Rupture (2016)

Film vol onwaarschijnlijkheden. Mag hoor, als het science fiction is. Is normaliter juist erg leuk. De onwaarschijnlijkheden springen in deze film alleen zo in het oog. Zijn zo opvallend aanwezig. Worden amper of heel goedkoop gecamoufleerd. Zijn zo oprecht ongeloofwaardig. En dat is natuurlijk niet goed voor een film die serieuze spanning beoogt op te roepen.

Als filmkijker ben ik altijd genegen om erg ver te gaan in de acceptatie van het getoonde. Hoe onwaarschijnlijk of hoe belachelijk het getoonde ook is. Ik ga gewoon ver. Bij het kijken naar “Rupture” viel het met die acceptatie echter niet mee.

Het zit 'm in de presentatie. De presentatie van de onwaarschijnlijkhden laat te wensen over. Ik doel hierbij niet meteen op het gebrek aan grootse effecten, die altijd een hoop onzin verdoezelen en een film kijkbaarder kunnen maken. Dat gebrek is er zeker, maar ik doel meer op het gebrek aan een intelligent verhaal. Zo'n verhaal dat is gevuld met een intrigerend mysterie waarin je een filmreis lang wordt ondergedompeld. Iets waar je, ondanks de onzin ervan, een filmduur lang in kunt geloven en waar spanning en verwondering de kop op steken. Gewoon omdat het verhaal deugt.

In “Rupture” worden het verhaal en de handelingen erin allesbehalve overtuigend en meeslepend verteld. Het werkt gewoon niet.

“Rupture“ is daardoor een behoorlijk langdradige bevalling. De handelingen zijn ook nog eens flink uitgesponnen en genereren verveling en irritatie in plaats van vreugdevolle spanning en beleving. De film bevat te veel momenten waarbij je wel van heel goede wil moet zijn om erin mee te gaan.

Het was een spijkerhard gevecht om, ten gunste van het kijkgenot, inconsequente en belachelijke gebeurtenissen en acties recht te breien zonder in lachen uit te barsten. Dat lukte dan ook niet. Ik had bijna nergens een klik. Nergens kippenvel of een ander prettig sensationeel gevoel. Er was eerder sprake van verveling, ergernis en ongeloof.

De heldin (Rapace) is fysiek leuk om naar te kijken, maar haar personage is even onwaarschijnlijk en even goedkoop en leeg als het verhaal. Ook hier geen geloof.

Zware kost dit.

Ik vond het helemaal niet zo slecht als hier wordt beweerd. Rapace speelt haar rol prima en de mysterieuze ontvoering hield lang mijn aandacht vast. Maar toegegeven hoe verder het verhaal zich ontwikkelt, wordt het wel minder. Vooral naar het einde toe valt de film als een kaartenhuisje in elkaar. De scènes met de spinnen....brrrrrrr 6/10

Helemaal eens, Rapace speelt een prima rol en is interessant om naar te kijken in haar rol als moedige gekidnapte en de film valt, vooral door haar, wat mij betreft nergens 'door de mand'. Zij heeft een beetje datzelfde als Uma Thurman in bijvoorbeeld Kill Bill en hoeft niet zoveel te zeggen om boeiend te zijn voor de kijker.

Verhaal vergezocht? Wellicht. Als onderhoudende actiefilm doet deze het goed met een eigen stijltje en deed mij op het einde even terugdenken aan de serie 'V' en de mysterieuze invasie van aliens op de aarde. Noomi Rapace heeft wat ervaring met vervolgen en deze SF-Thriller laat met een open eind een flinke deur open.

Rupture is niet de perfecte film, maar is wel een erg spannende horror-thriller. Dit is vooral te danken aan het sterke acteerwerk van Noomi Papace. Zonder haar was het een stuk minder was geweest, ook al was het concept best sterk. Vooral in het begin heb je als kijker geen flauw idee wat er gaande is. Buiten het feit om dat de alleenstaande moeder Renee wordt ontvoerd en in een zwaarbeveiligde kamer wordt onderworpen aan allerlei vreemde experimenten. Weet je net als de hoofdrolspeelster niets. Die spanning wordt voortreffelijk opgebouwd en je zit meer dan eens op het puntje van je stoel. Helaas weet regisseur Steven Shainberg dit niet vast te houden en het einde is dan ook behoorlijk ‘sloppy. Echter visueel kan je wel helemaal onderdompelen in de prachtige claustrofobische wereld. En in combinatie met een fantastische mysterieuze sfeer blijft het aangenaam om naar te kijken. Ik heb mij dan ook prima vermaakt met deze film!

Deze film eens bekeken en vond het een spannende en mysterieuze film. Ik was zeer nieuwsgierig hoe hij ging evolueren. De cast deed het ook prima en kwam wel overtuigend over.

Het einde was wel minder sterk dan de rest van de film, maar desalniettemin toch zeker het bekijken waard.

De moeite waard.

Met dit type films doe je me normaliter een groot plezier, maar deze viel me toch tegen. Na een aanvankelijk goede spanningsopbouw, loopt het vrij vlug daarna goed fout. Er wordt toegewerkt naar een spetterende climax, maar de uiteindelijke verklaring van het hoe en waarom van de gebeurtenissen in Rupture is uiteindelijk zo vergezocht en idioot dat je de film in de tweede helft al snel als belachelijk ervaart in plaats van enigszins angstaanjagend. Jammer, Shainberg heeft het lef om in te zetten op een niet alledaags verhaal en daar hou ik wel van, maar ook fantasy verhalen moet in de kern een bepaalde mate van geloofwaardigheid hebben zodat je in de mythe kunt geloven. Keuze van de acteurs werkt ook niet mee: Rapace straalt weinig doodsangst uit waardoor je nauwelijks met haar mee kunt leven. Tsja, en als je dan op zoek bent naar acteurs die vileine boeven moeten spelen en dan kom je weer uit bij matige spelers als Stormare en Chiklis..... verrassend, maar niet heus. Ach, er zitten een paar goede scènes in voor degene die last hebben van arachnofobia, maar de nasmaak van het geheel blijft bitter. Volgende keer beter.

Een goede horror/SF/Thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Goede gemaakte SF, maar behalve kan beestje niet tegen...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Belachelijk.

Ik wist al van tevoren dat ik dit niet heel goed zou vinden, maar met horror in het genre wil ik het nog weleens een kans geven. Helaas had ik dat hier niet moeten doen, maar dat was inderdaad pas na de ontvoering, want het eerste deel is wel sterk.

Ook veel interessanter in het eerste deel, maar de film stort al snel in, wordt al snel saai en mist absoluut alle spanning die het nodig heeft. De regisseur lijkt meer op visueel niveau in te gaan waarmee wat niet echt helpt in deze film.

Rapace speelt slecht, de scenes tussen haar en haar zoon zijn gênant en komt meer over als een halvegare dan als iemand die graag wil overleven. Daarnaast is het niveau van ongeloofwaardigheid soms zo hoog dat het meer een komisch effect krijgt.

Na de zoveelste dialoog van "mag ik mijn zoon terug zien" en "laat me alsjeblief gaan" had ik het dan ook wel gezien. Nergens is het spannend, vrij belachelijk en mist de emotie. Wel soms leuk cameragebruik, vooral in de schachten. Voor de rest is het een zeer matige film die door iedereen over geslagen mag worden.

Onaangename thriller met een science fiction-insteek, goedkoop ogend en matig gespeeld. De plot is aanvankelijk best intrigerend, maar al snel verzandt de boel in saaie, repetitieve toestanden. Personages en dialogen hebben ook weinig om het lijf. Kortom, een tegenvaller van regisseur Steven Shainberg, wiens carrière ooit veelbelovend van start ging met Secretary (2002). Dat blijkt met terugwerkende kracht een toevalstreffer.