Chung Hang Sei Hoi (1991)

John Woo's komediefilm. Al vond ik de flauwe grappen toch niet echt om in een deuk te liggen. Soms heeft deze film vrij wat weg van een musical. Eigenlijk is Once A Thief gewoon een heerlijke onzinnige film waar je als je er later aan terugdenkt gewoon een slappe lach krijgt over hoe onzinnig deze was. Chow Yun Fat hangt ook de komiek uit en ertussendoor zijn er nog wat heerlijke langdurige shoot outs aanwezig dat in geen enkele John Woo film kan en mag ondbreken. De exotische Frankrijk-locaties zagen er ook sfeervol en mooi uit. Een van de hoogdepunten vond ik die scene met die tovenaar en natuurlijk die hele shoot out en achtervolging scene in Frankrijk of die diefstal in het kasteel.

Heerlijke onzinnige Woo-film zoals we het wel en niet van hem gewend zijn. Van deze film heeft Woo ook een matige remake gemaakt die in Blokker en Bart Smit (denk nog) voor 1 euro te krijgen is. Wat me trouwens wel stoorde was die Engelse dubbing. Of hoort dat bij de film?

3,5*

Aardig tussendoortje.

Vooral de actiescens zorgen er toch weer voor dat deze film wel te pruimen is. Het drama is maar erg flauwtjes en de humor is ook niet meteen het beste wat HK ooit heeft voortgebracht.

Verder zal ik ook nooit echt een fan van Fat worden denk. Vind het maar een beperkt acteur die vooral erg moeilijke grimassen kan trekken als hij probeert te lachen.

Gelukkig dus nog wat actie met af en toe een aantal creatieve komische noten, zoals de kaartenwerper.

En zo heb ik zo'n beetje alle bekende oude Woo films gezien. Heeft een paar geweldige actieknallers gemaakt maar veel meer dan dat heeft hij toch ook niet gepresteerd, en hij blijft een aantal stevige zwaktes hebben die in elke film weer opduiken.

't is goed dat hij nooit bezuinigt op de actie.

3*

Dit is toch ook wel weer een erg vermakelijke film. Zoals de meesten vond ook ik de humor meestal niet grappig en soms pijnlijk onleuk. En hoewel het door de gehele film verweven zit en af en toe wel al te nadrukkelijk aanwezig is, vergalde het mijn kijkplezier niet echt. Het zorgt wellicht hooguit voor een halfje aftrek. Een klein beetje hetzelfde voor het dramatische gedeelte. Ik kan de Douglas Sirk in Woo altijd wel waarderen, maar hier was het wel erg gemakkelijk. Het is ook al zeker de tiende keer dat ik een Woo zie met een zelfde soort verhaaltje over broederliefde. Waar je natuurlijk voor komt is de actie en daarin is Woo echt een geweldenaar. Het is niet zo goed en stijlvol als bijvoorbeeld Hard Boiled of the Killer, maar ja wat wel? Dit komt tenminste in de buurt zo nu en dan. Vond het tempo goed, de spectaculaire actiescènes erg amusant en het avontuurlijk aspect zeer aardig. Heerlijke onzin. Ben blij dat Woo nu weer lekker in het werk is in China. 3,5 sterren.