Raising Victor Vargas (2002)

Een (h)eerlijke en oprechte film over het opgroeien van een jongen in een kansarme buurt. Hij leeft samen met zijn broer, zus en oma in een klein appartement. Vooral het leven in dit gezin, waarbij de (katholieke/conservatieve) oma een grote rol speelt wordt mooi vertolkt. Ook de manier waarop hij toenadering zoekt tot het meisje van zijn dromen is erg mooi.

Een kleine film met een mooi verhaal! In België waar ik hem heb gezien, heet die "Long Way Home". 4*

Is die in Belgie uitgebracht deze film? spijtig dat ik die dan gemist heb. en in nederland niet uitgebracht zeker?

Sinds 29 juni te huur in de NL en BE videotheken.

trailer

Mja, 't gaat wel.......

Is zeker te missen!

Eerste deel is erg grappig en luchtig, ik zou zelfs gerust komedie bijzetten bij genre. Het blijft allemaal wel simpel maar erg leuk uitgewerkt.

Elke persoon in het gezin gaat zowat zen eigen nieuwe weg, vooral Victor en de Oma dan.

Eerste deel? is er ook een tweede dan?

Over de film: dit is een van de beste films die ik ooit heb gezien omdat het geen enkele seconde verveelt... en het toch geen plot ofzo heeft... het geeft mij gewoon het gevoel alsof ik achter victor kan staan en zien hoe zijn leven is... een mooie film!

Ik vond het fijn om naar te kijken, deze film.

Waardoor kwam dat nou?

Er gebeurt niet veel zo lijkt het.Toch slechts één pauzetje ingelast en nooit aan de ffw knop gedacht.

Het kan dan niet anders dat alles in evenwicht was.

En weer eens een pluim voor de casting.Maar ook de regie, editing, acting en filming. Geen traantje getrokken maar toch ontroerend.

3,5 maar mocht ik ooit nog eens al mijn waarderingen herzien dan gaat deze zeker niet omlaag eerder omhoog.

Prima regiedebuut van Peter Sollett over de moeizame relaties van pubers uit vaderloze gezinnen in een achterstandswijk in Manhattan (Lower East Side). Door onzekerheid en een gebrek aan zelfvertrouwen gaan natuurlijke zaken als het opbouwen van een liefdesrelatie niet van een leien dakje. In plaats van de gebruikelijke coming-of-age aanpak, kiest Sollett voor een geëngageerde benadering met veel nieuwkomers voor de camera. Een eerlijke film.

er gebeurt eigenlijk niks in deze film.

Ik kon ook absoluut niet in de sfeer komen.

Onduidelijk was, waar in welk land zich alles afspeelt.

De Dominicaanse republiek ? brazilie / mexico ?

Zelfs oma praat engels ( wat duidelijk niet haar moedertaal is.

Duidelijk is dat het niet Amerika of Londen is.

Jammer dat ze het op deze manier gefilmd hebben, ik kon me hierdoor een stuk minder inleven.

1ster voor de leuke/komische scenes met het zusje.

Laatst zag ik ook " HUGO" een film die zich in Parijs afspeelde tig jaar gelee, en ook daar iedereen engels sprak

toch wel ?? :s

Zo'n beetje de helft van de bevolking in die wijk zijn Latino's.

Een typische film die op oprechte wijze het leven van iemand laat zien en daar ook voornamelijk de focus op legt. Dus minder aandacht voor de audiovisuele aspecten. Maar de karakters leven echt en de setting, een latino buurt in New York, spreekt me ook best aan. Het acteerwerk is verder in orde. Duidelijk is dat de acteurs die de hoofdpersoon en zijn broer spelen ook daadwerkelijk broers zijn. Een degelijke en oprechte coming to age film, maar toch zou ik ook wat meer aandacht voor het visuele willen zien in dit soort films. 2,5*.

Een ontzettend mini mini niemanddalletje . Een oma zwaait de scepter over haar 3 kleinkinderen verpest bijna een vriendschap van haar kleinzoon Victor met een prachtmeid judy. Het gaat nergens om en toch boeit het . Het gebeurt in een kansarme wijk in Manhatten .Latino's gaan niet naar school werken niet blijkbaar...of het is zomervakantie..

Heel knap om van niks , iets te maken en dat komt vooral door het geweldige naturel acteren van iedereen. Ja ook nare oma.

Uit het leven gegrepen ", wat dat betreft zou het een docu kunnen zijn. Toch door ontbreken van echt verhaal/ drama komt de film niet boven 3* uit.

Wat dacht je van meer drama/ verhaal ipv visuele hoogstandjes ??????

Er gebeurt werkelijk niks bijzonders, niks opvallends, niks extravagant in deze Raising Victor Vargas. En tóch zat ik van begin tot einde te genieten voor het scherm.

Het gaat om de herkenbaarheid, denk ik. Verliefd, maar bedeesd, verlegen, beschaamd, onzeker: vele mensen hebben dat ongetwijfeld ergens in hun vroege of late jeugd meegemaakt. (Al lag Victor dan wel al in bed met het meisje dat boven hem woont... )

Ik lees dat er nogal wat nieuw bloed bij de acteurs en actrices zat, en dat de regisseur hen heel vrij liet. Wel, het is dan best wel indrukwekkend wat ze hier presteren.

Schrap drama, schrap komedie, schrap romantiek; 'coming-of-age' wordt bij deze officieel tot genre uitgeroepen.

Hartverwarmend; met weliswaar een portie medelijden met Donna Maldonado, die in de eerste minuten het lelijke eendje moet uitbeelden - en dat helemaal niet is.