Final Destination: Bloodlines (2025)

De beste van de reeks, heel veel bloed, heerlijk in 3D haha

Deze film begint echt enorm goed, maar daarna is het wat minder.

CGI gebruik valt enorm hard op in deze film, maar dat konden we wel verwachten.

Voor mij wel de beste van de reeks. Niet dat de vorige films hoge kwaliteit hadden.

Het is gewoon leuk en grappig om naar te kijken, maar mag wel stoppen nu.

De franchise die allang ten dode op was geschreven, krijgt de zoveelste nagel in de doodskist verwerken, ondanks een oprechte (doch mislukte) poging om een originele twist te geven aan het basisidee. Door de opmerkelijk lange proloog en een slepende inleiding duurt het 50 minuten voordat de gebruikelijke vergezochte, bizarre dodelijk ongevallen zich aaneenrijgen. De dood heeft deze keer enkele decennia nodig gehad om de levens op te eisen van mensen die ontsnapten aan de dood en dat betekent dat ook de nakomelingen van die personen er op volgorde van leeftijd aan moeten geloven. Nooit spannend, slechts bij vlagen grappig en het opzichtige gebruik van CGI voor de splatterscènes zal de ware genreliefhebber weinig deugd doen.

Heerlijke film, vooral de openingsscène. Heb me geen moment verveeld, de dodelijke ongelukken zijn weer heel orgineel bedacht en soms doe je even je handen voor je ogen.

Uitstekend nieuw deel na flink wat jaren wachten, maar de reeks had die pauze denk ik wel even nodig want delen 4 en 5 waren flink minder dan de eerste drie delen. Die laatste delen hadden te lijden onder hele slechte CGI en niet al te bijzondere kills. Het goede nieuws is dat dit in Bloodlines allemaal een stuk beter weer is verwerkt. De film zal geen Oscar voor de visuals winnen, maar het is overtuigend genoeg. De enorme ramp in de toren is bijzonder bruut en vermaakt echt minutenlang en ook daarna zit de film vol behoorlijke momenten die ook goed in beeld komen.

Inhoudelijk is er wel een verschil, in eerdere delen krijgt iemand een visioen, ontkomt aan de werkelijke ramp met een paar mensen en daarna komt de Dood achter ze aan maar in dit deel droomt iemand over een familielid met een grote ramp, maar de ramp werd dus voorkomen. Op zich een leuke draai aan het concept, maar het is ook wel een beetje lame dat die enorme torenramp er dus nooit echt is geweest. Dat haalt toch een beetje de gruwelijke illusie van zo'n ramp weg, ook al kwam alles erg goed in beeld. Daarna neemt de film een tijdje gas terug, maar als de doden eenmaal weer vallen gaat het best wel lekker los. En de film heeft weer net als de eerste delen fijne zwarte humor en probeert je ook op het verkeerde spoor te zetten. De cast valt me ook reuze mee, een aantal spelen hun rol zeker niet slecht. Geen personage is erg memorabel (behalve de aanwezigheid van Tony Todd, die helaas ook echt nu dood is), maar dat zoek ik ook niet in dit soort films. Final Destination is op een prima manier weer gereanimeerd en heeft best toekomst. Lijkt me sterk dat ze niet voor een zevende deel nu gaan.

3,5*

prima vervolg in de reeks.

heeft wat jaartjes geduurd, laatste deel was uit 2011

begint spectaculair met de ramp van de hoge toren, allemaal goed in beeld gebracht

het einde komt dat muntje weer in beeld,ook leuk bedacht.

heb wederom genoten van deze prequel in de reeks

"When you fuck with death, things get messy."

Bloodlines is een uitstekend vervolg, misschien wel de sterkste film in de zesdelige reeks. Fantastisch hoe zelfs het personage William Bludworth (Tony Todd) eindelijk op geloofwaardige wijze gestalte krijgt. De kills zijn zonder meer fenomenaal. Super origineel en gory, een schot in de roos. De Dood blijkt net als vroeger de perfecte antagonist.

De enige flaw in de film is die chalet van oma Iris. Buiten is een verdedigingslinie opgetrokken alsof ze een charge van Poolse huzaren verwacht, maar dat slaat helemaal nergens op. Ze wil toch de Dood verslaan en die gedijt net bij scherpe voorwerpen, zoals de talrijke spiezen die her en der in de tuin opgesteld staan. Elk tuinornament in haar hof is een potentiële marteldood. Was oma niet beter af geweest met een tuin vol stootkussens? Dan leefde ze nu nog. Dat vergalt de pret echter niet. De supervette kills, de uitstekende opbouw en fijne speelduur maken van deze sequel een dolle rit.

Het 6e deel alweer uit de franchise. Na deel 1 lag de focus vooral op de creatieve manier waarop mensen stierven in deze reeks en minder aandacht (en budget) naar de rest. Dus een hoop mindere sequels helaas. Met deze Bloodlines is de reeks toch wat herpakt. De pauze van 14 jaar na de vorige film heeft duidelijk goed gedaan. Meer verhaal, genoeg diepgang voor dit genre en leuke kills. Alleen jammer van de echt wel lelijke CGI. Maar een boeiende cast en genoeg spanning voor de liefhebbers. De serie voelt nog aan als een B-franchise, maar met deze film is het 1 van de leukere B-franchises.

Bijzonder entertainend zesde hoofdstuk dat de desbetreffende griezelwereld met een goed excuus tot leven weet te wekken. Voor zowel de reeks als voor de regiecarrière van Zach Lipovsky en Adam B. Stein vormt Bloodlines mogelijk het beste materiaal waar ze tot nu toe mee uit de hoek zijn gekomen. Uiteraard leunt het allemaal sterk op computereffecten die niet bepaald realistisch zijn, maar de lompe moordpartijen kijken fijn weg en het acteerwerk is netjes. De makers gaan bovendien opvallend grafisch te werk wanneer het op de USP van de film aankomt, in combinatie met voldoende creativiteit. Inhoudelijk is het allemaal wat slapjes, maar Bloodlines blijft niettemin elke minuut luchtig en vermakelijk.

Prima film. Waar ik na al die jaren nog steeds lichte trauma's heb van het kijken van de oudere films (zonnebank, boomstammen, acupunctuur etc) zal dat bij deze film wel meevallen, hoewel hier ook best brute kills waren. Acteerwerk was best prima en hoewel het verhaal het typische Final Destination sausje heeft voelt het toch "vernieuwend" omdat het niet telkens visioen-dood-visioen-dood is. Minpuntje was wel het constante gevoel van "O nee, er is weer iemand bruut doodgegaan, he gossie wat vervelend" bij de hoofdpersonages.

Hoewel de film niet bijzonder lang duurt was ik het laatste half uur wel naar het einde toe aan het werken. Benieuwd of ze na deze film nog meer gaan uitmelken.

Sterke horrorfilm. Het verhaal kan er mee door maar daar moet de film het niet van hebben. De uitwerking is goed geslaagd. De vertrouwde formule wordt gevolgd, dus een ijzersterke opening gevolgd door spannend en ingenieus opgebouwde kills. Er is ook voldoende spanning wat versterkt wordt door wat kleine twists. De laatste 2 minuten hadden niet perse gehoeven. Visueel redelijk maar het spektakel komt duidelijk uit de computer, maar dat is niet storend. Prima vermaak. 3.5/4.0

"I intend to enjoy the time I have left, and I suggest you do the same. Life is precious. Enjoy every single second. You never know when... Good luck."

Vrij logisch bioscoopbezoek van mij en wat vrienden om richting deze film te gaan, Final Destination is een hele lange tijd één van mijn favoriete horrorfilms geweest, en het zijn ook de films waarmee mijn instap in het horrorgenre is gemaakt. Typisch een gevalletje jeugdsentiment en na jaren dan eindelijk een nieuw deel. Ik heb de reeks niet herzien in de afgelopen weken, wat overigens wel het plan was, maar de laatste tijd herzie ik al zoveel films dat deze franchise een beetje buiten de boot is gevallen.

Het nieuwe deel is dan wel erg leuk, allemaal wel erg gelikt hoor en de CGI valt soms wat tegen, bloederig is het zeker. Er circuleren wat making off filmpjes rond op Instagram en TikTok, leuk om te zien ook hoe ze bepaalde deaths hebben uitgewerkt. Overigens precies wat je verwacht van deze reeks, de deaths in deze film, en waarom het dan ook zo ontzettend lekkere horror was. De film laat zien nog steeds niet bang te zijn om het gore jouw kant op te smijten, en ik hoop dat de Terrifier reeks misschien dat wat omhoog heeft gekrikt, en deze film laat zien dat Hollywood nog steeds bloederige films kan produceren.

Acteerwerk overigens prima, niks op aan te merken. En voor de rest een lekkere weg kijker in de bios. Dit soort films mogen er voor mij wel vaker komen, maar gezien de trailers die we vooraf zagen. Het verhaal is misschien niet altijd even bijzonder, en veel momenten in de film die uiteraard nogal doordacht zijn, het is wel leuk. Het moment dat jij achterover valt omdat je een stuk glas in je voet hebt, en op het moment dat je valt er een grasmaaier met een wheelie jouw kant op komt die jouw hoofd even vermaalt is uiteraard niet realistisch, maar wel onwijs smaakvol en grappig om te zien.

Ik denk dat er wat mensen in de zaal zaten die hadden verwacht dat deze film een realistische film ging zijn. Maar dit is simpelweg gewoon een schoolvoorbeeld van een leuke en vermakelijke komedie film in een horror jasje. Elke death in deze film is leuk bedacht, geinig gemaakt en wordt vooral luchtig gebracht. En daar gaat het uiteindelijk ook gewoon om.

Tja ik ga de rij met positieve reviews toch onderbreken. Ik vond allemaal maar middelmatig. Van de Final Destination-francise heb ik alleen deel 1(en misschien nog deel 2) gezien. Dat was geen slechte film! Ook gemerkt dat de films de laatste jaren door Netflix (of is het alleen in de horror-challenge?) wat populairder werden. Het kon dus niet uitblijven dat New Line Cinema veertien jaar na deeltje 5 er weer eens een nieuw deeltje uitperst.

De verwachtingen waren minimaal toen bleek dat de makers van Leprechaun: Origins (2014) en Dead Rising (2015) (alhoewel ze ook onder Spielbergs toeziend oog het goede Freaks (2018) maakte) in het regiestoeltje gingen zitten. De verwachting werd volledig ingelost het is een flauwe standaard-popcorn horrorfilm. Met enkele serieuze problemen; de speelduur, de cast en de CGI. Tjonge wat valt dit allemaal tegen!

Voor mij was dit weer zo'n typische mooi-ogende maar nietszeggende cast die alleen maar irritatie opwekt en door gebrek aan charisma gewoon onsympathiek zijn. Het had in dat belachelijke gigantisch luchtrestaurant al over kunnen zijn maar tja...natuurlijk...ontkomt er eentje...geheel volgens de opgezette regels. Dat brengt me gelijk bij het tweede, de opvallend slechte CGI, tjonge die openingsscène...

De sterfscènes zijn de attractie in deze franchise. Ze zijn oké, denk ik, maar het snel wegsnijden en de lelijke CGI doet ze geen goed. Waarom werden ze ook steeds herhaald? Enfin ze waren voor mij behoorlijk nep-ogend, wat me ook het idee gaf dat dit bewust zo was gedaan, zodat het als brave bioscoopfilm juist niet te schokkend werd. Ach als vluchtige kermisattractie was het soms enigszins een leuke tijd, maar enige creativiteit (behalve met de MRI-scan) ontbreekt hier wel.

Aardige film over een jonge vrouw die nachtmerries heeft over haar oma die op een gruwelijke wijze omkomt. Een laat en toch wat onverwacht vervolg dat meer van hetzelfde is. De originele dood-scenes zijn prima opgebouwd, waarbij de anticipatie van wie en vooral hoe vermakelijk blijft (ook al valt het in herhaling).

Om door een ringetje te halen

Hoewel ik nog steeds bezig ben met mijn herzieningen van de eerste vijf delen, wilde ik niet te lang wachten met het zien van het nieuwste deel. In mijn gedachten is Final Destination een van de betere horrorreeksen en tot nu toe vallen ook de herzieningen mij dan ook totaal niet tegen. Dat de nieuwste hetzelfde niveau behaalt als het origineel kan ik beamen. Al vind ik deel twee ook gewoon gelijk met Bloodlines staan. Waar Bloodlines in uitblinkt is de gruwelijkste sterfscène die ik mij tot nu toe kan herinneren. Hoewel ik deel vier en vijf nog moet gaan herzien staat de MRI scène voor mij nu met stipt op een.

Ook de creativiteit van het script en hoe de dood ook nakomelingen opzoekt omdat ze nooit hadden mogen bestaan, vond ik erg sterk. Daarnaast is de emotionele lading die het afscheid van Tony Todd met zich meebrengt niet te missen. Ik vond het ook erg sterk gevonden hoe ook hij als klein jongetje, ooit aan de klauwen van de dood ontsnapt was al zag ik deze twist wel al ver van tevoren aankomen.

Veruit het grootste minput van dit zesde deel vond ik “het grote ongeluk” waar het allemaal mee begint. We leven anno 2025 maar deze scené is veel te grandioos opgezet en ziet er met momenten zelfs in de bioscoop al behoorlijk slecht uit. Ik denk dat dit er door de jaren heen alleen maar slechter uit zal gaan zien. De film gaat (net zoals dat bij deel 3 het geval was) gelukkig in een stijgende lijn omhoog wanneer de dood zich gaat richten op het opjagen van alle overlevenden, en de creatieve, gruwelijke manieren waarop dit gebeurt. Ik kan je vertellen dat naast de MRI scène de scènes met de grasmaaier en de vuilniswagen nu ook in mijn geheugen gegrift staan.

Het slotakkoord vond ik dan ook weer net iets te groots, massaal en abrupt aanvoelen. Dit hadden ze wat mij betreft op een meer kleinschalige manier, met minder overdaad aan special effects af mogen ronden. Hoe grandiozer de schaal van het ongeluk is, hoe zwakker ik deze momenten vaak vind. In mijn gedachten blijven de opzetten van de eerste twee films dan ook het allerbeste. Hoewel ik mij deel vier en vijf niet heel goed meer kan herinneren staat het mij bij dat ik de aanleidende ongelukken hier vaak ook een stuk zwakker vond dan de overige sterfgevallen doordat er te veel met digitale effecten gewerkt wordt. In de eerste twee delen is dit een stuk minder zichtbaar gemaakt en daar had in de overige vervolgen, ook meer aandacht aan kunnen worden besteed.

3,5*

Niet helemaal overtuigend. Vaak valt de film echt stil en is het wachten op een volgende moord - dit ding had best in een kortere tijd gekund. Deels werkt dat wachten wel en hoort er ook bij en qua opbouw van spanning werkt de film ook goed maar men gaat dan net te lang door waardoor de spanningsboog verdwijnt. Aantal aardige kills wat betreft ideeën maar de cgi valt wel enorm tegen en doet afbreuk eraan. Wel verfrissend dat de film qua opbouw net iets anders is en de grote ramp helemaal niet is gebeurd en we de nazaten juist volgen. 2,5*.

Het was ondertussen weer een eeuwigheid geleden dat ik nog iets gezien had van de Final Destination franchise. Een deel van de franchise heb ik zelfs links laten liggen, maar door de goede reviews heb ik deze toch een kans gegeven.

De gekende ingrediënten zijn ook hier weer aanwezig en dat is voor mij toch vaak een struikelblok gebleken in deze films. De bizarre ongelukken worden steeds op voorhand aangekondigd en we krijgen ook steeds te zien welke objecten een rol gaan spelen in het ongeluk. Ik ben er nooit echt fan van geweest, want het neemt gewoon alle spanning weg. Het enige wat nog interessant aan is, is de uitvoering van de kills zelf. Er zitten wel een paar tussen die geslaagd zijn, zoals de MRI-scan of de oma die voor de ogen van Stefani een windwijzer door haar hoofd krijgt.

Wat nieuw is in deze film is dat de dood het nu ook gemunt heeft op de afstammelingen van de overlevenden, maar verder is dit gewoon een zoveelste in het rijtje.

2.5*

Geen kwartje uit de fontein pikken jongen, dat brengt ongeluk… klotejoch

Was de perfecte film voor de zaterdagavond. Geweldig om Tony Todd weer terug te zien.

Hele fijn comeback van de franchise. Zo mag er nog wel één verschijnen!

Begin was goed, midden middelmatig, einde bar en bar slecht!

Een goede film in zijn genre. Ik moet het helaas wel vaker schrijven, maar we hebben het natuurlijk allemaal al vaker gezien. Dus niks origineels aan deze film. Maar bijna elke film is niet meer origineel.

Toevallig houden we van horror films, dus valt die bij ons de goede kant op. Je ziet dat er een flink budget was voor deze film, want de openingsscene is echt fantastisch mooi gefilmd. Ook vond ik de film wat serieuzer en hoofdrolspeelster was zo 'cute' dat je haar het leven gunt.

Minpunt: Ik vind dat de CGI teveel overheersend is. Het bloed wat uit de computer komt is te nep. Het lijkt mij toch veel goedkoper om gewoon echt met emmers bloed te smijten en meer poppen te gebruiken met de doodscenes, dan CGI? Of is CGI voortaan goedkoper? Ik snap dat je CGI gebruikt als de grote toren in elkaar valt en dat ziet er ook goed uit, maar hoofden die uit elkaar spatten of afgehakte ledenmaten, etc. gebruik dan animatronics en lekker liters echt bloed.

Verder een erg vermakelijke film.

Beginnen bij het begin? De CGI was niet al te best vond ik. En dan ben ik het eens met de review van Robert Ebert, en niet voor het eerst. Spannend kan dit nooit zijn, want je weet ondertussen al lang wat er gaat gebeuren. Hij begrijpt ook de fantastische reviews niet, ik ook weer niet. Het is niet omdat de massa iets goed vind, het ook goed is natuurlijk. Het acteren was nog best ok, maar soms is het meer lachwekkend. Er is iemand die vastzit onder een groot stuk hout. Maar dan is er hulp van een vrouwtje, en die gooit ermee alsof het een stuk papier is....Stop hier maar mee, een zesde verschrikkelijk deel zoals bij The handmaid,s tale hoeft echt niet....boring

Verrassend sterke reboot van deze wisselvallige horror-franchise, die na het matige vijfde deel voorgoed begraven leek te zijn. Vooral de lange en spectaculaire openingsscene is te gek en laat direct zien dat regisseurs Zipovsky en Stein er zin in hebben. Daarna verloopt de plot wat meer standaard en ontbreekt het de film een beetje aan charismatische hoofdrolspelers, maar een aantal inventieve (en zeer bloederige) kills houden de vaart en de spanning er goed in. Waardig afscheid ook voor 'series regular' Tony Todd, die tijdens de opnamen al erg ziek was en vlak daarna overleed.

Waarom krijgt deze film zoveel lof? Film brengt een paar nieuwe ideeën maar uiteindelijk is het gewoon een film die ok is.

Personages zijn cliche en erg irritant, alleen de protagonist, was goed. De getatoeëerde man was echt niet goed. Stoorde mij enorm aan zijn houding.

De kills waren soms orgineel, en bevredigend (jongentje in begin) maar waarom is altijd cgi in Final Destination films. Ze hadden nu makkelijk voor praktisch kunnen gaan.

*Death* was voorspelbaar. Ik zag de kills van ver aankomen. (Alleen begin niet) Vooral het eind was belachelijk.

Bloodlines is een final destination film die niet nodig was. Maar ja Hollywood heeft gewoon geen ideeën meer.

In de wereld van vandaag is er nooit een balance. Het is of het is de best, meest fantastische ooit of het is schandalig slecht. Final Destination bloodlines is net ok, misschien beter als je echte FD fan bent.

De weegschaal blijft nooit stabiel

Final Destination: Bloodlines

Vlak voor haar vertrek naar de universiteit ontdekt Stefani dat haar nachtmerries over een torenongeluk teruggrijpen op het verleden van haar grootmoeder, die ooit aan de Dood ontsnapte. Nu keert de Dood terug om haar familie alsnog te halen.

Deze filmreeks weet mij eigenlijk altijd wel te vermaken en ook dit nieuwe deel stelt niet teleur. Het concept kennen we inmiddels, maar door het te koppelen aan één familie krijgt het verhaal een nieuwe dimensie. De creatieve opbouw van de scènes, waarin alledaagse voorwerpen opnieuw dodelijk blijken, leidt tot een reeks heerlijk over-the-top en gruwelijke kills. De CGI had hier en daar wat beter gekund, maar dat mocht de pret niet echt drukken. De zwarte humor werkte voor mij prima; aanwezig, maar nergens te overdreven.

Kortom, een vermakelijke rit met het vertrouwde concept, maar dan in een frisse verpakking.

3,5 sterren.

Dit is misschien niet de eerste horrorsequel in een uitgeputte franchise met Bloodlines in de titel, maar het is zeker een van de beste...

In eerste instantie was ik erg teleurgesteld door de vreselijke CGI in de eerste twintig minuten. Gelukkig werd dat beter naarmate de film vorderde, maar ik kon niet negeren dat een paar kills er wel heel slecht uitzagen. Ik zag in enkele achter de schermen-beelden hoe ze veel praktische dingen deden, dus het is jammer om te zien hoe het in de postproductie met CGI is bewerkt.

Ondanks de twijfelachtige speciale effecten heb ik me goed vermaakt met dit zesde deel in de franchise. Ze hebben net genoeg veranderd om het tegelijkertijd fris en vertrouwd te laten aanvoelen. De personages waren ook leuk genoeg voor de verandering. Ik heb me kostelijk vermaakt met het personage van Richard Harmon, die elke keer dat hij in beeld was de show stal. Oké, het helpt wel dat hij schattig is.

De derde akte mist een beetje originaliteit en sommige elementen voelden te veel aan als een soort legacy-vervolg, maar over het algemeen heb ik me prima vermaakt.

3,5*

Genieten.

Ik heb een aantal van de vorige Final Destination delen gezien, en hoewel ik die wel vermakelijk vond heb ik nooit zo genoten als van deze.

Het begint al heel erg sterk met de eerste akte in de Sky View, en daarna blijft de film eigenlijk zo doorgaan. De pacing blijft sterk, het zakt vrijwel nergens in, en de kills zijn allemaal heel erg creatief gedaan en erg vermakelijk. Ik kan me herinneren dat het bij de eerdere films weleens een beetje vergezocht werd en vervelend lang duurde, maar dit deel heeft precies de juiste toon te pakken. Gruwelijk, erg grappig, met knipogen naar vorige delen en prettig zelfbewust (maar niet op een vervelende manier).

Ik ben me ervan bewust dat mijn waardering wellicht wel erg hoog is als je het vergelijkt met 'serieuze' goede films, maar heb me er kostelijk mee vermaakt.

4,5*

Alweer een tijdje geleden dat ik een Final Destination heb gezien. Ben na 2 wel gestopt want ik wilde toch iets betere films gaan kijken destijds, al heb ik na al die jaren wel meer waardering gekregen voor de reeks; omdat het concept en de uitvoering ervan gewoon creatief zijn.

Final Destination: Bloodlines stelt in de uitvoering ook zeker niet teleur. Er zijn altijd meerdere voortekenen, dus het wordt al snel een sport om te raden op welke manier iemand nu weet aan zijn eind komt. De sterfgevallen zijn vrijwel altijd creatief in beeld gebracht. Oke, de special effects (cgi) zijn soms een beetje onder de maat en het acteerwerk zal geen Oscars binnenslepen, maar vermakelijk was het bijna de hele rit.

De laatste rol van Tony Todd, lees ik trouwens. Er stond me iets van bij dat ie overleden was, wist alleen niet meer wanneer precies. Toch mooi dat ie in zijn laatste scène volledige vrijheid kreeg met zijn tekst.

3,5*

Jammer genoeg niet bijster goed en de CGI is niet eens beter dan de eerdere FD films.
Het verhaal is intussen uitgemolken en de connectie die in dit deel gelegd wordt met de William Blutworth (die als kleine jongen in de jaren 50 van de dood wordt gered), voelt ook geforceerd aan.

De eerste twee films van "Final Destination" reeks vond ik gewoon goed (en zeker de eerste film in 2000), maar daarna was het concept wel uitgemolken en de films ook dramatisch slecht. Nu 16 jaar later is er weer een zesde film gekomen in de reeks en keert de dood terug met zijn onverbiddelijke rechtvaardigheidsgevoel.

Wanneer studente Stefani Reyes (Kaitlyn Santa Juana) herhaaldelijk wordt geplaagd door een gewelddadige nachtmerrie, keert ze terug naar haar geboorteplaats om de enige persoon te vinden die haar familie kan redden van het noodlot.

De 20 minuten durende opening die zich afspeelt in de jaren 50 / 60 met een jong stelletje, te weten Iris (Brec Bassinger) en Paul (Max Lloyd-Jones), op een nieuwe pas geopende 150 meter hoge Sky View-toren (die nog het meest aan de Rotterdamse Euromast doet denken) was gewoon goed. Daarbij komen ook veel mensen op fraaie wijze aan hun dood, inclusief Paul en Iris, en speeltje een muntje een belangrijke rol, die later ook Stefani noodlottig wordt.

Maar na die 20 minuten als de film zich afspeelt in de huidige tijd, blijkt het echter een visioen van haar kleindochter Stefani Reyes (Kaitlyn Santa Juana) te zijn geweest en blijkt grootmoeder Iris (dan gespeeld door Gabrielle Rose) ook nog te leven. Het verhaal neemt dan een andere wending (Stefani's familie is dan de lul) dan je zou verwachten en helaas wordt het daarna ook matig, flauw, clichématig en voorspelbaar (de volgorde van wie er dood gaat wordt zelfs aangegeven).

Wel vallen er natuurlijk de nodig doden en sommigen komen op fraaie en zelfs originele wijze aan hun dood, zoals via een grasmaaier tijdens een familie BBQ (die heel leuk in beeld werd gebracht), via een MRI-apparaat in een ziekenhuis en via een combinatie van het MRI-apparaat en een snoepautomaat. Ook worden de dodelijke ongelukken op leuke wijze ingeleid en zelfs soms voorspeld. Maar de kills zijn eigenlijk ook het enige leuke in deze film, want het verhaal is flauw en de cast bestaat eigenlijk alleen maar uit vreselijke personages, waarvan de meesten ook hun dood verdiende, zoals de irritante van piercings voorziene Erik (Richard Harmon), de ietwat onnozele noten allergische Bobby (Owen Patrick Joyner) en de vervellende Julia (Anna Lore).

Verder kon de voor mij onbekende hoofdrolspeelster Kaitlyn Santa Juana (als Stefani Reyes) me nergens overtuigen en dat zij op het einde samen met haar boertje Charlie Reyes (Teo Briones) nog doodgingen, vond ik dan ook niet erg.

"Final Destination: Bloodlines" barst niet uit van originaliteit, is best wel voorspelbaar en eigenlijk ook niet echt goed, maar toch is dit op de eerste twee delen na wel één van de leukere films uit de "Final Destination" reeks. De opening in de toren is gewoon goed gedaan en voor de rest kent de film een aantal goede en leuke kills (met veel bloed, weliswaar CGI, en gore) en proberen de makers je als kijker hier en daar nog op het verkeerde been te zetten. Iets dat overigens niet altijd even goed werkt. Ook is dit één van de laatste rollen van de bekende acteur Tony Todd (die in bijna alle "Final Destination" films te zien was) die in 2024 overleed (hij zag er in de film ook erg slecht uit) en waarbij de makers zijn verhaallijn wel echt sluiten, en het karakter ook echt niet meer in een vervolg zal opduiken.

Zit de film nu te kijken. Idd puur vermaak met de sterfscenes. Na een goed begin heb ik echter moeite om te blijven kijken. Teveel geouwehoer tussendoor. Het acteerniveau is ook niet bijster hoog. Leuke film voor de zondagavond. Snel vergeten.