A Skin Too Few: The Days of Nick Drake (2000)

Weer een prachtig zanger die veel te vroeg aan zijn einde kwam.

Deze documentaire heb ik ooit gezien

Wist niet dat het een Nederlandse documentaire was. Toendertijd kende ik Nick Drake ook helemaal niet, heb voor het eerst van hem gehoord d.m.v. de film "Dream with the Fishes".

hey, een docu over Nick Drake ... één van mijn favoriete zangers, wil deze zeker zien !

Is deze ergens te koop op DVD?

gimli, jij hebt m toegevoegd.

Volgens een IMDB-user niet. Zelf heb ik em niet eens zo lang geleden op TV gezien, weet niet meer waar, waarschijnlijk op NL3 of de Belg.

Deze docu is binnenkort (alsnog?) te zien in het kader van DocuZone, EmDee.

Vanaf 26 juni al!

Hier de precieze data en plaatsen van vertoning:Data vertoningen "A skin..."

De docu wordt goed aangeslagen in het buitenland, heeft op aardig wat foreign festivals gedraaid en is volgens mij wederom een bewijs dat Nederlanders best goed kunnen zijn in het maken van documentaires.

Tuurlijk, Ik denk dat we aan de wereldtop staan met vedetten als Ivens, Haanstra, van der Keuken, van Gasteren etc.

dacht ik een nieuwtje te hebben

ben zelf in ieder geval erg benieuwd!

Jazeker, vanaf vandaag in 10 theaters in Nederland te zien.

Omdat ik niets te doen heb en de docu toegevoegd heb, en omdat hij vandaag dus te bezichtigen is, zal ik maar eens wat info de wereld inzenden over de docu- om de geinteresseerden te verlekkeren.

Want de docu wordt erg goed aangeslagen buiten Nederland.

Zo zou het een erg poetische, verstilde docu zijn, waarin de erg mooie cinematografie (beelden van zijn geboortedorp) ondersteund wordt door zijn triestige muziek...

Hier wat dingen die over de film gezegd zijn:

"...this remarkable subtle, melancholic and beautifully photographed film...portrays Nick in a compassionate and sensitive way. Not the usual run of the mill factual documentary, no far from that, more like a poem.

One of the things that makes this film so special is the fact that Berkvens together with excellent cameraman Vladas Naudzius, creates images that reflect the mood of Nick Drake’s music. The film has a quiet and contemplative pace, which suits the subject entirely.

Running only 48 minutes, A Skin Too Few is a strikingly effecting and accomplished work. It is the most emotional and intuitive view of the life and music of Nick Drake ever attempted. But even more than that, it's a nearly unmatched visual and metaphorical examination of a man's life.

Instead of wading in familiar waters, the film uses Drake's music as his voice, creating a haunting and melancholy world that seems to bring you closer to the quiet soul of this amazing musician.

...it is a fittingly spiritual meditation on a man who created some of the most beautiful, honest and soulful music ever recorded...It is a documentary that I found both joyous and painful to watch.

What lifts this film beyond the usual music bio-pic, is the skilful mixing of Drake's music with Vladas Naudzius's beautiful camerawork of his childhood home and local countryside. The film creates a soulful understanding which haunts the viewer well after it's over."

Hier wat links naar reviews en info over de docu:

A Skin too Few

A Skin Too Few

A Skin too Few

Overigens vind ik dit ook wel leuk om te lezen:

"Jeroen Berkvens, who studied at the St Joost Art School in Breda (NL)…"

Zie Vertoningen ASTF voor theaters, tijdstippen en plaatsen! Yos44 moet naar Maastricht en EmDee waarsch. naar Utrecht, Amersfoort of Nijmegen...

Zo kijkertjes, veel (voor)plezier!

Tijdje geleden alweer dat ik dit gezien heb, alhoewel die commentaar van Drake's zuster me een beetje verdacht leek. Ik herinner me ook die ene zin in het begin van de documentaire: "If you went into a girl's room and you saw a Nick Drake record, you wanted to marry that girl immediately." Nog steeds geen meisje tegengekomen met een Nick Drake cd of lp op haar kamer

Waarom nu niet gewoon in een zaal bij mij in de buurt?

Gezien in de Docuzone in het Haags Filmhuis. Hoewel het een beetje een 'talking heads'-docu is (maar wat wil je wanneer er geen beeldmateriaal van Nick Drake zelf is?), volgt het ene kippenvelmoment het andere op. Het eind, waar 'Northern sky' van studio-opname verschuift naar slechts zang en daarna teruggaat naar de studio-opname is, gecombineerd met de beelden, hartverscheurend mooi. Misschien is het makkelijk scoren door de schitterende muziek van Nick Drake onder sfeerbeelden van Tanworth-In-Arden en Londen te plaatsen. De documentairemaker nam een (wat al te?) duidelijk standpunt in om te tonen hoe groot het verlies van een artiest als Nick Drake is. 4,0*

Overigens krijgen alle drie de albums van Nick Drake het maximum van vijf sterren op Allmusic.com.

Niemand deze gezien donderdag? Ik kwam er tot mijn stomme verbazing achter dat deze werd uitgezonden toen ik 's-avonds laat thuis kwam. Werd uitgezonden onder de titel "De Donderdag Documentaire: Een Engelse Tragedie" door HUMAN op NL1.

Gisteren realiseerde ik mij dat programma's bij de publieke omroep vaak worden herhaald, maar helaas: hij werd zaterdagochtend om het onmogelijke tijdstip van 11.00 uur 's-ochtends herhaald. Zwaar klote, had em graag opgenomen.

Nouja, toch nog een stukje meegepikt donderdag.

Jawel hoor. Maar ik had 'm al een paar keer eerder gezien, waarvan één keer in het Haags Filmhuis.

Waarom wordt deze film trouwens niet gevonden als ik 'skin too few' intik in het zoekveld?

Zie nu pas dat deze ook op MM staat. Prachtige documentaire die ik op een koude zondag ochtend ineens op tv voorbij zag komen (ik neem aan dat het dezelfde is).

Door deze docu ben ik Nick Drake nog meer gaan waarderen. Wat ik vooral zo knap vond is om de sfeer die de muziek (mij) geeft te kunnen verwerken in de documantaire. Aan het einde stond het kippevel wel op mijn armen.

Prachtig.

Ik wist niks van Nick Drake. Kende 'm alleen van naam. Ik heb voordat ik de documentaire ging zien wel even wat muziek van 'm beluisterd. De muziek kwam me toch wel bekend voor. Het is uitermate melancholische muziek. Deze documentaire is dat ook.

Ondanks interviews met zijn zus (die een groot deel van de film uitmaken) en radio-interviews met zijn ouders blijft veel onduidelijk over zijn leven. De film bevestigt vooral de mythe. De locaties die belangrijk waren in zijn leven vormen een mooi decor voor de songs van Drake en versterken de melancholische sfeer.

Er zijn blijkbaar geen tv interviews van hem. De documentaire maakt nieuwsgierig naar meer, maar laat bij mij ook een onbevredigd gevoel achter. Het is zoveel jaar na dato (hij stierf in 1977) en je merkt bij de betrokkenen dat ze praten in algemene termen, hoewel Nicks zus enkele prachtige woorden heeft. Ze leest een mooi gedicht gemaakt door zijn moeder op en ze zegt de magische woorden 'A skin too few'.

Ik denk dat de film voor Drake fans meer betekent. Ik als leek mis toch wel het een en ander. De documentaire is nogal fragmentarisch opgebouwd. Ik vind 48 minuten wat te kort. Portretten van zulke legendes zouden toch minimaal 70 minuten moeten duren.

Mooie documentaire, maar inderdaad, te kort. Mooie beelden van de herfst maken veel goed. De beelden en hele stijl waarin de documentaire gefilmd is passen perfect bij de nummers van Drake. Kippenvel overkwam mij ook op het einde.

Minpuntjes: te kort dus, en zoals kappeuter ook al zei, er blijft te veel onduidelijk.

Toch 3.5 *

Die 48 minuten vliegen voorbij.

Een heel bijzondere documentaire. Ik had ooit eens een cd geleend van Nick Drake, maar de muziek beviel me maar matigjes. Later viel ik bij toeval in deze docu toen deze op tv was en meteen werd ik erdoor gegrepen. Sindsdien is Nick Drake een van mijn favoriete zangers en heb ik de documentaire nog een aantal keer gezien. Ik kwam er pas later achter dat het een Nederlandse productie was, erg bijzonder!

Hier had wel meer ingezeten denk ik. Verder dan zijn korte levensverhaal, zijn depressie en zelfmoord en het afspelen van de prachtige liedjes komt het niet. Er was natuurlijk weinig informatie over hem, maar toch...

Vond het een behoorlijk onduidelijke en ruwe documentaire. De sfeer en met name de muziek vergoedt dan wel weer een hoop. Bovendien gewoon een must-see voor Drake fans.

3*

Schitterende muziek, Nick Drake is één van mijn favorieten, maar ik vind de docu helaas toch wat weinig spannend...

Een prachtig eerbetoon aan een muzikant die ons prachtige muzike heeft nagelaten. Goede combinatie van 'interviews', landschappen en natuurlijk die muziek.

Hij was pas natuurlijk op tv, maar dat was wel erg laat voor sommigen (neem mij bijvoorbeeld. ). De documentaire is ook te zien op uitzendinggemist: http://www.uitzendinggemist.nl/index.php/search?serID=4033&md5=35d1af41f7e83697c7b731bf0736f4c4&sq=skin+too+few

En dan naar beneden scrollen, en 'bekijken'.

Heel lang geleden gezien en toen 2 sterren gegeven. Zou hem weer eens moeten zien.

Zijn de liedjes van zijn moeder wel eens gereleasd?

Kent iemand hier ook de Under Review film/dvd van Nick Drake? Zag hem staan en vroeg me af of hij de moeite waard is...

Paar jaar later eens herzien en vond hem nu niet erg indrukwekkend. Ten eerste is mijn liefde voor Drake wat bekoelt (nog steeds aardige muziek hoor, maar die vlam is er niet meer), en ten tweede vond ik de documentaire op zich wel heel erg beknopt. 45 minuten is te kort om een volwaardig sfeerbeeld te schetsen en veel verder dan wat interviews met vrienden en familie (erg beknopte interviews) komt het niet. Cinematografie in de muziekstukken is dan wel weer puik, maar toch..

ogenschijnlijk (te) kort inderdaad, maar nader bezien bevat de film genoeg 'stille' momenten ter overweging en bespiegeling. Als in de beste poëzie mogen wij de leegtes naar eigen gelieve invullen.

En dat er niet al teveel feiten aan bod komen, draagt alleen maar bij aan het mystieke dat Nick Drake en zijn muziek omringt.

Een klein, zwak glimmend pareltje...