Jue Di Tao Wang (2016)

"Smile a little."

Na lange tijd draait er eindelijk weer eens een film van de aimabele Jackie Chan in de bioscoop. Hij levert niets baanbrekend af, maar het voelt als vanouds lekker vertrouwd.

Met 'Skiptrace' herhaalt Chan namelijk hetzelfde trucje wat hij al jaren doet; een simpel plot om een kwaadaardige crimineel te stoppen gedoopt in een buddy film sausje. Het doet erg denken aan eerder werk als Rush Hour (1998), alleen neemt Johnny Knoxville nu de rol aan van Chris Tucker. Dit toont vanzelfsprekend een hoop culturele verschillen tussen het Oosten en het Westen.

Wat volgt is een road trip waarbij je als kijker rap van de ene locatie naar de andere wordt geleid. Hoewel de logica soms ver is te zoeken, zorgt het wel voor prima vermaak. Daarbij is er - opmerkelijk - veel oog voor culturele feesten en tradities. Jammer genoeg komt de chemie tussen Chan en Knoxville nooit echt goed uit de verf, afgezien van een paar geslaagde momenten.

De inmiddels 62-jarige(!) Chan doet nog steeds zijn eigen stunts, al is het merendeel helaas niet meer zo flitsend te noemen. Desondanks zitten er veel creatieve scènes in de film verwerkt waarin hij weer de meest over-the-top capriolen laat zien, ondersteund door een flinke scheut humor. Misschien komt het enigszins gedateerd over, maar vermaken doet het wel.

Al met al een heerlijke actiefilm, ondanks enkele mankementen. Wat mij betreft mag Chan zo blijven doorgaan.

3,0 Sterren.

dat moment dat Jackie Chan Rolling in the Deep inzet is toch wel ronduit hilarisch. Het tekent een film die best vermakelijk is, ondanks de weinige echte hoogtepunten en het twaalf in een dozijn-plotje. De samenwerking tussen knuffelchinees Chan en Jackass boy Knoxville Had gesmeerder kunnen verlopen, daar de echte chemie leek te ontbreken. Desondanks Is Skiptrace wel leuk voor tussendoor, en een stuk minder slecht dan ik op voorhand vermoedde. 2.5*

Zeker geen onaardige actie/komedie. Het is geen Rush Hour of Shanghai Knights maar het is zeker niet onaardig. Ik moest vrij geregeld grijnzen en 1x hardop gelachen. Natuurlijk nog steeds weinig voor een komedie van bijna 1u45 maar toch is het grappiger dan de meeste komedies van tegenwoordig. De actie valt natuurlijk ook te smaken, op zen Jackie Chans weliswaar. Je wordt er ook altijd vrolijk van, zeker als ze beginnen te zingen. Knoxville is duidelijk een mindere combinatie met Chan dan Owen Wilson of Chris Tucker dat zijn.
De landschappen zijn ook prachtig vooral de Gobiwoestijn en GuiLin. 3.25* maar ik zal afronden naar boven want de rating bij deze film mag wel ietwat omhoog.

Vrij eentonige actie komedie. Het verhaal is niet origineel en zit vol plotgaten maar daar draait het in dit genre niet om. Het tempo is verder prima. Helaas valt de film continue in herhaling. Rennen, actie, wat grappen, rennen, actie, grappen etc. De eerste helft is best aan te zien, maar richting het einde gaat het wel allemaal wat vervelen. De actiescenes zijn aardig maar niet bijster spectaculair. De grappen liggen voor de hand. De klik tussen Chan en Knoxville is redelijk. Verder ziet de film er visueel fraai uit met mooie beelden van diverse landen. 2.5

Heb me goed vermaakt met deze goed en behendig gemaakte actiefilm. Geen briljantje in het ouevre van Jackie maar zeker vermakelijk. Je krijgt precies wat je verwacht. Chan is qua uitstraling nog altijd jongensachtig maar zijn gevechtsscènes zijn wel duidelijk minder imponerend geworden. Met de nodige humor en zelfspot(hij krijgt regelmatig klappen van de vrouwtjes) weet hij dat te camoufleren. Die humor is verder beurtelings leuk en erg kinderlijk, zoals we dat van hem gewend zijn....je moet er van houden. Partner Knoxville is zichtbaar geen groot acteur, maar zijn overdreven stijl en mimiek pas eigenlijk wel bij dit soort film. Gewoon dik anderhalf uur plezier, zonder dat je hersens hoeven te kraken, is ook wel eens leuk.

Het was alweer een tijd geleden dat ik een Jackie Chan film zag en het is nog steeds veel van hetzelfde, alleen een stuk minder spectaculair. Dat het verhaal niet veel soeps is en het acteerwerk matig was te verwachten maar ik kijk naar Chan voor de actie. Dat de man ouder geworden is is duidelijk te merken, het gaat allemaal niet zo soepel meer. Slechts enkele gevechten en zelfs die zijn niet echt noemenswaardig. Ook zien sommige stunts er nep uit en de humor is niet grappig. Nee, niet wat ik gehoopt had, het lijkt erop dat Chan z'n beste tijd gehad heeft.

Matige film waarin een agent al jarenlang achter een geheime maffia-baas aanzit. Ondanks de leuke casting van Jackie Chan en Johnny Knoxville valt het buddy-aspect wat tegen. De inventieve actiescenes en prima stuntwerk blijft natuurlijk leuk om te zien, maar tussendoor heeft het allemaal maar weinig om het lijf. Het had ook met gemak wat korter gekund.

Hier geruisloos voorbijgekomen, maar in China een enorm succes. Best is het niet, het verhaal is een excuus om de nodige knokscenes aan mekaar te knopen; meer niet. Knoxville maakt een vermoeide indruk, Chan is nou eenmaal niet meer de jongste. Toch laat hij zich van zijn flexibelste kant zien. Waar de film het van moet hebben zijn de vermakelijk en vaak ook grappige actiescenes en de prachtige setting. Dit levert een vermakelijke film op, die verder bar weinig om het lijf heeft.

Chan doet waar hij al jaren goed in is in deze actiekomedie. Martial arts actie vermengen met slapstick achtige humor. Johnny Knoxville zorgt voor een humorvolle kompaan in de knotsgekke reis die de twee moeten doormaken. De actiescenes zien er over het algemeen goed uit en ook de rest van de film ziet er goed verzorgd uit. Mooie sets, leuke kostuums en hier en daar leuk en groots van opzet.

Een leuke nobrainer.

Een gemiddelde Jackie Chan film. Het zit dichter bij Rush Hour en Shanghai Knights dan bij z'n betere werk. En stilaan merk je wel dat Chan oud aan het worden is. De choreografie en humor is er nog wel, maar het gaat niet meer zo vlot. Voor Chan's doen toch, zelf moet ik hier niet aan denken. De formule werkt wel en de automatische piloot is nog altijd beter dan verkeerd rijden. Knoxville is niet bepaald een groot talent en heeft niet veel meerwaarde in deze film. Maar toch niet zo irritant als Chris Tucker. Mooie locaties, maar zonder een goeie regisseur komen deze niet altijd goed uit de verf.

Leuk.

De film lijkt misschien sterk op Chan's oudere Amerikaanse werk (Rush Hour enzo), maar eigenlijk is het dat niet. En het is niet eens zo subtiel, maar blijkbaar toch subtiel genoeg want de meeste mensen hier is het niet eens opgevallen.

Komt allicht ook omdat de opzet zeer gelijkaardig is. Chan wordt gekoppeld aan een Amerikaanse komiek, het duo gaat achter een crimineel aan, met een combo van comedy en actie als gevolg. Wie al eens een Amerikaanse Chan gezien heeft herkent de formule wel. Maar kijk iets nauwkeuriger en je ziet dat er ook een aantal bakens verzet zijn.

Zo zijn de bijrollen Chinees. Is Chan niet de gekke Chinees in Amerika, maar Knoxville is hier de gekke Amerikaan in China. Chan is niet de clown van de film, Knoxville vervult die rol. Er wordt ook een aardig woordje Chinees gesproken, al blijft de voertaal wel Engels. En met Harlin hangt er ook nog een Amerikaanse regisseur aan vast, maar als je naar de rest van de crew kijkt zie je plots weer een hoop Chinese namen.

Skiptrace is dan ook de zoveelste (mislukte) poging van China om een ingang te vinden in de Amerikaanse markt. Op zich wel leuk, want zo krijgen mensen als Eric Tsang en Fan Bingbing weer eens een kans om een beetje aan bekendheid te winnen in Amerika, maar echt groot zal hun impact niet geweest zijn. In China deed deze film het goed, in Amerika een stuk minder.

Chan's formule werkte wel. Misschien iets teveel "toerisme" in deze film, maar verder fijne actiescenes (die huisjes), redelijke wisselwerking met Knoxville en vooral erg vlot. Aangenaam kijkvoer dus, zoals de meeste Chan films. Maar wel weer een goed voorbeeld van het feit dat wanneer het een beetje té Chinees wordt, het Westen keer op keer afhaakt.

3.0*

Heerlijke moderne maar authentieke Jackie Chan film (Jackie Chan is geen acteur, Jckie Chan is een genre!)

'

Nadat Chan jarenlang in een Amerikaanse buddy film gekoppeld werd met een Amerikaan is het nu andersom; een /chinese productie met een Amerikaanse acteur. Maar helemaal geslaagd is het niet, de film is erg Chinees met erg veel Chinese-humor met een vleugje Amerikaanse humor en dat werkt niet. Al die grappen over '''ballen'''(trap in kruis, kopstoot in kruis, geitenballen op menu etc) waren beetje gemaakt. Ook het hele verhaal komt erg geforceerd over. Zelfde geldt ook voor de humor en de gevechten had vaak de indruk dat de stunt/grap al bedacht was en de setting/verhaal er nog op moest worden aangepast terwijl in de oude Chan films Chan gebruik maakte van de set.

Johnny Knoxville idem, hij is geen Sammo Hung (dikke vechter) of Owen Wilson (overdreven egotripper) die een fijn e eigenschap heeft die de film kan gebruiken. Het was een hoofdbijrol.... en daarin kwam weer het forceren van het verhaal te boven, op sommige stukken moest Knoxville in de film terwijl het zonder hem waarschijnlijk veel mooier was geweest (vooral het einde voegde hij weinig toe).

Het is een beetje als de voetballers die naar China gaan: ze blijven volhouden dat ze het voor sportieve successen doen maar doen het gewoon voor het geld zo voelde deze film helaas aan en dat verklaart ook mij lage 3,5* want ben normaliter echt fan van dit soort films! Echt alle ingrediënten waren aanwezig dus er had veel meer uit kunnen worden gehaald.

Niet onaardig en ook met twee acteurs die wel een zeker komisch talent hebben, maar het is mijn humor niet echt. Ook duurt de film gewoonweg te lang. Dat komt vooral dat het een aaneenschakeling is van losse scènes die stuk voor stuk soms best werken, maar ook op een gegeven moment te veel in herhaling vallen. Als de film zelf dan geen ontwikkeling kent en veel van die scènes makkelijk geschrapt kunnen worden, dan gaat de aandacht toch wat weg. Wel sfeervol geschoten en voor enkele afzonderlijke momenten zoals het zingen van Rolling in the Deep bij een Mongoolse stam nog wel 2,5*.

Omdat ik vandaag mijn examen moest afleggen voor mijn MBO opleiding wou ik gisteren graag een film kijken waar ik mijn kop even door leeg kon krijgen, even lekker lachen en niet denken aan de stress die deze dag met zich meenam. Daarom heb ik besloten om het duo Chan en Knoxville op te zetten, een actie film die me al langere tijd in mijn gedachten stond en die ik op zich wel eens erg graag wou zien. Chan kan me meestal wel een lach op mijn gezicht bezorgen en Knoxville deed dit ook wel aardig tijdens zijn Jackass films. Toch vond ik ‘Skiptrace’ een beetje afgezaagd en was de film soms best irritant of slecht.

De cast vond ik in het algemeen niet zo geweldig. Hoewel Chan en Knoxville de absolute helden in de film zijn brengt het verder niet echt iets bijzonders met zich mee. Met uitzondering van Eve Torres maar die kon je ook bijna niet missen .

Het verhaal was geinig. We volgen een politieagent uit Hongkong wiens nichtje met de dood bedreigd word. Ze kan dit oplossen door Connor Watts naar Victor Wong te brengen. Ze stuurt Bennie Chan achter Connor aan die hem helemaal naar Rusland is gevolgd om hem daar op te halen en mee terug naar Hongkong te nemen. Tijdens zijn zoek actie en tijdens het terughalen stuitten ze op veel gevaren op hun weg en obstakels waar ze dan geleidelijk langs heen moesten manoeuvreren met veel geinige actie stukken.

Al om al, matige film en ik heb me de zondagavond wel vermaakt, alleen werd de film nergens speciaal of bijzonder en laat staan dat het ergens echt spannend werd. Veel clichés maken deze nieuwe Chan al minder aantrekkelijk. Dankzij mijn examen ben ik nu erg moe dus ik houd het bij een korte mening vandaag.

2.0*

Typische Jacky Chan. Al is de humor er wat over. Idem voor de actie, maar dat is nu eenmaal het genre. Al heb ik het gevoel dat de formule wat uitgeblust is. Heb het al eerder gezien in Rush Hour, maar vond de chemie met Chris Rock beter dan met Knoxville. Wel veel respect voor Jacky. Tijd heeft precies geen vat op deze man... Ideaal filmpje om een doordeweekse avond te vullen.

Op zich best leuk, ondanks dat het verhaal behoorlijk slap is. Ook de chemie tussen Knoxville en Chan was er naar mijn idee niet.

Al met al best aardig, maar een topper is het zeker niet.

I never would have figured you for an Adele fan

Ik heb eigenlijk wel een zwak voor Jackie Chan. Net als bij de meeste mensen leerde ik hem vooral kennen via een aantal Amerikaanse komedies eind jaren '90/begin jaren 2000 maar het had wel als resultaat dat ik via hem mijn eerste stappen naar Aziatische films zette. Samen met een kameraad maakte ik er - toen we nog op school zaten en wekelijkse filmavondjes deden - een sport van om alles van Chan te kijken, maar we zijn nooit echt volledig rond geraakt. Chan blijft ook acteren natuurlijk, dus de meer recente films heb ik vaker gemist maar kijk: volgens Letterboxd is Skiptrace de 81e film die ik van de man zie.

En ik ben hem nog altijd niet beu. Hij wordt uiteraard al wel een dagje ouder, maar het is toch nog altijd fijn om te zien hoe hij nog altijd veel (misschien wel zelfs alle?) stunts voor zijn rekening neemt. Skiptrace is dan ook gewoon een vlotte buddyfilm die doet denken aan die Amerikaanse komedies zoals Rush hour en Shanghai Noon waar ik het daarnet over had. Met als (een toch wel vrij groot) verschil dat deze keer de rollen worden omgedraaid. Het is niet meer Lekker Westers zoals Arbeid Adelt ooit zong, maar de Amerikaan is deze keer de vreemde eend in de bijt. Het geeft de film toch net dat beetje extra punch ten opzichte van soortgelijke films in het genre en daar mag je dan ook nog eens wat degelijk actiewerk bij rekenen. De scène aan het begin met de huizen op water die als dominostenen in elkaar stuiken is Chan op zijn best en gaandeweg zitten er nog een aantal toffe actiescènes in. Alleen jammer dat het plot voor de rest vrij weinig voorstelt. Hier laten Chan en co wel wat liggen en geraken uiteindelijk niet verder dan een platgetreden verhaal waar je de grote twist al van mijlenver ziet aankomen.

Of is dat misschien omdat ik me niet kon voorstellen dat iemand als Eric Tsang in een productie als deze het maar met een bijrol van een paar minuutjes moest doen? Oké, het kon een vriendendienst zijn van/voor Chan (net zoals de bijrol van Richard Ng met de as van zijn vriend op de bus, nog zo'n acteur waar Chan vroeger erg vaak mee samenwerkte) maar het was me te voorspelbaar dat hij de Matador ging zijn. Tsang doet het op zich nog wel leuk trouwens, ben niet altijd zo'n even grote fan van hem geweest maar dit gaat hem wel goed af. Chan is en blijft Chan en dan weet je perfect wat je kan verwachten. Nog even een leuk what the fuck momentje wanneer hij Rolling in the Deep begint te zingen maar ook de combinatie met Johnny Knoxville blijkt nog wel goed te werken. Verdere bijrollen zijn niet noemenswaardig, al blijf ik het wel merkwaardig vinden hoe elke WCW/WWF/... fighter op een bepaald moment een acteercarrière ambieert. Hulk Hogan was denk ik één van de eerste maar sinds het succes van The Rock lijkt iedereen het te doen, ook Eve Torres. Ze doet het nog niet zo slecht trouwens.

En dan begin je naar diezelfde kameraad te sturen of hij Skiptrace ooit al heeft gezien. We waanden ons even terug 10 jaar terug in de tijd alleszins. Skiptrace zal niet de geschiedenis ingaan als één van de beste Jackie Chan films maar het is wel één van zijn leukere latere Amerikaanse films. Misschien één van zijn beste zou hij een jaartje later maken met The Foreigner, maar het is hier vooral het vlotte (doch voorspelbare) verhaal en een toffe chemie onderling die de film leuk maken. Van mij mag hij nog even doorgaan!

3.5*

Regisseur Renny Harlin is een enorm veelzijdige vakman en heeft films in alle soorten en maten op het witte doek neergezet, maar inhoudelijk lijken ze geregeld veel op elkaar. Skiptrace vormt daar geen uitzondering op en onderneemt dan ook weinig om op te vallen tussen de overige actievehikels. Jackie Chan en Johnny Knoxvile hebben binnen dit geheel gelukkig duidelijk plezier met hun melige personages, maar krijgen weinig diepgang mee vanuit het scenario van Jay Longino en BenDavid Grabinski. Gelukkig lopen de actiescenes redelijk vlot naar elkaar over waardoor de Skiptrace weinig verveling kent, maar de matige computereffecten, het dunne verhaal en de nogal kinderlijke humor maken er daartegenover geen al te bijzondere ervaring van.

In Macao ontmoet Amerikaanse branieschopper Connor [Johnny Knoxville] Samantha [Bingbing Fan] in het casino van gangster Victor Wong [Winston Chao]. Wanneer Connor het casino voor 1 miljoen dollar oplicht, krijgt Samantha de verantwoordelijkheid in haar schoenen geschoven. Zij moet Connor en het geld terug zien te krijgen en daarvoor roept ze de hulp in van haar oom Bennie Wong [Jackie Chan]. Wanneer die Connor weet op te sporen, blijkt ook hij verzandt te zijn in een complot met als spil de geheimzinnige ‘The Matador’. Chan is goed op dreef in de actiescènes in wat een prima komische actiethriller had zijn als de vervelende en vermoeid ogende Knoxville letterlijk en figuurlijk buiten beeld was gebleven. Chan solo is vermakelijk, in het gezelschap van Knoxville lijkt ook hij zich behoorlijk te vervelen.