7 Faces of Dr. Lao (1964)

Het zal niemand verwonderen dat George Pal al meer fantasy films maakte, waaronder een Brother Grimm film en Tom Thumb. Maar ook The Time Machine. Deze is de mindere, maar toch nog erg leuke momenten. Het verhaal is een excuus om zoveel mogelijk magische taferelen tevoorschijn te toveren en dat lukt best aardig. Het monster van Lochness (met doedelzakmuziek van Leigh Harline), Merlijn de tovenaar en consorten zitten er zo in. Bij tijden vrij komisch. 3 sterren

Een redelijke film waarbij Tony Randall 7 rollen voor z'n rekening nam.

Tijdens de 2e show van Dr. Lao zat hij zelf in het publiek.

Het verhaal begint met de gladde Clint Stark die het stadje Abalone wil kopen.

Vele inwoners zijn bang om tegen te stemmen, maar alleen Ed Cunningham laat zich horen.

Hij bezit een drukkerij, woont pas 1 jaar in Abalone, maar voelt zich hier ontzettend thuis.

Op een dag komt Dr. Lao met zijn circus naar de stad, en gebeuren er merkwaardige dingen.

In tegenstelling tot andere oude films vond ik deze iets minder.

Er zitten genoeg vermakelijke scènes bij, en ook de technologie voor 1964 is prima gedaan.

Toch had ik persoonlijk net iets meer verwacht.

2,5 *

Een curiositeit die de moeite waard was om te kijken! Oftewel een enigszins eigenzinnig ,maar sentimenteel moraliteitsverhaal waar men met 7 mythen (christelijke traditie of niet?) en een paar lompe Hollywoodstereotypen een ambitieuze mix van fantasie en komedie probeert te tonen. Het tempo is echter traag, de humor gedeeltelijk flauw en bepaalde elementen (met name de vertolking van Dr. Lao) zijn niet goed verouderd. Maar een film waarin een hitsige scene zit waar een faun de lust van een preutse lerares opwekt, en een slang met snor die zijn menselijke gelijkenis vertelt dat de man het meest onvolmaakte wezen is dat hij ooit heeft gezien, heeft het zeker zo zijn momenten. Sommige visuele effecten, zoals het stop-motionmonster van Loch Ness, houden ook verrassend goed stand. Gelijke delen geweldig maf en ouderwets.