Into the Night (1985)

Erg leuk.

Hilarische film vol wendingen! Een hele goeie rol van Jeff Goldblum

Waarom gebeurt mij nou nooit zoiets als ik niet kan slapen, bummer.

Leuke film, met als extra voor de liefhebbers een groot aantal bijrolletjes die gespeeld worden door filmregisseurs. David Cronenberg, Don Siegel, Jonathan Demme, Amy Heckerling, Lawrence Kasdan and many more... Landis doet zelf ook een heel geinig rolletje.

Hilarisch.

Hele leuke jaren tachtig film met een prachtige Michelle Pfeiffer.

Jeff Goldblum met zijn onnozele looks is goed bezig in deze vermakelijke actie/komedie.

Pfeiffer is zeker in die tijd een mooie verschijning om te zien. De film kijkt lekker weg door voldoende snelheid en

de frisse humor maakt hem compleet.

Geen flauwe hapklare grappen.

Leuk!

4*

Superfilm dit!

Veel grappige scènes. Leuke humor. Jeff Goldblum en Michelle Pfeiffer spelen te gek! Echt een film die je pakt door het vlotte verhaal.

**** en een half wel waard.

Originele filmkomedie.

Jeff Goldblum speelt zoals zijn looks zijn (droog en traag)

Arabieren zorgen voor de komische noot.

3*

Erg grappige film met een uitstekende Jeff Goldblum en Michelle Pfeiffer. 4*

Overigens was dit de eerste film voor John Landis na de rampzalig verlopen Twilight Zone The Movie, waar 3 acteurs, waaronder 2 kinderen omkwamen door een ongeluk tijdens het draaien. Landis werd verweten dat hij tegen de regels in minderjarige kinderen in gevaarlijke situaties bracht. Into the night wordt een beetje als zijn rehabilitatie gezien, met hulp van bevriende Hollywoodacteurs als Goldblum en Pfeiffer.

Ik heb deze heel vaak gezien, nadat ik door Grease 2 helemaal maf van Michelle Pfeiffer werd in mn jeugd (en nog vind ik 'r geweldig). Ze is leuk in dat rode leren jasje en dat kapsel.

Oja, leuke film ook

Dit feest der herkenning voor cinefielen heeft de tand des tijds helaas niet goed doorstaan. Wat overblijft is een vermakelijk avontuur dat genoeg onderhoudend is. Redelijk.

David Bowie was "very convincing... very..."

Toch minder dan verwacht, minder dan het meesterlijke en enigzins qua verhaal gelijkende After Hours uit hetzelfde jaar, maar nog altijd zeer vermakelijk. 3,0

Heerlijke film met een fantastische cast (Pfeiffer is bovendien bloedmooi) en een enorm fijne soundtrack van Ira Newborn en B.B. King. Echt een typische 80's film, zoals ze helaas niet meer gemaakt hebben. Hierna ging het jammerlijk ook bergafwaarts met regisseur Landis.

4*

'Into the night' viel me wel wat tegen, er mag ook best 'thriller' of 'actie' bij het genre vermeld worden want het is op momenten best bloederig en gewelddadig. Humor zit er dan ook genoeg in en goede muziek eveneens. Toch duurt de film me wat te lang alles bij elkaar en hadden zo'n 90 minuten best volstaan. Ook de chemie tussen Pfeiffer en Goldblum was niet erg indrukwekkend. Al met al wel een voldoende voor een vermakelijk ritje.

3,0*.

Misschien is John Landis wel de meest typische jaren '80 regisseur. Niet alleen vanwege enkele iconische films (Blues Brothers & An American Werewolf in London) maar ook vanwege zijn typische verhalen en aanpak (vooral de komedies). Anders heeft het wel te maken met de constante visuele look. Into the Night heeft die look ook en verteld het verhaal van een bizarre nacht. Daarbij is een degelijke band met het hoofdpersonage belangrijk aangezien deze onze leidraad moet zijn voor al het idiote. Goldblum's personage is niet fascinerend of overtuigend genoeg om die andere 1985-bizarre nacht film (After Hours) te kunnen evenaren. De enige reden voor mij om Into the Night te kijken en degelijk te vinden zijn de te gekke cameo's waar deze film vol mee zit. Jim Henson die bij een telefoon wordt weggejaagd en David Bowie die Goldblum bedreigt; "Very good Ed, very convincing."

Ik heb deze film ooit vergeleken zien worden met After Hours en toen ik de dvd dan eindelijk in de winkel zag staan was ik zo blij als een kind. Ik kan enigszins begrijpen waar die vergelijking vandaan komt (Murphy's Law), maar Into the Night is toch heel wat braver dan After Hours en vooral veel minder raar. Een sfeervolle film is het echter wel. Het nachtelijke is goed voelbaar en het avontuur waarin Goldblums personage is beland is een leuke. Gelukkig is alles ook best vlot en is de soundtrack van B.B. King van bijzondere klasse. Erg leuke special ook die op de dvd staat waarin B.B. veel aan het woord is en we veel van zijn muziek voorbij zien komen. Toch krijgt Into the Night maar 3 sterretjes. Misschien teveel een tweede After Hours verwacht.

Edit: ook erg genoten van de vele cameo's.

Toch een zeer aardige thriller / komedie die een mooi verhaal heeft.

Aantal goede scenes en ook komische stukken erin.

De cast is ook zeer goed in hun rol.

3,5 ster

Deze voor 2 euro bij Bart Smit gevonden, en voor het eerst sinds de jaren 80 weer gezien.

Stem iets verhoogd omdat het toch beter is dan ik herinnerde.

Was ook vergeten dat David Bowie en Dan Aykroyd kleine rollen in hadden, en tijdens end credits viel het op hoeveel verschillende film regisseurs of schrijvers een acteerrol hebben in deze film, John Landis zelf, maar ik zag ook David Cronenberg, Don Siegel, Roger Vadim, Jonathan Demme, Jim Henson, Lawrence Kasdan, Amy Heckerling, Paul Bartel, en Paul Mazursky, en zelfs Jaws script schrijver Carl Gottlieb voorbij komen!!

Oh, en de zus van Michelle, Dedee Pfeiffer in haar eerste filmrol.

Eigenlijk lijkt dit meer op een film vol met vriendendiensten

Ondanks de leeftijd van de film kijkt deze nog lekker weg en verveelt niet tot het einde. Het verhaal is goed in elkaar gezet zonder dat men er te veel moet bij nadenken. Het is idd leuk om al die bekende figuren in een bijrol de reveu te zien passeren. De komische noot verstoort het "thriller" gedeelte niet. Wat is (was) die Pfeiffer toch mooi en ze speelt samen met Goldblum haar rol goed. Dit soort filmen zouden ze terug wat meer moeten maken.

Erg matig dit. De jaren tachtig druipen er van af en dat is in dit geval niet erg stimulerend. De soundtrack is pure rommel en Ed speelt een rol die beter door mr. Bean zelf gedaan had kunnen worden. Nu kon ik er geen moment om lachen. Het zijn allemaal van die stereotypen, die worden neergezet en het stijgt nergens boven de grauwe mddelmaat uit.

Vond het destijds best een aardige thriller/komedie met goede rollen van Jeff Goldblum en Michelle Pfeiffer (zag er ook fraai uit). Het maffe verhaal is best leuk gevonden en de uitvoering was ook best leuk. Het moet wel al meer dan 20 jaar geleden zijn geweest dat ik deze film voor het laatst heb gezien. Misschien gaan ze hem nog eens uitzenden op MGM zodat ik hem weer kan herzien.

Leuke, typische 80's film, deze 'Into the Night', met een mooie Michelle Pfeiffer en een geinige Jeff Goldblum. Ik hou van films waar de camera door - mijn favoriete stad - Los Angeles vliegt en ik hou van de 80's. Prima soundtrack, visueel best aardig en al met al best een vermakelijk ritje die genoeg geinige scénes kent, vooral dankzij droogkloot Ed. Leuke bijrollen ook, o.a. van David Bowie.

Heb amper moeten lachen om deze film, die verschillende genres wil dooreenklutsen en door deze te opvallende poging om grappig over te komen ten onder gaat. Het wil maar niks worden, noch als komedie met zwarte humor noch als thriller. Het begon best goed, met de slapeloze Ed die een rondje in L.A. gaat rijden en in een onwaarschijnlijk avontuur verzeild raakt. De eerste helft was zelfs vrij sterk. De talrijke cameo's, hoewel leuk, zijn een vreemde keuze om aan het publiek te verkopen want wie weet nu hoe regisseurs als Lawrence Kasdan, Mazursky of Siegel etc. eruit zien? Ik vond het rommelig en het plot rond de juwelen voelde oninteressant aan.Ook de bloederige finale leek niet goed aan te sluiten bij de toon van de film. Geen beste 80s film die in de jaren '80 ook lauwtjes ontvangen werd.

Vooral in het eerste uur zeker de moeite waard, de film heeft door het nachtleven lekker veel sfeer en heeft een lekkere opbouw in het eerste uur.

Jammer genoeg waren de laatste 55 minuten opeens moeilijke kost om door heen te komen, het plot werd opeens best rommelig en steeds meer en meer ongeloofwaardiger, nu snap ik zelf ook wel dat je bij een film als dit niet echt naar het realisme moet kijken maar het ging soms een beetje over de top..

Het verhaal was trouwens ook steeds moeilijker om te volgen en het werd met momenten zelfs saai.. Jammer, want na het eerste gedeelte had ik een hoop meer spanning verwacht.

Jammer was ook dat zijn vrouw niet meer werd uitgediept dan enkel het begin, had best nog wat meer over zijn leven willen weten.

Into the Night is vooral de moeite waard voor het eerste uur maar is daarna best een lange zit.

Met enige moeite haalt het net een voldoende. 3*

Herzien na een jaar of dertig. Nog uit de tijd dat John Landis goede films maakte (en een flinke reeks ook). Niet dat dit één van zijn beste is, maar de prent is aangenaam genoeg. Jeff Goldblum is even droogkloterig als altijd; Michelle Pfeiffer is hier fris en fruitig. De plot is aan de karige kant en de film neemt veel te veel tijd om alles uit te werken, maar alles kabbelt prettig voort en de niet aflatende parade van bekende regisseurs in bijrolletjes (waaronder mensen als David Cronenberg, Lawrence Kasdan en Jonathan Demme) is vermakelijk. Landis duikt zelf op als één van de sukkelige bad guys.

Wat een heerlijke komedie. Nog steeds actueel. De overload vsn de samenleving put ons uit. Ook al in 1985. En dat met geweldige rollen van Pfeiffer, Goldblum, Akkroyd, Bowie, Landis, Cronenberg. Heerlijje muziek, droge himer.

Klein meesterwerkje.

#MeToo tijdperk is duidelijk van jaren later.

Is nu pas uit op blu ray, maar helaas geen NL versie. Toffe film!

Weinig originele actiekomedie waarin een verveelde, aan slapeloosheid lijdende ruimtevaarttechnicus [Jeff Goldblum] bij toeval betrokken raakt bij een juwelendiefstal wanneer een jonge dievegge [Michelle Pfeiffer] in zijn auto stapt om te ontsnappen aan Iranese bandieten die hun zinnen op de door haar ontvreemde juwelen hebben gezet. Uiteraard bloeit er iets op tussen Pfeiffer en Goldblum maar wordt de potentiële romance keer op keer onderbroken door achtervolgingen. De aanwezigheid van de toen nog vrij onbekende Goldblum en het feit dat dit Pfeiffers eerste film was sinds Scarface is twee redenen waarom deze film (nog) niet volledig in de grotten der vergetelheid is beland. Liefhebbers van oudere films kunnen zich vermaken met de vele cameo's die John Landis (zoals gebruikelijk) weer heeft weten te regelen. De leukste momenten heeft John Landis echter zelf in zijn rol als de meest temperamentvolle en schietgrage bandiet. Maar uiteindelijk is dit slechts een leeghoofdig niemendalletje dat geen pijn doet, maar ook niet beklijft.