Nabbeun Namja (2001)

Ik heb ook nooit ontkend dat Ki-duk erg Aziatisch aandoet, integendeel. Maar hij past niet binnen de typische Koreaanse cinema, wat je origineel beweerde

Erg mooie introductie naar Ki-Duk's oeuvre. Han-Gi werkt, het feit dat hij de gehele film zwijgt draagt alleen maar bij aan het karakter. Er wordt over de gehele linie goed geacteerd, maar hij heeft zo'n sterke presence dat je hem constant volgt en de andere personages je weinig meer doen.

Ki-Duk kiest een passend tempo bij de film en zijn personages, laat alles rustig gebeuren en neemt voor elk aspect van het verhaal de tijd. In het midden van de film zakt het een beetje in maar herpakt zichzelf wanneer Han-Gi wordt vrijgelaten om af te sluiten met 20 minuten topcinema. Alles klopt daaraan: acteerwerk, muziek, regie, pacing; allemaal geweldig.

Vier sterren. Ben benieuwd naar de rest.

Lijkt me discutabel wat je hier doet. Waarom zou je de man zijn nationaliteit ontnemen, of omgekeerd, de Koreaanse cinema een cineast? Dat hij niet naadloos bij My Sassy Girl aansluit lijkt me duidelijk, maar Jim Jarmusch sluit ook niet naadloos aan bij de doorsnee Amerikaanse hit. Ik vermoed eerder dat Kim door en door Koreaans is, maar kan het wegens gebrek aan kennis van de Koreaanse cultuur niet onderbouwen. Dat typische gewelddadige in veel van zijn films (hij is wat dat betreft een even grote lompe boer als Park), gender-verhoudingen, en frustratie/onmacht zouden thema's zijn waar ik het het eerst zou zoeken.
Maar ook qua film: Japans voelt Kim voor mij zeker niet aan, daarvoor vind ik hem te gekunsteld en geforceerd. (Park in Cut ook) Ik heb nog zo goed als geen film van de man gezien waarin ik me daar niet aan erger, en tegelijk bewondering heb voor de emotioneel geladen scènes waarin altijd iets ongrijpbaars mee klinkt.

Verbazingwekkend echter dat niemand hier enige bedenkingen bij het verhaal uit. In ieder geval aan de oppervlakte zie je hier hoe je als (impotente) man alsnog aan een vrouw kunt komen: je pakt er gewoon een. (in Hwal idem een thema, maar daar met andere afloop. Op IMDB haalt tenminste nog iemand het Stockholm syndroom uit de kast
Met andere woorden: ofwel iedereen begrijpt Kim volledig en ziet geen vuiltje aan de lucht, ofwel de man komt op MM wat al te makkelijk er mee weg onder het mom van: Kim moet je niet begrijpen maar voelen.

mooie film met mooie mensen en en mooi verhaal, maar toch heb ik altijd wel moeite met dit soort film's. de emotie komt er goed uit en de acteurs doen goed hun best, maar er zijn dingen die mij irriteren zoals dat van het hak op de tak gedoe zoals zo krijg je de doodstraf en zo ben je vrij??? zo word je neergestoken en zo loop je weer normaal rond??? dat kon in mijn ogen alleen in "suske en wiske". maar goed in dit soort film's moet je veel symbolisch zien en dat lukt mij vaak niet. zeker niet als aziatische film's zo westers aandoen tegenwoordig. al met al toch een mooie film die me deed boeien. een 3.5

p.s. jammer dat ze van die poster weer een kunstwerkje moesten maken! wel een mooie poster, maar niet zoals het was.

Op zich wel leuk; een nieuweling komt tegen haar zin in een wereldje en haar aanwezigheid zet de boel op stelten. Niet bijzonder origineel, maar goed. De verdere uitwerking is bijzonder droog en saai. Verder wat cartoonesk geweld, hardcore prostitutie-dramatiek en handheld gebeuren. 2

4e Ki-duk voor mij, en wederom een mooie film. Niet perfect helaas want de film bevat een aantal zaken die ik ook vaak zie in bepaalde Hollywoodproducties. Ik houd daar niet zo van: waarom moet die vriend van Han-Gi pas ingrijpen als Han-Gi met zijn dodenmars bezig is? Kan toch veel eerder? Nu legt Ki-duk het er te dik op en blijft de emotie in die scene uit.

En als tweede: Waarom moet de hoofdpersoon in zo'n mooi complex liefdesdrama nu zoveel klappen vangen en zo veel aanslagen overleven? Zo'n Rambo-touch mag gerust weggelaten worden.

Verder niets dan lof/love! Prachtig liefdesdrama en zeer complex ooit. Ki-duk houdt wederom een personage stil en daardoor ben je als kijker de hele tijd bezig met het invullen van motieven. Ik heb veel gevoeld en ben veel met de personages bezig geweest. Fascinerend is de scheidslijn tussen vleselijke lust en de haast hoofse liefde en ik vind het ook bijzonder dat de bloedmooie Sun-Hwa zich zo erg aanpast aan haar situatie dat de liefde tussen haar en Han-Gi uiteindelijk enkel lijkt te kunnen blijven bestaan mits ze haar nieuwe professie kan blijven uitoefenen. Film deed me thematisch dus wat denken aan Teshigahara's Suna no Onna. Visueel is het ook dik in orde. Vooral de kleuren in de hoerenstraat vielen me erg op. Mooie film! 4*

Dat niet eens. Ik let meestal heel erg op plot en logica in film, maar het valt mij op dat Kim (maar ook Park) situaties juist extreem uitvergroot om de emoties intenser en duidelijker te maken. Op 1 of andere manier werkt dat: plot en logica worden opgeofferd voor de emotie. Beide regisseurs komen er, wat mij betreft, terecht mee weg.

Blijft bij elke herziening een wondermooie film met prachtige soundtracks.

Aan het strand speelt Etta Scollo met I Tuoi Fiori. Ik zoek dit nummer al heel lang. Momenteel beluister ik het opgenomen van de film en de trailer . Moest iemand het hebben, svp. Mijn favoriete soundtrack, elke keer rillingen.
Op het einde speelt Carola met Blott en Dag

Er zijn enkele factoren die deze film een plekje hoger in mijn top10 weerhouden:
Er zijn een tweetal scenes waar ik het anders zou hebben aangepakt. Die liggen me niet. Ik weet niet meer de welke, dus zo erg is dat niet.
Het einde heeft een trager tempo dan de rest van de film.
Ook ergens op het einde zegt onze Han-gi enkele woorden. Dat stoort me dus enorm he. Ze zwijgen een hele film en dan verpesten ze het door hem op het einde te laten praten. En het ergste was, dat dit helemaal niet moest, het kon perfect non-verbaal.

Staat nu op #3 in top10, voorafgegaan door 2 andere Kim-prenten. Denk dat het wel duidelijk is he.

prachtige film, ook heel anders dat westerse films

Deze prachtige film kent in Han-Gi een zeer sterke hoofdpersoon. Hij zorgt er persoonlijk voor dat de film tot het einde boeiend blijft. Andere karakters waren wat mij betreft minder en een beetje standaard. Visueel heb ik niets over de film te klagen. Simpelweg vakwerk. Ik kijk met hoge verwachtingen uit naar volgende films van Ki-duk Kim.

Deze film op MTV Asian gekeken. Was wel mooi en dat hele gluurdersaspect was wel mooi neergezet maar naar het einde toe vond ik de film wat vager/rommelig worden. Ik snapte het in ieder geval allemaal niet zo heel goed. Maar misschien was ik gewoon moe. 3*

Een matige Ki-duk. Visueel blijft het allemaal standaard, de muziek is matig en het slaan was te nep en te vaak zonder pit of venijn. Qua sfeer en decors zat het wel redelijk goed.

Een grote pluspunt, en het enige wat mij ervan weerhoudt deze prent met een onvoldoende te belonen, is de sterke prestatie van de pooier Han-Gi. Hij draagt echt de film en steekt met kop en schouders boven alles en iedereen uit.

Al met al een futloos filmpje.

3,0*

De minste Ki - Duk tot nu toe,

En net nadat ik weer wat hoger van hem op begon te geven. Aan toevalligheden of onwaarschijnlijkheden binnen het plot hoef ik mij niet altijd te ergeren, maar hier stoorde het mij teveel. Meest storende vond ik dat Han-Gi opgehangen zou worden en vervolgens ineens weer op vrije voeten was. De transformatie van een net schoolmeisje naar een hoer vond ik ook te abrupt weergeven. In het begin moest zij niets van hem hebben, je zou toch verwachtten dat ze wat meer moeite had gedaan om de politie te benaderen, ondanks de littekens die de vrouw die er tevens werkzaam was liet zien. Grootste probleem was dus dat ik mij niet echt over kon geven aan deze film, omdat ik alles teveel wantrouwde.

Het personage Han-Gi was een intrigerend personage, omdat hij zich slechts een keer uitsprak en het daardoor een raadsel was waar de film zich naartoe zou bewegen. Zijn vechtersbaas mentaliteit werd wat teniet gedaan omdat het soms wat onduidelijk was waarom hij soms de confrontatie opzocht. Te belachelijk was ook dat hij zowat herrees uit de dood, na 2 x gestoken te zijn met een mes en wat al niet meer eerder in de film.

De nonchalanche waarmee bepaalde gebeurtenissen snel weer teniet werden gedaan, zorgde ervoor dat ik nooit echt in de film kon komen. Het gleed allemaal langs mij af. Enkele losstaande scenes en fraaie muziek zorgen voor een nipte voldoende, daar waar het geheel mij veel te weinig deed. Ik miste zijn ( magische ) realisme. 3*

Nog maar 2 films gezien van Ki-duk Kim tot nu en dit was de derde in korte tijd. De 1e was Bin-Jip en vond dat niet beklemmend genoeg en tevens ongeloofwaardig. Ik kon daar niet zoveel mee en dat was jammer. Toch weet ik, dat als je jezelf daarover heen zet, dan krijg je een mooie film. Lukte me niet, jammer dan.

De 2e was Spring,Summer,Fall.

Bloedmooi, lekker traag maar genoeg te beleven en van genoten.

De 3e kon dus alle kanten en om de hoop nog lang niet opgegeven te hebben, kwam ik bij dit unieke filmpje uit.

Een pooierfilm, hard ,die glimt en vertederend is, BOOM, echt te gek...

Zo'n zuur verhaaltje, hoe doe je dat?

Geen idee, maar vond het zeer uniek. Je ziet een schouwspel, je bent de toeschouwer, je wilt ingrijpen in het verhaal, lukt niet, want de regisseur zet je continue op scherp. Na "fout" komt "goed" en na "goed" komt het onverwachtte en ondertussen zit je te kijken naar een prachtig stukje cinema. Het tempo van de film vond ik ook zeer indrukwekkend, van lange scenes tot vliegensvlugge veranderingen. Misschien af en toe iets te snel, maar ik had er iig. geen problemen mee.

De acteurs vond ik allen zeer goed gecast, en wat voor een actrice was dit zeg... Aan alles kon je zien hoe zij zich voelde, grappig ook,al die outfits die haar stemming weergaven, soms bloedmooi, maar vaak ook spuuglelijk.

En dan de onverwachte scene met het gesprek over de liefde tegen zijn partner, mocht ik ooit een moviecontest maken, dan gaat die erin. Dat stukje ga ik nooit meer vergeten, geniaal gevonden!

Krijg bij het schrijven nu al zin om hem opnieuw te kijken, nog maar even wachten lijkt me het beste.

Ruime 4.5*,

Pet af.

Deze film van Ki-Duk kon mij absoluut niet bekoren, ondanks het goede acteerwerk van Han-Gi.

Ik kreeg op een gegeven moment schoon genoeg van al die beelden van die hoeren, die pooiers en dat groffe geweld.

Voor mij was dit verreweg de minste film van Kim Ki-duk.

2,0*

6e Ki-duk..en viel me behoorlijk tegen.. ik ben het met wibro eens, Han-Gi's acteerwerk is ok, maar ik kreeg ook schoon genoeg van steeds dezelfde beelden..Bovendien vond ik Sun-Hwa matig acteren.. vooral toen ze probeerde te huilen, dat leek echt nergens op. Had in totaal 40 minuten aan 'pauzes' nodig om deze film uit te kijken en dat voor een 100 minuten film.

Jammer jammer, heb eventjes genoeg van Ki-duk, ondanks Adress Unknown die hier nog geen 30 centimeter van mijn toetsenbord af ligt.

2.0*

Ik vraag me af wat Ki-Duk dacht toen hij deze film maakte.

Een vrij ouderwetse methode om een vrouw braaf te houden is door haar vaak te slaan en te bedreigen. Het gebeurt natuurlijk nog steeds en je ziet het ook met enige regelmaat gebeuren in films. Maar volgens mij is dit de eerste keer dat ik een film zie waarin deze actie goedgekeurd wordt en zelfs als romantisch ervaren wordt. Wat moeten we denken? "Ach, Hang-Gi is sociaal onbeholpen dus het is eigenlijk heel zielig dat hij op zo'n vreselijke manier zijn liefje voor zich wint"? Nou sta ik er voor open om eens een ander soort hoofdpersoon te hebben, eentje met een duistere kant, maar toch verbaas ik me over dat zo'n beetje niemand op deze site moeite lijkt te hebben met deze mentaliteit. Het is mysogine en vreselijk fout masochistisch. Ik zou het denk ik minder erg gevonden hebben als het niet gewerkt zou hebben. Helaas blijkt echter het meisje toch ontroerd te raken door de liefde die achter Hang-Gi's klappen en drang om meisjes in de prositutie te drijven zit. Uh-huh. Het lijkt net alsof Ki-Duk wil zeggen dat het goed is om meisjes de prostitutie in te drijven als je daarmee hun liefde kunt winnen. Nee, ik denk niet dat dit werkelijk de bedoeling is, maar het kan er met gemak uit gehaald worden.

Overigens vond ik de personages helemaal niet complex overkomen. Integendeel zelfs. Ze lijken gestimuleerd te worden door oerdriften, Hang-Gi in het bijzonder. Dit maakt hem op zich wel een interessant personage, maar mijn sympathie had hij nooit. Het meisje is veels te passief om interessant te zijn. Haar rol was gewoon vrouwonvriendelijk, met een achterliggende gedachte dat vrouwen maakbaar zijn naar de wil van de man en dat als een vrouw zich schikt naar de wil van de man ze zelf gelukkig zou worden.

Hierdoor werkte de film voor mij niet helemaal. Sommige scènes zijn best mooi, maar hebben nu een wrange bijsmaak. Neem bijvoorbeeld die scène waarin die meid met lippestift haar speigel besmeert, waar Hang-Gi achter zit, of de scènes met de kapotte foto's. Deze hadden me echt kunnen raken, maar nu heeft het iets akeligs.

Eveneens vergt de film enorm veel van mijn 'suspension of disbelief'. Alleen al de manier waarop Hang-Gi het meisje in de prositutie weet te krijgen is heel vergezocht. De moordaanslagen waren sterk uitgevoerd, maar zijn verhaaltechnisch minder geslaagd. Vooral vreemd dat Hang-Gi meteen ruzie zoekt met die man waarvan hij zo blij was dat hij uit de gevangenis kwam. Slaat dit ergens op?

Ik zag van Ki-Duk al Spring, Summer, Fall, Winter and... Spring die ik erg mooi vond. Ik verwacht nog steeds veel van Bin-Jip. In principe lijkt Ki-Duk me ook wel een regisseur waar ik veel mee kan. De stilte van zijn personages komt op een bepaalde manier nooit gekunsteld over. Voor hun lijkt het net zo logisch om te zwijgen als het in veel films juist normaal is om te spreken. Het weet mij wel te boeien en ook in Bad Guy werkt het. Daarnaast is Ki-Duk ook goed met muziek en beelden. De scène waarin een vrouw de zee in loopt werkte voor mij wel. Ik hoop alleen nooit meer deze bijna onbewust vrouwonvriendelijke mentaliteit tegen te komen in z'n films. Al voel ik met net een onwetende idioot hier wat dat betrefd, aangezien ik de enige lijk die de film zo heeft ervaren.
2*

Verhalen over prostitutie interesseren me wel alhoewel dat eigenlijk soms bijzaak lijkt in de film. De chemie tussen de 2 hoofdpersonages vond ikzelf veel belangrijk en Ki-Duk slaagt er weer in een enorme chemie te laten ontstaan. De keuze voor een stil personages is opnieuw de goede keuze. Cool geacteerd ook door de acteur in kwestie.

Visueel zit ook alles in orde. Subliem werk met de camera en de soundtrack is een enorme toevoeging aan de beelden. Het gaat hand en hand en maakt alles zo veel beter en sfeervoller. Perfect gedaan.

Mooi voorbereidend werk op Bin-Jip.

****

Volgens mij geeft Ki Duk helemaal geen waarde oordeel. Hij schets slechts een situatie (die volgens mij zeker voorkomt). Wat je ervan vind is aan de kijker.

Ik vond de complexe relatie (ik heb het niet over de personages) juist de kracht van de film. De mens volgt nu eenmaal niet altijd de moralistische principes die we in Amerikaanse films over ons heen gestort krijgen. Juist omdat ik de beweegredenen van de vrouw niet helemaal 'begrijp' (laat staan toejuich) vind ik de film interessant.

Waarom zou een film niet over zaken als mysogine en masochisme mogen gaan? Tenzij het als moreel verwerpelijk wordt gepresenteerd?

Tja, een film die mysogine goedkeurt roemen vind ik hetzelfde als The Birth of a Nation roemen om zijn verheerlijking van de KKK. Nou neemt Bad Guy niet zo'n heftig standpunt in, maar ik kreeg uiteindelijk het gevoel dat Ki-Duk het als mooi zag dat deze twee mensen tot elkaar waren gekomen op het einde. Ik vond er echter een naar smaakje aan zitten.

Ik ben dan ook niet echt van mening dat deze film zo beschouwend is.

"t is nu niet bepaald een propaganda film voor misogynie. De film keurt niets goed, de film verteld slechts een verhaal waarin dat aan de orde komt. Het eind raakt zeker een emotionele snaar. Dat vind ik juist knap omdat de situatie eerder afschuw zou moeten opwekken. (Maar zo simplistisch zit de wereld nu eenmaal niet in elkaar, al willen een hoop filmmakers je graag anders doen geloven.

Waar zie jij eigenlijk de verheerlijking misogynie? Omdat het niet wordt afgekeurd is toch niet meteen verheerlijking.

(Bovendien zijn alle Ki Duk films zeer beschouwend imo....)

Iets waar de meeste filmmakers zich al te makkelijk aan laten vangen als ze denken iets te melden te hebben inderdaad.

Ondertussen is misogynie ook zo'n term geworden die zijn kracht is kwijtgeraakt door overgebruik en misbruik. Hoort wat mij betreft ook niet bij deze film thuis, al is Ki-duk vaak niet zo lief voor z'n vrouwelijke hoofdpersonages.

De film leidt uiteindelijk naar een romantisch einde waarin de vrouw inziet dat de man van haar houdt en ze samen een relatie beginnen. Het einde is niet 100% happy, maar ligt er toch wel tegenaan. Dat slik ik in deze context gewoon niet. Het kwam een beetje over zoals de wel degelijk mysogiene methode om een vrouw te winnen: sla haar vaak en hard genoeg en ze luisterd wel. Dat de film laat zien dat deze methode werkt is niet zo erg, maar in deze film krijgt het iets romantisch en daar kan ik moeilijk naar kijken.

Dat die vrouw uit de prositutie kan gaan, maar er uiteindelijk vanwege die man in blijft vind ik al helemaal ongeloofwaardig. Ze leek me slim genoeg om gewoon uit dit leventje te stappen. En ze kan dan alsnog, wellicht met meer moeite, contact houden met die man. Nu lijkt het meer op een wellicht nare, maar toch romantische opoffering die de vrouw doet voor de liefde. Is dat mysogine? Vanuit het oogpunt van de regisseur gezien in ieder geval wel, want het lijkt een soort aanprijzing van de ultieme conformering van de vrouw.

Maar het zal wel weer een verschil in filmervaring zijn.

Wat dat betrefd is Raging Bull sterker. Die heeft ook een klootzak die zijn vrouw slaat als hoofdpersoon, maar die film vond ik wel beschouwend en zonder oordelen. Dat werkt voor mij beter.

Zoveel verschillende meningen over de film gelezen en ik kan er weinig over zeggen. Ik vind het een goede film, de 3de die ik zie van Ki duk.

Han-Gi is echt heel goed geacteerd, heel fascinerend personage. Hij zegt de hele film geen woord, ik vond het dan ook een beetje jammer dat hij na die vechtpartij enkele woorden sprak terwijl het niet echt nodig was.
In die scene praat hij dan ook met een vreemde hoge stem. Zou hij misschien een spraakgebrek hebben?

Maar die scenes op het strand begrijp ik niet helemaal vrees ik.
Wat is de bedoeling van dat meisje wat in de zee verdwijnt en die foto's die Sun-Hwa vindt?

Hoe kom je erbij dat Han-Gi impotent zou zijn?

Dat happy end haal je er toch echt zelf uit, ik vind het wel romantisch, maar tevens schrijnend. Ook het feit dat ze in de prostitutie blijft zie ik niet als een welbewuste keuze, maar ze is te beschadigd om er uit te kunnen stappen. Er is geen weg terug.....

Antwoord moet ik je schuldig blijven, kan me niet eens meer herinneren of ik dat überhaupt letterlijk bedoelde.

Dat kan, of het komt door de emotie.
Dat meisje dat in zee verdwijnt refereert naar zijn vrouw. De foto's die Sun-Hwa vindt in het zand, zijn van zijn vrouw, die als 2 druppels water op Sun-Hwa gelijkt.

Ik dacht al dat het zoiets was, bedankt voor de snelle reactie.

Hij is ooit in zijn nek gesneden, dat zie je aan het litteken.

@ mkonji

Je hebt gelijk, dat kan zeker een verklaring zijn.