The Restless Breed (1957)

Ondermaatse western, slecht gefilmd, matig tot irritant acteerwerk, en een piepklein budget dat betere locaties blijkbaar niet toeliet.

Anne Bancroft ziet er nog wel aantrekkelijk uit, maar de poster van de film is misleidend.

Enige andere lichtpuntje is Leo Gordon, die nog voor wat pit in dit flauwe gedoe zorgt.

Brady heb ik nog nooit zo matig in de weer gezien.

Op de box, van de onlangs in Duitsland verschenen DVD staat : "Vergessene Western".

Terecht zou ik daaraan willen toevoegen.

Gauw weer vergeten dit filmpje.

(De beeld en geluidskwaliteit van de DVD is ook niet om vrolijk van te worden)

De regisseur is dan ook een notoir veelfilmer wiens filmografie bij IMDb maar liefst 404 titels vermeldt, waarbij dan overigens wel 250 shorts uit de jaren 1911-1913 zijn meegeteld. Een citaat van hem: "If you get your head up above the mob, they try to knock it off. If you stay down, you last forever." De ultieme B-filmer dus, hoewel hij toch minstens één A-film heeft gemaakt, Sands of Iwo Jima met John Wayne. The restless breed heb ik zelf jaren geleden op de BBC gezien, en zoals past bij de status van deze film herinner ik me er helemaal niets meer van – behalve merkwaardig genoeg de titelmuziek: "I belong to the restless breed / Lots of action is what I need / No more rules than a tumbleweed / Restless breed, restless breed!" Pure oorwurmpoëzie, slechts éénmaal gehoord, misschien wel decennia geleden, maar nog steeds dendert er regelmatig zo'n pompeus mannenkoor door mijn schedel: "Restless breed, restless breed…" En wat Anne Bancroft betreft, 1957 was het laatste jaar dat ze het nog in Hollywood uithield, daarna vluchtte ze naar Broadway en keerde na The miracle worker (Oscar) in 1962 terug als een ster.

@ Roger Thornhill: Interessante toevoeging.

Ik ken ook wel een aantal acceptabele films van Dwan, buiten de reeds genoemde.

Om bij de westerns te blijven: Frontier Marshal en Silver Lode bijvoorbeeld.

Dat lied: The Restless Breed, ja, haha.

Daar blijft inderdaad meer van hangen dan van de film zelf.

Fabriekswestern (Een van de laatste films) van veelfilmer Allan Dwan vertelt het overbekende verhaal van een stadje in de greep van een bende criminelen, waar een eenling het tegenop moet nemen. Een nog heel jonge Anne Bancroft als Mexicaanse, moet voor de love interest zorgen Dwan houdt de film mooi op tempo. Hij weet echter niet te verhullen dat het hier op een zeer low budget western gaat getuigen de weinige locaties en het veelvuldige gebruik van dezelfde tussenshots van de immer afluisterende en bespionerende Allan (Scott Marlowe).

The Restless Breed begint nog wel aardig .

Maar dat duurt niet lang doordat je constant dezelfde locaties ziet word het al snel saai.

Het verhaal is niks nieuws en is al vellen malen beter gefilmd.

Anne Bancroft doet niet veel meer dan wat rond zwieren in de ronde en voegt dan ook niet veel toe.

Ook Leo Gordon die weer eens als slechterik opduikt heeft deze rol wel eens beter gespeeld.

Kortom een matige western.

Ondanks het cliché matig verhaal (zoon wil wraak nemen op de bende die zijn vader vermoorde) bespeurde ik toch een existentiële ondertoon : wie ben ik ? Brady als een gunfighter die nochtans de weg werd opgestuurd door de vader naar een beter, beschaafd leven. Bancroft als de wulpse danseres die vroom en zedig gedrag wordt aangeleerd. De kinderen die geen cowboy en geen indiaan zijn (halfbreed), etc. Het is een dilemma voor de personages, zeker voor Brady. De weg naar law and order of de weg van wraak en dood, daar gaat het om. De rest is standaard en overbodig, zo ook de laatste confrontatie tussen Brady en Davis/Gordon. The restless breed is een schijnbare simpele western maar bevat toch een thematiek over gerechtigheid doch de regie van Dwan is hier zeer flets en ongeïnspireerd.