Black Cadillac (2003)

Erg spannende film met goede rollen van acteurs.

Creepy sfeer en ijskoude rillingen met sneeuw gebied erbij.

3,5 ster

Film in het rijtje Joy Ride en Hush. Helaas stukken minder dan beide films. En dit ligt behalve het gebrek aan leuke personages ook aan een gebrek aan spanning. Waar bij de eerst genoemde films bij tijd en wijlen de spanning om te snijden is, is Black Cadillac dat nergens. Dit gegeven in combinatie met de irritante personages (had er geen enkel probleem mee mochten er enkele sterven, helaas gebeurd dat niet) maakten de film niet wat ik ervan verwachtte.

Het einde zie je niet direct aankomen maar had het graag anders gezien. Liever zag ik juist een slechterik die niets met de scene in het café te maken had.

Daarnaast vond ik de film, zeker gezien zijn jonge leeftijd, visueel bijzonder lelijk.

1,5*

Black Cadillac is vanaf het moment dat de cadillac in beeld komt tot het einde toe een spannende thriller. Constant de dreiging naar de 3 jongens en de terreur, blijft de gehele film vermaken.

Aardig, maar telkens wanneer er een redelijke suspense werd opgebouwd, wordt deze vervolgens teniet gedaan door enorme clichés en een voorspelbaar verloop. Jammer, want vooral het eerste gedeelte is bij tijd en wijle aardig spannend. Het einde is flut.

2*

Weer zo'n titel die ik vroeger áltijd in de videotheken zag staan... maar ook áltijd liet liggen. Ik ging liever 25x voor de soortgelijke Monster Man (2003) . Anyhow; solide thriller met een beproefd concept, maar dat laatste doet de film gek genoeg meer goed dan kwaad. Het biedt Murlowksi in ieder geval wat houvast (referentiemateriaal). Afgaande op de rest van z'n oeuvre had ik niet de hoogste verwachtingen. Prima acteerwerk van de drie jonge protagonisten, maar de bad guy en bijbehorende twist is iets minder geslaagd / overtuigend.

De moed zonk me even in de schoenen toen bij aanvang iets in de trant van ‘based on true events’ op het scherm verscheen. Niet zelden is zo’n mededeling een garantie voor een lege of voorspelbare film. Hoe prettig was dan ook de verrassing toen al snel bleek dat de drie jongens die in hun Saab werden achtervolgd door een zwarte Cadillac, niet van het ene cliché in het andere rolden. Ik betrapte mij er zelfs op dat ik mij vermaakte. Niet dat hier een nieuwe hoge horrorstandaard werd bepaald, zo goed is het nu ook weer niet, maar Black Cadillac is sfeervol en redelijk spannend

De Cadillac fungeert als een soortement witte haai. Dreigend aanwezig en steeds opduikend als je het niet verwacht. Lang is onduidelijk of de Cadillac een zelfsturende dreiging is of dat de auto wordt bestuurd door iets of iemand. Die vraag wordt pas aan het einde beantwoord. Tot die tijd zweeft die vraag rond. De onzekerheid is een spannend element. Als de dreiging nu en dan even wegebt en de film een versnellinkje lager gaat, wordt er onderhoudend gebabbeld en spelen oud zeer en lang bewaarde geheimen een rol.

De dialogen zijn niet vervelend en verlenen de personages meer ronding dan een personage normaal gesproken krijgt in een gemiddelde horrorfilm. Voldoende ronding om de personages enigszins interessant te maken. Maar niet voldoende om de personages niet als typetjes te zien. We hebben de held, de clown en de maagd. Allen prima vormgegeven. Een aangenaam trio dat maakt dat het met de beleving wel goed zit.

De horroratmosfeer is er absoluut. Donkere bossen. Verlaten wegen. Onheilspellende koplampen die opduiken en weer verdwijnen. Een eigenaardige lifter. Best spannend. De expliciete horror blijft uit. Verwacht geen splatteractie. De bodycount is laag. Prima speelduur ook. Net lang genoeg om geboeid te blijven kijken.