Paran Daemun (1998)

Zoals steeds zijn die oudere films van Ki-duk visueel wat pover. Ook hier. Daarmee is dan ook het grootste minpunt al van de baan.

Op naar het positieve nieuws, en dat is heel wat. Ki-duk's liefde voor prostitués, kunst en zwijgzame peronages, en z'n haat voor vissen (of mag je dat omschrijven als liefde voor dode vissen ? ) zijn hier allemaal weer aanwezig.

Ook dit keer weet Ki-duk fantastische personages neer te zetten op het scherm. Niet zozeer complex, wel steeds zeer contrastrijk en in conflict met zichzelf.

Ki-duk is wat mij betreft meester in het vertellen van boeiende verhalen en het uitwerken van boeiende personages, visueel is het jammer genoeg te pover voor een hoge score. Dikke 3.5*, het maximum wat een film als deze bij mij kan scoren, maar wel een dikke aanrader, zeker voor diegene waarbij het visuele een wat minder belangrijke rol speelt. Deze film is een voorbode van Ki-duk's talent.

Wat minder eigenzinnig en visueel veel minder interessant dan Ki-Duks latere films. Maar dit toegankelijke drama is innemend en genuanceerd genoeg om te boeien.

Kleine 3.5*

Tja, ik kan er moeilijk om heen, maar het is inderdaad visueel (vooral qua kleur) wat minder dan zijn latere films. Toch komt er af en toe wel een mooi plaatje langs en met leuke personages (goed acteerwerk) en een voldoende boeiend verhaal is deze film goed door te komen.

3.5*

Ja mooie film. Visueel inderdaad niet groots, maar wel weer een verbetering ten opzichte van zijn voorgaande film. Het ziet er in ieder geval niet meer als een tv-film uit, en af en toe zijn er toch ook wel mooie shots, vooral die vanuit het water genomen zijn. Muziek is ook veel minder cheesy dan in de vorige films, alleen de instrumentatie klinkt soms een beetje melig.

Verder een typisch Ki-duk verhaal met dito personages, die moeite hebben om met elkaar om te gaan, maar wel erg veel om elkaar blijken te geven. Ik vind het altijd wel erg interessant, met name de vader, die het meest zwijgzaam is en daardoor het meest boeiend. Toch wordt er wel behoorlijk wat afgebabbeld, wat dat betreft is dit nog maar een opstapje naar het latere werk. De uiteindelijke acceptatie van Jin-ah door de dochter door middel van het overnemen van haar "taak" heeft is wat mij betreft het meest poëtische in het verhaal, al is een enigszins vergelijkbare verhouding nog mooier uitgebeeld in Samaria.

In ieder geval een voldoende voor deze film, die meer dan de voorgangers ervoor zorgt dat ik uitkijk naar het (her)zien van het latere werk van Kim Ki-duk. 3*.

Vroege Ki-duk Kim en zeker niet zijn minste. Natuurlijk gaat het o.a. over zijn geliefkoosde thema prostitutie en over water en vissen. Er zit meer verhaal in dan ik doorgaans van Kim gewend ben. Over een dociele jonge vrouw, die overdag mooie tekeningen maakt en ’s avonds en ’s nachts als prostituee de kost verdient. Op een of andere manier probeert iedereen van haar te profiteren. Vooral de karakterontwikkelingen spraken mij erg aan.