• 15.799 nieuwsartikelen
  • 178.290 films
  • 12.224 series
  • 34.003 seizoenen
  • 647.542 acteurs
  • 199.088 gebruikers
  • 9.376.839 stemmen
Avatar
 
banner banner

A Skin Too Few: The Days of Nick Drake (2000)

Documentaire / Biografie | 48 minuten
3,53 87 stemmen

Genre: Documentaire / Biografie

Speelduur: 48 minuten

Oorsprong: Nederland

Geregisseerd door: Jeroen Berkvens

Met onder meer: Gabrielle Drake

IMDb beoordeling: 7,5 (786)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot A Skin Too Few: The Days of Nick Drake

Een documentaire over de vroeg gestorven folksinger Nick Drake. De documentaire gebruikt zijn muziek, foto's, beeldmateriaal van zijn thuisomgeving en interviews met de naaste personen die hij heeft achtergelaten om de triomfen en tragedie te laten zien van zijn korte, intense leven. De singer-songwriter Nick Drake was één van de meest tragische romantici van de rockmuziek, wiens erfenis bestaat uit drie albums vol intens schone en melancholische muziek. Hij stierf op 26-jarige leeftijd aan een overdosis anti-depressiva. Toch is het nog steeds niet duidelijk of hij zelf een hand had in zijn eigen dood.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Yak

Yak

  • 4950 berichten
  • 829 stemmen

Gezien in de Docuzone in het Haags Filmhuis. Hoewel het een beetje een 'talking heads'-docu is (maar wat wil je wanneer er geen beeldmateriaal van Nick Drake zelf is?), volgt het ene kippenvelmoment het andere op. Het eind, waar 'Northern sky' van studio-opname verschuift naar slechts zang en daarna teruggaat naar de studio-opname is, gecombineerd met de beelden, hartverscheurend mooi. Misschien is het makkelijk scoren door de schitterende muziek van Nick Drake onder sfeerbeelden van Tanworth-In-Arden en Londen te plaatsen. De documentairemaker nam een (wat al te?) duidelijk standpunt in om te tonen hoe groot het verlies van een artiest als Nick Drake is. 4,0*


avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 74672 berichten
  • 5983 stemmen

Ik wist niks van Nick Drake. Kende 'm alleen van naam. Ik heb voordat ik de documentaire ging zien wel even wat muziek van 'm beluisterd. De muziek kwam me toch wel bekend voor. Het is uitermate melancholische muziek. Deze documentaire is dat ook.

Ondanks interviews met zijn zus (die een groot deel van de film uitmaken) en radio-interviews met zijn ouders blijft veel onduidelijk over zijn leven. De film bevestigt vooral de mythe. De locaties die belangrijk waren in zijn leven vormen een mooi decor voor de songs van Drake en versterken de melancholische sfeer.

Er zijn blijkbaar geen tv interviews van hem. De documentaire maakt nieuwsgierig naar meer, maar laat bij mij ook een onbevredigd gevoel achter. Het is zoveel jaar na dato (hij stierf in 1977) en je merkt bij de betrokkenen dat ze praten in algemene termen, hoewel Nicks zus enkele prachtige woorden heeft. Ze leest een mooi gedicht gemaakt door zijn moeder op en ze zegt de magische woorden 'A skin too few'.

Ik denk dat de film voor Drake fans meer betekent. Ik als leek mis toch wel het een en ander. De documentaire is nogal fragmentarisch opgebouwd. Ik vind 48 minuten wat te kort. Portretten van zulke legendes zouden toch minimaal 70 minuten moeten duren.


avatar van Montorsi

Montorsi

  • 9716 berichten
  • 2378 stemmen

Vond het een behoorlijk onduidelijke en ruwe documentaire. De sfeer en met name de muziek vergoedt dan wel weer een hoop. Bovendien gewoon een must-see voor Drake fans.

3*


avatar van Zinema

Zinema (crew films)

  • 10270 berichten
  • 7281 stemmen

Mysterieuze muzikant.

Een uiterst sfeervolle documentair over de veel te vroeg overleden muzikant Nick Drake. De film ademt liefde uit voor het destijds miskende talent, middels prachtige beelden en ingetogenheid die de droefgeestige man zo goed lijken te passen. Het gebrek aan voldoende erkenning is iets wat de labiele componist waarschijnlijk nog depressiever heeft gemaakt dan dat hij al was. Hij schreef er niet voor niets een liedje over. Vooral het feit dat er commercieel gezien niet van zijn muziek viel rond te komen lijkt heden ten dage bijna onvoorstelbaar. Nick Drake heeft pas na zijn dood succes gekend.

Veel meer komen we echter niet te weten over deze mysterieuze troubadour, die zijn tournee al vroegtijdig moest beëindigen. Want aan podia had de nerveuze Drake een broertje dood. Hij werd er alleen maar nerveuzer van. Waarom? En wie waren de doven die door zijn concerten heen kletsten? Voor antwoorden is dit document simpelweg veel te kort. En dat kan een goed, maar ook een slecht teken zijn voor een portret. Hier kunnen we rustig stellen dat er meer gefilmd had moeten worden. Er blijven te veel vragen onbeantwoord en er zijn waarschijnlijk anekdotes in overvloed.

Gelukkig blijven de schitterende liedjes altijd voortbestaan. Ook al is er helaas weinig meer dan drie albums en wat bootleg-materiaal. Wat betreft dat laatste mag elke muziekliefhebber best hopen op het uitbrengen van de liedjes van Molly Drake, Nicks moeder en tevens muzikale voorbeeld zo te horen. Ook de twee producers, die duidelijk van grote invloed zijn geweest op het werk van de man die melancholiek in muziek een nieuwe dimensie gaf, hadden wel wat meer tijd verdiend. Ach. Nick Drake. Verdomme toch..

Goed.