Strangler of the Swamp (1946)

"Old legends - strange tales - never die in the lonely swamp land. Villages and hamlets lie remote and almost forgotten. Small ferryboats glide between the shores, and the ferryman is a very important person. Day and night he is at the command of his passengers. On his little barge ride the good and the evil; the friendly and the hostile; the superstitious and the enlightened; the living and - sometimes - the dead.."

Strangler of the Swamp (1946) staat bekend als een van de weinige films van Producers Releasing Corporation (PRC) die B-status weet te benaderen. Een twijfelachtig compliment, maar wel eentje die enigszins nieuwsgierig maakt. Frank Wisbar doet hier de Amerikaanse remake van zijn eigen Fährmann Maria (1936). Duidelijk op een soundstage opgenomen, klinkt Strangler of the Swamp spannender dan hij is. Spoken hebben we vaker, creatiever, enger en beter gezien.

Rosemary Laplanche was vijf jaar eerder Miss California, maar acteren kan ze bepaald niet, al geldt dat evenzeer voor de rest van de cast. Wat wel grappig is, is de vroege rol van Blake Edwards. Het heeft wat van MST3K materiaal, wat mij betreft. Maar toch, mede door de korte speelduur, wist het me wel te vermaken. Maar in alle eerlijkheid kijk ik liever nog even naar die foto dan naar de film.

2,5*

Van de film-producent PRC (Producers Releasing Corporation) zag ik al eerder; The Monster Maker (1944) en The Devil Bat (1940) Wisbar maakte daar ook nog een vervolg van) Filmprenten die goedkoop en totaal niet noemenswaardig zijn. Daarmee vergeleken was deze zo gek nog niet! Klaarblijkelijk is het dus zoals de heren hieronder beschrijven een remake van het eerder gemaakte Fährmann Maria (1936) van dezelfde regisseur. De film deed soms een beetje denken aan een Val Lewton-film, maar het budget was er überhaupt niet na om tot dezelfde kwaliteit te komen. Wel is er door gebrek aan zonlicht of maanlicht en de constant laaghangende mist nog een leuk spookachtige sfeer gecreëerd. Daar moest de film het dan ook van hebben! Helaas gaat het romantische subplot te lang door en doet veel van de spanning die in de eerste helft nog werd opgebouwd weer te niet. Rosemary La Planche was nog leuke Eye-Candy in een verder niet bijster goede film. Meer iets voor een luie-zondagmiddag-vermaak.