Superman (2025)

Ik stond te springen om Superman (2025) te zien, maar wat een teleurstelling!!

David Corenswet was leuk om naar te kijken eerlijk is eerlijk, dat is het enige positieve puntje.

Zelfs Supermans pak lijkt een downgrade te hebben gekregen het mist die iconische kracht en uitstraling.

De hond was grappig, maar verder houdt het daar wel op.

Het verhaal voelt rommelig en inspiratieloos, de emotionele momenten vallen volledig plat, en de actie mist de spanning die je van een Superman-film verwacht. Ik miste echt die intense vechtscènes waarbij je op het puntje van je stoel zit.

In plaats daarvan kregen we een traag, futloos plot dat alle potentie verprutst. Het resultaat is een slap aftreksel van een B-film

zonde van de naam, zonde van de cast, en vooral zonde van de verwachtingen!

Deze film doet Superman en zijn filmgeschiedenis absoluut geen eer aan!

Deze film doet Superman en zijn filmgeschiedenis absoluut geen eer aan!

Ik stond te springen om Superman (2025) te zien, maar wat een teleurstelling!!

David Corenswet was leuk om naar te kijken eerlijk is eerlijk, dat is het enige positieve puntje.

Zelfs Supermans pak lijkt een downgrade te hebben gekregen het mist die iconische kracht en uitstraling.

De hond was grappig, maar verder houdt het daar wel op.

Het verhaal voelt rommelig en inspiratieloos, de emotionele momenten vallen volledig plat, en de actie mist de spanning die je van een Superman-film verwacht. Ik miste echt die intense vechtscènes waarbij je op het puntje van je stoel zit.

In plaats daarvan kregen we een traag, futloos plot dat alle potentie verprutst. Het resultaat is een slap aftreksel van een B-film

zonde van de naam, zonde van de cast, en vooral zonde van de verwachtingen!

Wat jammer zeg! Ook al vond ik Henry een hele goede Superman, deze vervanger David mag er ook zeker zijn......

Alleen wat een verhaal? Wat een woke? Wat een idioot gedoe?

Dit is geen goede film. Totaal niet spannend, warrige vijanden, opnieuw gebouwen die omvallen, wat we al 1000 keer hebben gezien, bij King Kong, Godzilla, Transformers, Spiderman, bla, bla, bla, bla.

Valt het je niet op dat (bijna) echt in elke scene een gekleurd persoon zit, staat, of iets zegt. Ik ben totaal voor gelijkheid, maar dit is weer het andere uiterste.

Daarnaast is het jammer dat Superman in de gevechten, steeds bijna verliest en op het laatst wint. Dat maakt hem zwak. Wanneer knalt hij nou meteen eens de bad guys van kant. Zodat je echt het idee hebt, dat je met Superman niet moet spotten?

En zijn rode luierbroekje is een aanfluiting. Het blauwe Supermanpak had wel iets strakker gemogen, de slip vel roder en hoger opgesneden. De beste man mag er met zijn uiterlijk toch ook wel een beetje aantrekkelijk uitzien? Dat rode verlepte broekje leek wel jaren niet meer gewassen te zijn.

Vind je dit niet een enorm beknopte manier van kijken naar de wereld? Je kunt jezelf afvragen hoe tolerant je zelf nou eigenlijk bent als je op dit soort dingen gaat letten. Volgens mij zijn we allemaal mensen en hoort het niets uit te maken of je de ene keer wat meer mensen van kleur ziet.

Saai, langdradig en weet me niet te pakken. Corenswet is wel een leuke Superman, al vind ik Cavill beter. Ik kijk nu het veel leukere The Peacemaker, das is genieten.

Deze gisteren ontvangen en meteen bekeken.

Beetje een tegenvaller, hoewel de film ook de nodige sterke momenten bevat is het toch vooral veel van hak op tak en te rommelig én vooral met te weinig coole en overweldigende Superman momenten.

Je gaat toch naar een film als deze om Superman iconische dingen te zien uitvoeren en dat ontbrak er nog al aan.

Grootste probleem van deze film is dan ook dat Superman zelf bijna de gehele film de mindere is van zijn tegenstanders en je ziet hem dan ook tot bijna aan de laatste tien minuten worden verslagen, in elkaar gebeukt worden of verslagen op de grond liggen, dat is niet hoe ik Superman wil zien, zeker niet bijna een hele film lang.

Beste moment is helemaal aan het begin met de introductie van superhondje Crypto, maar daar was de verbazing en spanning wel vanaf, daar deze scene als teaser al weken van te voren op het net te bewonderen viel.

Corenswet voldoet in hoofdrol, maar kan niet in de schaduw van Reeve staan en steeds meer wordt duidelijk hoe onderschat en goed die toch wel was, want sindsdien blijft het toch ietwat behelpen met acteurs als Routh (compleet vergeten), Cavill (houten klaas) en nu deze meer ongepolijste, beetje boerse Corenswet.

Hoult als Luxor zet een goede prestatie neer en weet de rol, met stukken meer emotie dan we van deze schurk gewend zijn, een eigen invulling te geven. Brosnahan is een toffe Lane met dezelfde beetje rauwe kantjes als voorgangster Kidder.

SFX zijn dik in orde en de score van John Murphy en David Fleming herbergt hier en daar zelfs Williams beroemde maintheme.

Kortom: alles was aanwezig om hier iets heel goeds van te maken, maar regisseur Gunn weet verwachting toch niet geheel waar te maken, daarvoor is het gebodene gewoon weg niet goed genoeg, te veel, te rommelig, te oninteressant om dit tot een échte klassieker te kunnen laten uitgroeien. De 1978 versie blijft onaantastbaar!

Misschien dat ie bij meerdere kijkbeurten nog kan groeien.

Een zes, ofwel drie sterren.

Een film is er voor vermaak. Maar hier lijkt het of vele forumleden een film aanzetten om zoveel mogelijk minpunten te turven. Vroeger gebruikte ik de score van Moviemeter als graadmeter om een film wel of niet te bekijken. Hierdoor heb ik achteraf gezien veel films gemist die de moeite waard waren. Aangezien een deel van de reageerders steevast 1 of 2 sterren geeft "voor de moeite" is de score hier ( zal wel een Nederlands dingetje zijn, dat afbreken) dus niet meer leidend voor me. Om al deze negativiteit te compenseren geef ik 5 sterren. Een druppel op een gloeiende plaat maar het gaat om het principe

Mensen, geniet van het leven, het duurt maar even.

Daar sluit ik me bij aan. Hoe mensen oordelen zegt iets over de film, maar vaak evenveel over de persoon zelf. Bij afbraakrecenties is het vooral het laatste. Als een film niet aan mij besteed is, is dat voor mij geen reden om in de pen te klimmen en mijn gal te uiten. Ik heb een brede smaak en houdt ook wel vrolijke actiefilms en B-films. Die worden vaak afgekraakt door mensen die de verkeerde dingen in dat genre zoeken. Ik kan alleen kritiek serieus nemen van mensen die niet op hun poot lopen spelen.

Als je de eerste pagina over deze film bekijkt zie je juist erg positieve reacties, dat bevalt sommigen niet en daarna volgen een groot aantal zeer bijtende reacties. Ik kijk ook altijd naar de IMDb-score die de hoogste en laagste scores uit de score-berekening weglaat.

Tip: klik op de op de IMDb-score en op IMDb-pagina weer op de score en je krijgt een statistiek te zien. Die is vaak heel verhelderend. Zo zie je bij deze film dat een 8 de meest gegeven score is (23%), en dat de helft de film een 8 of hoger geeft. Heel veel supertevreden mensen dus. 20% geeft het nog een zeven (zeer tevreden) en 10% een 6. 80% vindt het dus voldoende. Kijk je daaronder dan zie afnemende percentages tot je bij de laagste score 1 komt, daar vindt je altijd meer mensen dan de scores 2 en 3 samen. Dat zijn de afkrakers.

De 10-gevers zijn vaak meer dan de 9-gevers, dat zijn de die-hard fans. Wanneer het aantal 8 en 9-gevers laag is dan is veel 10 teken dat de film geplugd wordt. Vind je een laag gemiddelde, maar toch tientallen procenten hoge scores, dan is het een film voor liefhebbers van het genre. Het is ook nog interessant om op de land-namen te klikken en de verschillen te zien. Pluggers worden vaak ingehuurd uit India. Klik je op India zie je 26% 10 scores tegen 15% internationaal. Om dat er uit te filteren klik op de losse landen. Je ziet dat het beeld hetzelfde blijft, 50% blijft het een superfilm vinden.

Ik gebruik inmiddels zowel Moviemeter als IMBD. De duiding die je gaf is interessant, zal me er eens in verdiepen.

Wat maakt een film goed of slecht? Voor mij het vermaak. Als ik het vergelijk met muziek: je vindt een song mooi of niet. Van een rock'n roll nummer kan ik heel blij worden terwijl iedere muzikant dit binnen een uurtje na kan spelen. Zware klassiek is niet aan mij besteed terwijl het pure kwaliteit zal/kan zijn. Ga ik dat dan waarderen met 1 ster? nee

Een film pakt je, pakt je niet of ergens er tussen in. Ik geef uitsluitend de eerste een waardering. De rest laat ik aan anderen over want smaken verschillen.

Ik vind wél dat er het laatste decennia steeds minder films uitkomen die de moeite waard zijn. Veel eenheidsworsten. Ik wijd dat aan de streamingsdiensten die filmmaatschappijen een budget voor een film geven. Vroeger maakte men films voor de verkoop aan bioscopen. Hoe meer bezoekers voor een film, des te meer verdiende men aan een film. Die drang/uitdaging is minder omdat men vooraf de centen in de zak krijgt. Tevens heeft men zich meer op series gericht, die relatief minder kosten met zich meebrengen. Je ziet het aan de toplijsten. In de film top 100 komen relatief heel weinig films voor die jonger zijn dan 10 jaar. Ik zie geen klassiekers zoals bijvoorbeeld the Godfather meer verschijnen. Gelukkig wordt op mijn leeftijd het geheugen slechter zodat ik films van "vroeger" nogmaals kan bekijken zonder dat ik daar nog veel herinnering aan heb,, ;)

als ik hier soms de reacties lees dan is het net alsof men een werkstraf heeft en dat men tegen hun zin in films moet bekijken. De kritieken zijn vaak lachwekkend en vergezocht. Dan denk ik: lachen is véél gezonder

Zo zie ik het ook, waardering geef je aan iets dat je goed doet. Mooi of grappig, spannend, boeiend vermaak. Daarmee probeer je de gever iets van dankbaarheid terug te geven en het goede te stimuleren. Dat men in Nederland negatiever denkt is mogelijk omdat de Calvinistische cultuur sterk draait om het veroordelen van het slechte.

Iedereen waardeert/oordeelt natuurlijk op zijn eigen manier. Veel mensen denken ontledend. Sommigen geven een soort jury-rapport met pluspunten en minpunten, anderen gaan films technisch ontleden waarbij ze allerlei aspecten een beoordeling geven. Voor mij telt de totaal ervaring en wat mij de film heeft doen genieten, maar dat is ook een beetje een levensinstelling.

Ik sla reacties die negatief beginnen over, en lees enkel die positief beginnen. Ik wil graag weten waarom een film gewaardeerd wordt, dan weet ik wel of hij bij mij past. De ergernissen van mensen ga ik snel overheen omdat je dan het risico loopt te gaan ergeren aan dingen die anders nooit zouden zijn opgevallen. Bepaalde kritiek boeit mij niet zoals: De film is niet origineel. Een film kan zowel op een positieve als negatieve manier niet origineel zijn. Sommige thema's en hogere waarden zijn tijdloos en heerlijk. Ik vind het irritant worden als er een politieke, morele boodschap wordt gedramd.

Teleurstellende film. Zoveel potentieel en dan zo`n matige uitwerking. James Gunn heeft zich vertild aan deze film. De zoveelste superman film. Na het geweldige Man of Steel nu een futloze versie. Veel bombarie, special effects, donderend geluid, en overig spektakel. Maar een rommelig verhaal en dito scenario zitten de film behoorlijk in de weg. De keuze dat het allemaal quasi serieus of juist quasi grappig was(het was niet altijd duidelijk) helpt de film ook niet vooruit. De badquy is vooral een kneus en zijn vriendjes nog meer. En dan Superman zelf. Die doet het op zich wel goed. Maar kom op zeg. Waar is zijn onoverwinnelijkheid? De slechteriken beschikken over meer potentie en kracht dan hij. Tja, wat wil je in een pak dat doet fronzen. Het leek wel een pak voor carnaval. Een groot minpunt. Een grappig hondje moet dan de aarde redden. Oke,...niet mijn Superman film dus.

Geslaagde, maar niet altijd even volwassen DCU-reboot

James Gunn is een regisseur die bij mij wisselend succes boekt. Guardians of the Galaxy vond ik geweldig, en ook The Suicide Squad is top. Ik geniet van series als Peacemaker en Creature Commandos, al kent Peacemaker sterk wisselende kwaliteit (seizoen 2 moet ik nog steeds zien). Toch vond ik het eerste seizoen over het algemeen vermakelijk, met een aantal uitschieters naar boven.

Het tweede seizoen van Peacemaker speelt een belangrijke rol in de DCU, maar voor ik daarmee begon, wilde ik eerst Gunns Superman zien. Omdat Guardians of the Galaxy Vol. 3 mij flink tegenviel, had deze film niet mijn hoogste prioriteit. Toch vond ik Gunns versie van Superman behoorlijk geslaagd. Er waren echter wel een aantal punten die mij stoorden en waar ik niet op had gehoopt binnen de DCU.

Dit heeft betrekking op een aantal kiddy- en softe elementen: Superman die een eekhoorn redt, de “superschattige” ruimtebaby en het voorspelbare cliché van een object (en zelfs een gigantische draak) dat Superman net op tijd tegenhoudt voordat deze omvallen en er gewonden vallen. Ik begrijp dat dit bij Superman hoort, maar ik had gehoopt dat Gunn meer zou inzetten op zijn eigenzinnige, volwassen stijl, in plaats van te leunen op familievriendelijke clichés die we al kennen van Marvel/Disney. Deze elementen hadden minder opzichtig naar voren mogen komen en meer op de achtergrond kunnen blijven.

Toch zijn er ook veel positieve punten. De speelduur vloog om, het tempo lag hoog, en er werd geen onnodige tijd verspild aan introducties die iedereen al kent. De Justice Gang vond ik een leuke groep: ongefilterd en ongeremd, wat een verademing was bij de toch wat brave Superman. Lex Luthors intelligentie werd op een geloofwaardige manier ingezet om Superman dwars te zitten. Ondanks het hoge “koetjiekoe-gehalte” van Superman zijn sidekick Krypto, heb ik hem toch in mijn hart gesloten. Er zijn ook scènes waarbij duidelijk is dat Gunn helemaal in zijn element is, met als hoogtepunt het gevecht op het strand met Mr. Terrific en een aantal humorvolle momenten waar ik oprecht van genoten heb.

Het was jammer dat het eindgevecht behoorlijk generiek en weinig origineel was, maar gelukkig bleef er genoeg te genieten over. Ik blijf Gunn met veel belangstelling volgen, al hoop ik dat hij zijn eigenzinnige stijl niet te veel laat ondergraven en te soft wordt. Al dan niet onder druk van de studio’s.

3,5★