Fright (1971)

The blueprint for HALLOWEEN .

Deze, en Black Christmas.

De titel doet meer vermoeden dan wat je uiteindelijk te zien krijgt. Was toen misschien een " angstige" film maar is nu volledig achterhaald. Dus weinig tot geen suspense.

waar kan je deze vinden?

De titel en de geweldige poster dekken niet echt de lading van deze film. Misschien dat dit anno 1971 een hele enge film was, maar anno 2010 is er toch echt heel wat meer voor nodig om een horrorfan bang te maken dan wat vreemde geluiden in een oud huis. Ik heb deze film bekeken, omdat ik gehoord had dat deze film samen met Black Christmas (1974) de films waren die John Carpenter inspirreerden voor zijn Halloween.

Er word geprobeerd om spanning de creëren, maar het komt gewoon niet helemaal over. Alle dingen waar gebruik van gemaakt word: schimmen langs het huis, schaduwen, kloppen, onverklaarbare tikkende geluiden, enz. kunnen wel werken, maar zijn tegenwoordig zo achterhaald dat er maar weinig films zijn waarbij deze dingen effectief zijn. Het lukt in deze film gewoon niet deze suspense te creëren.

Er word wel leuk geacteerd, Susan George speelt haar rol als onschuldige babysitter best aardig en ziet er erg charmant uit in haar rol vind ik. Honor Blackman (voor mij en waarschijnlijk vele anderen vooral bekend door haar rol in Goldfinger) speelt haar rol als wanhopige vrouw en moeder erg goed. Sowieso vond ik het spel tussen Honor Blackman en Ian Bennen (Brian) best goed. Grappig is trouwens dat het jongetje die Tara echt Tara heet, ik vind het namelijk eerder een meisjesnaam. Het plot klopt trouwens niet helemaal, Tara is het jongetje waar Amanda (de babysitter) op komt passen en Brian is de gestoorde ex-man.

Dat over de acteerprestaties klinkt natuurlijk heel lovend, maar dat is eigenlijk ook het enige waar ik positief over kan zijn. De film zit wel aardig in elkaar, maar de ingrediënten zijn door de jaren heen zo vaak gebruikt, waardoor je de hele film niet voor verassingen komt te staan en veel scenes zijn van te voren al te voorspellen, waardoor de film gewoon niet zo boeiend is om te bekijken.

Net als in "The Penthouse" bewijst de Engelse kineast Collinson dat hij een vakman is in het genre. Het uiteindelijk succes van "Fright" (Nederlandse titel: Thriller) heeft hij echter voor een deel te danken aan scenarist Tudor Gates, een man die het klappen van de griezelzweep kent (Lust for a Vampire, etc..) Eens te meer voeren de filmmakers ons naar een afgelegen cottage, waar ze een zuivere angstpsychose weten op te roepen.

Een vrouw, wiens eerste echtgenoot krankzinnig is geworden en in een gesticht werd opgesloten, gaat met haar tweede man een avondje uit. Zij laat een buurmeisje op haar zoontje passen. De juffrouw voelt zich echter alles behalve op haar gemak in het oude Victoriaanse herenhuis. Toeval wil dat de psychopaat op dezelfde avond uit het gekkenhuis ontsnapt. Wanneer hij ter plaatse arriveert, verkeert hij in de waan dat zij zijn vrouw is...

Alle elementen zijn hier aangewend om de kijker te doen klappertanden van schrik en emotie. Susan George speelt haar rol voortreffelijk. Haar vertolking draagt niet in geringe mate bij tot de kwaliteit van deze boeiende dramatische horror-thriller.

Mmmmm, anderhalf uur kijken naar Susan George in een kort rokje met haar pronte borstjes naar voren, die we ook nog bijna te zien krijgen. Ze speelt hier een voortreffelijke rol als babysitter, die eerst de stuipen op het lijf gejaagd krijgt door haar zg. lollige vriend en daarna door de uit het gekkenhuis ontsnapte vader van het jongetje waar ze op moet passen.

Snap die reacties niet zo dat dit allemaal zo achterhaald is. Ben ik zo ouderwets? Kunnen hedendaagse filmkijkers alleen maar moderne special effects waarderen? Ik vond het een dijk van een thriller. Met horror heeft dit niets te maken. In horror moet altijd een element van onverklaarbaarheid, van mysterie zitten. Dat is hier niet het geval. Met uitstekend acteerwerk, vooral van George en Ian Bannen als de gestoorde Brian. Je ziet het vakwerk van een regisseur als Peter Collinson en zijn scenarioschrijver er vanaf. Britse topklasse, en die verloochend zich niet, ook al stamt de film uit 1971. Ook leuk voor de sfeer uit die tijd.

Nu dat ik deze heb gezien vraag ik me af hoeveel originaliteit er nog overblijft van John Carpenter's Halloween. Er waren al redelijk wat slashers vóór 1978, misschien kunnen we zelfs terug tot 1960 met Psycho. Home invasion was er natuurlijk ook al, denk dat I saw what you did (1965) een van de eerste moet zijn geweest. En we kunnen daar nu ook getormenteerde babysitter aan toevoegen met deze Fright.

Een slasher is dit evenwel niet, meer een kruising tussen een home invasion en psychologische thriller. Deze deed me een beetje denken aan The Little Girl who lives down the Lane (1976) al heeft dit wel een ander thema. Sterke rollen van Susan George als babysitter en Ian Bannen als de creep. Fijn psychologisch spel en ook spannend met een verrassend doch sterk einde. Oubollig misschien maar daarom niet minder goed. Ik vind het wel een horror hoor Fransman, er zijn genoeg horrors zonder mysterie en ook waar alles te verklaren is. Maar dat is het oude debat van thriller vs horror, dat vind ik totaal onbelangrijk. Dit is echt een goede film en ben het voor de rest wel met je eens.

Leuk te lezen dat we tot het zelfde oordeel (en waardering) zijn gekomen alexspyforever. En inderdaad, genreaanduiding is volkomen onbelangrijk.

Ik vind dit ook geen horror. Voor mij is het een psychologische thriller met een griezelig creepy ondertoon. Heb deze film heel wat jaren geleden voor de eerste keer gezien als nachtfilm op de duitse of engelse tv. Kon mij gisteravond tijdens de herziening nog vlagen herinneren van deze sterke film. Ouderwets of niet Fransman, ik ben van het bouwjaar 62 en ben ik het bezit van een enorme collectie oude films, die ik volgens mij in mij leven nooit allemaal meer kan zien cq herzien. De meeste jonge filmkijkers onder ons zullen niet ver in de tijd terug films gaan kijken, die wachten op wat er gaat komen. Ze weten niet wat voor pareltjes van films er ooit gemaakt zijn en weten niet wat ze missen. Je moet echt leren film kijken en zeer veel interesse hebben in de filmgeschiedenis. Ik heb mij met Fright dan ook zeer zeker vermaakt. 3.5

Bravo Grindhouse62, helemaal mee eens. Ik ben voortdurend op zoek naar pareltjes uit het filmverleden. Maar ga ook nieuwe pareltjes niet uit de weg hoor... Maar inderdaad, honderd procent psychologische thriller. Dat genre lijkt een beetje vervaagd en krijgt dan al snel het horroretiket.

Maar wat ik al vermelde, Fransman. ik ben in het bezit van een enorme collectie oude films, die ik volgens mij in mij leven nooit allemaal meer kan zien cq herzien. Komt ook mede dat er natuurlijk ook heel veel nieuwe producties komen en dan ook lid ben van Netflix en Videoland.Heb een paar maand geleden film1 opgezegd, dat was toch te veel van het goede.

Simpel, maar wel een zeer effectief horrorwerkje dat meer het genre thriller benadert. Maar gezien de nare sfeer, het ingesloten gevoel van de babysitter weet de regisseur een bepaald horrorgevoel aan de kijker te geven. Susan George speelt een heerlijke sexy rol als babysitter en Ian Bannen is in zijn nopjes als de ontsnapte vader uit het gekkenhuis.

Het slot is zonder meer bevredigend te noemen, ook al lijkt het simpel..maar het past perfect bij het verloop van de film. Leuke ontdekking ! 7/10

toneelmatige horror met absurd acteerwerk over een babysitter die permanent in gevaar verkeert (van nature). Het wordt nog erger wanneer een psycho met een babbeltruuk het huis weet te betreden. Tamelijk suf en vervelend.

Matige film over een jonge vrouw die een avond gaat babysitten in een afgelegen landhuis. Wellicht was deze opzet destijds wel origineel, maar inmiddels zijn er meerdere soortgelijke films. Misschien dat daarom deze film de tand des tijds niet goed doorstaan heeft. Het loopt allemaal wat traag en spannend wil het niet worden.

Spannende Britse thriller die de tand des tijds gewoon doorstaan heef.

Prima film, spannend, Susan George is natuurlijk erg knap ,en als dit de film is waar Black Christmas en Halloween de kunst van hebben afgekeken zijn het erg leuke 'beter goed gejat dan slecht bedacht'. De tweede helft is wat minder spannend dan de eerste - het gegeven is bekend, de beer is los - maar dat werd voor mij ruimschoots goed gemaakt door de krankzinnige vertolking van Ian Bannen als Brian. Oud, maar niet oubollig. Fijn dat dit op Netflix te vinden is!

4,0*

Fright is een belangrijke film in de ontwikkeling van het Slasher genre. De film is duidelijk een blauwdruk voor de latere klassieker Halloween (Film, 1978) - MovieMeter.nl.

Daarnaast haakt de film ook in op de positie van vrouwen in dit soort films. Het is een soort Beauty & the Beast maar dan als horrorvariant. De vrouw slaat doodsangsten uit en vecht uiteindelijk terug met alles wat ze heeft. Hier is het allemaal nog vrij mild en braaf maar een lange geschiedenis van horrorfilms borduurt voort op dit concept.

Verder moet gezegd dat het acteerwerk overtuigend is. Hoofdrolspeelster Susan George speelt het ideale slachtoffer en Ian Bannen zet daar een prima psychopaat tegenover. Het scenario zit prima in elkaar en er wordt met gemak naar een goede climax gewerkt.

Fright is zeker geen meesterwerk maar maakt uiteindelijk wel indruk. Het is een gewaagde film voor de tijd waarin hij gemaakt is.

Geen klassieker maar wel een erg interessante film.

Nu te zien op Netflix.

Daar vel ik geen oordeel over ! Maar na de opbouw bleef er eigenlijk helemaal niks over, vond ik.Nee hoor, ik ben zelf dol op oudere films, dus dat is absoluut het probleem niet. Geef mij iets uit de prilste beginjaren van de cinema en je hebt geen kind aan me!En dat had mijns inziens wel gemoeten. In het begin vraag je je nog af waar Helen en Jim nou precies op zinspelen, maar dat wordt al veel te snel opgehelderd. Jammer, want het leek er kort op dat ze Amanda met opzet in een val hadden gelokt en dat had me wel interessant geleken. Waarom dan precies? Wat voor baat hebben ze hierbij? Is ze soms een maagden/bloedoff- oh. Nee. Niks dus. Jammer.

Dankzij de kleur van de jas van Brian, die je buiten al ziet, weet je vanaf het begin al dat hij degene is die vergezeld door Chris letterlijk en figuurlijk met de deur in huis komt vallen. Had ons als kijker dan daar tenminste nog aan laten twijfelen. Het enige wat je je afvraagt is wie hier nou gaat sterven maar die kwestie is compleet oninteressant om je mee bezig te houden. Alle suspense is al veel te vroeg weggevallen om nog geboeid te blijven en die incompetente politie maakt hier haast een komedie van: die stoere agent met die snor laadt heel zelfverzekerd zijn revolver - zo zo! - en eenmaal daar heeft ie er geen ene reet aan wegens duisternis en gebrek aan precisie van dat wapen. En hoe komt Amanda opeens aan dat ding om Brian mee dood te schieten? Daarmee eindigt het verhaal ook zo plotseling en liet me, los van mijn oordeel over al hetgeen ervoor was gebeurd, ontzettend onbevredigd achter. Bovendien boeiden de hoofdpersonages me toch al te weinig.

Om al deze redenen kon Fright mij absoluut niet bekoren. Eigenlijk had een film over een mogelijke rechtszaak om de moord/doodslag van Brian door Amanda me veel interessanter geleken dan dit.

Ik ben erg blij dat jij er wel van genoten hebt, hoor! Ik nam jouw bericht als leidraad wegens de interessante vraag die je stelde.

Oh ja, de montage vond ik ook zo belabberd: dat hyperactieve heen-en-weer springen, bijvoorbeeld van een verschrikte Amanda naar de deur die opent, waarna blijkt dat het ophef is om niks: 't was Tara maar. De manier waarop Fright onder andere hiermee zowel Amanda als de kijker in een vals gevoel van veiligheid lokt, zorgde er voor mij mede voor dat de film doodsloeg. 't Haalde alle mogelijke spanning weg.

Dus, leuk om 's gezien te hebben - ik keek 'm voornamelijk wegens George Cole - maar overtuigen deed 'ie me niet.

Volgens mij heeft Flipman niet zo genoten...

Klopt helemaal. En jij deed uitstekend uit de doeken waarom de film voor jou gelukkig wel een succes is. Bovendien waardeer ik dat je je hardop afvroeg waarom de algehele waardering volgens jou zo laag is in plaats van snerende conclusies te trekken. Dat kom ik iets te vaak tegen.

Kijk, op dit vlak zijn we het eens. Dat is voor mij dan ook één van de belangrijkste redenen om dergelijke films gade te slaan .

Prima thriller/drama die zich afspeelt in de Engelse countryside. Couleur locale met het geïsoleerde typische landhuis dat zich excellent leent om beslopen te worden door een psychopaat. Personages die uitblinken in flegmatiek en de occasionele tongue in cheek. Heel British allemaal en erg vermakelijk. Kan gezien worden als een voorloper van Halloween qua kernverhaal maar eigenlijk heeft Fright een heel wat complexere verhaallijn. Het geheel is prachtig in beeld gebracht met low angle camera’s die de dreiging onderstrepen en shots die je als kijker in de positie van de voyeur plaatsen. Goeie acteerprestaties. Sommige flikken reageren wel érg flegmatisch maar ok waarom ook niet. Susan George doet het prima. Met Straw Dogs levert ze in hetzelfde jaar een onvergetelijke classic af. Deze Fright is wel in het verdomhoekje geraakt en overvleugeld door latere thrillers/horrors. Voor de liefhebbers van wat meer genuanceerde psychologische thrillers en Britishness toch een fijne kijkbeurt.

De vierde film van de dag betekende even griezelen op Netflix met deze Fright en daarmee dacht ik toch serieus een film van een bepaald niveau te hebben. Bovendien dacht ik dat de blonde kinderoppas Sharon Tate was maar dat geheel terzijde zijde, want dat maakt verder niets uit.

Het verhaal is duidelijk rond de jonge dame in kwestie die een avondje komt oppassen voor de neurotische Helen en vrij snel daarna zelf ook erg schrikachtig wordt. Aanvankelijk lijkt het nog mee te vallen wanneer het vriendlief blijkt te zijn die om het huis spookt en zoals praktisch in iedere horror film met een oppas zin heeft in een verzetje maar vervolgens een blauwtje loopt. En eerlijk gezegd is er geen klap aan die eerste fase hoewel Suzan George en natuurlijk Honor Blackman twee prachtige dames zijn om te zien.

Als al het domme en vervelende gedoe met het vriendje dan eindelijk achter de rug is en er ander gevaar dreigt lijkt de film zichzelf op te richten maar dat is van kort duur waar de film toch vooral in een enorme chaos uitmond. Aardig is op zijn minst dat de psychotische Brian Amanda aanziet voor zijn ex-vrouw Helen en is het best knap hoe hij zich naar binnen liegt als zijnde een buurman. Opvallend maar verder niet heel erg belangrijk zijn foutjes zoals de politie die in het donker zonder verlichting rijdt.

De film moddert vooral door en mond daarna uit in een ronduit chaotische finale met heel veel geschreeuw dat ik bij mezelf denk of dit ook zo snel mogelijk afgelopen kan zijn, en gelukkig duurt het daarna ook niet lang meer en snap ik best dat deze film niet heel goed gewaardeerd wordt. Eindresultaat is dan ook geen voldoende.