Interview (2003)

Vermakelijke film.

De film moet het vooral hebben van de gevatte dialogen en het overtuigende spel van Katja Schuurman (in de film Katja Stuurman ) en Pierre Bokma.

De machtspelletjes tussen de twee zijn dan weer wel en dan weer niet geslaagd te noemen. Pierre interviewt Katja, maar Katja interviewt evengoed Pierre.

Misschien wisselen de rolverdelingen zich soms wat te snel af, waardoor scenes een beetje onnatuurlijk in elkaar overvloeien.

Het is bijna onmogelijk om een film met twee acteurs afspelend op een locatie 90 minuten boeiend te houden (blijkt weer eens hoe meesterlijk Sleuth in feite is). Het is als kijker moeilijk de aandacht de volle 90 minuten vast te houden.

Het verhaal krijgt de laatste minuten een rare wending. Het is een nogal slap excuus om de film te eindigen. Een beetje te bedacht naar mijn smaak.

Theodor Holman (script) kan goed dialogen schrijven. Voor een bioscoopfilm is het verhaal wellicht wat te mager. Daar moet bij gezegd worden dat het Holmans eerste filmscenario is.

Stel je daar maar niet te veel van voor. De meeste scenes zijn met de twee hoofdrolspelers.

Theo van Gogh is in de loop der maanden tot een van mijn favoriete (Nederlandse) regisseurs gaan behoren en ook met zijn nieuwste film heeft hij mij weer aangenaam verrast. Het oorspronkelijke idee kwam van Hans Teeuwen die 'iets' met een man en een vrouw uit totaal verschillende leefwerelden wilde doen. Ze de confrontatie met elkaar aan laten gaan. Teeuwen ging met dit idee naar van Gogh die daarop naar Theodor Hollman stapte. Die is voor een paar maanden naar één van de waddeneilanden gegaan waar hij het script voor Interview schreef.
Op het eerste ogenblik leek het mij maar een saai niemandsdalletje, waarin ontzettend trage scènes met veel onzinnig gewauwel in zou zitten. Het tegenovergestelde bleek. Vlotte dialogen, ondanks dat het bijna op één locatie is gefilmd (het appartement van Schuurman zelf) gaat dit nergens echt vervelen, maar zorgt het juist voor het perfecte sfeertje wat de film met zich meedraagt en 'de cast' zorgt voor de actie in een film die zich geen actiefilm noemen mag. Maar ik bedoel hier dan ook de verbale actie. Zoals van Gogh ook al in een interview zei wilde hij voor de vrouwelijke hoofdrol al vanaf het begin af aan Schuurman hebben (een voormalig soapie) en voor de mannelijke rol koos hij verrassend genoeg voor Pierre Bokma (een toneelacteur), aangezien hij meerdere malen openlijk zijn negatieve mening over Bokma gevormd had. Van Gogh was benieuwd hoe deze combinatie zou werken en ik kan niets anders dan het met hem eens zijn: een perfecte combinatie. Schuurman, met de nodige dosis zelfspot (ze komt aan het begin van de film aanrijden met een immens grote deuk in haar auto), en de kurkdroge Bokma die Schuurman dan ook perfect aanvult. Puur een acteurs film dus, waar je dan ook vol van moet genieten. 4*

Na de eerste minuten was mijn interesse wel gewekt, maar uiteindelijk was het toch niet echt al te interessant.

De acteerprestaties zijn dik in orde, maar deze film draait vooral om de dialogen, en die zijn wel bijdehand, maar nogal inhoudsloos. Veel af en toe grappige zelfspot, een scheutje onzekerheid, een snufje innerlijk versus uiterlijk, wat verleiding en tja..dat was het wel. O ja, en een hoop sexuele praat natuurlijk, hoe verrassend. Die vader-dochter imitatie was vervelend en zo waren er wel meer dingen.

Maar goed, ik heb me niet verveeld en er zat wel voldoende vaart in, wat toch essentieel is bij zo'n film. De lovende recensies destijds zijn nogal overdreven in mijn ogen, vooral vanwege gebrek aan inhoud.

En gelukkig ben ik geen serieuze criticus dus kan ik ook zeggen dat Katja weer ubergeil was.

Laat ik het maar op 2,5 ster houden.

Goede dialogen, prima Bokma, goede Schuurman, "Albert Verlinde is overleden aan Aids"-pluspunt, jammer van het einde. 3,5*

Boeit niet 90 minuten lang; had wel wat minuten vanaf gekund. Aardig spel van Bokma en Schuurman. Het nadeel is voor een gedeelte het matige script, en het afgeraffelde einde. Was de zogenaamde gimmick weggelaten en was de film wat korter geweest, had ik het het denk ik meer gewaardeerd. 3 sterren

Verrassend? De begin-scene verraadt al lang dat de journalist de strijd zal verliezen. Uitermate jammer. Ook de scene op het laatst dat Katja op haar balkonnetje nog even uitlegt aan de journalist die net buiten staat (en opeens begint te regenen...hahaha) hoe de vork in de steel zit was over de top. De clou had wel beter 'uitgelegd' kunnen worden, dit was nogal belachelijk.

Toch 3 sterren, ik vond het een uitermate fascinerend gevecht en heb me prima vermaakt. Jammer dus van het begin en het eind.

Uitstekende film van eigen bodem. De chemie tussen de hoofdrolspelers en de broeierige sfeer tillen deze uiterst vermakelijke dialoog naar een hoger plan. Schuurman schittert, evenals Bokma. Zeer goed.

Film moet het enkel hebben van het acteerwerk en helaas komt dat allemaal erg onnatuurlijk over. Vermoeiende stemmingswisselingen bij beide karakters en onlogische reacties. Bokma acteert daarbij wel redelijk, Schuurman uitermate zwak. Dat het allemaal in realtime is geschoten, draagt ook niet bij aan de geloofwaardigheid van het geheel: de ontwikkelingen gingen mij namelijk wat te snel.

Interessant concept, slechte uitwerking. 1*

Tegenvallende film. Het concept is niet onaardig, alleen de uitwerking is jammer. Vooral het totaal ongeloofwaardige scenario en de beweegredenen van beide. Aan het einde begrijp ik het van Katya al meer, van Pierre nog niet maar in de rest van de film heb je daar niks aan. Daar had iets anders op bedacht moeten worden. Waarom blijft Pierre daar? Hij wil liever weg, zij wil hem liever ook weg. Hij wil liever naar Den Haag vanwege de kabinetscrisis. Ga dan. Dan is het wel leuk om originele tv-beelden in de film te stoppen, maar het maakt het geheel er niet beter op. Waarom stop je dat er dan in.
En dat is jammer. Want hun spel is prima. Bokma kan beter, maar tussen hen is er wel chemie. Het knettert wel. Ze kunnen elk moment de kleren van elkanders lijf scheuren en hun ding doen.
Verder is de film met weinig fantasie geschoten. Ik zie niks origineels in kleur, bewegingen, montage, etc.
Het einde was prima, maar kan de film niet redden.

Best wel een boeiende en interessante film met zeer goede dialogen. Goed gespeeld trouwens van Pierre Bokma en Katja Schuurman.

Een goede film zet je aan het nadenken. Dat heeft deze film bij mij wel gedaan.

Ik heb deze film voor een groot deel bekeken als : deze film is Theo van Gogh.

De karakters die hier spelen zijn Theo van Gogh.

Bij de aftiteling bleek dit overigens niet. Dus het is mijn gedachte, mijn verzinsel.

Het leven is één groot theater en één grote leugen. En iedereen weet dat dat het uiteindelijk allemaal om de waarheid gaat. Dat je eerlijk bent tegenover elkaar, als je tenminste op een fijne manier met elkaar om wil gaan.

Zo een film was het voor mij. Die was mooi vormgegeven en op een mooie en overtuigende manier gespeeld.

En zo klopte hij ook.

Maar toen kwam het einde.

En daarom zei ik bij het begin : Een goede film zet je aan het nadenken.

Geweldige film met mes-schrerpe dialogen. Pierre Bokma en Katja Schuurman zijn zeker aan elkaar gewaagd in de film, en vallen elkaar verbaal aan in deze strijd tussen de sexen. Genade is een woord dat ze beide niet kennen. Beide acteurs (en dan vooral Katja) spelen personages die dicht bij zich zelf staan en dat maakt deze film ook zo goed. Ook vanwege het feit dat de film in een week is opgenomen en in het appartement van Katja zelf. Dit maakt het geheel een stuk authentieker.

Zeker mijn favoriete Van Gogh-film. En let ook op de geniale rol van Theo Maassen op het begin.

Ik lees hiervoor ergens dat er nogal wat in het script geknipt is om het in 90 minuten te laten passen - misschien daarom dat het verhaal er niet erg duidelijk uitkomt, en dat ook een duidelijk verschil is met de remake. Die vind ik sowieso scherper, meer to the point, helderder. Toch is dit ook een heel goede film. Ik kan alleen maar aanraden om ze allebei te zien.

De eerste Theo van Gogh film voor mij en dit smaakt zeker naar meer.

De spanningsopbouw tussen de karakters en de constant aanwezige seksuele spanningen zijn erg boeiend om te volgen.

Katja is natuurlijk al een prachtige vrouw maar hier laat ze ook zien aardig goed te kunnen acteren, en doet ze zeker niet onder voor Pierre Bokma.

Het einde is origineel verzonnen en het acteer niveau is ver boven het gemiddelde, nee films als deze zie ik niet vaak terug tussen de Nederlandse films en ik ga daarom ook zover om Interview 1 van de betere films van eigen bodem te noemen

Wat ik trouwens ook erg leuk vond was dat acteurs allemaal hun eigen voornaam hielden, kan me voorstellen dat dat enorm prettig kan zijn voor de hoofdrol spelers.

Kortom: Nederland mag trots zijn op een film zoals deze.

Zonder enige twijfel.

4,5*

Jammer.

Helaas heb ik de Amerikaanse versie eerst bekeken voordat ik deze op heb gezet. Misschien niet zo'n goed idee.. Dit is immers de originele film, de andere is gewoon 'geAmerikaniseert'. (geen nl woord)

De versie met Sienna Miller beviel me erg goed. Omdat ik dacht dat deze film puur hetzelfde zijn, maar dan met een compleet andere cast, verwachtte ik eigenlijk dat naar de hollandse versie mijn voorkeur ging. Maar nee, helaas, niets is minder waar..

Goede cast.. Maar waar Sienna en Steve het zo goed deden samen, en de chemie van het scherm afspatte, ergerde ik me hier kapot aan de film. Ik heb 1,5 uur lang op de klok zitten kijken hoelang hij nog zou duren.. Mijn handen begonnen te tintelen om een boek te pakken. Maar toch heb ik hem afgekeken. De amerikaanse versie keek overigens heerlijk weg..

Het verhaal is echt precies hetzelfde.. Het meisje zegt dat ze kanker heeft, hij is een politiek journalist, ze voelen zich tot elkaar aangetrokken.. Maar toch vind ik de versie met Sienna veel en veel fijner om naar te kijken..

2,5*

Een buitengewoon leuke nederlandse film met prachtig spel van katja en piere.

al moet ik wel zeggen dat de film na een minuut of 50 langzaam maar zeker een kleine beetje inzakte.

Toch 3.5 dikverdiende *en

Vakkundig in elkaar gezette psychologische thriller/drama.

2 totaal tegengestelde personen die tot elkaar zijn veroordeeld middels een interview. Het eenn en ander ontaard in een woorden strijd waar de èèn nauwelijks onder doet voor de ander. Op het eind zit er een enorme plot twist die je verbouwereerd achter laat omdat et totaal onverwachts aankomt. Geweldig bedacht en uitmuntend geacteerd.

Wauw, Dit is zeker wel een van de beste films die ik gezien heb.

Geweldig gespeeld door Pierre en Katja (ook nog even extra complimenten voor die laatste voor de grote dosis zelfspot die ze vast en zeker bezit). Het script, de regie en het “Simpele” camerawerk klopt allemaal. Op de helft dacht ik al dat ik wist hoe het zou aflopen, maar later werd ik toch weer op een ander been gezet en dit einde had ik al helemaal niet zien aankomen.

De Amerikaanse versie heb ik ook gezien, maar ik vond de Nederlandse versie toch beter. De Amerikaanse versie was wat minder rauw dan deze en ik denk dat dat het beste past bij het verhaal.

Dit is naast Medea één van de beste van Theo van Gogh.

Derde film van Theo van Gogh die ik gezien heb en die schetst hier wel een erg goede film waar je over het algemeen weinig van verwacht, maar door de scherpe oneliners, comfrontaties en spanningen tussen Pierre en Katja altijd wel weet te boeien en ook naar een verrassing toewerkt. Pierre Bokma is hierin echt grandioos goed en ik kan bijna al zeggen dat dit ook een van zijn beste rollen is. Hij weet hier dingen te plaatsen die ik nog amper van hem ben tegengekomen. Katja Schuurman speelt ook erg overtuigend. Journalist Pierre besluit om een alles onthullende interview te regelen bij Katja, een neurotische soap actrice die door en door maar negatief in het nieuws komt. De twee zijn nog maar net samen en de spanningen lopen hoog op tussen de twee, en je kan dit wel zien als een soort van soap. Maar dan wel een soap die erg slim in elkaar is gezet en nergens overdreven word. De hele film speelt zich af in de kamer van Katja en het word echt nergens saai. De interview en alle dingen eromheen worden interessant uitgewerkt aangezien het over 2 getraumatiseerde personen gaat en Pierre vecht tegen een shellshock door zijn dienst in Bosnië en uiteraard blijken de twee toch wel meer op hun geweten te hebben dan je als kijker zou denken. Het slaat ook pas in als een bom als we erachterkomen dat Pierre zijn eigen vrouw naar de dood heeft geholpen, en ook vooral de manier waarom en hoe het nou al die tijd zat met Pierre's overleden dochter. Het feit dat Pierre er uiteindelijk is ingeluisd door Katja is ook een erg onverwachts, maar bijzonder treffend.

En zo zie je maar dat je niet veel hoeft te doen om een behoorlijk sterke film te maken met een vrij groot plot en slimme wendingen. Toch inderdaad wel een van de betere Nederlandse film en ook zeker beter dan 06/05. Pierre Bokma blijft echt een held. Helaas vond ik die rol van Theo Maassen in het begin wel nietszeggend. Hij had gerust wel even wat mogen zeggen. Wat daar nou geniaal aan was, weet ik niet.

4,0*

Na het zien van Cool! ik weet niet hoeveel jaar terug was ik zo ontgoocheld dat het jaren duurde voor ik nog eens een van Gogh durfde op te zetten. Onterecht blijkt, want Interview is best een leuke film. Misschien niet heel geloofwaardig maar over de hele linie bleef het toch wel boeiend. Katja Schuurman is zoals Bokma terecht opmerkt een mooie vrouw, vond het wel een verrassende rol van haar, en Bokma vind ik eigenlijk altijd wel goed. Wel wat veel tongue in cheek humor waarin gespeeld wordt met de soms dunne lijn tussen realiteit en film, met name wat betreft Schuurman's personage (verliefd op Theo van Gogh, haha).

Het einde vond ik een beetje flauw en met dat wisselen van de bandjes kwam het ook niet helemaal als een verrassing. Vond het wel vreemd dat ten Damme haar dagboek stalt in het huis van Schuurman, daar hadden ze beter een GTST-attribuut kunnen maken.