The Pick-up Artist (1987)

Romantische komedie, die ik heel lang geleden voor het laatst zag. Toen ik hem weer vond, dacht ik (dankzij de rollen van Molly Ringwald en Robert Downey Jr.) dat het meer de kant op zou gaan van de John Hughes films, maar helaas.

De hele film heb je een irritant hoofdpersonage (Jack Jericho), die als een dolle hond achter de prachtige Molly Ringwald aanloopt.

Pas tegen het einde krijgt de film een dosis gevoel en emotie die je de hele film al gemist hebt. Gelukkig maar, want daardoor krijgt deze film toch net nog een voldoende.

Aardig, maar niet meer dan dat!

3*

Gelukkig (!) duurt dit maar 81 minuten.

Vreselijk generieke 80s comedy, met een redelijk vervelende Downey die er toch nog in slaagt als beste van de hele cast naar voren te komen.

Het is allemaal enorm duf en saai. Aardig voorspelbaar ook, met een debiel gokplotje wat helemaal nergens toe leidt en op hoogst vreemde wijze afgesloten wordt. Dat neem je dan wel bij als er nog iets anders te beleven viel, maar grappig, dramatisch, mooi of eender wat positief is het gewoon niet.

Bandwerk, en aardig slecht bandwerk bovendien. Eentje om erg snel weer te vergeten. Zelfs de RIP van Hopper kan daar helemaal niks aan veranderen vrees ik.

0.5*

Ik ben nooit een pick up artist geweest zoals Neil Skywalker... moest daar geen moeite voor doen, de vrouwen kwamen zelf op mij af. Nee, dit was geen echt leuke film. Het gambling plot kon ik maar niet snappen en verder is het allemaal weinig tot de verbeelding sprekend en ondermaats geacteerd. Downey speelt echt een irritant ventje... hoe kan je op zo'n praatzieke opdringerige manier een vrouw aan de haak slaan? Het zag er even naar uit dat Downey in de jaren '90 definitief zou verdwijnen van het grote scherm. Ringwald is een 80s icoon mede dankzij "Pretty in Pink" maar kort na deze film was haar tijd definitief voorbij. Zelfs Keitel, die ik normaal redelijk hoog zitten heb, kan zijn ding niet echt doen. En bovenal : waar is de romantiek?? Een mislukking.

Tegenvallende film over een jongen die aan de lopende band vrouwen probeert te versieren, totdat hij verliefd wordt. Een slap verhaaltje dat nergens interessant wordt en dat soms wat slordig is gemonteerd. Alhoewel Robert Downey Jr. en Molly Ringwald op zich niets verkeerd doen, is er van chemie weinig sprake. Dennis Hopper en Harvey Keitel in de bijrollen krijgen maar weinig te doen. Vervelend wordt het niet echt (grotendeels ook vanwege de korte speelduur).

Molly Ringwald breekt hier grotendeels met haar bratpack-personage en speelt Randy Jensen, een zelfbewuste, jonge vrouw die slijmbal Jack Jericho [Robert Downey jr] de 'pick-up artist' uit de titel, een koekje van eigen deeg geeft wanneer hij haar probeer te versieren. Maar wacht, Randy's vader [Dennis Hopper] is een alcoholist die de weinig diplomatieke Alonzo [Harvey Keitel] flink wat geld schuldig is en Randy is vastbesloten zich uit de schulden te gokken. Zo kun je als kijker tenminste nog wat sympathie opbrengen voor Ringwald, want Downey jr is ronduit irritant in een rol waarin hij juist charmant zou moeten zijn. James Toback weet het magere basisverhaal met moeite te rekken tot 75 minuten en de fantastische ondersteunende cast, waartoe ook Danny Aiello en Mildred Dunnock behoren, hebben nauwelijks iets te doen. Voormalig Miss America (nog geen zangeres) Vanessa Williams heeft een cameo aan het begin van de film als een vrouw die Jacks charmes weet te weerstaan.

Blijft een gezellige en fijne komedie classic film.

Met de eighties sfeer erin.

Uit de legendarische film eighties.

Nog steeds genieten.