La Sorella di Ursula (1978)

Zeer matige giallo met een povere aankleding. Het hele gebeuren is zo minimalistisch en de dialogen zijn zo nietszeggend, dat het bij momenten een soort soapachtige Antonioni lijkt: 'de perikelen van een stelletje decadente hotelgasten'. Klopt dat de locatie erg mooi is, maar er wordt weinig mee gedaan. Niet zoveel visuele pracht helaas. Het sleazy saxofoondeuntje kent wel een zekere sfeer, maar na een goeie 20 keer ben je het wel beu gehoord.

Slechts één moord is ietwat doeltreffend in beeld gebracht. Enorm amateuristisch is de weergave van de moordenaar: we zien steeds enkel de ogen van een door schaduw omgeven figuur, ook als deze duidelijk in het klare licht staat.

Nog 2* voor het vermakelijk acteren van het 'strekenwijf' uit de titel.

Volgens ingewijden zo'n beetje de allerlaatste giallo. Maar helemaal volgens de genre-eisen schijnt hij ook weer niet te zijn, want te weinig sleaze en gore, te netjes, te gestileerd. Ook goed. Dan houden we het maar op een erotische thriller. Want erotisch is dit werkje zeker. Heb met rooie oortjes zitten kijken. Is zeker een van de sterke kanten van deze film. Het andere is de prachtige fotografie van Amalfi en Ravello, even ten zuiden van Napels, met z'n prachtige kust, en het op de rotsen gebouwde hotel met zijn oogstrelende terrassen en uitzicht op de baai, waar het verhaal zich afspeelt. Maakt een flink deel uit van de beelden van deze film. Misschien zelfs iets te veel, zodat het op een bewegende ansichtkaart gaat lijken.

Het verhaal is een stuk minder sterk. Twee zussen strijken neer in een hotel aan Italiaanse kust. Een van de zussen is behoorlijk van slag door de dood van haar vader. Ze spoort van geen meter, om het maar zo te zeggen. Dan begint een seriemoordenaar jonge vrouwen in het hotel, en daarbuiten, te vermoorden. Iedere keer nadat ze seks gehad hebben. Dat levert dus heel wat expliciete vrijpartijen op, behoorlijk realistisch in beeld gebracht. Zoals een jong stelletje dat lekker bezig is in een soort museum. Of een hoertje dat de moordenaar mee laat kijken als ze bezig is. Zuster Dagmar is zich trouwens ook lekker aan het verwennen met een gouden ketting. En dan is er nog de hoteleigenaar die het doet met de zangeres van zijn nachtclub. Hij doet iets met haar billen dat we .. eh.... hier maar niet gaan uitleggen.

De uiteindelijke ontknoping is het minst sterke deel van de film. Te weinig gemotiveerd, te weinig uitgewerkt. En er zijn meer twists en zijlijntjes, die niet helemaal geloofwaardig overkomen. Maar dan hebben we al genoeg genoten van al dat andere moois dat de film te bieden heeft....

Begin deze maand heb ik de Horror film "Suspiria (1977)" gezien en daarin vond ik Barbara Magnolfi (in een korte rol) wel een sensuele verschijning en wilde ik haar het liefst ook bloot zien, wat helaas niet het geval was in die film. Daarom tipte (wat ik altijd waardeer) Smallprint84 mij om deze Horror / Erotiek film eens te gaan bekijken, want daarin zou Barbara Magnolfi (in de rol van zus Ursula) wel bloot te bewonderen zijn en theoretisch klopt dat ook, maar in de praktijk valt het toch behoorlijk tegen, want je ziet haar wel op een paar momenten even topless (eigenlijk steeds één borstje of stukje ervan), maar dat komt omdat haar nachtjapon behoorlijk los zit of wij open staat. Eerlijk gezegd vond ik dat ook achteraf gezien ook niet erg, want in deze film heeft Barbara Magnolfi een chagrijnige, gefrustreerde en irritante rol (kijkt ook steeds dom en starend uit haar ogen), en dat circa 90 minuten lang, waardoor ze niet bepaald aantrekkelijk is in deze film.

Wat bloot betreft kom je beter aan je trekken bij aardig uitziende Stefania D'Amario (in de rol van zus Dagmar, die ook op de fraaie poster te zien is), die zich niet schroomt om zich bloot te geven want binnen een paar minuten is zij al volledig bloot (inclusief een behoorlijk zwart behaarde schaamstreek, wat in de jaren 70 normaal was) te zien, als ze zich begint uit te kleden (o.a. zittend op een stoel) in de hotelkamer die ze samen deelt met haar zus Ursula. Dagmar en Ursula delen zelfs het bed en Dagmar schaamt zich daarbij niet om zichzelf te bevredigen (terwijl Ursula naast haar ligt) en wel op een aparte manier, namelijk met een gouden ketting die ze door haar behaarde poes laat glijden Buiten Stefania D'Amario (die zich vrijwel altijd direct uitkleed, draagt alleen jurken en jarretels en geen BH, als ze in de hotelkamer komt) zijn er ook nog andere best mooie vrouwen bloot te zijn zoals de jonge frivole en frisse Antiniska Nemour (in de rol van Jenny) en de rijpe Anna Zinnemann (in de rol van Vanessa). Deze twee vrouwen doen samen ook een lesbische scene. Ook zijn alle vrouwen bloot te zien die vermoord worden zoals een hoertje en een zeer jonge vrouw van een koppel (eigenlijk kinderen) die samen zijn weggelopen van huis en een hotelkamer willen huren,

Het verhaal (draait om een moordenaar, frustratie en drugs) zelf stel weinig voor en weet ook totaal niet te boeien en heeft eigenlijk ook niets te maken met Horror, want dit is gewoon een doorsnee Erotiek / Thriller film. De moorden die gepleegd worden als iemand seks (de moordenaar is namelijk gefrustreerd ) heeft gehad, zijn eerder lachwekkend (de manier hoe het in beeld wordt gebracht), dan dat ze enige indruk maken en het moordwapen was inderdaad apart (soort van houten dildo) Het verhaal speelt zich wel af op een mooie locatie aan de Italiaanse rotskust en ook het luxueuze stenen middeleeuws-achtige uitziende hotel zag er van buiten wel fraai uit. Van binnen vond ik het echter maar een kille, kale en saaie bedoeling met ook nog eens een louche nachtclub (inclusief zangeres Stella Shining, die gespeeld werd door Yvonne Harlow en die ook bloot te bewonderen is als ze begint te neuken met hotelmanager Roberto Delleri, gespeeld werd door Vanni Materassi, die zich vergrijpt aan haar kont).

Het einde waarbij duidelijk wordt wie de dader is en wat het motief (best flauw en onnozel, heeft te maken met de dood van vader en moeder die zich gedroeg als een hoer, en is inderdaad slecht uitgewerkt, zoals Fransman ook al aangeeft) is, was best verrassend en zag ik eigenlijk niet aankomen, terwijl het achteraf gezien eigenlijk wel heel logisch was. Buiten de moordenaar draait het ook nog om drugs (waarin hotelmanager Roberto Delleri handelt via vrouwen cosmetica) en een undercover politieagent, maar dat had heel weinig om handen en is flauw en was eigenlijk ook gewoon overbodig. Van de cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord (ik had alleen Barbara Magnolfi in een andere film gezien) en dat is ook maar goed, want acteren konden ze eigenlijk geen van alleen. Alleen Vanni Materassi (als hotelmanager Roberto Delleri) en de rijpe Vanessa (in de rol van de lesbische Anna Zinnemann), deden het nog enigszins verdienstelijk.

Al met al gewoon een matige dertien in een dozijn Erotiek / Thriller film, maar ik me maar mondjesmaat mee vermaakt heb en zeker niet vanwege hoofdrolspeelster Barbara Magnolfi, waarvoor ik deze film eigenlijk alleen had bekeken.