistisch politicus. Lemay gaf zelf toe dat als de VSA hun diverse oorlogen hadden verloren hij als oorlogsmisdadiger zou zijn terecht gesteld.

Hoe dan ook, in werkelijkheid en in de film moet Curtis E. Lemay het afleggen tegen de politici die een deal sluiten met de USSR. Kevin Costner is de presidentiele adviseur Kenneth P. O'Donnell, een iets te magere Bruce Greenwood speelt John F. Kennedy en Steven Culp speelt zeer overtuigend, ook omdat hij sterk op hem lijkt, Robert F. Kenndy alias Bobby. Michael Fairman speelt Adlai Stevenson die op mag treden als wijze oude man en compromissensluiter. Kevin Conway schittert als superhavik Curtis E. Lemay, die in de jaren zestig de militaire topfiguren in de komedie "Dr. Strangelove" inspireerde. Ed Lauter treedt op als Generaal Marshall Carter, in zijn eeuwige bijrol als autoritaire militair en/of coach en dergelijke. Veel werk is gemaakt van het herscheppen van de sfeer van die dagen, ook betreffende de fascistoïde esthetiek rond de subcultuur van de straaljagervliegtuigen in die tijd. Het acteerwerk en de reconstructies worden afgewisseld met echte TV-beelden uit 1962 waarin Walter Cronkite commentaar geeft op de crisis.

Kortom, "Thirteen Days" is een stuk geschiedenis dat een tijd laat zien waarin de blanke wereldbevolking verdeeld was in West en Oost en vanuit Washington en Moskou elkaar dreigde te vernietigen in naam van de anti-blanke zionitisch-plutocratische en zionistisch-bolsjewistische ideologieën en systemen. Een herhaling van de ellende uit de Dertigjarige oorlog van 1618 tot 1648 toen de blanken elkaar als protestanten en katholieken naar het leven stonden en half Duitsland werd uitgemoord in naam van de verschillende interpretaties wezensvreemde sprookjes. Immers, volkeren staan boven alles en plutocratische (democratisch-kapitalistische) leugens versus communistische/bolshewistische leugens noch protestantse leugens versus de katholieke leugens mogen ons soort mensen er toe brengen elkaar te haten.

Niet Geneve en niet Rome, niet Washington en niet Moskou kunnen ons Westerlingen leiden, indien zij slechts marionetten zijn van Zion. Het licht komt van de Akropolis in Athene en van de berg Olympos.

(3,5)

duurde me veel te lang kon me geen moment boeien viel bijna in slaap of lag het aan het tijdstip dat ik hem bekeek als ik weer eens een slapeloze nacht heb zet ik deze dvd maar op succes gegarandeerd

een politiek drama dat bijna volledig bestaat uit scenes van vergaderende mannen.....dat moet wel saai zijn was mijn eerste idee.

on second thought,nee,nie echt.

het onderwerp is namelijk 1 van de griezeligste politieke conflicten uit de moderne geschiedenis.

hoewel natuurlijk aangedikt voor film is het een feit dat de cubacrisis indertijd erg kantje boordje was.

in die 13 dagen stond de wereld op de rand van een kernoorlog die catastrofale gevolgen zou gehad hebben.

hoewel de film die dreiging niet echt overbrengt op me wordt wel erg goed de gespannen stresserende sfeer onder de amerikaanse betrokkenen getoond.

dit is goedgemaakt,goed geacteerd en spannend en jammergenoeg ook griezelig actueel.

3 sterren***

Wel aardig, maar weinig indrukwekkend. Te weinig eigenlijk. Ik denk dat ik een goed gemaakte documentaire eigenlijk interessanter had gevonden. De scenes met boten en vliegtuigen zijn slap en wat mij betreft volstrekt overbodig. Ook de meeste acteurs zijn hooguit degelijk. Niks indrukwekkends, maar ook niet echt slecht. Het typische Amerikaanse einde (Kennedy's briefje aan de ouders van de gesneuvelde militair en Costner thuis) was te verwachten, maar daarom niet minder flauw.

De vergaderscenes waren veel boeiender. Vooral omdat ze erg duidelijk lieten zien hoeveel haviken er in de legertop zaten en dus hoe kantje boord het was. Interessante dialogen.

Al met al een film die net te veel binnen de lijntjes blijft om echt indruk te maken. Verschillende perspectieven en wat meer risico hadden dit tot een topper kunnen maken.

2.5*

Goede film

Soms wat saai, maar je voelt in sommige scenes de angst.

De acteurs zijn goed gecast en lijken heel goed op de werkelijke personen.

2.5*

raar dat zo weinig mensen deze film hebben gezien

Helemaal mee eens, daarom ook 3*

Ben halverwege 'Shallow hall' toch maar weer overgestapt op deze film. Dikke 4* blijft staan....

Behoorlijke film die je een kijkje in de keuken laten zien van de Amerikaanse politiek in de koude oorlog. Hier en daar wat langdradig door de beelden van opstijgende vliegtuigen en de schepen.

3.5*

Goede film en geschiedenisles tegelijk, erg sterk vond ik de vergaderscenes en de spanning die je daaruit afleidde, minder sterk de scenes op zee.

Het mooie van deze film is dat je een beeld krijgt van wat er op politiek vlak zich kan afspelen met achterkamertjes, beloftes zonder autorisatie, belangen tussen verschillende overheden. Zeer boeiend !! en knap gemaakt

Blijft toch altijd een verdomd sterke film, 4* Politiek kán wel interessant zijn!

Superieure politieke thriller annex geschiedenisles. Ronduit fantastisch geacteerd (Kostner is toch al een favoriet) en spanning van de eerste tot de laatste minuut. Het kijkje in het gezin van Kostner had misschien niet gehoeven maar gelukkig verschuift de focus al weer snel naar het politieke en militaire spel. Zeer boeiend werk.

4 volle sterren.

Deze is gewoon geweldig!... Veel spanning zonder echte actie... dan is de film voor mij geslaagd..

Zeer goede film die je van begin tot eind in je greep houdt

Degelijke film en prima geacteerd.

Maar ook wel langdradig en lang van stof.

Maar uitermate realistisch.

Een dikke voldoende.

3,5*

Uitstekende film die goed weergeeft hoe het er toen tijdens de cuba crisis allemaal aan toe ging.

The Missiles of October (1974) gaat hier wel op in: wat de Russen denken en hoe ze het 'spel' proberen te spelen. In deze film zijn zelfs echte brieven van Kurschchev gebruikt. Vanuit dit opzicht is the Missiles of October dan ook interessanter om te zien.

knap gespeeld...mooi, bijna echt acteerwerk,

is dat hoe beslissingen echt gemaakt worden..

amerikaans dus..

een leuke 3.5

Ben na de eerste pauze afgehaakt. Hij was mij te eentoning en saai.

Gisteravond de film voor het eerst gezien, een stukje geschiedenis waarvan de wereld nu pas echt begint te beseffen dat ze tijdens deze crisis op de rand van de afgrond heeft gestaan.

Of de Kennedy’s hier als de grote vredestichters worden geportretteerd betwijfel ik omdat de Kennedy’s hierbij toch echt Chroestjev bij nodig hadden. In de film wordt overduidelijk dat wanneer niet aan de eisen wordt voldaan de Amerikanen zullen aanvallen ondanks dat ze dan weten dat ze de wereld wederom in een oorlog zullen storten. De geschiedkundig bekende feiten worden getoond en kloppen, maar de vraag was bij mij na de film, kloppen de niet bekende feiten, ik moet aannemen van wel daar het script is gebaseerd op de tapes van het witte huis tijden de crisis.

De film wordt getoond vanuit het Kennedy kamp en daarom blijft de Russische inbreng beperkt tot een ambassadeur en een Russische afgezant bij de VN. Beklemmend om te zien is het feit dat de Amerikaanse legertop bereid was om grote risico’s te nemen en probeerden Kennedy een bepaalde kant op te duwen, ook de codenaam voor de mobilisatieoefening, een anagram van Castro, kan worden gezien als een bewuste daad om nog meer spanningen op te roepen daar de pers er natuurlijk al snel achter was. Het feit dat Admiraal Anderson tegen het bevel van Kennedy in lichtkogels op een Russisch schip afvuurt en generaal Lemay die vluchten autoriseert boven Cuba zonder dat de president dat weet. Daarnaast zijn er de scènes waarin de legertop en top van de CIA wegloopt en hun onvrede uit over het, in hun ogen, te slappe beleid van Kennedy, dit alles wijst er op dat Kennedy de legertop en de CIA niet helemaal in de hand had. En dan komt automatisch de vraag weer boven water die in JFK als complot werd ontvouwd, maar heden ten dage nog steeds niet is beantwoord, heeft de Amerikaanse legertop en de CIA een hand gehad in de moord op Kennedy, inmiddels is er wel zoveel bekend dat de theorieën van de commissie Warren als waardeloos kunnen worden betiteld, maar wie er nu werkelijk achter de aanslag hebben gezeten zal wel altijd onbeantwoord blijven. De verdachten zijn echter legio.

Juist de weinige actie geven de film kracht, zelden heeft een film over politiek mij zo geboeid. De acteerprestaties zijn prima en de sets doen authentiek aan. Voor mij springen echter de bijrollen er boven uit, vooral die van Smitrovich en van Conway zijn top als.

De film krijgt van mij een 4, omdat juist de rollen in de film van de Kennedy’s en O’Donnel de film niet dragen, beslist niet slecht geacteerd, maar er had met deze rollen meer in gezeten.

*mompelt iets over witregels*

Verder wel met je eens trouwens. Beetje onderschatte film.

Begrijpt iemand waarom de beelden soms ineens zwart-wit werden?

Ik vond/vind geschiedenis altijd erg interessant en daarom was ik erg blij dat destijds deze film is gemaakt.

Ik kan me nog herinneren dat ik het een erg goede en realistische film vond.

Cijfer: 4