Looker (1981)

Deze film werd begin jaren ’90 nog weleens door de BBC uitgezonden maar lijkt al vele jaren, waarschijnlijk terecht, uitgefaseerd te zijn door deze en andere omroepen.
Looker is namelijk een matige thriller met, voor mensen die daar gevoelig voor zijn (zoals ikzelf), een prettige late jaren ’70 vroege jaren ’80 vibe. Die vibe, gecombineerd met de typische jaren ’80 muziek, is misschien nog wel de beste reden om deze film te kijken. In deze edit van de film wordt namelijk nooit duidelijk waarom de modellen moeten sterven en dit levert een toch wel erg groot plothole op dat de film niet ten goede komt.

Ondanks dat ik het een matige thriller vind heb ik onlangs uit jeugd-sentimentele overwegingen de regio 1 DVD aangeschaft en daar heb ik geen spijt van. Het commentaar bij deze DVD van M. Crighton begeleidt je in vogelvlucht van begin tot het eind van deze film en geeft een aardig inkijkje in het maken van deze film en Crighton’s visie op de themas die hij in deze film heeft willen aansnijden, te weten; de opkomst van plastische chirurgie, de invloed van TV en reclame op de massa, en het begin van het (personal)computertijdperk. 2.5*

Futuristische verf.

Na The Terminal Man en Coma komt Crighton opnieuw op de proppen met een futuristisch verhaal met medisch tintje. Vermakelijk en uiterst sfeervol, maar toch mager qua plotuitvoering. Ondanks de vooruitziende blikken van de regisseur en begenadigd schrijver, vallen de hiaten erg op. Het verhaal verloopt zeer onwaarschijnlijk, maar wordt wel mooi in beeld gebracht. Ondanks de aanwezigheid van Finney en Coburn is dit echter bij lange na niet wat het had kunnen zijn. Eerder genoemde titels komen een stuk beter uit de verf.

Redelijk.

Woeha!! Zo'n beetje compleet gemist in de jaren tachtig, maar dit is toch wel echt top-thriller-vermaak, vooruit nog een beetje futuristisch gedoe erbij. Ja de corporate jongens en meisjes hebben weer een fijne manier gevonden om de consumenten nog meer rotzooi aan te smeren en gaan daarbij over de lijken van een paar modellen....de reden daarvoor? Ik heb werkelijk geen idee, dat stond gewoon in het script om hun plastisch chirurg Albert Finney eens op onderzoek te sturen.

Maar we zitten wel op het puntje van de stoel te kijken waarbij we vooral op moeten passen voor Mr. Moustache Tim Rossovich en z'n flitser.

Geweldig einde ook nog eens, dit soort thrillers werden volgens mij niet meer gemaakt na 1985, althans niet meer van dit niveau.

Meesterwerkje!

Aardige film over een plastisch chirurg wiens patiënten onder vreemde omstandigheden om het leven komen. De film begint zeker goed en heeft achteraf gezien een aantal ideeën met een vooruitziende blik. Het gaat hierna wel flink richting de pulp, maar het blijft redelijk vermakelijk. Genoeg mooie dames en de hele finale is zowel grappig als spannend tegelijk.

wendyvortex schreef :

Leuke, vlotte film waarbij je de vraag stelt waarom die modellen nog bij de plastische chirurg gaan. Ik denk dat het te maken had dat zelfs bij de gecompliceerde futuristische computertechniek de aanpassingen om kleine details te veranderen niet helemaal kon toepassen. Het gegeven is erg leuk bedacht en heeft voldoende spannende momenten. Daarbij wordt de climax a.d.h.v. de verschillende reclamedecors mooi en spannend in beeld gebracht. 7/10

Bij een tweede kijkbeurt toch wat minder. Crichton's handelsmerken zijn onmiskenbaar: een slim futuristisch concept, een kritische boodschap over entertainment, dit keer ook in een sexy verpakking en een vlot tempo. Helaas is het opbouwen van spanning niet zijn sterkste punt en verzanden teveel scenes in knullige ongeloofwaardigheid. We kunnen genieten van aardige effecten en setontwerpen maar het een en ander komt toch wat vergezocht over en onder de snijtafel worden teveel onvolkomenheden duidelijk. Waarom niet eerder de politie inschakelen? Waarom verdenkt de politie de chirurg niet, terwijl die wel geframed is? Waarom betaalt het bedrijf niet gewoon veel minder aan die modellen, hoeven ze ook niet vermoord te worden?

Een plastisch chirurg verneemt dat enkele van zijn bloedmooie klanten dood zijn, en gaat op onderzoek uit.
Er zit wat in dit idee over manipulatie van de consument via hypnose op de TV. Crichton speelt met deze vrij spannende thriller in op de angsten en misbruiken die nieuwe technologie teweeg brengt en is zelfs redelijk vooruitziend in de wijze waarop hij CGI benadert in een tijd waar dit nog in de kinderschoenen stond. De eindscène waarin de finale showdown samenloopt met CGI-figuren is dan ook knap en hilarisch. Visueel was dit ook geen mislukking : de scène waar een naakte vrouw gescand wordt door een computer geeft de film een mooie futuristische look. Ook die shots waarin die "light gun" gebruikt worden zijn gaaf gedaan.
Looker was een grandioze flop: de continuïteitsfouten en het gebrek aan interne logica vallen sterk op en halen de verhalende kwaliteit naar omlaag. Ik kan het zelf nog door de vingers zien want vond de positieve punten belangrijker.