The Strangers: Chapter 3 (2026)

Ik snap de haat niet. Het zijn films met een klein budget die gewoon prima zijn. Zijn geen toppers maar weten wat ze zijn. Bovendien zitten er een paar leuke plot keuzes in. Geen slasher cliches maar onverwachte keuzes die de serie verfrissend maken in dit sub genre.

Renny Harlin heeft in korte tijd dat hij en zijn crew had om alle drie de films te schieten goed werk afgeleverd.

Matige slot uit de reeks. Het verhaal gaat verder waar chapter 2 gebleven was. De uitwerking is erg rommelig. Als kijker moet je chapter 1 en 2 nog wat in het achterhoofd hebben want men blikt niet terug op die delen. Wel werkt men met flashbacks om het hoe, wat en waarom verder toe te lichten. Helaas brengt dat geen verrassingen of mooie plottwists maar precies wat je al in deel 2 aan voelde komen. Een gemiste kans. Verder is het weer het standaard hak en snijwerk vergelijkbaar uit de vorige delen. Helaas zonder zenuwslopende spanning. 2.0/2.5

"Revenge brings revelation"

Tja, wat moet je er nou precies van vinden? Een tijdje geleden heb ik het allereerste deel van The Strangers samen met mijn vriendin opnieuw gekeken, wat eigenlijk toch wel een heerlijke film blijft. Maar deze hele franchise aan vervolgdelen weten me gewoon nergens te vermaken. Hollywood draait heerlijk de nek om van deze fantastische film, die eigen ook bij deel één helemaal niet veel voorstelt; maar wel echt een nieuw tijdperk heeft gestart. Ik mis een beetje het doel van de film; het voelt gewoon niet meer aan als 'The Strangers' buiten de maskers om die ze gebruiken.

Met vlagen weet het nog wel een beetje bloederig te worden, al lijken de kills wel héél veel op elkaar. En ook zijn de kills nou niet zo héél bijzonder, het is duidelijk gemaakt voor een groter publiek, en hoewel dat niet erg is staat het mij gewoon niet echt meer aan. Om de reeks door te zetten van deze films wou ik hem stiekem gewoon wel zien; toch blijft dit echt een ondermaatse film waar geen touw aan vast te knopen was.

Het derde deel van de trilogie, echter heeft het niet bepaald een succesverhaal opgeleverd. Het concept van de films speelde met het idee dat gevaar zonder motief of verklaring veel verontrustender was. Helaas weten de films niet veel toe te voegen aan wat j als kijker al niet veel vaker heb gezien. En zelfs dat had nog niet zo heel erg geweest als het niet ook zo heel veilig was. De moorden waren niet interessant en de ‘man in the mask’ Pin-Up Girl en Dollface presenteren als de volgende slasher-iconen ontdoet het van de dreiging dat het maar random personen zijn. De films voelen als een gemiste kans maar deze werkte tenminste nog wel als een aardig wraakfilm met een kat-en-muisspel.

Beetje obligaat zoveelste deel, de "ontknoping" is niet bijster interessant en de karakters ook niet. Maar prima filmpje voor een druilerige avond, jammer dat het niveau van de oorspronkelijke film met Tyler nooit ergens is gehaald, overbodige trilogie dit.

Het is blijkbaar een trend geworden om het laatste griezelhoofdstuk over een heel andere boeg te gooien binnen horrorreeksen. Het universum van The Strangers blijft zo hetzelfde, maar de personages worden een stuk psychologischer uitgewerkt. Regisseur Renny Harlin verwaarloost daarmee helaas de best stabiele spanningsboog van de voorgaande hoofdstukken en compenseert dit met erg weinig. Het bloedvergieten is niet hard genoeg, de finale is niet uniek genoeg en de algemene rek is er natuurlijk wel uit. Als het tweede deel al overbodig aanvoelde, dan doet deze film daar nog een schepje bovenop. Niettemin blijft Madelaine Petsch van hoge kwaliteit in een complexe hoofdrol en ontvangt ze goed tegengewicht van Gabriel Basso en de altijd betrouwbare Richard Brake. Visueel ziet het er verder ook wel verzorgd uit, maar we komen nu op een punt dat ik de reeks nog maar moeizaam kan verdedigen.