On Dangerous Ground (1952)

Op zich geen slechte film en de manier waarop Robert Ryan de rol van Jim Wilson neerzet is nagenoeg perfect, maar zeker naar huidige maatstaven toch net iets teveel mierzoetigheid in het tweede deel van deze film. Maar voor die tijd was dat waarschijnlijk acceptabel.
De overgang in het verhaal van detective naar drama is wat dat betreft niet direct een probleem.
Slordigheidje: de manier waarop Jim Wilson in de film al direct na de eerste ontmoeting met Marry Malden zijn partner Walter Brent in de steek laat bij diens zoektocht buiten het huis in de sneeuw, is een beetje onwaarschijnlijk; zeker voor een politieman.
Meer nadruk op karakterontwikkeling en minder op te sterk sentiment in de tweede helft, zou de film duidelijk ten goede zijn gekomen.

Psychologische film noir over een driftige politieman met losse handjes, die een louterende ontmoeting heeft met een gehandicapte jonge vrouw. Film moet het meer hebben van de interactie tussen de personages dan van het weinig overtuigende verhaal. Degelijk acteerwerk van Robert Ryan en van Ida Lupino in een voor haar atypische rol.

Spannend maar toch wel een heel eenvoudige thriller over de keiharde politieman (à la Sean Penn in "Colors", dacht ik) die door omstandigheden tot een zekere inkeer komt, de liefde vindt en een hart in zijn leven steekt.

Spijtig dat de film het niveau van het begin niet aanhoudt.

Goed acteerwerk.

De eerste helft verliep wel naar verwachting, de tweede helft ontwikkelde zich helaas tot een vrij simpel en zoetsappig verhaaltje.

Goeie film waarin een harde agent uit de stad een klusje krijgt op het platteland. Het cynisme van het hoofdpersonage straalt er vanaf, en de omschakeling komt wellicht iets te snel. Desalniettemin worden de personages goed neergezet werkt de combinatie tussen thriller en drama hier uitstekend. De spanningsverhogende muziek van Bernard Herrmann is meer dan effectief.

Ben het grotendeels met scorsese hierboven eens , al had er wat mij betreft wat meer tijd genomen mogen worden om de transformatie van Jim wilson wat geloofwaardiger te laten overkomen .

Nu leek het allemaal toch wat gehaast te gebeuren en met wat meer tijd en wat meer diepgang had de film

nog beter kunnen zijn .

Ik miste ook wat achtergrond van het hoe en waarom Jim nou zo kil geworden was .

Al met al toch een goede film .

Nicholas Ray! Dit was prachtig. On Dangerous Ground is wel een topper in Rays oeuvre. Waar Born To Be Bad een lollige over de top-film is, daar is On Dangerous Ground een prachtige karakterstudie van een politieagent. Eentje die anders is dan zijn partners die gezinnen hebben. Hij woont alleen. Heeft enkel zijn baan. Met een vrij minimaal plot. Het eerste half uur is een schets van zijn karakter en schijnt niet in het boek te zitten. Het schetst de persoonlijkheid n het dagelijks leven van Jim Wilson. Tjokvol prachtige details. En prachtige acteurs all over. Naast de prachtige (en zwaar onderschatte) Ryan ook een klein rolletje voor Ed Begley daar ben ik ook altijd blij mee.

Dan komt het tweede deel, De stijl van de film verandert. De omgeving is leeg in plaats van Ryans karakter. Twee mensen die hij daar leert kennen. De vader van het vermoorde meisje en Mary Malden. Twee mensen die hem confronteren met zijn leven en zijn kijk daarop. In de film leidt het nu tot een andere Wilson. Maar dat is een wijziging van het oorspronkelijke script. De film was eigenlijk cynischer. De scene voor de overgang naar het tweede deel waarin Jim Wilson tekeer gaat tegen een verdachte was voorzien voor het einde van de film. Geen catharsis dus. Malden wordt gespeeld door de altijd fantastische Ida Lupino in deze film die toch al een cast heeft om van te smullen.

Maar het is vooral een Nicholas Rayfilm en Jim Wilson een typisch Ray-karakter.