The Quiet American (1958)

Interessante film, met vooral een erg sterk eerste uur. Dialogen zijn scherp en in het eerste uur veelal lekker sarcastisch.

Aardig, maar het spel in de remake is veel sterker.

Voor mij is dit een tegenvaller.

Vind dit niet echt een oorlogsfilm, maar eerder een romantisch verhaal met de oorlog als achtergrond.

Niet mijn ding dus ...

Degelijke verfilming van de roman van Graham Greene, maar onder het niveau van de 2002-versie.

Een platonisch voorgestelde (1958!) driehoeksverhouding met de Frans-Vietnam-oorlog op de achtergrond.

Toch wel stevig acteerwerk van beide hoofdrolspelers - Michael Redgrave kwam wat gepassioneerder over - in dit verhaal waar filosofische opvattingen en de strijd om een vrouw de hoofdbrok uitmaken. Claude Dauphin zorgt voor de Franse toets.

De film waar alle Amerikanen over zwijgen - uit schaamte.

Het verhaal van Graham Greene is grondig aangepast - geen intrige meer, geen anti-Amerikanisme meer, maar alleen de exploitatie van het onderdrukte Vietnamese volk. Dat kon toen kennelijk zonder enig probleem wél door de beugel, en het werpt ook een onaangename schaduw vooruit op de Vietnam-oorlog met alle bijkomende collateral damage als het platbombarderen van Cambodja. De huichelachtigheid is tenenkrommend.

In historisch oogpunt wel ietwat interessant - beelden uit Frans Indochina, politie die met Goélettes rondscheurt. Maar daar blijft het wel ietwat bij. De rollen van vooral Audie Murphy zijn tenenkrommend - zowel slecht als te onecht voor woorden. Claude Dauphin die zich er in laat stinken om die inspecteur uit Casablanca over te doen met een erg nep accent. Michael Redgrave die geen idee heeft waar het over gaat, maar dan niet ten dienste van het plot.

De verfilming van 2002 is veel beter, veel meer getrouw aan het boek van Greene en aan de realiteit. Dit misbaksel is vooral een uitwas van het McCartyisme.