Now You See Me: Now You Don't (2025)

Beide vorige films vond ik niet bepaald geweldig. Vooral irritant en niet geloofwaardig. Maar het was vandaag wel zo'n treurig grijze dag, een lange wandeling had ik al gedaan buiten en geen sport of wat dan ook op tv. Toch maar naar de bios omdat ik daar best lekker zit zo in het donker zonder veel prikkels en dit ding was het enige dat draaide en ik nog niet had gezien (of het werd een Sinterklaas-film en daar had ik zeker geen zin in).

Nou moet ik zeggen: geweldige cinema is dit niet maar lange tijd was de film nog wel oké. Pike vind ik een fijne actrice en ze past hier goed als boosaardige zakenvrouw en schurk van dienst en ook de rest van de cast (al wordt die wel erg groot) zat niet direct in mijn irritatiezone. De goocheltrucs doen me weinig, al is het maar dat ik naar een film kijk (en ook los daarvan, ik geloofde ze ook niet). Visueel ook wat saai, de camera wordt vooral gebruikt om het verhaal in beeld te zetten maar zag ik ook maar iets dat iets van inspiratie had of wat lijkt op een artistieke keuze?

Nu kabbelt het zo een beetje vooruit allemaal maar de laatste act duurt te lang en vond ik simpelweg buiten mijn suspension of disbelief vallen en daar zakte de score toch nog snel. 1,5*.

Aardige film waarin het stelen van een grote diamant de groep illusionisten weer bij elkaar brengt. Ondanks de fijne, jonge aanvulling op de cast weten de personages niet echt te boeien. De heist-scenes zijn wel vermakelijk en vooral het door Escher geïnspireerde segment ziet er goed uit. Dit vervolg is meer van hetzelfde, maar wel weer een vooruitgang op het vorige deel.

Regisseur Ruben Fleischer heeft een goed gevoel voor degelijk gepresenteerd vermaak, maar laat binnen zijn nieuwste project vooral het woord over aan de castleden. Een boel daarvan zijn natuurlijk al op elkaar ingespeeld en leveren dan ook kwaliteit af, maar ook de toevoegingen doen het gelukkig redelijk. Spijtig is dat er duidelijk een boel aandacht is gegaan richting de inhoud, maar wanneer het dan moet aankomen op de plotwendingen wordt er een nogal ongeloofwaardige wirwar van gemaakt. Zeker de laatste onthulling is bijna onmogelijk te noemen in de huidige wereld, maar individuele scenes zien er goed uit, er hangt een fijn tempo en de film is voorbij voordat je het weet.

In de lijn van de voorgangers. Een heistfilm dat wordt aangekleed met de nodige tricks. De meeste figuren zijn terug van de partij. Niet de boeiendste karakters, maar kleurrijk genoeg om de boel te trekken. De terugkomst van Isla Fisher is leuk gedaan, maar de echte peper & zou komt pas als LIzzy Caplin verschijnt. Ze blijft toch het leukste lid van deze bende.

We gaan een stuk van de film richting Antwerpen met bezoek aan de Grote Markt en het Havenhuis. Als Antwerpenaar is dat een klein extraatje. Uiteraard gaat het over diamanten, zo bijzonder origineel zijn ze nu ook weer niet. Maar het is een keer Antwerpen ipv Amsterdam. De film kent genoeg vaart om interessant te blijven, maar groots wordt het nooit. Bovendien kent ook dit 3e deel hetzelfde probleem als haar voorgangers: vrij voorspelbare dialogen en er wordt veel te veel uitgelegd.

Jeetje.

Vergeleken met dit is Spy Kids een serieuze film voor volwassenen.

Wat een infantiel gedoe is dit zeg.

De originele was precies dat: origineel. En leuk. En spannend.

Dit was allesbehalve dat.

Ik vond het zelfs lastig om de 2 sterren uit te delen, maar goed: om nog lager te gaan moet het wel een oprechte B film zijn, en dat kan ik dan ook weer niet zeggen.

Maar stom vond ik hem wel.

Vermakelijke film dat geheel in het verlengde ligt van de twee voorgangers. Dus geen hoogstaand vernuftig verhaal, maar wel een degelijke uitwerking. De film kent een lekker tempo en kijkt prima weg. Echt heel spannend wordt het niet en de magie is weer vergezocht en wordt simpel uitgelegd. Puur popcorn vermaak dus. Het acteerwerk is verder in orde en de toevoeging van de jongere illusionisten is aardig. Visueel is de film goed geslaagd, met mooie kleurrijke beelden en flitsend camerawerk. 3.0/3.5

Aan de flauwe en melige kant, dit derde deel in de franchise die wordt getolereerd maar waar niemand echt fan van lijkt te zijn. De plot is onderhoudend genoeg en er is genoeg star power om de malle gebeurtenissen drijvende te houden, maar wanneer het overduidelijke open einde zich aandient verwacht ik niet dat iemand veel meer doet dan de schouders ophalen.

Het eerste deel in deze reeks was best leuk en origineel, van het tweede deel staat mij weinig meer bij. Na een kleine tien jaar volgt dit derde deel. Helaas valt deze film behoorlijk tegen. De trucs zijn veelal onnavolgbaar en/of ongeloofwaardig. De film wil (mede daardoor) ook nergens spannend of interessant worden. Veel bekende gezichten in de behoorlijk uitgebreide cast. Een interessante rol zit er echter niet tussen, al acteert Rosamund Pike hier best aardig. De deur naar een vierde deel wordt nadrukkelijk open gezet, maar ik zit daar niet echt op te wachten na deze film te hebben gezien.

‘The Four Horsemen’ worden uitgebreid tot 5 en krijgen hulp van jeugdige copycats als ze het opnemen tegen een machtige, steenrijke erfgenaam [Rosamunde Pike] die ze beschuldigen van het faciliteren van witwaspraktijken door criminele netwerken. Een hoop hocus pocus (met uitstekende visuele effecten) en blablabla zijn bedoeld om je zo te laten duizelen dat je het gebrek aan samenhang en originaliteit vergeet. Fleischer houdt het tempo hoog, maar dit is niets meer dan (extreem veel) gebakken lucht.

Het was zeker weer leuk om de groep weer bij elkaar te zien, maar het wist helaas niet meer de impact te maken als bij deel 1 en 2 wel het geval was. Om het een echt succes te maken moest het vernieuwend zijn, met dezelfde flair, maar het was toch een beetje van hetzelfde.

Desondanks had ik de twist op het einde niet zien aankomen, haha.

Hoewel de jeugdige toevoegingen een interessant concept zijn, maakt het dat er veel te veel hoofdrollen zijn. Four Horsemen waren echt genoeg. De trucs waren soms wat vergezocht en minder indrukwekkend dan voorheen.

Er is duidelijk een deur open gezet naar een vierde deel, en als die komt zal ik hem ook kijken, maar het is niet perse nodig.

Now You See Me: Now You Don’t is de derde in de reeks en de film brengt precies dat wat de voorgangers zo leuk maakte. Niet alleen zijn de vier hoofdpersonen uit de eerste en tweede film weer terug, ook andere personages uit de eerdere films keren weder. Het zijn niet alleen de personages zelf die voor het plezier zorgen. Het zijn zeker ook de onderlinge conflicten en de pogingen om elkaar af te troeven die de film leuk en dynamisch maken. Verder biedt de film actie en natuurlijk veel gegoochel.

Prima actie en illusies. Misschien wel de fijnste illusies vinden plaats tijdens een stop in een magisch kasteel. Een schitterende setting met Escherachtige trappen, spiegelwanden en verborgen deuren. Naast gegoochel is de film ruim voorzien van actie. Bombastische actie zonder dat er een schot wordt gelost. De actie en illusies vinden op veel locaties plaats. De illusionisten reizen wat af. Hun beweeglijkheid zorgt steeds voor fraaie decors in de vorm van diverse grote steden die door de groep worden aangedaan. En tenslotte is er natuurlijk nog de antagonist waartegen The Horsemen het moeten opnemen. Voor die rol is Rosamund Pike aangetrokken die op behoorlijk overdreven maar amusante wijze een gemeen loeder neerzet. Ze is een uitstekende antagonist. Goed passend in het illusoire schouwspel dat de film is.

Now You See Me: Now You Don’t is heerlijk popcornvermaak. Regisseur Ruben Fleischer slaagt er goed in om een frisse film te produceren. Niet alleen door de introductie van nieuwe illusionisten maar vooral door de fijne dynamiek tussen de personages en de dynamiek in de scènes. Visueel mooi. Veel vaart. Prima plot ook. Niet al te moeilijk en verfrissend dat alle gedoe eens niet om de redding van de planeet gaat, maar gewoon voortkomt uit een persoonlijk wraakmotief. Het is zorgeloos genieten van illusie, actie en humoristische interacties. En ja, de afloop staat natuurlijk vast. Op dus naar de volgende in de reeks.