Le Masque de Fer (1962)

Deze avonturenfilm gisteren op Belgie zitten kijken.

Aardige, maar niet echt bijzondere cape- en degenfilm, waarvan er in die jaren in Zuid-Europa honderden werden gemaakt.

Eerste half uur is bijna niet door te komen met veel gemauw en nauwelijks enige vorm van actie of zelfs maar een klein beetje vaart en verder verloop in het verhaal.

Daarna wordt het wel stukken beter, hoewel de meeste degengevechten wat knullig overkomen, zoals die op een bootje, waar het beeld duidelijk versneld wordt afgedraaid.

Na een tijdje kreeg ik door dat ik naar een versie van The man in the iron mask zat te kijken.

Marais doet het behoorlijk en met veel enthousiasme als een ouder geworden D'Artagan, hoewel hij het wel wat te theatraal met wijdse gebaren brengt.

Verder leuke bijrollen van Claudine Auger (mijn favoriet Bondgirl) en een nog jonge Jean Rochefort.

Aardige tijdpassering, nergens bijzonder.

Een zes, ofwel drie sterren.

Thunderball heeft zo te lezen (gelukkig)heel wat meer plezier beleefd aan Le Masque de Fer dan ikzelf.

Voor mij was het een grote teleurstelling om Jean Marais, een van de Franse coryfeeën van het "Mantel -en degen" genre, zo te zien afgaan, in een knullige productie die op een snel gemaakte TV film lijkt.

Dodelijke dialogen, talloze geforceerd komische scènes, die averechts op mij overkwamen (in een gevecht dat plaats had in een bootje werd er zowaar een plastic emmer op iemands hoofd gezet)

Slechte actiescènes, en bovenal acteerwerk dat beschamend is voor een aantal toch bekende acteurs.

Het had wel wat van het niveau van die "lach of ik schiet " toneelkluchten, die je op TV nog wel eens ziet langskomen bij Hilversum Best.

Een acteur als Piet Bambergen was hier niet misplaatst geweest.

Ook nog bedroevend camerawerk.

In de scène waarin de tweelingbroer van Lodewijk gevangen genomen werd, en het ijzeren masker opgezet kreeg, ging die toch dramatische handeling bijna geheel verborgen achter een spijl van een raam, omdat de camera in een verkeerde positie stond.

Een totaal gemist shot.

En dat alles duurt dan ook nog meer dan twee volle uren.

Een pijnlijk lange zit in dit geval.

Een pluspunt?

Ja, vooruit dan...Sylva Koscina was mooi om te zien.

Liever had ik deze film nooit onder ogen gekregen, en Marais in gedachten gehouden als zwierige actieheld in dit soort van films.

Nooit werd de grote Franse held D'Artagnan zo geblameerd als hier.

Voor mij is Marais nu wel van zijn sokkel gedonderd, en moet zijn eerste plaats afstaan aan Gérard Barray, die andere Franse specialist in het genre.

Misschien kan de VRT het nog een beetje goed maken en een paar van de betere films met Marais op het programma zetten.

Ergens anders krijgen we die toch niet te zien.

Of TV5Monde zou er eens aan moeten beginnen.

"Sfeerrijke zwart-wit fotografie van Pierre Petit" , vermeldde de televisiegids.

België Eén dacht daar klaarblijkelijk anders over en ik kreeg helaas een ingekleurde versie te zien. Desondanks dat vond ik het een gezellige zondagmiddag-film.

Dolkomische d'Artagnan

Ik heb de Musketiers altijd wel leuk gevonden. Het werk van Alexandre Dumas ligt weliswaar al geruime tijd op mij te wachten om eens te herlezen, maar ik heb al menig verfilming (officiële en onofficiële) verorberd. Ik ben de laatste jaren meer en meer geïnteresseerd aan het geraken in de Franse film en dan laat ik de kans om een verfilming met Jean Marais niet liggen.

Maar ik ben niet zo wild van het resultaat. In een ver verleden heb ik wel eens het originele verhaal gelezen, maar dat was volgens mij in een soort van jeugdboekenversie en mijn herinnering daaraan is op zijn minst nogal mistig te noemen. Henri Decoin focust zich in zijn geheel op d'Artagnan, van de andere Musketiers is geen sprake, en maakt er een komische film van. Jammer genoeg is het komische aspect vaak nogal ver te zoeken en wordt er meer een klucht van gemaakt die je soms met de wenkbrauwen doet fronsen. Zoals het door Brix en Thunderball aangehaalde gevecht op de boot is daar een mooi voorbeeld van. Bovendien weet Decoin zijn film niet deftig te balanceren en krijg je de indruk dat het eerste anderhalf uur zich vooruit moet slepen om dan in het laatste halfuur vooruit te schieten met de ene na de andere persoonsverwisseling. d'Artagnan stond erbij en keek ernaar.

Dit is nu de 6e film die ik met Jean Marais heb gezien, maar het is de eerste keer dat ik hem à la Errol Flynn de degen en cape zie hanteren. En hoewel Marais nogal overdreven en theatraal acteert gaat het hem nog wel vrij goed af. Hij leek echt wel plezier te hebben gehad in zijn rol. Naast Marais vooral de moeite voor het vrouwelijk schoon dat de film siert. In tegenstelling tot Thunderball is Claudine Auger niet mijn favoriete Bond-Girl (aaah, Caroline Munro...) maar dat Auger er mag wezen moge duidelijk zijn. Zij brengt nog iet of wat leven in de brouwerij.

Het is dat Darbie het aanhaalt, maar anders had ik nooit beseft dat dit niet in kleur hoorde te zijn. Moet zeggen dat ze dat erg schoon hebben aangepakt. Ik besef dat ik hierboven wel erg negatief klink en dat is nu ook weer niet de bedoeling. Er zijn best wel goede elementen te vinden in Le Masque de Fer en toch begrijp ik wel waar de lage score vandaan komt.

Kleine 3*

@Metalfist:

Probeer deze eens, bij gelegenheid :

Les Trois Mousquetaires: Première Epoque - Les Ferrets de la Reine (1961)

Les Trois Mousquetaires: La Vengeance de Milady (1961)

Ziet er interessant uit! Niet makkelijk te vinden aangezien er zo weinig stemmen zijn?

@ Metalfist: Tot 2012 niet verkrijgbaar geweest, maar nu dus wel:

Die drei Musketiere - Teil 1 und 2 [2 DVDs]: Amazon.de: Gérard Barray, Georges Descrières, Bernard Woringer, Bernard Borderie: DVD & Blu-ray

Duitse versie en originele Franstalige versie (maar zonder ondertiteling)

(Ik had de films zelf wel al jarenlang op video (opname van Duitse TV)

Jammer dat ik geen Duits spreek en mijn Frans niet deftig genoeg is om een gehele film zonder enige vorm van ondertiteling te volgen Ik hou ze in gedachten