Deliverance (1972)

Nog steeds een klassieker die kwa spanning overreind blijft en staat als een huis.

De scenes zijn sfeervol en grimmig.

Een van de betere rollen van Burt Reynolds (nog steeds)

Het geluid van de banjo dreint nog lang zeurderig na, ook als de film al afgelopen is.

4,5*

Ik had meer verwacht van deze film. De film begint erg goed. Lekker vlot de rivier op en de muziek en de prachtige sfeerbeelden waren erg de moeite waard! Maar ik had een meer indrukwekkend/ meeslepender verhaal verwacht. Na alles wat ik heb gelezen over de film en de reacties van mensen die de film op schouders dragen had ik echt veel meer verwacht. Vandaar dat ik ook redelijk teleurgesteld ben in de film. Nu bleef het bij een verkrachting die ik wel behoorlijk naar vond om te aanschouwen, en erna een hoop 'over de top' scenes die me niet meer konden boeien. Het eerste half uur vond ik erg sterk; jammer dat de film dan voort borduurt op een erg mager en ongeloofwaardig verhaaltje. Helaas ***

Wat vond je er zo ongeloofwaardig aan dan?

Wel een goeie film.

Begin vond ik een beetje saai, maar er zaten uiteindelijk toch wel spannende scene's in.

Ik had niet zoveel met de acteurs, en het verhaal zelf was niet bijzonder goed naar mijn mening.

Maar de beelden samen met de muziek vond ik mooi, en heb er uiteindelijk lekker naar gekeken.

4*

Dit weekend gehuurd omdat het zo'n beetje de eerste hillbillie-film zou zijn waar nu nog leentjebuur bij zou worden gespeeld.

Ik heb genoten van de acteerprestaties en de mooie rivierbeelden, maar toch konden de gebeurtenissen me anno 2006 weinig beroeren. Toegegeven, de scream-like-a-pig-scene was erg goed, maar belandde door het irritante slachtoffer niet helemaal in het juiste doel. Reynolds was ook wat irritant. Ik vond Voight wel goed, en net als de rest realistisch. Gewoon weinig vlees op verhaalgebied, hoeft ook niet nodig te zijn, maar ik was weinig geïmponeerd door wat overbleef.

2,5*

Zegt meer over het bedroevende niveau anno 2006 dan over deze film ben ik bang...

Fijne film die het voor mij vooral moet hebben van zijn seventiessfeer (shut up Onderhond). De film heeft een fijne sfeer, die zeker niet verfijnd is, maar gewoon goed aanvoelt. Het verhaal is niet bijster interessant of super spannend, alhoewel het wel mooi bergafwaarts gaat (ha ha..). Vooral het stuk wanneer de lieden in de bootjes varen, en boven hun zich een grote brug uitstrekt met daarop het banjo spelende jongetje vond ik erg mooi. Het zou me bijna aan Gummo doen denken.

Gewoon een fijne film dus, 4*.

Ik ben het met je eens dat het niveau anno 2006 vaak bedroevend is (zie het als "lachwekkend"), maar gelukkig weten spaarzame hoogstandjes mijn aandacht te trekken.
Deze film nu voor het eerst kijken (in 2006) blijkt toch wat saai-ig. Er zitten mooie beelden in, maar had het idee dat het eind te langgerekt is. Er gebeurt te weinig, en wat er gebeurt vindt ver voor het einde plaats. Kan me voorstellen dat het in '72 voor sommigen een 'fijne' film kan zijn geweest, en het zal idd perspectief hebben geïntroduceerd voor Hillbillies (waarvoor chapeau), maar dat al kan niet verbloemen dat het geen 'eerste de beste' was. Nu, 2006, zijn er heel wat betere genregenoten, niet in de minste plaats het al eerder aangehaalde Calvaire uit 2004. De gebeurtenissen in laatstgenoemde worden beter gedoseerd, en zijn simpelweg interessant in vergelijking met scenes vol "we stick to our version of what happened", wantrouwende politie, en nachtmerries over een Hillbillie met kieuwen. Ik vond het hele sfeertje 'hoe de draad weer op te pakken' in het verdere leven waaruit de laatste scenes bestonden trouwens ook wat afbreuk doen aan het verder al dunne einde.

Dat bedoelde ik met "konden de gebeurtenissen me anno 2006 weinig beroeren.". Maar goed, wellicht keek ik er anders tegen had ik de film eerder gezien.

Calvaire vind ik juist een lachwekkende en totaal onovertuigende poging om deze film te kopieren in het ardense achterland, waarbij het eerder een leuk amateuristisch clubje malloten is wat zo graag een intense horror wil maken.. volstrekt ongeloofwaardig.

Deliverance moet het nu juist van zijn sfeer en gelofwaardigheid hebben, het heeft een heel realistische 'feel', niet overthetop, maar gewoon hoe het is in het achterlijke zuiden van de VS. Kijk maar eens goed naar de cast van die hillbillies, dat zijn dus échte locals!! En geen schertsfiguren uit de slechtere waalse cinema zoals calvaire. Boorman is echt wel wat treedjes hoger. Zo ook met de betoverend mooie beelden van de natuur, het nog steeds mooie camerawerk, de belichting, geluid.. alles in deze film is super! Daar kan dat prutswerk uit belgië niet tegenop hoor

En ik heb gelukkig geen last van concentratieproblemen bij films die mooi zijn vormgegeven of een verhaal effectief vertellen met behulp van sfeerbeelden. Liever een paar veelzeggende beelden, dan een hele hoop nietszeggende beelden... maar voor de generatie van nu zal het wel weer allemaal te traag zijn ja

Ook niet vergeten: sfeerloos, enorm lelijk en behoorlijk tuttig. Daarbij begrijp je in de verste verte niks van Calvaire blijkbaar (of lig je jezelf zo op te naaien dat je maar wat uitkraamt), dus laat de vergelijking met die film nu maar vallen.

Ten eerste kwam ik niet met die vergelijking, ten tweede begrijp jij kennelijk sowieso geen zak van film, en helemaal niet van deze (of welke amerikaanse film for that matter). Hou jij je nou maar bij je zogenaamde vooruitstrevende goof-productions, en probeer kwaliteit niet te snappen

Dat je Deliverance beter vindt is een kwestie van smaak. Vreemd is wel dat je Deliverance waardeert op o.a. het "betoverend mooie beelden van de natuur, het nog steeds mooie camerawerk, de belichting, geluid..", terwijl je Calvaire een 'prutswerk' vind. Vind je sinas ook meer naar sinaasappel smaken dan een sinaasappel?

Ik vind je punt sterk dat die locals uit de film bijdragen aan het neerzetten van een realistische sfeer. Ik was daarom ook op voorhand benieuwd naar deze film, omdat het achterlijke Zuiden van de VS werd geexploreerd. De film viel mij wat tegen, het eind was wat braaf. Ik vond de film zeker niet bar slecht, gewoon eerder wat saaiig. En dat je mij dan rekent tot 'het publiek anno 2006' dat niet kan genieten van sfeerbeelden vind ik idd getuigen van 'lukraak maar wat uitkramen'.

Ik weet niet wat je hiermee bedoelt. Deliverance wordt door een legio aan filmkenners en mensen uit het vak gehuldigt als een meesterwerk, en niet slechts om die ene scène.. Calvaire wordt wel geprezen om zijn initiatief, maar zijn status is voorlopig nog lang niet die van zijn illustere 32 jaar oudere voorganger

Nee, vinden dat de actie ontbreekt aan Deliverance (waar in weze net zoveel gebeurt als in Calvaire, eerder meer).. terwijl dat slechts een onderdeel is van wat de film mooi maakt vind ik juist getuigen van een korte aandachtsspanne. Vandaar mijn opmerking. Bovendien haalde je het zelf aan door "anno 2006" te gebruiken. Ik vind dat totaal geen devaluatie zoals ik al zei, aangezien ik de films van tegenwoordig eerder veel verf, weinig wol vind..

Jammer dat de sfeer je in deze film niet kon pakken of dat je geen oog had voor de mooie beelden, dan blijft er inderdaad wel een stuk minder over ja.

Wat ik d'rmee bedoel is dat áls je Deliverance mooi vond om o.a. sfeerbeelden en camerawerk e.d., dat je dan dát aspect op z'n minst geslaagd zal vinden bij Calvaire. Sfeer genoeg, en vaak knap camerawerk. Maar goed, zelfs dan kunnen smaken verschillen, maar een 'prutswerk' klinkt toch als een aanslag op de praktische uitvoer van de film, en daarin is Calvaire mijns inziens Deliverance' meerdere. Populariteit aandragen als kwaliteitsmaatstaaf overtuigt mij trouwens weinig.

'Status' is iets wat je veelal vergaard. Een film die 34 jaar heeft mogen collecteren op dat gebied kan je dus eigenlijk moeilijk vergelijken met zo'n jonge film als Calvaire. De status van Calvaire zal waarschijnlijk nooit te vergelijken zijn met die van Deliverance, maar voor een kleine Europese film staat het zijn mannetje.

Ik quote mezelf even: "Ik heb genoten van de acteerprestaties en de mooie rivierbeelden". Je conclusie teruglezen roept nu hopelijk vraagtekens op bij wat je neerpent.

In mijn eerste post liet ik weten dat de "gebeurtenissen mij weinig konden beroeren anno 2006". Even uiteenzetten: anno 2006 heb ik genoeg narigheid gezien in de media en in recentere films, dat de gebeurtenissen in Deliverance weinig met me deden. Realiseer je dat dat niks te maken heeft met concentratie, evenmin met het vermeende beklach dat er 'te weinig actie' in zou zitten. Als iets je niet aangrijpt ben je dan per definitie gestoord in het vasthouden van de aandacht? Of actie-behoevend?

Naast het vermoedde concentratiegebrek blijkt het ook smullen met de logica bij daaropvolgend hokjesplaatsing naar 'de generatie van nu'. Wellicht dat je jouw aandacht niet kan houden op welke post je nou eigenlijk reageert, want ik schreef dat ik de film saai-ig vond: er gebeurde weinig in en dat wat erin gebeurde greep me niet aan en werd veelal bijeengehouden door (mooie) rivierbeelden. Kan me niet herinneren dat ik zei dat de 'omgevingsprikkels' me teveel werden. Ik heb de film dan ook aandachtig afgekeken en kwam tot eerdere conclusie.

Hoor jij nu niet eerder bij beneden-gemiddeld redenerend Nederlands publiek anno 2006?

Ik vind Calvaire bij lange na niet de meerdere Boorman heeft zijn film een veel mooiere cinematografie meegegeven dan dat morzige huisje en die vaak standaard beelden van Calvaire. Maar blijkbaar is het niet erg aan je besteed, en hebben vergelijken in deze geen zin meer. Ik heb Calvaire ook wel een voldoende gegeven hoor, erg vermakelijk. Maar ik vond het dus een ongeloofwaardige film, de gebeurtenissen eerder slapstick dan horror/actie en het leek af en toe wel een amateurtoneel voor tussen de schuifdeuren Maar desalniettemin had ie wel iets.

Hopelijk ook vragen bij jouw lage cijfer?

Het gaat bij Deliverance in mijn optiek dus ook beslist niet om de narigheid in de wereld weer eens op scherp te stellen, daarvoor hadden we het genre oorlogsfilm nog, weet je wel? De film geeft een analyse van man against the elements en arrogant north against retarded south, in de VS betekend dat laatste wel iets.. Het eerste thema is universeel, en de briljante rol van Reynolds bespiegelt dat thema vooral. Hij als cityboy gaat wel even huishouden in een ruig en onbekend terrein. Hij is immers de ultieme man en pas in zijn element als ie tussen de wilden wordt gezet Maar valt in de film dus onherroepelijk door de mand en de watjes moeten het werk doen.. als je de ironie daarvan niet ziet

Dat saai-ig begrijp ik dus absoluut niet, volgens mij zie je deze thema's namelijk gewoon niet of kijk je film een beetje ééndimensionaal. Calvaire heeft namelijk nul,nul thema's te bieden.. dat is gewoon een zoveelste 'sadomasochistisch spelletje', iets wat je anno nu toch ook wel uitvoerig te zien hebt gekregen lijkt me.

Je laatste zin diskwalificeert deze hele discussie helaas, blijkbaar wil je met modder gaan gooien uit frustratie ofzo. Ik doe even niet mee ok.

Ik wil absoluut niet met modder gaan gooien, maar kreeg duidelijk de indruk dat ik wat bagger mijn richting in kreeg vanuit jou. Jouw opvatting van wat ik schrijf is namelijk verdraaid, en daaraan worden conclusies aan verbonden met persoonlijke aantijgingen als 'generatie van nu' en mijn zogenaamde concentratieprobleem. Tot op dat moment heb ik niks persoonlijks over je gezegd. Jij overschreidt die grens al vrij snel.

Alle posts tussen ons nog eens doorlezend zal eenieder dit ook opvallen, en dat haal ik dus aan in vorige mail, met als eigen conclusie over jou persoonlijk dat je wellicht vreemd redeneert, deels dus zelfs op basis van verdraaide 'quotes'.

Het was niet mijn bedoeling iets te ontketenen, en daarom probeerde ik het enigszins luchtig op te lossen (zonder smileys) door in vorige mail te analyseren hoe je mijn letterlijke bewoordingen enigszins vrij interpreteert. Je gaat hier trouwens opvallend genoeg niet op in: alsof je totaal niks hebt verdraait of gemisinterpreteert.

In jouw laatste zin veronderstel je wederom: ik voel me allerminst gefrustreerd om wat je schrijft, wilde je alleen laten weten dat je lijkt te reageren op een andere user dan ik, want dingen die je zegt over me heb ik niet eens genoemd.

Maar goed, als ik je heb weggejaagd dan was dat niet mijn bedoeling hoor. Vind het interessant om te lezen hoe anderen tegen films aankijken, en daarin probeer ik ze dan zo juist mogelijk te citeren en interpreteren als ik wil reageren op iets.

Ik verdraai echt niet zoveel hoor, begrijp gewoon niet hoe je dit als saaiig kan omschrijven, als je een film met even weinig actie of spectakel wel goed vindt.. vandaar dat ik aandachtsspanne noem, niet eens zozeer richting jou persoonlijk alswel in zijn algemeenheid. Waarom zou je bij deze film in het bijzonder niet gewoon geboeid kunnen kijken? Zo lang duurt ie niet en de plaatjes alleen al zijn de moeite. Aangezien je zelf met anno 2006 op de proppen kwam nam ik gewoon aan dat het allemaal sneller of spectaculairder moet. Niet zo'n gekke conclusie toch?

Maar goed, laten we ons erbij neerleggen. Ik respecteer je gevoel over de film en niet iedereen ziet hetzelfde ergens in. Prima.

Is prima, ik respecteer het jouwe ook. Even goede discussie-partners wat mij betreft.

Lang geleden gezien en weer eens gekeken, blijft gewoon goed en weerstaat de tand des tijds.
mooi dat het geen half superheld verhaal wordt, waarin dan Reynolds het zaakje even op zou knappen, maar dat juist de anti-helden het op moeten lossen.
En ook mooi om te zien hoe "chubby" op het laatst goed kanoot zonder aanwijzingen te krijgen waar hij zo'n hekel aan heeft!
4****

Nieuwe dvd in 2007 komt eraan!

Met deze deleted scenes?

Prachtfilm. Schitterend geschreven vooral. Mooi om te zien hoe stukje bij beetje alle 4 karakters totaal omslaan.

4,5*

Hele leuke film.

Met goede rollen van die vier hoofdpersonen en goede momenten. Soms ook spannend. Alleen jammer dat Drew al snel dood ging. Voor de rest een hele goede film. Ik hou wel van kanothrillers.

4,5*

Meesterlijke film. Jesus wat maken ze toch een rommel tegenwoordig. Boorman rules.

Wat is dat toch met mannen, en rivieren en wildernis dat er altijd gedonder van komt? De aantrekkingskracht van het donkere mysterie, het gevaar, van de rivier die als een kronkelende slang door de duistere bossen slingert. Ik hou er altijd wel van, van die "men against nature" verhalen, de strijd tegen de elementen maar vooral de innerlijke geestelijke strijd tegen zichzelf.

Ik had ook wel verwacht dat Deliverance me goed zou bevallen maar dat de film van zo'n cinematografische schoonheid zou zijn was toch een beetje onverwacht. Het camerawerk hier is werkelijk fenomenaal! Erg strak en scherp, mooie close-ups waarbij de bossen op de achtergrond een soort ondoordringbaar groene muur vormen, en de bijna altijd aanwezige rivier, letterlijk de (bloed)rode draad door de film. Met al die geluiden van vogels, krekels, muggen en cicades die door de boxen de kamer binnekomen waan je jezelf soms net in de wildernis. Niet zo gek dus dat ademhaling en hartslag tijdens enkele ijzingwekkende (en memorabele) spannende, zenuwslopende scenes een versnellingkje hoger gaat. Dat mensen deze film 'saaiig' kunnen noemen vind ik vreemd, intens lijkt me een meer passende beschrijving. Altijd fijn als een film meer aanspraak weet te doen op de parasympaticus (over het ruggemerg) ipv de sympaticus (wat helaas veel vaker voorkomt).

De film vertelt over wat er gebeurt als er echt stront aan de knikker is, wie dan als natuurlijke leider boven komt drijven, wie na een flinke mentaale deuk toch weer de kracht vindt om door te gaan. En verrassing, het blijkt niet diegene te zijn met de grootste mond en de meest flashy horloge (geweldige rol van oer-macho Reynolds trouwens)...
Het einde vond ik zeker bevredigend, goed er volgt geen spectaculaire, geweldadige climax maar dat hoeft ook niet. De film is een chronologische vertelling, zonder kunstmatige tijdsprongen, over een totaal misgelopen kanotrip. Met de horror en traumas moeten de overlevenden nu zelf zien af te rekenen, dat kunnen ze de rest van hun leven in de zak steken...

Deliverance is een ongekend rauwe en tegelijk prachtige film. En ach, om dan ook maar even de vergelijking met Calvaire te maken. Waar Deliverance een woest stromende rivier door de gevaarlijke amerikaanse woestenij is, is Calvaire toch echt een Waals afwateringsslootje hoor

4.5* en een kanotripje door de Biesbosch zal nooit meer hetzelfde voelen... *snif*

Er is weinig rest; Er waren maar 4 hoofdrolspelers.

Ik vond ze trouwens stuk voor stuk erg goed acteren. Beste rol van Reynolds. Ik heb hem niet beter zien spelen in andere films.

De spanning, Muziek, De beelden, acteerwerk, dat allemaal bijelkaar zit erg goed inmekaar. De muziek blijft nog erg lang in je hoofd hangen, je ziet meteen weer dat jochie met die banjo in je hoofd.

De beelden waren erg sfeervol; erg mooie natuurbeelden. Goed in beeld gebracht.

De spanning zat er goed in, Door de Banjo en het acteerwerk en de toch wel creepy tegenspelers (ze lieten de angst in hun ogen goed zien)

Een topper. 4,5 sterren

Verhoogd naar 3,5*

>>Wat is dat toch met mannen, en rivieren en wildernis dat er altijd gedonder van komt?

Ja, de rivier als metafoor voor ultieme vrijheid he, weg van de beschaving. Het werkt hetzelfde als in Tom Sawyer & Huckleberry Finn: Zo gauw de protagonisten aan land gaan komt er ellende... Prachtfilm is dit toch.

schitterende film met een rauw sfeertje, het enige wat mij een beetje teleurstelde was de allerlaatste scène. Had de film liever zien eindigen met een laatste beeld van de rivier ofzo...nu had het echt iets raars. Anderzijds benadrukte die nachtmerrie wel het trauma dat ze hebben opgedaan en dat dit hun zal blijven achtervolgen voor de rest van hun leven
verder had de film echt iets aanstaanjagend, het leek wel of je zelf middenin de natuur zat, ver weg van de bewoonde wereld.....

**** voor deze spannende film

Da's niet waar. Ik heb deze discussies even gevolgd en ben het eigenlijk overal met orbit eens, maar het is geen tegenstelling noorden-zuiden. Als je de accenten een beetje volgt weet je dat de 4 hoofdrolspelers zuiderlingen zijn. Maar dan wel uit de stad. Ik weet het nu niet meer zeker maar wordt dat ook niet ergens gezegd aan het begin (Atlanta?). Kan ik mis hebben. Maar ze hebben een zuidelijk accent, de 1 wat meer dan de ander trouwens.

Verder, een prachtfilm. Een constante dreigende sfeer. Zo ontzettend veel gebeurt er niet als puntje bij paaltje komt (euh, een misschien wat dubbelzinnige opmerking in het licht van die verkrachtingsscene), maar Boorman weet je steeds op het puntje van je stoel te houden. Eigenlijk net zoals Duel met Dennis Weaver, waarin ook de hele film door gespeeld wordt met een doodenge dreiging.

Onvolprezen camerawerk trouwens.

En ja, het lijkt erop dat dit soort films niet meer gemaakt worden.

5 sterren ...