L'Oeil du Malin (1962)

Stijlvolle film die nogal veel van Tom Ripley leent. Ik begon me steeds meer aan die Albin te ergeren, wat een enge en verwaande gast. Ik snap ook niet dat het echtpaar deze stalker maar blijft ontvangen en hem als een vriend beschouwt. Het haalt het bij lange na niet bij The Talented Mr. Ripley, maar is toch de moeite waard eens te zien, al was het maar voor Stéphane Audran.

Mooi in beeld gebracht dit verhaal van de onuitstaanbare André of Albin. Vooral de uitstapjes, op het meer, in het bos en in München zijn fraai om te zien.

Vreemd dat André die als een soort correspondent in Duitsland werkt, geen woord Duits spreekt maar dat is misschien ook wel typisch Frans.

Niet de eerste keer dat ontrouw het thema is van Chabrol. Dit keer kan een jonge schrijver met een minderwaardigheidscomplex het niet verkroppen dat hij zijn meerdere moet erkennen in zijn Duitse naamgenoot die alles lijkt te hebben wat hij zelf begeert: een ongedwongen charme, een knappe vrouw, echte liefde, succes. Ik moest heel eventjes denken aan de Donkere Kamer van Damocles waarin Osewoudt ook zo'n betere versie van zichzelf ontmoet.

Maar zoals al benoemd is het meer een "talentueux Monsieur Ripley". Als een ware intrigant komt Albin het huwelijksgeluk verstoren, in een knappe opbouw, waarin de zeer aanwezige voice-over veel meerwaarde heeft omdat Albin's motieven zo verschillen van zijn acties. De hoofdpersoon is een verschrikkelijk onsympathiek figuur maar het is ook geloofwaardig dat hij met zijn jongensachtige voorkomen het echtpaar weet in te palmen. Ik neig er overigens naar om dergelijke psychologische films die hun protagonist zo onsympathiek maken juist hoger te waarderen, omdat die ergerlijke figuren vaak oneindig interessanter zijn dan de brave helden die zo vaak de hoofdrol vervullen. Daarom vond ik het wel enigszins jammer dat Albin op het eind helemaal instortte.