Cheaper by the Dozen (2003)

Leukste familiefilm in jaren, geweldig leuk en sympathiek. Een avondje onbezorgd kijken is ook wat waard. Nu maar hopen dat het 2e deel niet tegen valt.

4 volle sterren.

Erg prettige familiefilm. Ik vind dit soort films altijd leuk. Gewoon onschuldige humor. Het enthousiasme van de kinderen in de film is gewoon leuk om te zien.

3,5*

Ik vond de film toch ook wel een beetje een tegenvaller. Enerzijds waren er de aandachtsgeile kinderen die van mij af en toe wat opvoedkundige klappen op de billen zouden krijgen, anderzijds de afwezigheid van echt goede grappen en de overdreven kinderachtige aansteller Kutcher. Een paar keer kwam er een glimlach op mijn gezicht maar dat was ook het enige.

Misschien leuk om te kijken voor kinderen tot 10 jaar, die zichzelf graag omringd zouden zien door al die broertjes en zusjes, maar voor mijn bek was het allemaal geen spek.

Povere twee sterretjes, en nooit meer herkijken

In een sadomasochistische bui heb ik deze film nog afgekeken ook!

Waarom er onder het kopje 'genre' komedie/drama staat is me een raadsel, want de film is een drama!!!!

Leuk popcorn vermaak en af en toe best komisch.

Kids zijn goed in hun rol en de bloopers zijn de tweeling echt schattig.

3 sterren

Best grappig filmpje met Steve Martin. Heb me zeker vermaakt en best gelachen. En dat is het doel bij dit soort films. Ook kinderen doen het verrassend goed/leuk in deze film en stellen niet teleur. 3,0.

Ik had deze film ooit al eens gezien, maar ik kon me er zo weinig van herinneren dat ik hem besloot gisteravond nog eens te bekijken. Ik snap ook niet dat ik eerder zei dat ik er niet mee heb kunnen lachen, want dat heb ik dus wel gedaan.

Het is gewoon een leuk, fris familiefilmpje. Niet al teveel ''poespas'' maar gewoon verstand op nul en genieten maar. Steve Martin en Bonnie Hunt leveren een leuke rol af. Ook Hilary Duff was leuk in haar rol, evenals de rest van de kinderen. Het voornaamste bij een film als deze is dat je kan lachen, vind ik. En dat heb ik gedaan. Vooral op momenten dat die kinderen de vloer onder kotsen of dat springkussen wat wordt opgeblazen. Ik leefde zelfs een beetje mee met die Mark en zijn kikker. Ik heb me er zeker mee vermaakt iig.

3,5*

Vermakelijke comedie over een gezin met maar liefst 12 kinderen. Het geheel is wel wat fragmentarisch en het verhaaltje aan de magere kant. Maar er zijn genoeg komische situaties en het gegeven op zich is al leuk. Verder zijn Steve Martin en Bonnie Hunt goed gecast en vormen een leuk koppel.

Wat een verschrikking van een film. Dat mensen hier voldoendes aan geven is mij een groot raadsel. Het enige wat je te zien krijgt zijn schreeuwende over-Amerikaanse kinderen en de altijd suffe Martin en Hunt. Maar vooruit, ik heb ongeveer 2 keer een glimlach gekregen, dus vandaar 1*.

Dit is best een grappige familiefilm. Heel geschikt om samen met je kinderen te kijken. De kinderen kunnen fantaseren hoe leuk het zou zijn om met een huis vol met kinderen te wonen terwijl de ouders vol afgrijzen meekijken en bedenken dat ze dit nooooooit zouden willen.

Het verhaal is behoorlijk voorspelbaar en stelt niet zoveel voor. Hetzelfde geldt voor het acteerwerk maar juist hierdoor is de film uitermate geschikt om ook met kinderen te kijken. Ook met de wat jongere.

Degene die er voor mij uitspringt is de jongen die midden in zijn puberteit zit maar ook heel erg de verzorgende rol op zich neemt ten opzichte van de kinderen. Dat was wel heel lief om te zien.

En verder is de film voorzien van de nodige grappen en grollen die zowel jong als oud kunnen waarderen. Alhoewel ik denk dat het vooral voor de jongere generatie grappig zal zijn.

Cheaper by the Dozen

Ik kan mijn eigen altijd erg vermaken met films zoals Cheaper by the Dozen. Dat gezellige feel-good moment die je er bij terug kan vinden is altijd mooi. Destijds was het kerstmis rond deze film dus uiteraard meteen gekeken en erg vermaakt. Acteren was leuk, verhaal was leuk en het concept was leuk. Steve Martin speelde zijn rol leuk! Zeker kerstmis aanrader en altijd leuk om eens mee te nemen!

3.5*

“Twelve kids... That's nuts.”

Hartverwarmende film over een gezin met twaalf kinderen. Als zij moeten verhuizen naar de grote stad komen er problemen. De oudere acteurs doen het goed, maar de show wordt gestolen door de kinderen (vooral Alyson Stoner is leuk). Zeker als ze zich gaan verzetten tegen de verhuizing komt de film tot zijn recht. Het chaotische leven met twaalf kinderen komt in ieder geval overtuigend over. Ik werd al moe als ik er naar keek. Het sentimentele einde mag geen verrassing heten.

Cheaper by the Dozen

Dit blijft een leuke film. 12 kinderen is super chaotisch, maar brengt ook veel liefde in een gezin en dat illustreert deze film goed.

3 sterren.

Lollig.

Shawn Levy is een regisseur die zich duidelijk altijd op het wat jongere, maar niet te jonge publiek heeft gericht. Daarin draagt hij een best stabiele positie. Kan regelmatig projecten regisseren met een meer dan behoorlijk budget. Soms pakken zijn films matig uit, maar deze film is toch wel gezellig te noemen.

Ik zag de remake eigenlijk stukken eerder dus ik dacht een redelijke indicatie te hebben van wat ik kon verwachten, maar eigenlijk is deze film heel anders geworden dan ik dacht. Beide films dragen hetzelfde concept; een familie met een ongelooflijke hoeveelheid aan kinderen. De remake is echter wat maatschappelijker, deze film is eerder volop entertainment.

En dat doet de film best goed, al blijft Martin altijd wel rollen spelen die voor zijn doen erg makkelijk zijn. Deze rol is daarin niet echt anders, behalve dat hij soms in wat dramatischere posities wordt gedwongen die een rol als deze met zich mee draagt. Levy heeft de combinatie van dramatiek en komedie altijd wel begrepen, maar hier wordt de wat serieuzere kant voor een langere tijd genegeerd.

Toch kent de film genoeg gezellige momenten, al maakt er geen enkele echt een blijvende indruk. Wat ik ook jammer vond, was dat ik slechts enkele kinderen wat beter leerde kennen. Een hoop kinderen worden naar de achtergrond geschoven. Sommigen krijgen een probleem die binnen drie zinnen wordt benadrukt en daarna gaan we weer door. Het concept is toch wat te ruim om in een film van 98 minuten te proppen.

Het blijft simpel vermaak. Vermaak dat niet te lang duurt en meerdere degelijke momenten kent, maar geen enkel hoogtepunt. Echt gelachen heb ik niet, ik heb ook zeker weinig meegeleefd met de film. Maar ik werd wel naar behoren vermaakt en dat lijkt toch wel het primaire doel van de film te zijn. In het algemeen niet te veel te klagen, dus ik kan de film bekronen met een nette voldoende.