Murder She Said (1961)

Wederom weer leuk, leuk. Aangezien dit Miss Marples eerste daad als echte detective is, gedraagd ze zich nogal zenuwachtig en bevend. Qua schermtijd wordt inspector Craddock nu nog wat meer gebruikt, waarna hij hierna meer als een komisch element werd ingezet of tenminste minder vaak in beeld. De humor is ook wat minder aanwezig, in tegenstelling tot de andere. Toch is dit de beste. Joan Hickson, die jaren later Marple in vele tv-films en de bbc serie zou spelen, zit hier ook in.

Mr. Stringer blijkt helemaal niet in de boeken te zitten is mij verteld. De rol was er echter bij het filmscript infgeschreven en speciaal bedoeld voor Stringer Davis. Deze was toen al getrouwd met Rutherford. Zie ook de grap op het einde van de film als de twee wegrijden. 4 sterren

Een bijzonder leuke film. Ben het helemaal eens met bovenstaande posts, kan er weinig meer aan toevoegen. Rutherford op d'r best.

4*

Minstens zo genietbaar als de "remake" van een kwart eeuw later.

Beide zijn echter even speels en veel meer komedie dan misdaad/thriller.

Who-dun-it.

En zeker geen slechte.

Feit is dat de eerste Marple een beetje gedateerd is inmiddels, en daardoor wat oubollig. Ook het verhaaltje komt soms een klein beetje gekunsteld over. Met name na het arriveren van de familie. Hiervoor is de suspense i.i.g. wat sterker.

Rutherford maakt gelukkig een hoop goed.

Redelijk.

Leuk verhaal in een mooie setting met sterke bijrollen (o.a. James Robertson Justice voorspelbaar maar sterk in zijn gebruikelijke rol als brombeer, de Amerikaanse Arthur Kennedy als huisarts, en de mooie Muriel Pavlow als Robertson Justice's dochter). De kleinere bijrollen zijn ook apart: wat het bijzondere belang is van Charles Tingwell (Mr Stringer) en Joan Hickson (de huishoudster) is hierboven al genoemd, en liefhebbers van de Carry On-reeks zullen de treinconducteur (Peter Butterworth) wel herkennen. Zelf vroeg ik me steeds af of álle jongetjes uit de eerste helft van de Engelse jaren 60 zo praatten als Martin Stephens (George Sanders' zoontje uit Village of the damned), maar op de IMDb-trivia-pagina zie ik dat dat komt doordat Stephens de rol van Alexander in deze film heeft gedubd. O, en de kledij van het slachtoffer zoals afgebeeld op de poster hierboven heb ik helaas even gemist.

Op aanraden van Kuck-x mij ook maar eens gewaagd aan een Miss Marple film, en waar kan je dan beter beginnen dan gewoon bij de aller eerste?

En ik moet eerlijk zeggen dat ik dit vermakelijker vond dan ik had verwacht! Het Miss Marple personage is op een leuke en humorvolle manier uitgewerkt en de toon in de film blijft ook lekker luchtig.
Naar het einde toe vond ik de film wel een beetje rommelig worden, de moord op zich werd voor mij persoonlijk ook steeds minder interessant helaas.

3 sterren kan ik hier in ieder geval zeker aan kwijt.

Aardige film waarin een oudere vrouw getuige is van een moord in een passerende trein. Een typisch moordmysterie uit de pen van Agatha Christie waarbij iedereen weer een potentiële dader is. Ondanks dat de film niet te lang is, is het wel wat langdradig. Miss Marple is wel een vermakelijk personage en Margaret Rutherford weet hier een prima invulling aan te geven.

Murder She Said vertelt een spannend moordverhaal met in de hoofdrol de iconische figuur van Miss Marple. De film is een rustige film die een typische ingetogen Britse verteltrant met onderkoelde humor volgt. In een kabbelende cadans lopen we mee met Miss Marple die haar vindingrijkheid en excentriciteit inzet om een moord op te lossen. Murder She said is een amusante film.

Er is sympathie voor het merkwaardige wezen dat Miss Marple heet. De kijker beleeft het moordonderzoek vanuit haar perspectief en puzzelt mee naar de oplossing van de moord. De verdachten wekken in redelijk gelijke mate antipathie op, zodat de neiging om iemand op voorhand al aan te wijzen als moordenaar niet aanwezig is. De verdachte personages hebben (evenals Miss Marple) overigens niet veel diepte en worden tamelijk stereotiep als achterbaks, gemeen, nors of gewoon als slecht gekarakteriseerd. De film doet niet aan psychologische karakterstudies maar houdt het simpel.

Zoals gezegd. Een film met vele moordkandidaten. Veel keus en dus veel insinuaties. En dat verhoogt de amusementswaarde. Prima korte speelduur ook. Zo is de film gedwongen om niet teveel zijpaden in te slaan en het verhaal compact en basaal te houden. En dat werkt. Murder She Said is een leuke manier om een verloren anderhalf uur op te vullen.

Murder Ahoy en Murder at the Gallop blijven gewoon mijn favoriete films van dit viertal. Het is ook al lang geleden dat ik deze heb gezien. Aangezien ik ze nu alle 4 weer op dvd heb, ben ik maar weer met deze begonnen.

Positief is, simpel, deftig, ouderwets en hoffelijk (en niet van dat gewelddadige). Verhaal zelf is matig. Rutherford, de hoofdreden, komt wat te weinig aan bod en het had wat komischer gemogen. Het is nu meer een luchtige misdaadfilm. Ook Stringer heeft een wat te kleine rol. De mopperkont-rol van Justice is (vergeleken met vorige keer) wel acceptabel.

Een grappig/sfeervol begin, o.a. met de conducteur. Marple gaat vervolgens op onderzoek uit. Het middengedeelte is matig. Daarna weer steeds beter en dat blijft tot het eind. Met bekende clichés donker, onweer, Marple die gevaar loopt. Ontknoping is grappig. Ook al is mijn mening deels matig, deels leuk/goed, de positieve dingen wegen toch zwaarder. Beter als gedacht.

(1e half uur 4.0)/(2e half uur 3.0)/(derde half uur 4.0)