Lost in Translation (2003)

Ik zeg niet dat in deze film veel subtiele humor zit. In deze film zit vooral subtiele liefde, en helaas ziet niet iedereen dat.

Maarja, daarom noemen ze het ook 'subtiele' liefde

Het liefst zien de filmproleten Murray het 30 jaar jongere grietje bespringen en het een grote platte rampestampfilm worden

Godzijdank gebeurt dat allemaal eens niet..

Haha juist! En vervolgens nog wat slapstick comedy van Murray die Japans probeert te praten maar per ongeluk zegt dat de moeder van zijn gesprekspartner op een wezel lijkt. Wat tot de nodige hilariteit leidt

Subtiele humor is het allemaal niet inderdaad

Ik heb niet gezegd dat ik deze film saai vind ??

Ik vind het een goede film maar met komedie heeft deze film niks te maken.

Je moet het ook niet met komedie vergelijken.

En met je in het in het woordenboek opgezochte woord recalcitrant maak je op mij echt geen indruk meneer Goderie imitator

Juist met (subtiele)humor heeft deze film niks te maken het gaat om de(subtiele)liefde tussen de 2 hoofdrol spelers en wat daar op het einde uit voort vloeit.

Zulke woorden gebruik ik nou eenmaal, heb ik geen woordenboek voor nodig. Staat overigens velen malen beter dan je overmatig gebruik van smileys...

Subtiele liefde, weergegeven in een bijzonder luchtig jasje. Een Murray op een op hol geslagen home trainer (om een simpel en niet subtiel voorbeeld van humor te noemen), is een grap die jij in een Ben Stiller film waarschijnlijk wel leuk zou vinden. Wat subtieler vind ik persoonlijk de stalen die Murray krijgt opgestuurd van zijn vrouw, waaruit hij een kleurkeuze moet maken voor zijn studeerkamer. En zo zijn er veel meer komische voorbeelden te bedenken die je blijkbaar nodig hebt om mijn perspectief te begrijpen.

Werkelijk ik vind drama/romantische/komedische films vaak dikke kul! Vaak zo onrealistisch, of het ligt er te dik boven op. Te flauwe humor en te weinig samenhang. Deze film heeft alles wat een film goed maakt!

Een op hol geslagen hometrainer , stalen van zijn vrouw opgestuurd krijgen poepoe wat een (subtiele)humor.

Er zijn nu eenmaal mensen die denken dat hun humor ook daadwerkelijk de enige echte humor is.

Alsof anderen niet een ander gevoel voor humor kunnen hebben.

Niet al te snugger inderdaad.

Precies de reden dat ik aanvankelijk geen voorbeelden wilde noemen.

Om aan alle misverstanden een einde te maken nog 1 keer mijn mening over deze film.

Ik vind het dus een goede film en heb er absoluut van genoten Bill Murray speelt geniaal de chemie tussen hem en scarlet johansson is er 1 die je maar zelden ziet in een film het verhaal is ontdaan van alle poespas die je normaal tegen komt in een romantische komedie ik hoop dat Sofia Coppola nog veel van dit soort films gaat maken.

Ik zou deze film willen omschrijven als een drama ,komedie, romantiek.

P.S ik heb zelfs het einde 3 keer teruggespoeld en de tv heel hard gezet om proberen te horen van Bob in het oor fluistert van charlotte(ik weet het nou nog niet).

Zover ik weet weet niemand dat precies. Er zijn zelfs mensen die het stukje audio bewerkt hebben en ruis e.d. gefilterd hebben, maar nog weten ze het niet.
Het schijnt dat het ook niet in het script stond, maar dat Murray het terplekke bedacht heeft. Het enige wat ik kan verstaan is aan het einde dat ie zegt: tell him the truth, ok?

...En dat was een verademing!

Ook heel knap van deze film vind ik, wanneer hij vreemdgaat. Je krijgt dan het gevoel dat Scarlett bedriegt, in plaats van dat hij zijn vrouw bedriegt. Dan weet je hoe goed een film in elkaar steekt.

Dat was ook de intentie. Iedereen kan voor zichzelf bedenken wat voor hun werkt.

Deze film heeft alles met komedie te maken.

Ik vond het een mooie film die af en toe ietwat saai dreigde te worden, maar dat dan toch net niet deed. Geen film die ik regelmatig zal bekijken, maar goed genoeg om over een tijdje nog eens te herzien.

Beter kan je een film niet opbouwen... Je voelt iets ontstaan, en dan de ontmoeting aan het einde van de film, kippenvel...

Mee eens. Voor ieder die weer in de dromerige sfeer van de film wil komen, zonder de film nog een keer te bekijken, download de plaat: Death in Vegas - Girls, genieten, net als de film! (leidje wordt gedraaid als Murray door Tokyo voortbeweegd in een taxi)

Bijzonder komische film, goed acteerwerk. Leuk ook om Bill Murray te zien schitteren in de making-of.

Het is de eerste film van Vrouwe Wijsheid die ik zie, ik ben erg benieuwd hoe de rest is. Lost in Translation werd wel zeer sterk gedragen door Bill Murray, en ik kan alleen maar hopen dat Coppola ook los van hem een eigen goede stijl heeft.

Voor deze 4*.

tommib-squarepusher is ook echt prachtig muziek, wanner Charlotte bij de raam zit.

Schitterende film. Ik had niet verwacht dat de film zoveel indruk zou maken, mede door de trage beelden en de dialoogarme scenes. Ik snap best dat mensen de film als saai en traag beoordelen, en dat er vrijwel niets gebeurd.

Maar de sfeervolle beelden geven je het gevoel dat je zelf als 'loner' door Tokyo heenzwerft. Verder vind ik de subtiele humor, maar vooral de dramatiek geniaal!

Chapeau! 4/5*

Ik vond dit een hele aparte film, maar ik moet hem voor een goede waardering zeker nog een keer zien; ik weet nog dat de film allerlei dubbele gevoelens opriep tijdens het kijken en me zeker niet onberoerd liet. Nog maar eens zien dus.

Zou ik zeker doen als ik jouw was, bij mij ging de film van een 1.5 naar een 5, zo zie je maar wonderen