La Casa Sperduta nel Parco (1980)

Een film door de regisseur van Cannibal Holocaust. Deze film is erg vergelijkbaar met Last House On The Left van Wes Craven die film is overigens ook met de acteur David Hess, deze film is wel wat extremer en geweldadiger maar absoluut niet beter.

Home invasion a la Last House on the Left is beter verteerbaar en mooier gemaakt. Ik vond die andere film trouwens een stuk grover en gewelddadiger. 2.5

Het enige wat mij bijblijft is de erg mooie openingsmelodie van Riz Ortolani. Voor de rest vind ik het een banale film die beduidend zwakker is dan LAST HOUSE ON THE LEFT. Nog een uitzonderingetje misschien voor het slot van de film, maar dat zal ik best niet verklappen.

DEATH WEEKEND van William Fruet en vooral STRAW DOGS van Sam Peckinpah zijn wel een must voor de liefhebbers van het genre.

Deze losjes op Last House on the Left gebaseerde shocker kent een schitterende openingscène begeleid door prachtige muziek van Riz Ortolani. Helaas blijft het hier een beetje bij. Het geweld dat in films als deze een primordiale rol speelt kwam nogal suf over en ook de acteurs stonden maar mak te acteren; zelfs de anders zo kwaadaardige Hess kon me dit keer niet ten volle overtuigen. Enkel Radice wist z'n rol met de nodige overgave neer te zetten.

Verder kent deze film wel enkele leuke scènes, maar echt ziek wordt het nergens. Iets waar je toch op hoopt als je een samenwerking tussen Deodato en Hess in je handen hebt. Het zoveel geroemde einde is echter leuk gevonden, maar wederom niet schokkend genoeg om kijkers met enige horrorervaring nog te beroeren.

Ik ga niet zeggen dat dit een flop was, maar ik had er behoorlijk wat meer van verwacht.

Hoor ik toch wel vaker dat dit dus tegenvalt op het gebied van gore en geweld. Jouw reactie brengt me toch weer in twijfel de DVD te kopen. Hoe zit het met de dubbing in deze film trouwens?

Zie nu pas je reactie.

De dubbing is zoals in alle Italiaanse horrorfilms vrij slecht . Maar laten we eerlijk zijn, heeft dit ons al ooit tegengehouden?

Ziek filmpje!

Aardig verkrachtings en vernederingsfilmpje met een maniakale Hess. Raar einde! 2,5*

Als je de inhoud hier leest weet je heel de film al!

Verrassend sterke film van Deodato. Had een standaard torture film verwacht maar hier zat heel wat meer diepgang in. Erg sterke rol van Hess die een overtuigende creep neerzet en hoewel de rest van de cast niet al te overtuigend is stoort het haast nergens, muv die negerin die slecht acteerde. House.. begint al gelijk erg stijlvol met die prachtige tune van Riz Ortolani die alweer een puike soundtrack aflevert. Niet zo divers en intens als Cannibal Holocaust maar een dag later zit die tune nog steeds in mijn kop.
Eenmaal in het huis verwachtte ik slechte dialogen, brak camerawerk en sleazy gore maar dat viel allemaal erg mee. Ipv de gore krijgen we een psychologisch schouwspel die ik eigenlijk voor de verandering wel interessant vond. Even geen smerigheden maar een film die zich presenteert als een thriller. Erg fijn moet ik zeggen en tegen de verwachting in.
House.. eindigt dan met een leuk maar geen shockerende twist en de scene die daarop volgt (Hess vechtend voor zijn leven rondom en in het zwembad) vond ik bijzonder stijlvol, waarna die schitterende tune weer opdaagt.
Ja ik heb hier van genoten en vraag me af of Deodato nog meer moois in petto heeft.
4* voor deze

Jepz, erg zonde!

Minder schokkend/geweldadig als ik had gehoopt maar nog steeds een lekker sleazy en erg vermakelijke exploitatie film. De brakke dubbing in dit soort Italiaanse films uit die tijd vind ik altijd wel bij de sfeer van de films passen.

Briljante en lekker fout swingende soundtrack trouwens.

Do me more

Deze thriller - dit is echt geen horror - zat als bonus bij de DVD Cannibal Holocaust tgv het 25 jaar bestaan van die laatste film. Mooi meegenomen dus. Erg interessant vond ik deze thriller niet, het kwam mij allemaal nogal amateuristisch over, vooral die vechtscènes. Die dames waren mooi, dat wel, muv die negerin. Niet racistisch bedoeld, maar een vrouw met een kale kop vind ik nu eenmaal geen gezicht.

2,0*

Wie zich verwacht een gore-spektakel à la Cannibal Holocaust, zit goed mis met House on the Edge of the Park. Al is dit wederom een uitstekende film, waar de gruwel ditmaal vooral psychologisch geïllustreerd wordt in plaats van visueel.

De plot is flinterdun en sommige acteurs komen allesbehalve overtuigend over. Maar dit brengt in combinatie met een paar bizarre dialogen en de manier van filmen een lichtjes surrealistisch effect teweeg. De aanwezigheid van David Hess is ook een belangrijke troef: hij zet zijn rol op een angstaanjagende en mysterieuze manier neer. Erg verfrissend trouwens om eens een psychopaat te zien die goedlachs en vlot is eerder dan één of andere bedeesde eenzaat.

De wederom prachtige muziek van Riz Ortaloni zorgt bij momenten voor een eigenaardig contrast. De gruwelijke inhoud krijgt op die manier een poëtisch, zelfs lichtjes ontroerend kantje. Een uiterst eigenzinnige sfeer die erg zeldzaam is in horrorfilms.

Behoorlijk fout exploitatiefilmpje. Maar ach, wat zou je anders verwachten van Deodato. Toch was het weer een pak rauwer en avantgardistischer dan verwacht. Funny Games heeft duidelijk een grote broer.

3,5*

Is dit net zo'n gore film als Cannibal Holocaust? Ze staan allebei op de video-nasty lijst van Groot-Britannië.

Nee verre van eigenlijk. Vooral héél veel bloot .(en een onaangename scène met een scheermes..)

Meer erotisch dus... Anders

Veel seksscènes ja, van gore is er nauwelijks sprake.

Wat een lelijke poster trouwens, mag de vorige niet terug?

Ik heb nu de originele italiaanse poster geplaatst.

Die poster van het huis als doodshoofd is prachtig. Waar is die?

http://www.horror-movies.ca/albums/userpics/house_on_the_edge189.jpg

Dat is een Amerikaanse dvd-hoes. Originele posters uit land van herkomst hebben altijd de voorkeur.

Goede film.

Vond alleen het einde samen met de seks scene's niet geweldig. Geen CH, maar dit is zeker een heftig filmpje die je niet dagelijks met een smile gaat bekijken. David Hess is trouwens goed in deze film. Voor de rest een prima werkje van Deodato. De uitkomst van deze exploitatie is geslaagd in zijn missie. De film mag misschien ook wel wat meer publiciteit krijgen. 3,5.

Aardige last houseploitation met idd als voornaamste troef niemand minder dan David Hess zelve,iconische psychorol weer van de brave mam.Dat deze film qua sleaze moet onderdoen voor CH is tamelijk evident,zoiets als beweren dat een film minder zoetig is dan Bambi.

Verder zijn de psychologische clichés weer ruimschoots aanwezig met de debiel ricky als onvermijdelijke pet geek en de yuppen als egoistische,achterbakse ploerten.Daarmee komen we aan het misschien meest opvallende trekje:je gaat als kjiker nog meer sympathiseren met de "baddies" dan met de slachtoffers.Dat is nu echt exploitation .Opzooien met die verheerlijking vd brave burger!.

Tenslotte was die cindy,cindy track briljant.

Deodato heeft met Cannibal Holocaust een klein meesterwerkje gemaakt dus was ik wel benieuwd naar House on the Edge of the Park. Het originele Last House on the Left deed me niet zoveel en weet ik eigenlijk niet veel meer van. Hoe dan ook, exploitation kan me van tijd tot tijd wel bekoren.

De openingsscene wordt voorzien van prachtige muziek van Ortolani. Niet zo mooi als in Cannibal Holocaust, maar wel passend. David Hess overtuigt als op seks beluste creep en leuk om te weten dat de vrouw op het begin in de auto zijn vrouw in het echt is. Rest van de cast is niet zo bijzonder hoewel Annie Belle wel erg knap is.

In tegenstelling tot CH zijn de verkrachtingsscenes in deze film veel tammer. Soms lichtelijk erotisch zelfs. De vrijscenes gaan weliswaar tegen de zin in van de vrouwelijke slachtoffers, het betasten gebeurd toch op een erotische manier. Er worden geen klappen uitgedeeld zoals in een Last House on the Left of I Spit on Your Grave. Wel jammer van die kutkapsels uit de jaren '80. De film is ook voortdurend spannend met wat stiltes. Buiten de verkrachtingen om is dit helaas geen horror. Veel bloed zul je niet aantreffen en van brute martelingen is ook geen sprake. Het is eerder vrouwonvriendelijk, waarbij het storend was dat de toeschouwers tijdens zo'n scene zo enorm passief waren.

Het einde was wel goed gevonden, maar schokkend allerminst. De hele film had wel een pak harder gemogen. Toch is dit wel een spannend filmpje, door het goede acteerwerk van Hess en de niet altijd onaangename blootscenes.

Tegenvaller. De soft porno haalt de vaart uit de film en anno 2011 valt het geweld erg mee/tegen. 4/10*

Zal ik toch wel eens keer kijken

word hoog tijd dat ik deze klasiekers eens een keer ga zien!