Salinui Chueok (2003)

Tjonge, wat een hoge waarderingen voor deze film. Ik vond het niet veel bijzonders. Een degelijke, maar weinig originele en vaak erg flauwe misdaadfilm. Ik vond hem het niveau van een gemiddelde tv-film niet ontstijgen.

De humor was voor mij het grootste probleem van deze film. Soms was het best grappig dat de agenten hun verdachte even in mekaar gingen beuken, maar de dramatiseren stukjes werkte daardoor niet helemaal op mij.

Het zag er wel netjes uit, maar soms wel wat inspiratieloos.

Best vermakelijk maar verwacht zeker geen tweede se7en of Silence of the lambs 3*

Met gewonnen MovieMeter AFFF kaartjes naar A'dam geweest om deze film te zien. Best wel aardig, maar niet conform verwachting. De film valt namelijk beter te kwalificeren als een komedie, en de samenvatting en poster geven eigenlijk een verkeerd beeld van de film. Het is vooral de droge humor die de aandacht opeist.

Zo is er een agressieve rechercheur die, zodra verhoren vastlopen, vaak met een karatetrap in beeld vliegt en de verdachte in elkaar probeert te trappen. Of een scène waarin rechercheur A aan komt lopen met een document voor B, die net een verdachte in elkaar staat te trappen. "Stop, stop!" zegt A, overhandigt het document aan B. B stopt met schoppen en leest het document, ondertussen gaat A gewoon verder waar B gebleven was en schopt op de verdachte in. Dat zijn wel hilarische momenten.

Maar als thriller heeft de film slechts enkele spannende scènes te bieden. Dat is jammer, want de sfeer was prima en hier had meer mee gedaan kunnen worden.

Het meest belachelijk is trouwens nog wel het stukje op de festivalsite zelf (www.affff.nl):

Mijn verwachtingen waren idd ook te hoog voor deze film

Ik had hier echt een thriller verwacht, Terwijl het op mij overkwam als humor toen ik deze film bekeek. De agenten die de zaak onderzochten waren werkelijk nog dommer als bassie en adriaan. Zo probeerde ze de schuld af te schuiven op een jongen die geestelijk niet helemaal in orde was en sloegen ze m zo maar in elkaar.

Er zaten wel wat lachwekkende momenten in maar al met al had ik van deze film toch wel wat meer verwacht...Ook hoop ik echt dat dit alleen maar losjes gebaseerd is op een waargebeurd verhaal.. Want anders vrees ik voor de veiligheid van Koreanen dankzij deze politiemannen 3.5* voor de zwarte humor

Het is gebaseerd op ware gebeurtenissen over een unieke geval van een serie moorden op het platteland.
Een seriemoordenaar op het platteland?
Dat dachten ze toen vast ook.

Vanwege de turbulente situatie in die tijd kon de moordenaar rustig zijn gang gaan, vanwege de curfew.
De moordenaar is nooit gepakt en de film probeert een beeld te schetsen van de incompetentie en onmacht, die uiteindelijk resulteert in de wanhoop in de dimax [kies maar uit].
Gedrukt in een positie waar je [normaal] een schuldige aanwijst en de zoete vrede weer herstelt wordt, worden ze geconfronteerd met een nieuw dillemma.
Een serie dillemma's. zeg maar.

Aan het eind richt Park zich naar de kijker in de hoop de moordenaar, die waarschijnlijk het dorp ontvlucht is, na al die jaren nog te confronteren.
Pure waanzin als je het mij vraagt. Bijna ego-streling als
de moordenaar werkelijk de film zou bekijken.

Hoezo teleurstellende en correcte einde?
Vlak na de film dacht ik nog, damn, ze hadden iemand moeten pakken en opsluiten, maar hoe wil je dat doen als de zaak waarop het gebaseerd is, zelf niet is opgelost.
Just sayin'...

Rare film.

Eerste anderhalf uur trekt op niet veel. Zoals vaak een mix van slecht gedoseerde stijlelementen. Af en toe wat mooifilmerij en dramatische scenes afgewisseld met platvloerse humor. Grappig ? Nee, niet één keer kunnen lachen. Wel irritatie vanwege het vaak domme acteerwerk en dito scenes. 't Is dan ook een Koreaanse film.

Wel positief, de muziek. Niet die ouwe Koreaanse nummertjes (meer plot verweven), maar de rustige, subtiele pianoambient die opduikt in sommige scenes. Je voelt het niveau zo stijgen. Leuk dat ze geen hyperbombastische en dramatische klassieke meesterwerken onder de film gemonteerd hebben. Een reeel gevaar bij dit soort films.

Film duurt verder ook wat te lang, en er komen nogal vreemde sidestories en losse eindjes aan te pas, die na een tijdje gaan vervelen. Hoewel ik niet anders kan zeggen dat het op het einde wel goed uitpakt, en de logica achter dit 'overbodig' gedoe duidelijk is. De laatste scene is voor mij iets te wankel. Weet het hoofdpersoon nu wie de dader is ? Z'n gezicht lijkt het een beetje te vermoeden. Laten we hopen van niet in elk geval, want dan is het einde van deze film een enorme revelatie. De dader wordt niet gepakt! Beter nog, na alle omzwervingen weet de politie nog steeds niet wie de dader is. Zowaar revolutionair.. ToNe's bericht lijkt ook in die richting te wijzen, dus hou ik het daar maar op, maar de film had zeker zonder de laatste 5 minuten gekund. Beetje bang afwachten was het.

2.5*, het begin is doodgewoon slecht, soms is de film saai en lijkt het ook nergens naartoe te gaan, maar enkele prachtige scenes (met dank aan de muziek) en het einde maken dit één van de betere Koreaanse films (Ki-duk niet meegeteld) die ik ken.

Gebaseerd op ware gebeurtenissen vertelt Memories of Murder het verhaal van de eerste seriemoordenaar in de Zuid-Koreaanse geschiedenis. Verbazingwekkend genoeg vonden deze gruwelijke moorden op voornamelijk jonge vrouwen niet plaats in de anonimiteit van de miljoenenstad Seoul maar juist in de kalmte en vredigheid van het platteland. Deze film gaat in de eerste plaats niet over de dader maar handelt over de mannen die als taak hebben de moordenaar te pakken. Een interessant gegeven en uitgangspunt.

Helaas maakt de film dit maar gedeeltelijk waar. Het begin is wat rommelig en hoewel ik met regelmaat op mooie plaatjes getrakteerd werd zijn de drama en thriller-elementen vaak ver te zoeken. De film volgt dan ook een beetje iedere keer hetzelfde stramien. Namelijk dat van brute moord, vermoedelijke dader wordt bij de lurven gevat waarop een nogal onorthodoxe ondervraging volgt, bijdehand uit Seoul zegt dat het de verkeerde is en we zijn weer terug bij af.
Gelukkig wordt de film in zijn tweede uur sterker, de frustraties bij de recheceurs worden steeds meer voelbaar en zichtbaar. Een en ander komt de spanning en het drama hier zeker ten goede. Voor een groot deel ook zeker te danken aan het vrij sterke en overtuigende acteerwerk. Vooral de twee plaatselijke koreaanse dienders bedienen zich van een lompheid en grofheid die enige naam mag hebben. Duidelijk is dat ze zich bij het klasje communicatieve- en sociale vaardigheden flink hebben verslapen. Het handboek stalinistische ondervragingstechnieken van hun Noord-Koreaanse collegas heeft vast ook een vaste plek op het nachtkastje. Typisch is dat de film juist zijn humor haalt uit deze nogal soms banale grofheden. 'T is wel even wennen maar ik kon af en toe een stiekeme glimlach toch niet onderdrukken.
Verder wordt de film nogal opgefleurd door gebeurtenissen uit het dagelijks leven van de zuid-koreaan halverwege de jaren '80. Daar waar in de rest van de wereld het broeikaseffect zijn uitwerking begon te krijgen op de koude oorlog zitten beidde Koreas nog diep in de ijstijd (en sinds vandaag weer opnieuw ben ik bang). Gasalarm, verduisteringsoefeningen, studentenrellen, het zet de toon voor een land dat hangt tussen een dictatuur en een democratie.

Memories of Murder schiet mijns inziens wat tekort in vooral de eerste helft, hier had het script toch wel wat sterker mogen zijn. Gelukkig wordt het gered door sterke karakters, goed acteerwerk en mooi en sfeervol camerawerk. Uiteindelijk een mooie 3.5*

Overdonderend!

Memories of Murder is waarschijnlijk een van de beste misdaad-films van de afgelopen jaren. Zo niet, een van meest heerlijke karakter-studies. Ieder personage staat hier centraal van een overdonderende prestatie.

De film behandeld vele thema's in een solide balans. De humor hier is absoluut niet goedkoop en wordt behoorlijk teer verwerkt. Iets wat ik keer op keer terug zie in die Zuid-Koreaanse films. Visueel o-o-g-v-e-r-b-l-i-n-d-e-n-d mooi!......de een na andere prachtige beeld.

Cinematografie meer dan dat ik het kan omschrijven. De inwerking van licht staat massief met de beelden. Muziek erg subliem. Wekt toch wat sympathie( wat idd nodig is). Ik zou iig niets tegen hebben als dat wat retorische was.

Memories of Murder is een film die je absoluut niet kan of wilt missen. Aanrader!

4,5*

Bijzondere prent. 'k Heb het wel altijd een beetje moeilijk met films waarbij de zwarte humor steeds meer naar het achterplan verdwijnt om dan om te slaan in een volbloed drama. Op zich werkt die omschakeling hier wel, maar 't geeft een film in mijn ogen altijd iets onevenwichtig. Hetzelfde gevoel had ik bij (verder heeft die hier niets mee te zien) Gran Torino.

Toch heeft Memories Of Murder genoeg troeven in huis om een fijne filmervaring op te leveren. Zo is de cinematografie bij momenten erg mooi en ook de soundtrack is nu en dan overtuigend. De humor in het eerste deel kon ik wel pruimen en ook de slotscène is magnifiek.

Geen briljante cinema, maar wel een bijzondere film die het genre op een verfrissende manier benadert.

Interessante film. Te onevenwichtig om echt een favoriet te worden, maar zeker boeiend.

De film begint als een zwartkomisch verhaal over een seriemoordonderzoek in de jaren '80. En dat viel samen met de overgang van Zuid-Korea van een dictatuur naar een democratie. Langzaam verdwijnen de komische elementen wat meer naar de achtergrond en gaat de vrij donkere achtergrond van de film (dictatoriaal Zuid-Korea) de film domineren.

De humor in het eerste deel van de film werkt soms erg goed, maar is vaak niet al te subtiel en flauw. De look van de film was me soms wat te steriel, vooral in een aantal lelijke slowmotionscenes. Maar meestal was het wel sfeervol, met mooie muziek ook.

Wat de film voor mij ook interessant maakte is hoe de morele principes van de agenten tegenover de morele principes in de maatschappij worden gezet. Met geweld bekentenissen ontlokken is gewoon en wordt pas ongewoon als de pers er in de periode dat Zuid-Korea evolueerde naar een democratie wat al te veel van gaat zeggen. De directe aanleiding van de veranderingen in Zuid-Korea was de marteling (en dood) van een student.

Meer dan een politiefilm over een moordzaak is dit een film waarin Zuid-Korea een zwarte periode uit haar geschiedenis aan het verwerken is. De humor doet me vermoeden dat het in Zuid-Korea nog steeds een beetje een taboe-onderwerp is.

3.5*

Veel positieve reacties hier. Ik vond het eigenlijk maar een redelijk simpel detectiveverhaal, zoals er in Amerika al zoveel van zijn geproduceerd. Het verhaal is erg rechttoe rechtaan met hier en daar een verse moord, dan weer een onterecht opgepakte verdachte, gevolgd door een steeds maar groter wordende wanhoop bij de twee rechercheurs. Steeds in dezelfde volgorde. Het was me allemaal iets te bekend en vertrouwd. Een pluspunt voor mij is dan juist het onconventionele, open einde dat de film iets meer diepgang geeft. Helaas komt die diepgang twee uur te laat.

Op de acteerprestaties verder niks aan te merken, hoewel af en toe wel wat te theatraal naar mijn smaak. Met de grof-komische elementen had ik niet veel problemen, je moet er van houden. Het vloekt echter wel een beetje met de ernst die Memories of Murder op de meeste momenten probeert uit te stralen.

Memories of Murder is een onderhoudende film en zit productiegewijs goed in elkaar. Het mist echter voldoende onderscheidend vermogen om in het geheugen te blijven hangen. Een probleem waar detectivefilms vaak mee te kampen hebben naar mijn idee.

Knappe film, je leeft erg mee met de personages en de wanhoop die het onderzoek naar de moorden met zich meebrengt. Deze film heeft een zeer mooie cinematografie en meeslepende muziek. Een uniek punt aan de film is dat er een apart soort humor in is verwerkt. Dit is iets wat je niet zo snel bij een serieus onderwerp als dit zou verwachten. Joon-ho Bong heeft deze humor ook gebruikt in The Host. Echter bij een film als The Host verwacht je eerder wat humoristische scènes. Ook bij The Host werkte dit. Het lijkt alsof de regisseur deze humor, wat je zou kunnen kenmerken als een soort van zwarte humor, als zijn handelsmerk gaat gebruiken. Ik ben benieuwd wat deze regisseur nog meer gaat brengen in de toekomst.

4 sterren

Tja, wat moeten we hier nu weer van denken? In ieder geval totaal niet wat ik had verwacht en raar springend door allerlei genres. Het einde deed me iets denken aan 'the Pledge' van Sean Penn. Ik wilde eigenlijk ook weten wie de moorenaar was en was in eerste instantie dus wat teleurgesteld. Maar eigenlijk is het mooi zo!

Maar het sfeervolle geheel verveelde me niet, al had de speelduur wellicht iets korter gekund.

Een boeiende film met een uitstekend, in nevelen gehuld mysterie. De film is spannend, vermakelijk en af en toe bijzonder geestig. Al was het maar omdat de film soms op een ( onbedoelde ) parodie op normaal politiespeurwerk lijkt te zijn. De ondervragingen en vreemde, eendimensionale gedachtengangen waren daar vaak debet aan. De muziek en het camerawerk hadden hun zaakjes ook goed voor elkaar! De film duurt eigenlijk alleen wat te lang. Een 3,5*

Aparte film, die in de verte iets weg heeft van films als Se7en en The Bone Collector. In het begin is het allemaal nog niet zo heel boeiend, maar naarmate de film vordert wordt het steeds boeiender, om tenslotte echt zeer sterk te eindigen. Het probleem dat sommigen met deze film hebben en ik ook in het eerste gedeelte had, is dat de film niet goed in balans is. Het is een zeer ernstig verhaal, waar dan vooral in het eerste gedeelte soms erg flauwe en rare humor doorheen verweven zit. Dit gaat dan enigszins ten koste van de spanning.

Toch herstelt de film zich hier uiteindelijk erg goed van. De film weet de spanning uiteindelijk toch op te wekken, is sfeervol en eindigt enorm sterk. Een einde, wat ik eigenlijk totaal niet verwachtte en ik heb ook nog niet eerder gezien, dat ze in een film als deze de moordenaar gewoon niet vinden. Ja, erg goed gedaan moet ik zeggen, waardoor ik er alleen voor dat idee toch wel een halve punt bij op doe. Verder bevat de film goede muziek en is het acteerwerk in orde.Het had allemaal misschien iets korter mogen duren, maar dat mag de eindpret niet drukken.

3,5*

Best aardig, maar uiteindelijk wat te simpel om nou echt onder de indruk te zijn.

Als thriller wat te sporadisch spannend, halverwege zit er wel een knappe nachtscene met die rukker waar ze allemaal achter de bosjes zitten. Het is dan ook meer een puzzeldrama waar het allemaal net wat te gewoontjes en logisch is. Dat ze dan telkens 'per ongeluk' op een spoor komen als iemand zegt 'dit doet me denken aan die en die...', beetje te makkelijk elke keer. Ook het speurwerk zelf was te standaard.

Verder ook weinig subtiel, erg schreeuwerig, waar de muziek slechts sporadisch tussendoor voor wat minder opgeblazen scenes opleverde. Typisch vond ik dat hulpje met z'n karatetrappen, wat hij uiteindelijk gebracht heeft ontgaat me, weinig boeiend personage, helemaal onduidelijk is waarom er zoveel aandacht voor dat been van hem was, en alle gevolgen van dien.

Ook het einde is me te typisch, beetje op een Zodiac-manier, maar dan onduidelijk. Het voegt alleen zo weinig toe aan de scene daarvoor, dat is zo jammer. Je krijgt niet eens een hint, wat herziening niet echt de moeite maakt denk ik. Anders had je daar nog een beetje op kunnen focussen.

Vooral wel goed te bekijken, nergens vervelend behalve dan wat slecht acteerwerk in het begin, maar ook weer niet zo bijzonder of rigoreus anders dan talloze andere serial-killer detectives.

3*

Wat een onbegrijpelijk gemiddelde. Ik weet niet of Zuid-Koreanen zo'n laag zelfbeeld hebben maar ze komen er wel erg slecht vanaf in deze film. Ik heb echt nog nooit een film gezien waarin zoveel domme mensen rondliepen. Het ene personage is nog stommer dan het andere. Een film over corruptie en een falend politieapparaat: prima. Maar op deze manier haak ik af. Gelukkig herbergt de film nog een aantal prachtig geschoten scenes, want anders was deze van toevalligheden en domme personages aan elkaar hangende film zonder pardon op de 0,5 stapel beland.

Erg goede detectivefilm. De mix tussen brede humor en serieus drama is hier vrij gewaagd en hoewel de film soms misschien wat flauw wordt, werkt de mix over het algemeen zeer goed. De moorden werden al gepleegd op een plaats waar de mogelijkheden en methoden voor onderzoek beperkt waren (let erop dat de hoofdinspecteur liftend naar de eerste crime-scène gebracht wordt; er is kennelijk geen geld voor politiewagens) en als de moordenaar dan ook nog eens geen bruikbare aanwijzingen achterlaat vervalt het geheel al snel in chaos en is de ene poging om tot een antwoord te komen nog wanhopiger en onzinniger dan de andere. En dat wordt steeds serieuzer gebracht. De film zit vol met valse verdachten, maar door daar gedenkwaardige personages en situaties omheen te verzinnen vergroot dit alleen maar het kijkplezier. Dat kind met dat verbrande gezicht is toch wel een unieke creatie. Verder ook erg sterk gespeelt en het plattelandsfeertje onderscheidt de film nog eens extra van de massa van seriemoordenaarfilms. Uitstekend.
4*

Redelijk filmpje met mooie beelden en soms onbedoeld (?) grappig met de karate trappen van de rechercheurs en de manier van ondervragen.

Had overigens wel wat ingekort kunnen worden, want op een gegeven moment had ik het wel gehad met de rechercheurs en hun speurtocht naar de moordenaars.

Nipt 3,0 sterren.

Pfff wat een belachelijk goede film is dit zeg. Dankzij een paar goede voorbeelden wist ik natuurlijk al dat Koreanen sterke misdaadfilms konden maken, maar deze spant wel de kroon. De typische absurde sfeer waar deze jongens zo goed in zijn, is vanaf het eerste moment al aanwezig. Er wordt sterk zwarte humor met serieuze ernstigheid gecombineerd. Veel chaos, mannen met korte lontjes, spannend, soms tikkeltje eng en duister, fantastische personages(als het een Amerikaanse film was geweest, had ik waarschijnlijk het woord standaard gebruikt) en geweldige dialogen. Elke scene lijkt weer sterker dan de vorige, ik raak maar niet uitgesproken over deze film. Nooit gedacht dat er een Koreaanse film zo dicht in de buurt van Se7en zou gaan komen.

Over hoe één element bijna een hele film naar de knoppen helpt. De Zuid-Koreaanse (roerige) jaren tachtig, een serieverkrachter plus moordenaar op het platteland, van tijd tot stemmige muziek en ook nog eens een sterke opening. Veelbelovend, helemaal als je zou weten dat het allemaal is gebaseerd op een echte, niet opgeloste zaak. En dan gaat de lokale politie te werk. Of het nu komisch, stuntelig of als combinatie van beide bedoeld is, het geknoei haalt het venijn er onmiddellijk uit.

De inspecteur uit Seoul die wel van wanten weet versterkt dat gevoel nog eens. Toch herpakt het zich nog in zekere mate. Vanaf een volgend slachtoffer (iets met een perzik) beginnen frustratie en onmacht stilaan de hoofdmoot te vormen en heeft het een laatste half uur met voldoende inhoud waarin ineens wel de juiste snaar wordt geraakt. De afsluitende scène is ook van het fascinerende soort. Extra zuur dus dat veel van deze geschiedenis wordt gekleurd door dat ene element.

Verwachte hier best wel wat van. Stond toen ik hem destijds kocht hoog in de tip 250 en het verhaal klonk aardig. Nu gaat de film in het eerste uur flink de mist in. Het lijkt niet te kunnen kiezen tussen humor en thriller/drama. Nu is die combinatie wel de insteek van de film, maar in het eerste uur had ik totaal geen idee waar ik naar keek. Slecht actweerwerk, het stuntelig gedoe, maar soms grappig. In tweede uur wordt het wel serieus en dan is alles gelijk stukken beter. Zelfs de acteurs krijgen meer gevoel. Alleen de spanning kwam er bij mij nooit meer in. Wel een prima einde!

2,5*

Prima Koreaanse film alweer in zijn genre. De misdaadfilms uit Korea blijven meestal uitstekend. Hier krijgen we een politiefilm voorgeschoteld dat draait om een een of andere maniak/verkrachter die huishoud in de rurale omgeving van Seoul. 3 agressieve smerissen worden ingezet om de zaak op te lossen, maar doen dat ook vaak met, zoals wel verwacht, erg veel geweld en slaan en schoppen. Zelfs die gehandicapte krijgt het maar zwaar voor de kiezen. Verder is dit wel weer een prima kat en muis spel thriller waar de drie continu weer op het verkeerde spoor worden gezet en steeds weer de verkeerde mensen verdenken en dat hun roekeloosheid maar zinloos is en wat uiteindelijk ook uitmond op een blijvende onopgeloste zaak.

Voor de rest weer een prima film met prima grauwe settings van het rurale plattelandschap en met hier en daar weer de typische Koreaanse humor. Goed acteerwerk ook. Dit was zeker wel te doen.

3,5*

'Memories of Murder' schetst op schitterende wijze de pijnlijke evolutie die de aanvankelijk
alziende detective doormaakt. De manier waarop hij zijn eigen geproduceerde zeepbellen één
voor één uiteen ziet spatten is bijzonder confronterend. Langzaam maar zeker verliest hij zijn
zelfvertrouwen en trekt hij zijn eigenzinnige en haast absurde methodes in vraag. Op het
ultieme moment kan hij dan ook niet met zekerheid zeggen welke waarheid nog achter de ogen
schuilt. Het besef dat de onzekerheid zo plotseling onontkoombaar is geworden, slaat in als een
bom. Dit wordt even later nog eens versterkt door het schitterende einde, alwaar een wel zeer
toevallige passante - net zoals velen voor haar - faalt in het geven van uitsluitsel.

3.50 (3.75)

Memories of a Murder handelt over een team Zuid-Koreaanse detectives die een reeks moorden in een gebied probeert op te lossen. Het wil niet echt vlotten, sterker nog het gaat er nogal amateuristisch en lachwekkend aan toe. Had het niet van tevoren verwacht, maar soms lag ik echt in een deuk om de bizarre capriolen. Verder is dit een prima film met een mooie cinematografie en soundtrack. Het einde mag er ook zijn!

Die politie het blijft geinig dat Koreaanse gesukkel en gevloek. Maar in het eerste uur vind ik Memories of Murder nog weinig verheffend; een krampachtige zoektocht naar een seriemoordenaar die bij elke aanwijzing op niets uitdraait. De sterke openings-scène springt dan eigenlijk nog het meest in het oog, evenals het gehandicapte jongetje - nog los gezien van het latere "twistje" rondom hem.

De film wint aan kracht in het tweede deel wanneer er meer serieusheid en op momenten wat spanning in sluipt. De geschiedenis van Korea lijkt dan ook een iets grotere rol te spelen op de achtergrond. De aanvankelijk nog nonchalante rechercheurs worden steeds meer tot wanhoop gedreven en het laatste shot is treffend, een ogenschijnlijk veelzeggende blik in de ogen, maar wat die blik nou precies zegt blijft me nog lekker raadselachtig, mooi gedaan.

Audiovisueel is het 'wel oké': de mooie buiten-scènes en rustige muziek die naadloos verweven is in het geheel. Wat je eigenlijk mag verwachten van een film... Alles bij elkaar vind ik de score op imdb dus wel erg hoog voor een film die weliswaar geen irritatiefactoren heeft en die tot het einde toe boeiend en solide blijft, maar die ook weinig biedt dat me lang bij zal blijven. Denk ik..

Bong's latere film Madeo met een zelfde soort opbouw (de kijker langzaamaan meezuigen in het verhaal) bevalt me beter.
3 - 3,5*

Vreemde mix van zwarte komedie, drama en serial killer movie. Dit is niet zomaar een standaard serial killer film waarin gezocht wordt naar de identiteit van een psychopaat. Het zit allemaal veel complexer in elkaar. Er wordt aandacht besteed aan het omgaan met onzekerheid, aan frustraties die voortkomen uit het niet vinden van sporen, antwoorden. De klungelige plattelandsflikken gaan in het begin nogal arbitrair te werk om de schuldigen aan te wijzen, maar die zekerheid wordt hen telkens ontfutseld wanneer een veel professionelere collega uit Seoel op andere sporen komt.

Het onderzoek wordt geplaagd door pech en amateurisme.. de enige getuige, een mentaal gehandicapte drommel, wordt aangereden door een trein en zo zijn er nog enkele andere ongelukkige feiten die ertoe leiden dat ze de killer niet kunnen identificeren . Eigenlijk verzwijgt de film iets belangrijks op het einde ... stoppen de moorden of gaan ze verder? ... stof tot nadenken... Prima film!

Het eerste uur van deze film is zo ontzettend flauw dat hetgeen daarna gebeurt niet echt meer kan overtuigen. Grappig is het geen moment en door de mislukte humor is het ook niet echt spannend. Toch wordt het na het eerste uur een stuk beter en ontvouwt zich zowaar een redelijk plot met een degelijke eindscène. Dat kan het echter niet verhullen dat het als geheel behoorlijk matig is.

niet alledaagse klopjacht.

De film is een beetje raar in zijn opbouw. Er wordt geprobeerd om verschillende genres en elementen uit misdaad films samen te voegen tot een geheel, iets wat niet helemaal goed uit de verf komt. Joon-ho Bong weet niet precies waar hij met Memories of Murder heel wil. Het eerste uur is buiten dat stuk met Kwang-ho dan niet heel erg interessant. Dan veranderd er iets in de film en wordt het met de minuut interessanter.

Het wordt meer dan een standaard klopjacht. Het wordt een interessante karakterstudie van een aantal politie agenten die een zaak proberen op te lossen en alle emoties die daar bij horen. Vooral mooi om te zien hoe de wanhoop steeds meer de overhand neemt. Het middenstuk is daarmee een heel stuk interessanter dan het eerste gedeelte. Hoe dichter ze bij de waarheid lijken te komen hoe spannender het word. En dan breekt het laatste half uur aan. En wat we daar krijgen te zien is een magistraal staaltje cinema. Geweldig ook hoe een film zich op zo'n overweldigende manier kan herstellen van zijn mindere momenten, en dan vooral wat trage momenten en de speelduur die daarvoor eeuwen lijkt te duren. Die scene in de regen en dat fantastische einde, wat zich heel wat jaren later afspeelt is briljant.

Acteerwerk is erg goed. Kang-ho Song zit zoals altijd helemaal in zijn rol. Maar ook de rest van de cast lijkt de personages zich helemaal eigen te hebben gemaakt. Eigenlijk heb ik niemand echt slecht zien spelen.

Visueel is het schitterend. Erg veel mooie shots. Goede belichting ook. Editing is lekker strak en heel veel credits naar de mooie muziek.

Een interessante kijkervaring. Memories of Murder begint wat warrig maar eindigt op een weergaloze manier.

Memories of Murder is mijn tweede Koreaanse film alweer. De film verteld het verhaal van de zoektocht naar een beruchte seriemoordenaar die zijn slachtoffers op beestachtige wijze verkracht, in het Korea van de jaren '80. De lokale inspecteur krijgt hulp van een nieuweling uit Seoel, hun werkwijze botsen met elkaar.

De film begint met een vrij humoristische toon, maar word uiteindelijk toch steeds grimmiger. De stuntelige Koreaanse politie die het de gewoonste zaak van de wereld vind om de verdachten eerst even in elkaar te trappen alvorens met het verhoor te beginnen kwam maf over. Mooi hoe in het begin de lokale inspecteur (die er lekker op los martelt) en de nieuweling (die opzoek is naar echt bewijs) met elkaar botsen en later de rollen zijn omgedraaid.

De film is mooi opgenomen. In het begin mooie zomerse beelden van het Koreaanse platteland en later sfeervolle nachtscènes en scènes in de regen die doen denken aan Andrei Tarkovsky's obsessie met druppelend water.

Het concept van een moordenaar die alleen moord als het regent en een bepaald liedje op de radio is vond ik erg sterk. Dario Argento had eerder iets vergelijkbaars in Trauma en The X-Files heeft ook eens zoiets gehad. Ergens had de achtergrond van de moorden mischien verder uitgediept kunnen worden en er word relatief veel aandacht aan red herrings besteed, maar heel erg storend is dat niet.

De muziek van de film is gecomponeerd door Tarô Iwashiro. Ik merkte al meteen aan de stijl van de muziek dat het een Japanner was, alleen die gebruiken dat soort pianomelodieën.

Memories of Murder deed me erg denken aan Zodiac van David Fincher, een film die tevens gaat over een onopgeloste moordzaak. Het acteerwerk was goed, voor zover ik dat kan beoordelen en de film is mooi opgenomen. De zoektocht naar de moordenaar was spannend en goed gebracht. Ergens jammer dat het allemaal een beetje open wordt gelaten, maar mischien zit daar juist de kracht van de film in. Kortom weer een erg goede Koreaanse film.