Witness (1985)

Ooit eerder gezien 25 jaar geleden, toen niet bepaald van onder indruk, voornamelijk omdat de film vooral veel spanning ontbeert en dat terwijl de film tot het genre thriller zou behoren. Dat laatste losgelaten, het genre drama eerder van toepassing en tientallen jaren later en ouder kan ik deze film toch plotseling meer dan goed waarderen.

Het verhaal is bekend, Amish knulletje is op doorreis in het grote Philadelphia getuige van een brute moord. Eenmaal de moordenaar geïdentificeerd komt ook Book in de problemen, vervolgens gaat hij niet undercover zoals de synopsis vermeld, maar duikt hij onder bij de Amish.

De film is vooral bijzonder interessant als botsing tussen twee werelden. De terugtrokken Amish die de andere wang toe keren, tegenover de directe Book die met gelijke munt terug betaald. Een geweldige onderduik plek is het sowieso gezien men nog in de middeleeuwen leeft en nergens duidelijk geregistreerd staat noch een telefoon bezit. Niet alleen is er het verschil tussen de buitenstaander en de Amish, een brug die uiteindelijk gemakkelijk overschreden wordt, toch is er ook binnen de Amish een botsing tussen het nieuwe en oude denken getuige de onenigheid tussen Rachel en de oude man, vader of opa. Meer dan interessant om te zien zijn de gebruiken binnen de Amish, met name de bouw van de schuur, de maaltijd, en sowieso al die minimalistische dingen. Ergens daar tussendoor wordt Book opgenomen en geaccepteerd en groeit in stilte de chemie tussen hem en Rachel. Alles erg naturel gebracht.

Witness is een zit die je moet liggen, met een soundtrack overigens die soms erg sfeervol is maar ook foute jaren '90 momenten heeft. Iets dat verder in het tijdsbeeld gezien moet worden. Witness is naast een prima verhaal, prima cast en acteerprestaties vooral iets dat meer vragen oplevert dan invult moreel gezien. Iets wat ik tientallen jaren terug onbegrijpelijk vond, het suddert tussen de twee, toch gebeurt het uiteindelijk niet en is Book zo wijs te vertrekken en Rachel in haar omgeving en waarde te laten. Iets dat niet alleen veel inzicht toont maar tevens pijnlijk duidelijk maakt wat voor invloed mensen op elkaar kunnen hebben. Iets waar de stadse, directe en rauwe Book wel oog voor heeft terwijl Rachel de indruk wekt alles op te willen geven. Een interessante paradox.

Afijn, al met al een meer dan uitstekende film met een prima Ford en Lukas Haas.

Zoals iemand hier op het forum zei, ziet de filmposter er spannender uit dan de film zelf. Niettemin zeer geslaagde kijkbeurt. Het hele middenstuk is een prachtig drama dat wordt neergezet met oprecht respect voor de Amish. Mooi. Het geeft de film een tijdloos karakter, moest het niet zijn voor de (genietbare) electro-score van Maurice Jarre die een datumstempel verraadt. Begin en einde van de film liggen meer in de lijn der verwachtingen en dat maakt van Witness een beetje een hybride. Ik sluit me ook aan bij de meningen over de prachtige fotografie. Het zijn beelden die blijven hangen, natuurlijk ook te wijten aan de landschappen. Prima acteerprestaties van alle betrokkenen verder.

Een van die onvergetelijke meesterlijke films.

Deze film blijft,zijn kracht houden en van de hoogste kwaliteit.

Met zulk fenomenaal acteer spel van de hoofdrol spelers.

Een film die als een huis blijft staan.

Samuel, een Amish-jongetje, is per toeval getuige van een brute moord in een treinstation in Philadelphia. Politieagent John Book neemt hem en zijn moeder Rachel onder zijn hoede, maar ontdekt corruptie binnen zijn eigen korps. Om te overleven duikt Book onder in de Amish-gemeenschap, waar hij worstelt met hun tradities en gevoelens ontwikkelt voor Rachel.

"Witness" (1985) is een meesterwerk van Peter Weir, met Harrison Ford in een van zijn beste rollen als stoere cop die botst met de serene Amish-wereld. De film combineert razende spanning met subtiele romantiek en prachtige cinematografie. Kelly McGillis schittert als de sterke weduwe Rachel, terwijl het jonge talent Lukas Haas de getuige overtuigend speelt. Weir verkent culturele clashes met finesse, doorspekt met Maurice Jarres sfeervolle score. Een tijdloze thriller vol emotie en morele diepgang – een must-see voor liefhebbers van intelligente jaren '80-cinema. Ik heb deze klassieker al meerdere keren herbekeken. *4,5*