Nabbeun Namja (2001)

Het zal wel aan mijn beperkt filmanalytisch vermogen liggen, maar van dit verhaal snap ik veel dingen niet, zoals bijvoorbeeld de ontwikkeling van de relatie tussen de pooier en de studente.

Verder is het wel leuk om te zien hoe het leven zich afspeelt in een Koreaanse hoerenstraat, met grappige acteurs en leuke geweldscenes en een aparte indringende muzikale begeleiding.

Erg mooi en rustig gefilmd, met oog voor detail. Het verhaal is erg aangrijpend, en Kim Ki-duk krijgt het met zijn manier van filmen zelfs voor elkaar om de kijker sympathie te laten voelen voor Han-gi. Desondanks vond ik 'm naar het einde toe wat minder overtuigend worden, en het einde was nogal verwarrend. In ieder geval geeft het stof tot nadenken...

Ongelofelijk mooi gefilmd, en inderdaad leuk om zo'n Koreaanse hoerenbuurt in werking te zien (want dat gaat daar net effe anders ).
Wat ik erg mooi vond:de scene waarbij de weerspiegeling van het hoofd van Sun-Hwa precies aansluit op de inelkaar geplakte foto die op haar spiegel hangt.
En de scene waarbij Han-Gi zijn aansteker ontvlamt achter de spiegelwand en Sun-Hwa er met een asbak (?) een gat in slaat.
Cho Je-Hyun is erg goed gecast als geheimzinnige, agressieveling aan de verkeerde kant van de maatschappij.
Ik vond het wel grappig om Seo Won na The Isle in een soortgelijke rol te zien....nou ja soortgelijk: een hoertje met erg veel pech.
De ruzies in het pooierleven worden trouwens ook gruwelijk uitgevochten - en niet met de meest voor de hand liggende wapens zoals (en nu komt de spoiler ) gigantische glasplaten en een gevouwen priem van karton..
Het is wel jammer dat je op het eind van de film niet meer helemaal kan herleiden hoe alles in elkaar zit mbt de keuzes die Sun-Hwa maakt.
Bad Guy haalt het niet bij The Isle (die is ook wat evenwichtiger) maar ik vond het zeker een interessante film.
Voor nu toch maar voordeel van de twijfel.....vier sterries

Eerste constatatie : Ki-duk houdt van stille personages (net als in 3-Iron en The Isle ook hier weer een hoofdpersonage dat geen woord zegt).

Tweede constatatie : Ik ook.

Ki-duk is wat mij betreft dan ook één van de weinigen die echt boeiende personages op het scherm weet te toveren. Het blijft gissen naar hun intenties, zeker gezien hun vreemd gedrag, maar interessant is het zeker.

Ook qua muziek weet hij z'n films altijd goed te verrijken, enkel de visuele finesse ontbreekt nog al te dikwijls. Mooie shots, dat wel, maar qua stilering meestal niet wat het zou moeten zijn. Voor meesterwerken mag, nee moet, het wat meer zijn.

Daarom ook voor deze (en bijna alle andere Ki-duk films) 4*. Tot nu toe wist enkel 3-Iron, dankzij z'n magisch karakter hoger te scoren. Ik hoop dat er ooit nog eens 5* inzitten, al twijfel ik er aan of Ki-duk er toe in staat is. Misschien Doyle maar eens inhuren.

Het zijn niet de meest toegankelijke personages die Kim Ki-duk telkens weer op het scherm tovert. Soms werkt het perfect (3-Iron) en soms kan ik er wat minder mee, zoals hier. Fascinerend verhaaltje, maar ik mis de sfeer van het andere werk dat ik van Ki-duk zag. Beetje droog allemaal, ondanks aan aantal geweld(a)ige scènes.

Een zeer aangename regisseur die Ki-Duk.
In de drie films die ik tot nu toe van hem gezien heb weet hij me met minimaal dialoog toch te boeien.
Helaas levert hij altijd net niet dat extra's wat een echt meesterwerk nodig heeft. Hier lukt het hem weer net niet. Een paar onvergetelijke scènes Strand scène (met een prachtig liedje) en als hij haar laat gaan (weer met dat prachtige liedje) zullen me nog lang bij blijven, als ik per scène een cijfer moeste geven dan kregen deze een dikke vijf*.
Maar sommige scènes zagen er (zoals al voor mij gezegd is) iets te gewoontjes uit, wat net die volle score in de weg staat.

Toch een dikke aanrader, al was het alleen al voor die twee prachtige scènes 4*
Nu op naar Bin-Jip, misschien word dat de eerste die de over de 4 sterren gaat.

Hier ben ik het in grote lijnen mee eens. 4* voor dit sfeervolle en intrigerende portrait. Ki-Duk is hard op weg mij lijstje van favoriete regisseurs te halen.

Na herziening verhoogt naar 4,5 deze film is minstens even mooi, maar veel complexer dan Bin-Jip.

Wat een film. Hoe kan je zo'n gecompliceerde relatie zo mooi in beeld brengen, Ki-Duk is het antwoord. Wat een ongelooflijk talent, mijn zevende Ki-Duk en ook mijn zevende 5*.

De prachtige muziek, de angstaanjagende sfeer, de sterke acteerprestaties en vooral mijn petje af dat je met deze gecompliceerde relaties met de daarbij behorende bandontwikkelingen een mens nog weet te raken en te ontroeren, heel sterk.

Weet iemand de titels van de tracks die je hoort in de film? Dan heb ik het over de scenes op het strand en de scene waar Han-Gi Sun-Hwa vrijlaat.

Net binnen van Bol.com. Kon niet wachten om weer een meesterwerk van Ki-duk te zien. En dat is deze film ook!!! Weer een prachtige relatie tussen twee mensen. De film blijft ook van begin tot het einde boeien. Ki-duk flikt t weer, In mijn ogen kan deze regisseur niks meer fout doen. Een dikke 5* En Ki-Duk is met stip mijn favo regisseur

En eindelijk sta ik ook niet meer alleen. Een tweede 5* en top 10 notering voor Nabbeun Namja.

Wat hebben Koreanen toch met dat bitchslappen? Ook hier geven ze weer de ene bitchslap na de andere en vrijwel iedereen lijkt het te accepteren. Werkt om de een of andere reden wel altijd op mn lachspieren.

Net als Samaria is dit weer een vrij aparte film. Weer personage's die je niet te letterlijk moet nemen want ze doen soms nogal onlogische dingen. Er zit veel meer in dan je op het eerste gezicht zou denken. Ki-duk is ook een christen, misschien dat daar ook verklaringen in gezocht kunnen worden.

Intrigerend: 4*

Ik zie hem er niet in staan hoor, man met de snelst wisselende top10

Dat was een snelle inderdaad, degene die ik eruit moest gooien voor Nabbeun veroorzaakte ernstige twijfel.

Na Bin-Jip gaat mijn Azië-tour verder met Bad Guy, en alweer een topper. In de eerste plaats valt de prachtige muziek natuurlijk op. Ik heb voordat ik de film zag de DVD bijna een half uur op het hoofdmenu laten staan omdat ik die muziek zo mooi vond.

Het verhaal is zeer aangrijpend en mooi. Ik moet nog wel een beetje wennen aan een niets-zeggend hoofdpersonage, maar dat begint nu te lukken. Toen hij tijdens een gevecht, aan het einde van de film ineens met een hoog piepstemmetje begon te schelden, was ik wel blij dat hij de rest van de film zijn bek gehouden heeft.

Ik weet weinig van Azië, maar gaat iedereen daar zo respectloos met elkaar om, en krijg je bij het geringste een klap in je gezicht? Het ziet er idd. wat Boordappel zegt, nogal lachwekkend uit.

4*

Kim Ki-Duk doet het weer, een prachtige film met een mooi maar eenvoudig verhaal, aangename muziek, goed geacteerd, betoverend mooi gefilmd en met het typische en geniale contrast tussen extreem geweld en pijnlijke, trieste schoonheid. Deze film is rechtlijniger (zeg maar 'normaler', minder symbolisch) dan de andere films die ik van hem gezien heb en komt dus in vergelijking met de rest iets magerder naar voor, maar de verrukkelijke eenvoud en de heerlijke stilterelaties werken ook hier perfect. Ik had hier een beetje moeite om uit te maken waar hij nu juist heen wil (niet dat hij per se ergens heen moet van mij, maar hij gaf wel de indruk) en dat heeft me een beetje belet om gewoon te genieten (hoewel genieten veel gezegd is, ik vond het een van de pijnlijkste films die Ki-Duk gemaakt heeft) vandaar dat ik hem 3.5 geef. Eigenlijk verdient hij een 4, maar het onderscheid met zijn andere films wil ik wel maken.

Ik heb uiteindelijk Samaria een 4.5 gegeven vanwege het aartsmooie einde, dan kan deze zonder problemen een 4 hebben en is iedereen gelukkig . Die scenes achter de spiegel zijn zo verschrikkelijk sterk dat hij het ook absoluut verdient.

En Takeshi dan met nr's 1; 3 en 4

Hele ontroerende en rakende film!

Ik had het niet verwacht maar deze heeft me echt geraakt.

Het begin vond ik vrijwel hard overkomen, en ze laten echt zien wat een harde wereld het is waar ze in terecht komt, maar toch heel mooi hoe je de band ziet ontwikkelen tussen de twee hoofdrolspelers.

Ik was er op een gegeven moment ook best ontroerd van.

Ook de muziek vond ik erg mooi gekozen, en sommige beelden vond ik ook mooi, zoals met de foto's.

Han-Gi bleef de hele film ook aardig mysterieus, en deed goed werk met zijn gezichtsuidrukkingen, alleen jammer dat hij toch op een gegeven moment iets zei, waardoor dat 'mysterieuze' iets minder werd naar mijn mening.

Toch ook weer een klein minpuntje was dat de film net iets te lang duurde naar mijn mening, ze hadden op een beter punt kunnen stoppen, maar het ging net iets te lang door.

Maar dat kan niet op tegen het indrukwekkende en ontroerende verhaal, dat mij gelijk in zijn ban had.

Al met al een was het dus echt heel mooi, en zeker een film die ver boven mijn verwachtingen uitsteeg.

Vandaar gelijk de volle 5*

Minste Ki-Duk tot nu. Leuk verhaaltje maar Bad Guy doet mij niet wat hij zou moeten doen en dat is 'raken'. Interessante personages, dat wel, maar jammer genoeg deden ze mij allemaal weinig en kon ik me moeilijk inleven in bepaalde situaties. Heb niets tegen onlogische acties of weinig dialoog, integendeel, maar het werkte gewoon niet imo.

Visueel vond ik de film ook ietwat tegenvallen. Buiten twee mooie shots om vond ik de rest maar wat karig eigenlijk en merkte ik zelfs in één shot dat de scherpte bijgesteld werd?

Soundtrack is weer mooi maar ook in dit opzicht heb ik beter werk gehoord in een Ki-Duk.

Kortom: een kleine teleurstelling. Duidelijk een Ki-Duk in vorming nog.

3*

Dit was iets wat me na een tijdje begon te irriteren. Paar keer is zeker lachen maar de hele film lang werd me wat teveel.

Typische Koreaanse film. De kracht zit inderdaad in de mimiek zonder al te veel woorden er aan vuil te maken. Heb een wat dubbel gevoel bij deze film. Enerzijds vind ik de photography erg knap, acteurs zijn uitstekend (op de helpers van Han-Gi na die wat overacting deden). Anderzijds is dit een naar Westerse normen vrij ongeloofwaardig verhaal, het komt allemaal nogal gekunsteld over en de settings (vooral dan de prostitutiebuurt) vond ik nogal "studio"-achtig.

Al met al zeker een film die de moeite waard is, maar waarschijnlijk niet voor iedereen.

3.5*

Dit is zeker geen typisch Koreaanse film. Hoogstens een typische Kim Ki-duk film.

Inderdaad. Ki-duk is nogal a-typisch Koreaans. Schaart zich meer onder de Japanse en Taiwanese dramas.

(al zijn ook daar wel duidelijke verschillen te onderscheiden)

Het bitchslappen zal dan typisch Ki-duk zijn

Ki-duk's film bevatten vaak hoofdpersonages die zich sociaal moeilijk en/of geweldadig uitdrukken. Er wordt nooit veel gepraat in z'n films, z'n films hebben vaak geen happy end al zit er toch steeds een (soort van) positieve noot in.

Dat bitchslappen is volgens mij iets typisch Koreaans, zag dat al in meer films in ieder geval.

Onderhond: hij is daar niet alleen in toch? Chungking Express van Wong Kar Wai vind ik bijvoorbeeld gelijkaardig aan "zijn" stijl dan. Dit is toch typisch Aziatisch dan, want zulke films worden niet gemaakt in US/Europa vind ik (en dat bedoelde ik eigenlijk ook - om aan te geven dat het niet ieders smaak zal zijn).

Er is een overkoepelend Aziatisch gevoel inderdaad. Met Chungking Express zijn er inderdaad wel gelijkenissen, maar Kar Wai was toch ook redelijk uniek in Hong-Kong met z'n werk, en met andere films van Kar Wai is dit ook al niet meer te vergelijken. Daarom dat ik eerder de link maakte naar Japanse en Taiwanese dramas. Daar zijn er meer stilzwijgende mijmerende films over gekwelde, sociaal minder begaafde geesten.

Als je meer en meer films uit de aparte landen gaat kijken vallen de stijlverschillen onderling ook steeds meer en meer op. En "populair" Koreaans heeft niet al te veel voeling meer met wat graag onder "typisch Aziatisch" geschaard wordt.

Ben zeker geen Azië expert, maar blijf erbij dat Bad Guy wel zeer aziatisch aandoet. Zonder een specifieke indeling te maken naar een of andere genre binnen de Aziatische cinema: dit is zo oneuropees/onamerikaans als het maar kan zijn (en ik weet uit mijn kennissenkring dat niet iedereen zulke films smaakt - ik wel trouwens).