1/2 Mensch (1986)

Punky Ishii.

Maar natuurlijk ook vooral veel Einstürzende Neubauten. Beetje een raar project dit. Ishii die met een locatie en de band een soort van visueel gedicht probeert te maken. Soms neigt het een beetje naar een gewone performance (maar dan zonder publiek), dan weer is het veel abstracter. En op z'n vreemds lijkt het wel één of andere constructiewerkvideo.

Soort van Umfeld avant-la-lettre, maar dan op basis van een stevige scheut 80s industrial en noize. Daar knelt toch wel een beetje het schoentje voor mij, want hoewel ik dit best goed kon verteren, moet ik zeggen dat de muziek toch nogal slordig overkwam. Te analoog (en daarbij te onzuiver en random) voor mij. Ook de vocals waren slecht over de gehele lijn.

Ishii kiest qua omgeving ook wel een beetje voor de makkelijke weg. Verlaten fabriekhal, geef de heren een paar mechanische werktuigen en drillen maar. Bij momenten sluit het allemaal mooi bij elkaar aan, vooral het segment waar de groep minimaal is beeld is (deed me wat denken aan het hellewerk werk van Teruo Ishii), maar die momenten zijn toch net iets te spaarzaam.

30 jaar geleden had ik dit op huidige leeftijd allicht geweldig gevonden, maar ondertussen is de versheidsdatum toch al een tijdje verlopen. Wel leuk als vroege Ishii en de link met het cyberpunk gebeuren is er wel, maar als film zelf schiet het wat tekort.

2.0*

Fascinerend om de band in een toepasselijke ruimte zo aan het werk te zien. Maar echt boeiende

cinema leverde het weinig op. Ik zat op den duur vooral te luisteren, te kijken naar de handelingen

van de muzikanten.