Criminal Activities (2015)

prima film, veel grappige momenten en absoluut een onverwacht einde.

Deze film van en met Jackie Earle Haley was op zich best aardig, maar met een betere setup en dito acteurs had het toch wat beters kunnen worden dan wat het nu is geworden. De 'The Usual Suspects' stijl twist op het einde was best een leuke poging, maar verre van briljant. Het deed me allemaal weinig, want het was niet echt verrassend c.q. bevredigend.

Gemiddelde Tarantinokloon. Het verhaal is best aardig maar wordt wat plat en zielloos uitgewerkt. Het tempo is goed en de film wordt op een soms komische wijze en met nutteloze dialogen uitgewerkt. Best aardig en grappig. De acteurs weten echter niet te overtuigen. Het komt allemaal wat geforceerd over. De plottwists op het einde zijn wel erg vergezocht en onnodig complex. Verdér heeft de film een aardige soundtrack. 2.5

Eentonige film zonder uitschieters.....jammer genoeg is het acteerwerk ook niet heel opvallend.

De twist in de film zorg voor een klein lichtpuntje maar het mag de film helaas niet redden.

Een film die snel vergeten zal worden.

“Are you sure he said he wanted to talk to all of us?

Actually he said he wanted to talk to everyone but the black guy…..

Yes! He wants to talk to ALL of us!”

John Travolta centraal op de cover in een “Pulp fiction”-achtige pose en volgens de korte beschrijving heeft hij iets te maken met de maffia. Hij wordt geflankeerd door enerzijds Michael Pitt die ik nog recent zag schitteren in de grandioze films “I origins” en “Rob the mob”. En anderzijds door de geënerveerde Dan Stevens. En dit alles geregisseerd door de veelzijdige acteur Jackie Earle Haley. Dat zag er allemaal veelbelovend uit. Het eindresultaat is echter zo afschrikwekkend als Freddy Krueger zelf. Een pseudo misdaadverhaal vol irriterende dialogen, nerveuze personages en een ingewikkelde ontknoping. Geen paniek echter. Alles wordt op het einde van naald tot draad uitgelegd. Een soort beknopte handleiding voor diegenen die het niet begrepen met als titel “How to screw your friends for dummies”.

Alles begint bij een begrafenis van een gemeenschappelijke vriend van Zach (Michael Pitt), Warren (Christopher Abbott) en Bryce (Rob Brown). De drie voormalige schoolkameraden organiseren achteraf een privé koffietafel in één of andere bar waar vervolgens de nogal bedeesde en sullige Noah (Dan Stevens) komt opdagen. Het is algauw duidelijk dat Noah de voormalig pispaal was tijdens hun studententijd. Hij wordt trouwens nogal minachtend “poodles” genoemd. Onder het genot van een joint vertelt Noah dat hij een gouden tip heeft gekregen over een bepaald aandeel van een farmaceutisch bedrijf. Dankzij een beetje voorkennis lijkt dit een lucratief voorstel voor het trio. Gezien de grootmuilen echter niet over de juiste liquiditeiten beschikken, stelt Noah voor om het vereiste geld voor te schieten. En je raad nooit hoe deze deal afloopt. Inderdaad. Het loopt vreselijk verkeerd af. De CFO wordt gearresteerd wegens frauduleuze praktijken. De aandelen zijn waardeloos. En het voorgeschoten geld schijnt van de maffia afkomstig te zijn.

En dat is dan het moment dat Eddie (John Travolta) verschijnt. Het rustige, berekende maffia type die bij het genot van een cactusdrankje de vrolijke bende met de neus op de feiten drukt. Ofwel het verschuldigde bedrag ophoesten. Ofwel een klusje klaren waarbij het woord kidnappen valt. Namelijk het kidnappen van Marques (Edi Gathegi) de broer van een drugsdealer die geld eist van Eddie’s coke snuivende schoonbroer en als drukkingsmiddel een nichtje heeft ontvoerd. De broer zou dan gebruikt worden als ruilmiddel. Kan je nog volgen? Troost je, het wordt naarmate de film vordert nog ingewikkelder.

De sterren in deze in mijn ogen niet echt geslaagde film zijn Travolta en Gathegi, alhoewel Travolta ook last begint te krijgen van het Bruce Willis-fenomeen. Een korte openingsscène, gevolgd door een lange afwezigheid, om dan weer te verschijnen tijdens de ontknoping. En toch was zijn kort optreden excellent. Alhoewel de poging tot dezelfde humor als in “Pulp Fiction” niet echt lukte. Gathegi kreeg dan weer weinig bewegingsruimte daar hij de hele film vastgebonden is aan een stoel. Maar zijn uitdagende toon en manipulatieve plaagstoten zorgen voor enig animo. De rest van de cast vormt echter slechts een neurotisch en paniekerig gezelschap. Langzamerhand komen ze tot het besef dat ze in een shitty situatie terecht zijn gekomen, wat leidt tot veel gevloek, gekibbel en heen en weer geschreeuw, waarbij het f-woord wel enorm kwistig gebruikt wordt.

Wat we te zien krijgen is dus een amateur kidnapping dat zich voltrekt in één gesloten ruimte met geforceerde dialogen. Een redelijk mislukte poging om de chemie in dialogen zoals we ze kennen uit “Pulp Fiction” te imiteren. Alles voelt een beetje vlak en zinloos aan. Naderhand besef je dat dit allemaal in functie staat van de ontknoping die geraffineerd in elkaar zit. Een beetje de stilte voor de storm. De enige les die je kan trekken is dat je andere personen altijd waardig moet behandelen, want het zou wel eens kunnen dat die pesterijen je duur komen te staan naderhand.

PS. Grappigste moment : de losglippende schoenen.

2*

Aardige film over vier vrienden die geld lenen om aandelen te kopen om zo hun slag te slaan. Een simpel plot, en ook allemaal al eens eerder gezien, maar het kijkt wel gemakkelijk weg. Vermakelijke dialogen en een fijne cast. De ontknoping is zeker niet voorspelbaar, maar wellicht wel wat geforceerd.

Matige film met een rommelige verhaalstijl, Vreemd dat iemand als Travolta dit script heeft aanvaard al is hij het enige lichtpunt in deze film. Nipt 3 sterren

Verschrikkelijke saaie film, had een hele andere film verwacht. Plot was wel verrassend.