Pretty Poison (1968)

Zo af en toe komen we nog wel eens een onontdekt juweeltje van een jaren zestig film tegen. Thriller is het niet echt helemaal, qua sfeer doet het meer denken aan "The Graduate" misschien ook door de prachtige kleuren uit die tijd.

Anthony Perkins zal altijd wel geassocieerd blijven worden met Norman Bates, maar speelt hier weer een ander, maar soortgelijk verknipt figuur. En dan ook nog een prachtige Tuesday Weld als zijn kersverse vriendinnetje.

Thriller, zwarte komedie, offbeat liefdesdrama: zou allemaal kunnen, genieten in ieder geval.

Beetje vreemd, maar wel lekker. Je kan er vooraf maar beter niks van weten. Eigenaardig filmpje in ieder geval dat van start gaat met Pitt, bij wie nog iets brandt in z'n verleden. Fris in z'n hoofd is hij allerminst en hij houdt er een levendige fantasie op na, als hij Sue Ann ontmoet. Een op het oog naïeve blondine, type spring in het veld, die maar al te graag mee gaat in zijn verbeelding. Met een dikke jaren zestig stempel straalt het in alles pure onschuld uit en je mag er om grinniken. Daar zit dan ook de kracht van de film, want Pitt's missie loopt volledig uit de klauw. Mist misschien een beetje gif om er écht enthousiast van te worden, maar mag er zeker zijn.

Regisseur Noel Black was niet bepaald een getalenteerde filmmaker. Voor dit debuut gebruikte hij een stuiversroman over een ontspoorde tiener, die zich aan de zijde van een al even gestoorde jongeman ontwikkelt tot een gewetenloze misdadigster. Klinkt allemaal erg spannend, maar dat is het niet.
Antony Perkins in een rol (die prima bij hem past) en Tuesday Weld proberen er nog wat van te maken, maar het verhaal is te onnozel om hen kans van slagen te geven.

Komische thriller waarin ex-gedetineerde Dennis Pitt [Anthony Perkins] aan de slag gaat bij een chemisch bedrijf in het stadje Winslow. Dennis is voorwaardelijk vrijgekomen uit een psychiatrische instelling waar hij lange tijd zat omdat hij als tiener verantwoordelijk werd gehouden voor brandstichting. Wanneer hij ontdekt dat zijn nieuwe werkgever op grote schaal chemisch afval dumpt, is hij vastberaden hier iets tegen te doen. Wanneer hij de aantrekkelijke Sue Ann [Tuesday Weld] ontmoet, vertelt hij haar dat hij een geheim agent is op een speciale missie. Daarmee hoopt hij niet alleen indruk op haar te maken, maar ook haar hulp te gebruiken bij zijn missie. Sue Ann gaat helemaal op in het plan, maar de missie verloopt niet geheel volgens plan.

Perkins is hier in Psycho-mode en laat je als kijker lange tijd in het ongewisse of hij inderdaad handelt uit morele verontwaardiging of dat hij meer sinistere motieven heeft. Weld geeft uitstekend tegenspel als de iets te enthousiaste assistent in een film die op effectieve wijze komedie en thriller weet te combineren en resulteert in een verrassende, maar goed uitgewerkte twist in de finale.

Perkins als emotioneel verknipt persoon en Tuesday Weld als zijn zeer enthousiaste nieuwe vriendin Sue Ann spelen beiden hun rollen met dubbele bodem. Of zou het toch anders zijn in deze bad trip liefdesdrama waar hij toch zou handelen vanuit morele waarden om zijn nieuwe werkgever aan te geven omdat die chemisch afval dumpt in de rivier en dat beiden echt verliefd op elkaar zijn ? Goed opgebouwd verhaal met sterke rollen en een bevredigende twist naar het einde toe. Echt spannend wordt het evenwel niet. 6/10

Misdaadkomedie die wordt gedragen door de uitmuntende acteerprestaties van Anthony Perkins en Tuesday Weld, want op het vlak van regie heeft Noel Black niet zoveel te melden. Duidelijk is dat de makers voor een bepaalde frisheid gingen, maar die komt via het ietwat eenvoudige visuele vlak nergens tot uiting. Het inhoudelijke concept begint ook al snel af te brokkelen eenmaal uit de doeken wordt gedaan waar het verhaal heen hoopt te gaan, maar de absurdistische en onvoorspelbare hoofdpersonages weten dat gelukkig tot op zekere hoogte te verbloemen. Ondanks dat de film nooit ontspoort tot echt doorgedreven eigenzinnigheid, weet het dus wel te blijven interesseren. Vooral op psychologisch vlak zullen een aantal liefhebbers vast en zeker smullen, maar een nieuwe favoriet zal Pretty Poison niet worden voor mij.