Bambi (1942)

Bambi dat is de eerst film die ik ooit in de bioscoop gezien heb samen met papa Wat een nostalgie dit dat moet minstens al 3,5* waard zijn.

mooie film maar het is niet echt een hele mooi disney waar je kippevel bij krijgt!!

wel een mooi verhaal en er zitten hele leuk, grappige maar ook zielige stukjes in!!

Voor heel veel mensen is Bambi puur jeugdsentiment. Vrijwel iedereen krijgt deze film namelijk wel te zien in hun jongere jaren. Het overlijden van Bambi's moeder staat dan ook voor eeuwig bij vele kinderen in het geheugen gegrift. Bambi is een klassieker. Dit is dan ook meteen de reden waarom ik Bambi vanmiddag ben gaan bekijken. Helaas had ik dit beter niet kunnen doen.

Bambi is namelijk geen goede animatie film, in tegendeel zelfs. De animatie ziet er misschien nog wel aardig uit, maar de rest is erg slecht. Neem de afschuwelijke bombastische muziek en de matige stemmen van de animatie figuren. Erg slecht. De animatie is overigens niet in elke scène goed te noemen. Het gevecht tussen Bambi en die andere hert ziet er namelijk afschuwelijk uit. Beschamend gewoon. Ook is de hoeveelheid aan niets toevoegende scènes ondenkbaar groot voor een film van slechts 70 minuten. Telkens weer die saaie oneindige natuurscènes met vliegende vogels en dwarrelend water. Duidelijk gebrek aan inspiratie. Had er gewoon nog een paar leuke animatie figuren tussen gezet zoals die Stamper. Die is namelijk wel erg leuk!

Al met al is Bambi dus een grote teleurstelling. Geef mij maar jeugdsentiment zoals de Zeemeermin, de Reddertjes in Kangeroe land en Assepoester. Bij die films is er namelijk op oudere leeftijd nog altijd de magie te zien!

1.5*
Sorry Bambi.

Bambi wordt soms te snel afgeschreven als een sentimentele jeugdherinnering. Dit is een van de eerste animatiefilms waar Disney aan werkte. Men begon er al aan in 1937, het jaar dat Sneeuwwitje uit kwam. Qua kwaliteit leerde men er blijkbaar veel van, want wat de animatie betreft is dit beter afgewerkt dan Sneeuwwitje. Doom haalt aan om meer leuke animatiefiguren er tussen te steken, maar vergeet niet dat dit in de jaren '40 niet zo evident is. Dit is de eerste animatiefilm ooit die zo natuurgetrouw werkt. Er werden al wel meer dieren getekend, maar meestal zonder onderzoek om zo realistisch mogelijk te werken. Historische scenes zoals Bambi op het ijs blijven nog steeds bij.

Ook niet te vergeten is de vijand van het verhaal, dat gewoon meesterlijk in beeld is gebracht: De Mens. Of net NIET in beeld moet we eigenlijk zeggen. Daar waar Psycho en Jaws jaaaaren later maar eerst mee kwamen opzetten doet men hier al voor en zelfs een pak beter: een spanning opbouwen door met geluid en muziek te spelen zonder het echte gevaar in beeld te laten zien. Die man komt nooit in beeld en toch creëert Disney hier een spanning om U tegen te zeggen. Zowel in Sneeuwwitje met de heks, Doornroosje met de tovenares als hier met die jager zet Disney z'n sterkste vijanden voor, waar latere slechterikken wat van kunnen leren. De beste die in de buurt ervan komen zijn Jafar (die trouwens op het figuur van Doornroosjes tovenares gebaseerd is) en Ursula. Het zijn toch nog die 3 eerstgenoemde animatiefilms van Disney die qua schrikeffect bij vooral kinderen het meeste effect hebben en meer dan ooit hun doel hebben bereikt. Dit komt nog uit een tijd dat men echte volwaardige animatiefilms maakte en niet zomaar getekende films.

Een pareltje dat altijd tot z'n recht zal blijven en met recht een klassieker is en blijft.

Dit vind ik een leuke disney film, vroeger toen ik 4 of 5 jaar was keek ik deze film elke week en nu vind ik hem voor een keertje in de maand nog altijd even leuk! ****

Gisteren heb ik deze opnieuw gezien, ik moet wel zeggen...wat een geweldige film. Walt Disney mag dan wel heel beroemd zijn maar ondanks dat vind ik het erg matig dat David Hand géén eer krijgt. Ik schrok er overigens wel van toen ik las dat deze David Hand ook Sneeuwwitje had gemaakt...moet je nagaan. 2 héle goeie classics!

Deze blijft geweldig en de muziek is op zijn best!

Disneyklassieker bij uitstek, en de favoriete film van mijn moeder (jaja even een feitje dat u nog niet kende).

3,5*.

Recensie: Bambi.

Het schattige kleine hertje op de wei!

Bambi is een film die waarschijnlijk iedereen wel heeft gezien. Mensen die deze film niet hebben gezien hebben een stuk van hun opvoeding gemist Ook ik heb mijn kinderen deze film voor geschoteld toen ze ongeveer 5 jaar oud waren. En dan kom ik natuurlijk bij de dramatische moment: De dood van de moeder van Bambi. Ja, een vreselijk moment in de film dat mijn kinderen deed huilen. En die arme Bambi die alleen in die sneeuw rond loopt...

Maar wat een animatie zeg! Na Pinocchio is deze film het beste, mede door het sprankelende verhaal, de mooie muziek en animatie.

Verhaal.

Felix Straaten schreef dit verhaal eind 20e eeuw (als ik het goed heb) en in 1942 wilde Disney er een film van maken. Eigenlijk was deze film gepland nog voor Dumbo en Pinocchio maar vanwege wat moeilijk bepalende scenes gingen die films voor. David Hand is een geweldig regisseur, en hij maakte weer een wonderlijk sprookje voor ons. Ook de Nine Old Man vonden deze film een sprookje. Zo zeiden Frank Thomas en Olie Johnston in een intervieuw dat ze alle Disney films stuk voor stuk geweldig vonden maar dat Bambi toch echt iets speciaals had. Natuurlijk lijkt het me ook geweldig om in de studio echte rendieren na te tekenen. 1 probleem voor mij: ik kan niet tekenen.

Animatie.

De Nine Old Men (en de andere animators) konden dat wel!

En dat lieten ze zien. Olie Johnston en Frank Thomas werkte beide aan Thumper (Stampertje in het Nederlands). Een leuk karakter want zoals wij allen weten heeft Disney altijd geweldige karakters. Ook Bambi was schattig, bijna net zo schattig als Pinocchio. Een film met prachtige bomen (mooie landschappen) en een film met alles erin. Spanning, avontuur, humor en leuke muziek.

Muziek.

Ook de muziek was top.

Wie de muziek heeft gemaakt weet ik zo niet uit me hoofd maar het leek wel op de muziek van de voorgaande Disney's. Leuke speelse muziek en leuke songs. Niet allemaal even goed...zo vind ik dat liedje op de bergen (bambi en feline) niet zo top. Maar Little April Shower is gewoon echt een super nummer met de vallende regendruppels. Je moet er maar opkomen!

Gewoon weer een geweldige film en zoals ik al eerder zei:"Na Pinocchio, de beste Disney". Ik hou wel van die mooie Disney klassiekers en dit is er eentje om nooit te vergeten.

Deze film is het cliché geworden voor overgedramatiseerde zoetsappigheid. Een van de mindere Disneyklassiekers dus.

Nog zo'n Disney klassieker.

Iedereen kent hem wel en ik hoef dus geen uitleg te geven

3,5*

Redelijk fraai.

Bij Bambi heb ik vroeger sowieso een potje zitten janken. Waarom hoef ik niet uit te leggen. Allemaal erg sentimenteel en daar ben ik niet altijd zo'n fan van. 2,5.

Behoort tot het jeugdsentiment, net als andere tekenfilms. Klassieker, maar wat ik niet wist is dat hij zo oud was, 1942. De plaatjes zien er verdraaid goed uit. En Bambi die uitglijd over het ijs ( ik zie het zo voor me ) is ook bijzonder genoeg om te onthouden sinds al die tijd.

Fijne animatie.

Mnee.

Jeugdsentiment is het zeker. Volgens mij de eerste film die ik ooit in de bios gezien heb, samen met m'n ouders. Jammer genoeg gaat de herinnering meer over de ervaring dan de film zelf, daar wist ik amper nog wat van.

Wat opvalt is dat Bambi eigenlijk erg weinig vlees in de kuip heeft. Het is al een erg korte film, maar er gebeurt verder ook echt geen bal. De helft van de film is gevuld met dartele tekenfilmdiertjes die rustig hun ding doen of het nodig vinden te zingen. De overige tijd wordt bestaat aan een "full circle", Bambi van baby tot trotse vader.

De dood van de moeder is amper sentimenteel te noemen, het is een klein blipje binnen de film dat eigenlijk amper aandacht krijgt. Visueel ook wat tegenvallend, de score is vooral véél te aanwezig, maar het is dan ook bijna een halve musical.

Had echt moeite om wakker te blijven, wat toch apart is voor een film die amper een uurtje duurt. Mnee, heb al veel betere Disney classics gezien.

1.0*

Ben gestart met de grootste disneyklassiekers opnieuw te kijken. Begonnen met een, waarvan ik niet zulke hoge verwachtingen had. Dan denk ik toch meer aan Sneeuwwitje, Pinokio, Dumbo of delen van Fantasia.

Maar Bambi blijft een leuk, lief en kleurrijk sprookje. De momenten waarop Bambi leert lopen, vriendjes maakt, het voor het eerst regent of sneeuwt of wanneer ze verliefd worden, zijn warme scenes. Feelgood cinema op zijn Disneyst. Niet echt speciaal, maar zeker wel leuk.

De combinatie van dierenmanieren, met menselijke trekken is best slim gedaan. In veel animatiefilms van nu zijn het eigenlijk gewoon dieren die zich gedragen als mensen.
Het duurt lang voordat de spanningsboog zich aandient, maar Bambi is op momenten ook dramatisch best sterk (Bambi's moeder die doodgeschoten wordt, de komst van de mensen of de bosbrand). Ik kan me best voorstellen dat dit indruk maakt op de allerkleinsten, hoewel ik niet meer goed weet wat voor indruk het bij mij achter liet. Animatie is op veel vlakken achterhaald, maar vond het er overwegend gewoon prima uitzien hoor. Niet storend in elk geval en op momenten zijn de details zelfs erg goed uitgewerkt.

Bambi is misschien wat kinderachtiger dan ik gehoopt had. Wat dat betreft is Pixar w.m.b. beter in vermaak voor de hele familie. Maar goed, dit blijft na 70 jaar opvallend makkelijk overeind. 3,5 voorzichtige sterren, worden 3,5 verdiende sterren.

Tja, wat moet ik hier nou eens aan geven. De film leunt, net zoals bij bijvoorbeeld Sneeuwwitje, erg op de gedragingen van alle lieve diertjes. Die, zoals ik inmiddels gewend ben van Disney, wel weer ontzettend lief en grappig en goed geanimeerd zijn.

Best leuk om even te kijken, maar qua verhaal heeft het toch wel te weinig om het lijf vind ik, af en toe leek het alsof ze Fantasia nog eventjes dunnetjes overdeden, met al die seizoensindrukken en muzikale stukken.

Wel gewoon weer mooi.

net 3,5*

Inderdaad. En ook wel terecht volgens mij. Ik herinner me dat ik Bambi erg mooi vond toen ik hem zag als kind in de bioscoop (iemand enig idee in welk jaar van begin jaren '90 deze film een rerelease heeft gehad in Nederland?), maar waar ik veel Disneys tot toch een heel eind in mijn tienerjaren bleef kijken viel Bambi al snel af, samen met Dumbo overigens. Maar waar Dumbo me inmiddels weer weet te overtuigen doet Bambi dit niet. Dit komt vooral omdat de film twee kanten heeft, waarvan er één niet sterk is.

Het sterke deel is het tweede deel, waarin Bambi volwassen wordt, door te vechten tegen een rivaalhert die op Bambi's liefje uit is, het ontsnappen aan het vuur en de honden, de relatie van Bambi tot zijn vader en natuurlijk de spookachtige moeder. Tijdens deze wat duistere momenten maakt Bambi nog steeds indruk. Het is meer een film over volwassen worden dan Disney ooit nog heeft weten te maken, met uitzondering van The Lion King, die hier trouwens flink leentjebuur speelt. Overigens is het niet de dood van de moeder die het meeste impact op me maakte. Ook geen feest natuurlijk, maar wat me echt angst aanjaagde als kind was die scène waarin zo'n kwartel zich verstopt onder het gras en een jager hoort naderen om vervolgens in paniek weg te vliegen en neergeschoten te worden. Enorm claustrofobisch moment. Nog steeds enigszins akelig.

Minder is het eerste deel, het kinderdeel. De onbezorgde vroege jaren van Bambi. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het vrij moeilijk had met de eerste 30-40 minuten, die misschien niet het slechtse zijn wat Disney ooit gedaan heeft, maar wellicht wel het saaiste, met uitzondering van de minste momenten van Fantasia. Bambi die leert lopen, praten en schaatsen konden mij gewoon niet boeien. Er is daar geen balans tussen momenten voor kinderen of volwassenen, niets om de oudere kijker erbij te betrekken. Na een half uur die uit bijna niets anders bestaat dan dartele diertjes was ik het allemaal wel zat. Zelfs Thumper vond ik eigenlijk gewoon helemaal nergens meer leuk of grappig, om van Flower nog maar te zwijgen. Het mist ook gewoon dat unieke gevoel van ontdekking dat bijvoorbeeld Totoro later wel zou hebben. Ook een film voor de kleintjes, maar toch wat meer dan praat- en looplessen.

Wat die vroege scènes ten dele redt is de mooie animatie. Achterhaald noemen sommigen het, maar de olieschilderingen zijn echt uniek en geven de film een eigen sfeer en gevoel. Het bos is echt heel mooi gedaan. Ook is er duidelijk veel aandacht besteed aan de complexe animatie van de herten. Disney was daardoor geobsedeerd schijnt het. Minder was de muziek. Niet zozeer de nadrukkelijk aanwezige score, al doet die soms wat te bombastisch aan, maar vooral de paar liedjes, die overigens in tegenstelling tot wat Onderhond in zijn recensie zegt niet door de personages gezongen worden. In plaats daarvan is er gekozen voor een nogal zwaarmoedig zingend koor die bijzonder onaantrekkelijke liedjes ten gehore brengen over triviale zaken als de regen.

De combinatie van het goede en het slechte vindt een balans in het midden. Bambi is nog vrij sterk als coming-of-age-film, maar er is teveel dat niet werkt om het tot een meesterwerk te blijven zien. Het blijft bij een verre herinnering dat dit als kind geweldig was. Het is een van de meest iconische Disneys, maar voor mij een van de minste films van die animatiestal.
3*

Nog eens deze klassieker her bekeken, want 'k was eigenlijk al heel veel vergeten.

De film bevat vooral heel wat dieren en naast Bambi natuurlijk springen vooral Stampertje (met z'n stampende pootje ) en Bloemje er uit. Ook heel wat vrolijke muziek zorgen dat dit een echte klassieker is.

Een film die na al die jaren nog steeds stand kan houden.

De laatste film die ik in 2011 heb gekeken is een herziening van Bambi geworden. Wat me opvalt bij de oudere Disneys is een matige verdeling tussen intro, middenstuk en afsluiting. Maar wat wil je, deze film duurt net een ruim uur. Was het geld in de jaren 40 op? Films als Snow White en Fantasia namen wel de tijd, films als Dumbo en Bami hebben een uurtje. Ik vond Bambi namelijk erg goed beginnen. De film kent een hoge ''ahhh, wat schattig zeg''-factor. Bambi is schattig, de andere bosdieren zijn schattig, de liefde tussen Bambi en moeder is schattig, Bambi op het ijs is schattig...en toen zat er al een 40 minuten op en moest het echte verhaal eigenlijk nog beginnen.

De dood van Bambi's moeder is triest, maar de scene zelf vond ik eigenlijk niet meer zo bijzonder. Veel te kort, veel te gehaast. Dat hebben ze in The Lion King toch wel beter uitgewerkt met Scar-Mufasa. Dit probleem had een film als Snow White overigens ook, ondanks dat die film nog een stuk langer duurde. Het is wel leuk hoor, een lange intro, maar werk het restant dan ook goed uit. Plots is Bambi groot, breekt er brand uit, is hij heldhaftig en zit de film er weer op. Hmm.

Maar laten we niet te negatief eindigen. Ik heb namelijk best wel van deze herziening genoten. Toch wel 1 van de beste Disneys die ik heb gezien.

3,5* blijven staan.

Beetje saaie en fragmentarische Disney. Het verhaaltje is enorm leeg en draait eigenlijk enkel om de cyclus van het leven voor een stel dieren en met name Bambi, meer is het niet. Het fragmentarische komt geheel tot uiting in de sterfscène van de moeder. Ik heb geen idee waar het treurige in zit, want van een goede karakterontwikkeling is tot dat moment geen sprake en de scène is voorbij voordat je het door hebt. Nee, de simpele aanpak van Disney is te waarderen, maar de middelen zijn te karig om van een warme film te kunnen spreken. De diertjes hebben te weinig impact en ook de animatie, hoewel baanbrekend, wil de lading niet dekken. Matig.
2,5*

een van de vroegere disneyfilms, maar deze mag er zeker zijn. Personages zijn op zich goed uitgewerkt, al had er misschien iets meer aandacht besteed mogen worden aan de ouder wordende Bambi. Het ene moment is hij heel jong, het ander moment is hij oud

Nu goed, zoals eerder gezegd vind ik dit toch een van de betere Disneyfilms uit die jaren. 3.5* blijft dus zeker staan!

Een prachtige ouderwetse "1942" animatie film...

Mooi gemaakt, het is wel stille achtergrond geschilderd,

Ontroerend verhaal...

Uitstekend mooi gerestaureerd HD kwaliteit...

Gezellig achtergrond klassieke muziek (DTS-HD 7.1)...

Het is al meer dat deze film gezien, toen ik jeugd was, was heel mooi

animatie film...

Jammer dat deze film heeft alleen 4:3 beeld, geen breedbeeld...

Het is wel moeite waard...

Erg mooi, vooral de geweldige achtergronden springen in het oog.

Het verhaal is niet veel soeps, maar gezien de korte speelduur stoort dat niet echt. Wat resteert is een nogal gestructureerde weergave van opgroeien en alles wat daar bijhoort. Iedere pijler in het volwassen worden wordt getoond, en op die manier is Bambi misschien wel de meest educatieve van de vroege Disneys.

De figuurtjes zijn leuk en de gags zijn met mate gedoseerd doorheen het verhaal. Een ander pluspunt is dat de beesten niet om de haverklap in zingen uitbarsten, in de plaats is er gekozen voor een nogal prominente, mooie score. Mooiste scène is het gevecht met het ander hert, erg mooi in beeld gebracht.

3,5* : vertederende film, die lang niet zo zielig is dan ze in mijn herinnering stond opgetekend.

Bambi is misschien wel de Disney met het hoogste jeugdsentiment voor mij.

Wat heb ik vroeger vaak gehuild om de dood van Bambi’s moeder. Het is vermoedelijk tevens de Disney die ik het vaakst gezien heb. We hadden de film op videoband en gezien de korte tijdsduur was het ideaal om deze af en toe eens op te zetten. Wat bij Bambi ten eerste opvalt is de mooie animatie. Waar een film als Dumbo behoorlijk verouderd oogt, daar heeft Bambi daar op dat gebied nauwelijks last van. De dieren zijn zeer mooi getekend en je kunt zien dat er erg veel werk in is gaan zitten.

Het eerste gedeelte heeft een hoog aaibaarheids gehalte, maar is zeker niet het boeiendste gedeelte. Vooral de muziek is wat tegenvallend en daarnaast is het allemaal wat eentonig en kinderlijk. Het moment dat Bambi volwassen wordt, leeft het verhaal ook duidelijk op en wordt het inhoudelijk een stuk boeiender. Het gevecht met een mannelijke rivaal, is erg mooi en tot het einde toe blijft het dan sterk. Wel eindigt het vrij plotseling, tenminste het gaat allemaal nogal snel, maar op zich is dat ook wel weer logisch bij zo’n speelduur.

Bambi is een goedgemaakte Disney klassieker, al blijft het wel zo’n typische film die in de herinnering altijd nog beter was. Normaal gesproken schommelt de score tussen de drie en drieënhalve ster, maar vanwege het sentiment kies ik toch voor de laatste score.

3,5*

Te doen.

Bambi was een film waar ik me weinig van kon herinneren. Uit de herziening gisteren bleek dat dat nog minder was dan gedacht. Tuurlijk, dat Bambi's moeder gedood wordt door een jager weet iedereen. De commotie daaromtrent heb ik nooit begrepen en ook nu vind ik dat moment allesbehalve emotioneel. Het probleem zit 'm in de afhandeling van de gebeurtenissen. Het gebeurt allemaal veel te snel: dan is Bambi geboren, hup het is winter, oh nee hij verliest z'n moeder, ah hij is volwassen en godzijdank komt alles goed en neemt hij de fakkel van z'n vader over.

De film duurt maar een uur en is mede daarom goed kijkbaar. De animatie is minder gedateerd dan het had kunnen zijn en de bombastische soundtrack ademt om de één of andere reden een enorme kerstsfeer uit.

Koddig.
3

Een van de ergste gebeurtenissen op het witte doek was lange tijd de dood van Bambi's moeder. Dan zie je het terug jaren later en denk je: is dit alles? De rest was echter wel een heerlijke film.

Bambi kent eigenlijk geen plot maar is een coming of age film puur sang, waarin we de eerste twee jaren van Bambi volgen. Een prins wordt geboren, leert zijn eerste stappen te zetten, leert over het gevaar van de mens (dat is nog eens een statement van Disney trouwens) en leert de namen van vlinders en bloemen. Dat is weleens leuk te zien want dan deert het niet dat er weinig uitdieping is, het punt is namelijk dat het daarom niet gaat. Het is een optekening van het leven zoals Attenborough later vaker zou verfilmen, maar dan nu in animatievorm.

Dat alles wordt gegoten in een Disneysausje dat direct verwijst naar de vroegste tijd met veel dans en muziek. Denk aan de geluiden bij de eerste regen en zoals deze doorheen de hele film blijft. Tekst blijft gortendeels afwezig waardoor het meeste puur uit beeld, geluid en samenhang daartussen moet komen. Als dat dan goed gebeurt zoals in deze Bambi, dan heb je dus een fantastische prent.

De kleuren zijn redelijk afgebleekt om op belangrijke momenten ineens vol tevoorschijn te komen - zo wordt Technicolor behoorlijk goed gebruikt. Sowieso ziet het palet er schitterend uit met mooie aquarellen waarvan het lijkt of kunstenaars als Monet ze schilderden. Wat een verschil dan met Pinocchio met een veel klassiekere schilderstijl.

Een prachtige film die alle zwakte's die Disney later nog eens zou tonen vakkundig wegwerkt in de klasse, 4,5*.

Disney’s DTS-HD.

Een van Disney’s beroemdste tekenfilms kent terecht een klassiekerstatus. Het aandoenlijke hertje dat zijn moeder kwijtraakt in het enge bos biedt niet alleen een duister randje, maar vooral ook voedingsbodem aan een groot aantal kleurrijke vriendjes. Schitterend vormgegeven heeft deze film de tand des tijds prima doorstaan. En zoals Disney dat uitstekend doet, is ook deze classic voorzien van een 7.1 DTS-HD audiospoor op de Blu-ray. Klasse.

Zeer goed.

Ik sluit me volledig aan bij deze review. Toen ik de film enkele jaren opnieuw zag, herinnerde ik me enkel nog de scène op het ijs die best wel amusant was. Voor de rest vond ik em vreselijk saai.

Ook voor mij mijn eerste bioscoopervaring. Ik herinner me nog dat ik zwaar geëmotioneerd was door de dood van de moeder van Bambi. Fijn dat mijn moeder wel levend de bioscoop verliet.

Tot zover mijn tere kinderzieltje. Van de rest van de film herinnerde ik me slechts flarden. Mijn zus en ik hadden vroeger als kind zowat alle Disney films op VHS, en deze zat daar ook bij, maar we hebben deze blijkbaar nauwelijks bekeken. Bij herziening valt daar wel iets van te begrijpen, want echt veel gebeurt er niet in de film. Aan het begin een hoop vallen en op staan met een hoop schattigheid, die me al snel een beetje de keel uit ging hangen. Personages zijn op de uil na, die nog wel iets koddigs had, nauwelijks interessant. Het gehele plot laat zich in grove lijn vergelijken met dat van The Lion King alleen dan zonder politieke intriges. Oftewel, geboren worden, opgroeien, vrouwtje tegenkomen, kindjes maken. Het is allemaal wat aan de magere kant.

Grootste kracht om toch de film door te komen is de muziek, of beter gezegd: de wisselwerking tussen beeld en muziek. Net als bij Snow White was die wisselwerking erg sterk, maar de muziek hier was wel over het algemeen minder irritant. Dat komt omdat voor mijn gevoel er wat minder werd gezongen, vooral die koorzang uit die tijd vind ik typisch en niet altijd even aangenaam. Ik moet wel zeggen dat de koorzang tijdens de storm erg gaaf klonk, zoals dat de wind imiteerde. De smierende klarinet tijdens het verliefd worden was erg passend. En verder leek de instrumentale muziek op sommige momenten zelfs een beetje op Tsjaikovski (gezegd moet worden dat ik al uitkijk naar de herziening van Sleeping Beauty, waar de soundtrack alleen maar uit Tsjaikovski bestaat. Helaas moet ik nog even wachten, gezien mijn voornemen om de Disney films zoveel mogelijk op chronologische volgorde te kijken).

De animatie was overigens ook behoorlijk goed, maar ook hier niet echt de leuke visuele details zoals je in Pinocchio de klokken had die allemaal op verschillende manier het uur slaan. Ik heb er op zitten letten bij scènes met neerslag, volgens mij is er wel degelijk sprake van herhaling, maar dan wel van lage frequentie, want ik vond het maar moeilijk om het echt goed te zien. Oftewel, daar zat ook wel de nodige moeite in.

Al met al vond ik het te mager. Aardig geanimeerd, sterke integratie met de muziek, maar verder niet veel. 2,5*.

Disney Classic #5

Voor mijn gevoel is dit zo'n beetje de grootste klassieker van Disney maar toch heb ik Bambi maar weinig gekeken vroeger. Nu het na vele jaren eindelijk weer eens terug te hebben gezien ben ik in ieder geval van mijn mening dat die status terecht is. Het heeft een warme uitstraling en ook volwassen onderwerpen als liefde en de dood komen aan bod. Ik vond de scene waarin de uil uitlegde wat verliefdheid precies inhoudt ronduit hilarisch.

Bambi lijkt daarnaast de eerste Disney te zijn die echt kritisch is richting de mensheid. Natuurlijk hadden Pinocchio en Dumbo ook al een serieuze kant maar daar wordt geen directe (natuur)schade aangericht door mensen. Maar buiten alles blijft Bambi natuurlijk uitermate geschikt voor kinderen. De karakters zijn aanstekelijk en het verhaal eenvoudig doch prima uitgewerkt. Ook is het interessant om Bambi in meerdere gedaanten tegen te komen. Met sprongen van enkele maanden wordt zijn jonge leven in beeld gebracht. Een vermakelijk en tijdloos avontuur.

4*

Wederom een klassieker van Walt Disney. Het is een verfilming van het boek “Bambi. Eine Lebensgeschichte aus dem Waldevan” van de Oostenrijkse schrijver Felix Salten. De productie startte reeds in 1935 en het was oorspronkelijk de bedoeling dat Bambi de 2e avondvullende tekenfilm zou worden. Maar omdat het tekenen van de bosdieren behoorlijk ingewikkeld was, werd dit idee uitgesteld, zodat de tekenaars eerst voldoende konden oefenen. Daarna ontstonden er enkele problemen met de filmrechten van het boek waardoor de film uiteindelijk pas in 1942 het levenslicht zag.

Op animatiegebied is Bambi fantastisch en zette ze de standaard voor de vele animatiefilms waarin dieren de hoofdrol spelen. Helaas is Bambi inhoudelijk wat minder geslaagd. De film is voornamelijk gericht op het wat jongere publiek en er gebeurd betrekkelijk weinig in de film. Toch bevat de film enkele klassieke scènes, waaronder de scène waarin Bambi probeert te lopen op een ijsbaan en de climax waarin Bambi en zijn vader proberen te vluchten voor een vlammenzee die het bos langzaam maar zeker opslokt. De dood van Bambi’s moeder is één van de meest droevige scènes in de filmgeschiedenis en dat is opmerkelijk omdat de scène zelf vrij kort duurt en eigenlijk niet in beeld wordt vertoond. Hier toont Disney dan ook z’n kracht als filmmaker. Het zijn die kleine scènes die van Bambi een klassieker maken. Het is misschien niet de meest boeiende film die Disney ooit gemaakt heeft, maar wel één van de meest vertederende.