Le Masque de Fer (1962)

Deze avonturenfilm gisteren op Belgie zitten kijken.

Aardige, maar niet echt bijzondere cape- en degenfilm, waarvan er in die jaren in Zuid-Europa honderden werden gemaakt.

Eerste half uur is bijna niet door te komen met veel gemauw en nauwelijks enige vorm van actie of zelfs maar een klein beetje vaart en verder verloop in het verhaal.

Daarna wordt het wel stukken beter, hoewel de meeste degengevechten wat knullig overkomen, zoals die op een bootje, waar het beeld duidelijk versneld wordt afgedraaid.

Na een tijdje kreeg ik door dat ik naar een versie van The man in the iron mask zat te kijken.

Marais doet het behoorlijk en met veel enthousiasme als een ouder geworden D'Artagan, hoewel hij het wel wat te theatraal met wijdse gebaren brengt.

Verder leuke bijrollen van Claudine Auger (mijn favoriet Bondgirl) en een nog jonge Jean Rochefort.

Aardige tijdpassering, nergens bijzonder.

Een zes, ofwel drie sterren.

Dolkomische d'Artagnan

Ik heb de Musketiers altijd wel leuk gevonden. Het werk van Alexandre Dumas ligt weliswaar al geruime tijd op mij te wachten om eens te herlezen, maar ik heb al menig verfilming (officiële en onofficiële) verorberd. Ik ben de laatste jaren meer en meer geïnteresseerd aan het geraken in de Franse film en dan laat ik de kans om een verfilming met Jean Marais niet liggen.

Maar ik ben niet zo wild van het resultaat. In een ver verleden heb ik wel eens het originele verhaal gelezen, maar dat was volgens mij in een soort van jeugdboekenversie en mijn herinnering daaraan is op zijn minst nogal mistig te noemen. Henri Decoin focust zich in zijn geheel op d'Artagnan, van de andere Musketiers is geen sprake, en maakt er een komische film van. Jammer genoeg is het komische aspect vaak nogal ver te zoeken en wordt er meer een klucht van gemaakt die je soms met de wenkbrauwen doet fronsen. Zoals het door Brix en Thunderball aangehaalde gevecht op de boot is daar een mooi voorbeeld van. Bovendien weet Decoin zijn film niet deftig te balanceren en krijg je de indruk dat het eerste anderhalf uur zich vooruit moet slepen om dan in het laatste halfuur vooruit te schieten met de ene na de andere persoonsverwisseling. d'Artagnan stond erbij en keek ernaar.

Dit is nu de 6e film die ik met Jean Marais heb gezien, maar het is de eerste keer dat ik hem à la Errol Flynn de degen en cape zie hanteren. En hoewel Marais nogal overdreven en theatraal acteert gaat het hem nog wel vrij goed af. Hij leek echt wel plezier te hebben gehad in zijn rol. Naast Marais vooral de moeite voor het vrouwelijk schoon dat de film siert. In tegenstelling tot Thunderball is Claudine Auger niet mijn favoriete Bond-Girl (aaah, Caroline Munro...) maar dat Auger er mag wezen moge duidelijk zijn. Zij brengt nog iet of wat leven in de brouwerij.

Het is dat Darbie het aanhaalt, maar anders had ik nooit beseft dat dit niet in kleur hoorde te zijn. Moet zeggen dat ze dat erg schoon hebben aangepakt. Ik besef dat ik hierboven wel erg negatief klink en dat is nu ook weer niet de bedoeling. Er zijn best wel goede elementen te vinden in Le Masque de Fer en toch begrijp ik wel waar de lage score vandaan komt.

Kleine 3*