The Strange Affair of Uncle Harry (1945)

Afgezien van Robert Siodmaks teleurstellende, routinematige regie is dit een spannend, goed geschreven en uitstekende geacteerd melodrama... tot aan de beruchte laatste twee minuten die zeker behoren tot de slechtste slotminuten uit de filmgeschiedenis! De studiobazen dwongen de makers het einde te veranderen en het is volkomen begrijpelijk dat producer Joan Harrison (die veelvuldig samenwerkte met Hitchcock) om die reden haar ontslag indiende. Het verhaal vertoont overigens aardig wat overeenkomsten met Hitchcocks klassieker Suspicion (1941), waarvan Harrison het scenario schreef. Zonder die laatste 'twist' is deze film een ster meer waard, maar gedane zaken nemen geen keer. Tenzij je het na 75 minuten voor gezien houdt natuurlijk.

In het jaar van zijn visueel meesterwerk The Spiral Staircase maakte Robert Siodmak ook The Strange Affair Of Uncle Harry die zich eveneens hoofdzakelijk afspeelt in het huis van de protagonisten waar iets onfris gaande is. Hoewel het meer bepaald gaat over een moordzaak, zou ik deze film zeker niet beschouwen als een thriller. De plot wordt duidelijk niet opgebouwd met de intentie om de kijker op het verkeerde been te zetten. Een aantal verwikkelingen zie je al van mijlen ver tot stand komen, in deze film die eerder lijkt op een drama met een vrij cynische insteek, zie ook de luchtig overkomende titel van de film. Ontbreekt het aan spanning, dan is het wel volop genieten van de acteerprestaties van George Sanders (dat onderkoelde Britse flegma - heerlijk), de zussen Geraldine Fitzgerald (wie heeft een schoonmoeder nodig met zo'n mens) en MacGill. De fantastische verschijning van Ella Raines draagt ook bij aan de film en de plotontwikkeling. Last but not least had ik een boon voor Sara Allgood (what's in a name) die zorgde voor een humoristische insteek met haar running gag partner Hugo. Dat laatste elementje alsook de hele sfeer waar de film in baadt, deed me eigenlijk denken aan het lichtere werk van Alfred Hitchock.

Wat de visuele kant betreft had ik een tikje meer verwacht van Robert Siodmak, na het bekijken van ander werk van hem die toppers zijn in het noirgenre (Phantom Lady, Christmas Holiday, The Killers, The Suspect, The Spiral Staircase). In vergelijking daarmee is The Strange Affair Of Uncle Harry … gewoontjes. Degelijk gefilmd zonder meer, en misschien was dat een keuze omdat de film met deze plot niet zou staan met de look van een noirthriller, dat zou overshooting en misplaatst kunnen zijn.

Niettemin staat de film garant voor een leuke tijd en heb ik me hier en daar verkneukeld voor Harry. Het einde van de film is geheel onverwacht maar toch ook weer niet. Al met al een fijn tussendoortje voor wie houdt van een geweldig stel acteurs en minder bekend werk van Siodmak wil ontdekken.

Gezapig, familiaal, romantisch in de aanvangsfase, neemt de film plots een ernstiger vorm aan en gaat over in een echt familiedrama met thrilleraccenten zoals die graag te beleven vallen.
De laatste twee minuten zijn inderdaad verrassend en onbegrijpelijk, tenzij het verhaal wil aantonen dat Harry inderdaad verward en verbijsterd verder leeft, onbekwaam realiteit en droombeelden uiteen te houden, net zoals zijn veroordeelde zuster het hem, in haar wraakneming, had voorspeld.
Oerdegelijke acteerprestaties, niet in het minst van Georges Sanders, een man van vele rollen.