Amadeus (1984)

Ik vond het na verloop van tijd ook inderdaad allemaal een beetje in herhaling vallen. Voor mensen die Mozart's muziek prachtig vinden is het natuurlijk fijn om minimaal 5 keer naar 10 minuten durende opera's van Mozart te kijken maar mij deed het niet veel. Daarom had ik het na een paar eigenlijk wel gezien en kon de film me steeds minder boeien. Wel met erg veel gevoel gemaakt en geacteerd. Toch wel 3 sterren want films over genieën zijn altijd interessant.

Groots opgezette film van Forman, die het (uiteraard) voor een groot gedeelte van de muziek moet hebben. Salieri is een stuk interessanter dan de gestoorde Amadeus, en Abraham speelt de rol met verve. 3,5*.

Wat zet F. Murray Abraham hier een fenomenale rol neer! Een gefolterde geest die aan de ene kant van Mozart houdt en hem aan de andere kant totaal niet kan uitstaan. De vorm van de film werkt voor hem vooral erg goed, hij kan echt alles geven wat hij aan acteren in huis heeft, en dat is blijkbaar erg veel.

Forman bewijst voor mij eens te meer een geniaal regisseur te zijn die zich vooral erg thuisvoelt met biografieën. Acteurs leveren ook vrijwel zonder uitzondering grootse prestaties onder zijn begeleiding. Nicholson in One Flew over the Cuckoo's Nest, Woody Harrelson in The People vs. Larry Flynt, Jim Carrey in Man on the Moon en hier dus Abraham. De rest van de acteurs in Formans films zijn eigenlijk ook altijd goed maar er kan er elke keer maar één de show stelen blijkbaar.

Duurt geen seconde te lang deze film. Voor nu een 4,5 maar bij herziening kan dat best nog eens de volle mep worden.

Amadeus is eindelijk mijn nodige herziening ondergaan. Het was alweer zo'n twee jaar geleden, tijd om herinneringen op te halen.

Mooie herinneringen ophalen zelfs, want Amadeus is echt een genot om te zien, van begin tot eind. Hoewel ik het met het commentaar van sommigen eens ben dat Tom Hulce niet de perfecte 'Wolfie' is, slaat hij zeker geen modderfiguur. Abraham speelt echter een perfecte rol als Salieri. De enkelzijdige tweestrijd tussen hen wordt meeslepend verteld in de vorm van flashbacks.

Maar behalve sterk acteerwerk en een goed verhaal kent de film een zeer mooie setting (er zijn slechts vier decors gebouwd) en subtiele natuurlijke belichting (hoewel sommige nachtelijke scènes wel kunstmatig belicht leken...)

Amadeus is dus een prachtig visueel plaatje en kent een sterk staaltje narratie: een zeer onderhoudend stukje cinema! Ik zit met 4* in mijn achterhoofd, maar kan geen reden bedenken waarom het geen 4,5 moet zijn...

So be it!

Ik had hem jaren geleden al eens een aantal keren gezien (het was trouwens een van de eerste films waar mijn ouders me mee naartoe hebben genomen), maar pas na het zien van de Director's Cut werd het genie van deze film me helemaal duidelijk.

Om het kort te zeggen heb ik zelden zo'n sterk opgebouwde film gezien. Het scenario is om van te dromen, de dialogen, muziek, sfeerschepping en acteerwerk mogelijk nog beter. Verplichte kost voor elke filmliefhebber, ook al worden er een aantal creatieve vrijheden genomen met het levensverhaal van 's werelds meest geniale componist.

Verhoogd naar 5 sterren.

Mijn verwachtingen waren toch heel anders moet ik eerlijk zeggen, maar ik ben toch erg positief verrast door deze film. Zwakke punten zijn erg moeilijk te ontdekken in deze film vond ik. Het ziet er prachtig uit allemaal, de acteerprestaties van Hulce en Abraham zijn briljant en de muziek is prachtig. Ik had nooit gedacht deze muziek nog eens mooi te gaan vinden, maar Amadeus heeft daar verandering in gebracht.

Hulce is geweldig en heeft in deze film het meest hilarische lachje ooit, prachtig. De gesprekken die we door de hele film zien - tussen de priester en de oude Salieri - zijn erg goed gedaan. De film is als geheel gezien gewoon een visueel overdonderend spektakel met een prachtige setting, prima camerawerk en een sfeer die precies in het totaalplaatje past. De vrouw van ''Wolfie'' is trouwens ook precies goed gekozen voor haar rol, erg goed gedaan van haar en op één of andere manier had ze iets wat precies goed paste. Wat het is weet ik niet, maar beter had het niet gekund.

Een film die vaker gezien mag worden, want dat verdient ie' zeker. Op een gegeven moment duurde het allemaal wat lang, maar vanaf het begin tot het eind bleef de film boeien. Soms met wat mindere stukjes, maar dat is in veel films het geval. Voor nu een dikke voldoende voor deze film.

* * * *

Mooi muzikaal drama met een geniale Hulce en sterke Abraham. Destijds overladen met prijzen maar evengoed een ietwat te lange zit. Gewoon goed.

Ruim 2,5 uur erg geboeid zitten kijken. Wat een prachtige film. Alles is goed, geweldige acteerprestaties, schitterende kostuums en geweldig in beeld gebracht.

Het verhaal wordt geweldig opgebouwd en de manier van vertellen (uit de ogen van Salineri) pakt briljant uit.

4.5*

Tegenvallende film!

Ik had vooraf eigenlijk niet echt verwachtingen bij deze film. De opbouw van de film is best goed als we samen met de oude Salieri terugblikken op zijn leven en natuurlijk het leven van Mozart. Salieri wordt trouwens erg goed gespeeld door F. Murray Abraham. Daarentegen vond ik de acteerprestatie van Tom Hulce als mozart maar matig. Hij kwam op mij erg gemaakt over en vooral dat lachje is na verloop van tijd bijzonder irritant.

De eerste anderhalf uur van de film is op zich best aardig. Dan wordt de film op een gegeen moment een beetje een herhaling van zetten mede door de soms ellenlange muziekstukken die gespeeld worden. De muziek op zich was redelijk, maar vooral het gegil van de vrouw(en) er door heen ging bij mij soms door merg en been. Het is niet dat ik een hekel heb aan klassieke muziek, want ik kon Beethoven in A Clockwork Orange bijvoorbeeld best waarderen.

Visueel ziet film er tot slot ook best goed uit, maar mede door het gerek van de operascenes deed de film me het laatste uur niet zoveel meer.

2,5*

Ik heb trouwens de directors cut gezien, weet niet wat er geknipt is in de andere versie, maar ik neem aan een stuk van de operascenes?

Beter dan ik had verwacht, het is natuurlijk altijd interessant om een film te zien over iemand die door de meeste mensen wel zal worden genoemd als je hen vraagt naar een lijstje met genieën.

Niet alleen de briljante Mozart, maar ook het Salieri-personage, dat zich niet kan neerleggen bij zijn eigen beperkingen, levert sterk materiaal op.

Grootste troef van Amadeus vind ik de opbouw: niettegenstaande de film drie uur duurt, heb je nooit het gevoel dat de prent gaat slepen. Ook de vele muziek gaat nergens storen, hoewel ik zeker geen grote fan ben van Mozart.

Theatrale film, hoe kan het ook anders, maar best verteerbaar. 3*

Bof.

Aardige aan deze film is dat hij redelijk frivool is, en wat meer dan een duffe biografie. Mozart wordt redelijk excentriek neergezet, maar is best te genieten. Wel een beetje jammer dat het verhaaltje wel erg zwart/wit neergezet werd, maar viel verder goed te verteren.

Voor een kostuumdrama ook aardig in beeld gebracht, al is er maar weinig echt opzienbarends te melden. Zag er gewoon verzorgd uit, op een niet al te muffe manier.

Minder is dat de film, zeker halverwege, zichzelf erg veel herhaalt. De operas vond ik niet al te boeiend, sowieso spreekt Mozart mij als artiest nauwelijks aan. Naar het einde toe vond ik het ook steeds minder boeien, al kwam dat wel grotendeels door de te lange speelduur.

Vond het niet zo slecht als gevreesd, al had ik op basis van enkele commenteren toch wel iets aparters verwacht. Iets frivoler dan de doorsnee biopic, maar uiteindelijk blijft het binnen de lijntjes.

1.5*

Helaas is het mijn ding niet zo. Het is wel wat boeiend en fascinerend maar voor mij was het veel te langdradig. Toch een klein beetje ervan genoten maar ik hou het op 3 sterren.

Erg interessante film, al hoeven die operascenes niet zo van mij. Maar het karakter Salieri, die Mozarts muziek verafgodt, maar tegelijkertijd walgt van zijn karakter, is erg interessant. Sterk slot ook.

Met fenomenale production design, geschoten met groothoeklenzen die het geheel een epische aanblik geven, toont Milos Forman met Amadeus in de eerste plaats de destructieve krachten van jaloezie en afgunst.

F. Murray Abraham zet op briljante wijze Salieri neer (norsig en gefrustreerd op middelbare leeftijd, berouwvol en tragisch in zijn laatste levensjaren), een man in constante tweestrijd tussen zijn torenhoge bewondering voor Mozart en zijn eigen frustratie dat hij zelf deze hoogten nooit heeft kunnen bereiken. Dat Wolfgang zelf dan nog zo'n adolescente puber is (tevens geweldig neergezet door Tom Hulce, die ondanks de kinderlijke arrogantie van Wolfgang het voor elkaar krijgt om hem bijzonder sympathiek te maken), helpt niet bepaald.

Het spel tussen deze twee mannen wordt ondersteund door de beroemde muziek, waarbij met name het Requiem in de laatste akte een overweldigende indruk maakt. Maar bovenal is Amadeus een meesterlijke biografie doordat het onderwerp niet biografisch wordt benaderd; Salieri staat centraal en via zijn innerlijke strijd met Mozart worden menselijke emoties verkend. Dat zijn object van affectie net een van de meest geniale componisten ooit betreft, zorgt alleen maar voor het prachtige audiovisuele schouwspel. 4.5*

Ik kan hier kort en krachtig over zijn.

Film is mooi opgezet. Acteerwerk erg geloofwaardig en Mozart was me er eentje! De manier waarop hij componeert. Ziekelijk goed.

Denk dat deze film alleen echt boeit als je wat met Mozart en zijn muziek hebt. Ik heb hem ook alleen maar met mijn moeder meegekeken.

3,5*, omdat het wel een mooie film blijft.

Normaal gesproken houd ik niet zo van kostuum drama's en van klassieke muziek heb ik ook weinig kaas gegeten. De enige film die deze twee elementen mooi weet samen te voegen en mij ook echt wist te bekoren was Kubrick's Barry Lyndon. Amadeus had ik via het forum getipt gekregen, en me er dus maar aan gewaagd.

Een beetje een moeilijk door te komen film, en ik kon er vooral erg moeilijk inkomen ook. Komt misschien ook wel omdat ik de DC heb gezien ipv. de gewone versie. Ellenlange klassieke muziek stukken tot aan tenenkrommend aan toe. Op het laatst had ik het dan ook echt wel gehad met de minuten durende opera stukken. Verhaal technisch kon ik er ook maar weinig mee. Voelde allemaal een beetje te theatraal aan. Het laatste deel wordt het nog wel wat boeiender, maar kan voor mij de film niet meer redden.

Af en toe kent de film echter zo zijn mooie momenten, wat het nog enigszins uit te houden maakt. Ook de design en de setting van het oude Oostenrijk is erg mooi gedaan. Je kunt zien dat er veel tijd in is gestoken om het zo authentiek mogelijk te maken. Dat maakt Amadeus een lust voor het oog. Ook het acteerwerk is erg goed, en dan vooral van F. Murray Abraham die volgens mij de rol van zijn leven speelt in Amadeus.

2*

Deze muzikale tentoonspreiding vertelt een deel van Mozart's korte leven, en focust nog wel het meest op zijn tragische ondergang. Hoeveel er precies van waar is, is een ander verhaal en hier niet echt van belang. Film op zich is sowieso al een erg makkelijk gegeven om snel wat bij te leren, maar dat wil nog niet zeggen dat alles wat je ziet ook daadwerkelijk waargebeurd is.

De film is niet bedoeld om het leven van Mozart en zijn omstanders zo nauwkeurig mogelijk in beeld te brengen. Nee, 'Amadeus' is duidelijk aantrekkelijker (lees: interessanter) gemaakt voor het grote publiek en weet ondanks zijn lange speelduur verrassend boeiend te blijven.

In mijn ogen zou de film nochtans beter de titel 'Salieri' dragen, daar alles uiteindelijk om zijn vreselijke afgunst gaat. De triomfen die Mozart her en der heeft geoogst worden zo goed als overgeslagen en het is vooral zijn neerwaartse spiraal die opgelicht wordt. De rol van Salieri hierin is eigenlijk miniem, maar indirect is hij toch erg betrokken bij zijn dood.

Het gebruik van flashbacks om het hele epos uit de doeken te doen steekt me niet tegen. Er zijn andere films die dit ook toepassen, en af en toe kan dat enorm tegenvallen. Maar hier is deze techniek wel op zijn plaats.

Een paar spitsvondige verhaalelementen, die meestal gaan over het combineren van muziek met gelaatsuitdrukkingen en de theatrale manier van acteren, waren zeer geslaagd. Visueel is er niets meer of minder te zien dan decors en kostuums die trouw blijven aan hun geschiedenis. Qua camerawerk is me in feite niets speciaals opgevallen.

De personages zijn schitterend vertolkt. Vooral Abraham zet op verbluffende wijze zowel de jonge als oude 'kampioen der middelmatigheid' neer. Alleen die smalle ogen al, die zo schalks door dat obscure masker priemen. Hij ís Salieri. Ook Mozart wordt uitstekend neergezet door Hulce, net als de 'Emperor' door Jeffrey Jones. Ik heb met plezier naar deze mensen gekeken.

Uiteindelijk een serieuze meevaller. De verwachtingen waren al redelijk hoog, en zijn voor één keer toch nog eens ingelost.

Zeer goed.

4,00

Geweldige film! Die muziek is echt fantastisch! Iedereen leeft zich goed in zijn rol en die kostuums zijn prachtig. Het verhaal bouwt zich goed op, alleen lijkt het me toch niet heel erg waargebeurd.

Kortom deze film is gewoonweg goed. Die prachtige operastukken alleen al zijn subliem.

Een boeiende film!

Ik zat vooral te smullen van de weelderige klederdrachten en de groots opgezette operastukken. Natuurlijk zijn ook de 2 hoofdrolspelers niet verkeerd bezig. Zo zet Tom Hulce een excentrieke, vlotte Mozart neer en vond ik F. Murray Abraham excelleren als tegenstrijdig persoon die enerzijds verzot is op Mozart `s muziek en hem tegelijkertijd verafschuwd.

Prima film, alleen golfde mijn aandachtscurve soms wat op en neer, aangezien de film toch wat moeite heeft om bijna 3 uur lang op ramkoers te liggen qua prestaties. Ik had de film lang vooruitgeschoven, maar dat bleek nergens voor nodig. Een 3,5*

Hoewel Mozart niet mijn favoriete componist is, heb ik deze film ontelbare keren gezien. Als klein jochie was ik al gefascineerd door hoe Mozart hier neergezet wordt als geniale mafkee en zijn lachje heb ik altijd prachtig gevonden. Het vele zien heeft ook z'n sporen achtergelaten, want ik merkte dat ik nu grote gedeeltes van de dialogen mee kon praten.

Binnen de film wordt de waarheid flink onrecht gedaan, want er klopt niets van dat Salieri Mozart wilde vermoorden. De twee waren weliswaar soms rivalen, maar respecteerden elkaar wel. Verder was de invloed van Salieri op de klassieke muziek enorm, want onder andere Beethoven, Schubert, Liszt en Mozarts zoon Franz Xaver Wolfgang behoorden tot zijn leerlingen. Verder wordt Mozart in de film neergezet als een losbandige gek, wat ook maar deels op waarheid berust. Hij had zeker een ruige levensstijl, en hij was ook wel vulgair, maar alleen binnen eigen vriendenkring. Voor hoeveel mensen geldt niet hetzelfde? Verder worden de muzikale kwaliteiten van Mozart wel een beetje opgehemeld. De man heeft geniale muziek geschreven, maar niet alles was even geniaal, zelfs Mozart heeft een rijpingsproces moeten doormaken. Ook is het niet zo dat Mozart alles in zijn hoofd componeerde en het vervolgens opschreef, want ook hij maakte schetsen. Wel is het waarschijnlijk zo dat niemand zo gemakkelijk componeerde als hij. Bij Beethoven, met wiens muziek ik overigens meer heb, is aan de oorspronkelijke handschriften te zien dat hij veel meer moeilijkheden had tijdens het componeren. Veel meer correcties, hele bladzijden die vervangen werden, etc.

Vind ik het erg dat de geschiedenis verdraaid is? Volstrekt niet. De invalshoek die de regisseur biedt, van de geniale gek wiens leven beschreven wordt door een jaloerse collega, maakt de boel behoorlijk boeiend. Omdat dit zo goed werkt, heb ik ook niet zo'n groot probleem met de taalkeuze. Duits was uiteraard beter geweest, maar de film heeft zoveel meer te bieden dat het Engels me niet stoort.

De film is degelijk geschoten, maar de belangrijkste kracht schuilt natuurlijk in de muziek zelf. Wat mij betreft één van de beste soundtracks ooit (ja, wat wil je), waarbij de manier waarop de muziek gemonteerd wordt wat mij betreft geniaal is. Er zijn twee scènes die wat mij betreft dit het beste illustreren: de eerste is de scène waarin Salieri tot God bidt om van hem een componist te maken, terwijl op de achtergrond een jongenskoor klinkt. Vader Salieri sterft, en op het moment dat vader in de doodskist ligt klinkt net het amen van het koor.
De tweede scène is de boze schoonmoeder die al kakelend overgaat in de koningin van de nacht uit Die Zauberflöte.Het zou me niets verbazen als Mozart echt door zo'n kakelend mens geïnspireerd is geraakt.
Maar er wordt ook goed gebruik gemaakt van de muziek als Salieri in de map met Mozarts muziek kijkt. en de muziek die hij bekijkt klinkt. Zo ook de scène waar je Mozart ziet componeren en waar de muziek klinkt die hij in zijn hoofd heeft en die op papier gezet moet worden. Als er op de deur geklopt wordt en hij opkijkt, stopt deze muziek ook meteen. Het zijn maar kleine voorbeelden, maar het viel heel erg bij me in de smaak.

Mooie rol voor Abraham, die Salieri prachtig neerzet. Vooral als oude man blinkt hij wat mij betreft uit. Om één scène te noemen, die niet zozeer het hoogtepunt wat dat betreft was, maar die me wel altijd zal bijblijven, is de eindscène, waarbij de oude Salieri de priester, die hem de biecht afneemt, helemaal vertwijfeld en gebroken achterlaat.

Ik lees hier overigens veel kritiek op de vele operascènes die voor velen nogal herhalend waren. Ik kan die kritiek begrijpen, maar ik deel haar niet, want daar vind ik de muziek te fantastisch voor. Zeker de scène uit Don Giovanni vind ik machtig. Het gebruikt van het beginakkoord van Don Giovanni als leidmotief voor Leopold Mozart vind ik overigens ook erg sterk, al is dit natuurlijk niet origineel, want leidmotieven worden in film sowieso veelvuldig gebruikt, bijvoorbeeld in Star Wars bij Darth Vader. Maar het leidmotief werd ook al veel eerder gebruikt door componisten zelf, de opera's van Wagner bijvoorbeeld zitten vol met leidmotieven.

De enige operascènes die wat mij betreft geschrapt hadden kunnen worden, waren die van de opera van Salieri, en die van de parodie op de opera's van Mozart. Die scènes hebben wel een verhaaltechnische functie en dat brengt me op de Director's Cut, die ik nu voor het eerst gezien heb. De scènes die ik daar heb gezien vullen weliswaar enkele plotholes, maar verzwakken wat mij betreft de structuur van de film. Zo is er een scène die volgt op de uitvoering van Die Entführung aus dem Serail. De sopraan, waarop Salieri verliefd is en die de hoofdrol vertolkt in de opera, komt erachter dat Mozart verloofd is met een ander en mept Mozart met de bloemen. Duidelijk is waarom, en in de originele versie verzucht de oude Salieri, die over deze gebeurtenissen verteld, dat hij toen wist dat Mozart haar had gehad. In de director's cut is er nog een kleedkamer scène tussen het meppen met de bloemen en Salieri's verzuchting te zien. Alsof het niet duidelijk genoeg voor ons was! Hier onderschat wat mij betreft Forman zijn publiek.

Nog betreurenswaardiger is de tweede ontmoeting tussen Salieri en Mozarts vrouw. Weliswaar maakt die haar reactie begrijpelijker als ze later in de film hem aantreft bij Mozarts sterfbed, maar de toegevoegde scène doet haar geen eer en bovendien zorgt het ervoor dat de film een stuk zwart-witter wordt, want het wordt nu ineens een stuk moeilijker om begrip voor Salieri op te brengen.

De scène dat Mozart les gaat geven is wat mij betreft helemaal overbodig, en het is ook jammer dat er iets is toegevoegd aan de scène waarin het dienstmeisje geïntroduceerd wordt. Wat ik zo mooi vond aan de oorspronkelijke scène is dat terwijl zijn vrouw en vader ruziën, Mozart maar weer naar de componeerkamer gaat om met het geruzie op de achtergrond onverstoord te gaan componeren. Dit wordt volledig teniet gedaan door een kleine toevoeging, waarbij de knoop al doorgehakt is. Erg jammer.

Ik geloof dat ik als één van de weinigen niet al te positief ben over de director's cut, die wat mij betreft hooguit 3,5* zou krijgen. Het origineel krijgt een ruime 4* van me. Misschien bij een herziening nog wel meer, want mijn zicht op het origineel is enigszins vertroebeld door deze director's cut, omdat de toevoegingen ook de sfeer aantasten. In ieder geval bij de herziening geen director's cut meer voor mij.

Geweldige film...ik kan niks erover slecht spreken.

De acteerprestaties van Murray en Hulce zijn adembenemend alhoewel het typetje Mozart wel irritant was..het lachje was dan weer geniaal ...

Normaal ben ik in feite geen liefhebber van langspeelfilm (films die 2.5 uur of meer duren) maar onlangs Apocalypse bekeken (3.16 uur) en nu Amadeus (3 uur) bewijst dat klasse films ook echt mij langdurig kunnen boeien ...

Topper die me totaal verraste!

Ik ben een behoorlijke liefhebber van de muziek van Mozart en wilde deze film daarom niet links laten liggen.

Erg leuk om te zien hoe bepaalde muziekstukken van hem zijn ontstaan en in welke omstandigheden hij ze schreef.

Alhoewel Mozart in deze film lichtelijk overdreven wordt voorgesteld is het wel bekend dat hij geen lieverdje was en een behoorlijke vrijbuiter geweest moet zijn.

Tom Hulce levert een wereldprestatie door hem weergaloos neer te zetten. Natuurlijk is zijn lachje echt elke keer weer genieten geblazen, maar hij speelt zo verschrikkelijk goed!

Hetzelfde kan gezegd worden van Abraham die Salieri ook ontzettend goed vertolkt.

De film op zich zit prima in mekaar. De muziek die de scenes ondersteunt bezorgde me meerdere malen kippenvel over m'n hele lichaam.

Ik heb genoten!

Een prachtige film over het leven van Mozart, door de ogen van Antonio Salieri. Vooral Salieri, die uitstekend wordt vertolkt door Murray Abraham, stak er bovenuit. Een zeer intrigerend personage.

Ik heb de director's cut van drie uur gekeken, maar ik heb mij eigenlijk geen moment verveeld, Geen liefhebber van klassieke muziek, maar het geheel maakte zeker indruk. Mooie settings, (uiteraard) sterke muziek en prima acteerwerk. Zeker de moeite waard.

Uitstekend drama met schitterende decors, kostuums, pruiken, beelden en natuurlijk de muziek. Het verhaal zat zeer goed in elkaar en was zeer boeiend. De film duurt behoorlijk lang maar verveeld eigenlijk nooit. De cast deed het prima en ik vond het schitterend om te zien hoe Antonio Salieri (uitstekend gespeeld door F. Murray Abraham) jaloers werd op Mozart en hem ten gronde richtte met alle gevolgen van dien. Tom Hulce speelde trouwens de rol van Mozart schitterend.

Zo, heb me er - na een jaar van tegenaan hikken door de lengte - toch maar eens toe gezet. Geheel toevallig (!) op Mozarts 221e sterfdag.

De film is fijn van toon. Subtiel genoeg dat het niet echt een lachen-gieren-brullen komedie wordt, maar puur drama en serieus is het ook niet te noemen.

Tom Hulce speelt een geweldige rol (dat lachje! ), en ook zijn vrouw mag er zijn. Eigenlijk is iedereen in de film erg goed gecast.

Het feit dat het een fictief verhaal is stoorde me minder dan ik vantevoren had verwacht. De connectie tussen Salieri en Wolfie is apart, maar interessant. Ik zal hem waarschijnlijk vaker moeten zien (maar ik weet niet wanneer ik weer zin in heb in de lange zit) om alles helemaal te kunnen duiden.

Ik vond hem aan de -onnodig- lange kant. Ik had ook nog eens de 20 minuten langere directors cut. Weet niet wat er extra inzat (ik vermoed die vaudeville stukken en de opera's?), maar ik denk dat die extra's op zich vrij straffeloos weggelaten konden worden. De laatste drie kwartier gaat de vaart er teveel uit.

De film is zoals gezegd meestal licht van toon, maar de inzet van het Lacrimosa op het moment van zijn sterven was wel een klein kippenvelmomentje.

Aparte film, kijkt wel prettig weg. Heb trouwens de decors en de kostuums nog niet eens genoemd, bij dezen, petje af.

Geef het voor nu 4*, maar ik weet nog niet helemaal 100% wat ik ermee aanmoet.

Toch een herziening waard voor deze film. Ik ben altijd meer een liefhebber geweest van Beethoven dan van Mozart. Maar los daarvan blijft hij een intrigerend figuur. Amadeus wil op de eerste plaats een sfeerbeeld weergeven met enkele losse feiten van Mozart. Een groot deel is hier gefantaseerd, en ik twijfel soms of dat wel de goeie aanpak is. Stijl is één ding, maar zoveel fantasie in een biopic is toch ook wat misplaatst lijkt me. Mozart was in elk geval een levendige feestvierder die waarschijnlijk door z'n jonge blitscarrière rotverwend was en altijd geld over de balk gooide. De film toont dat wel en laat het magnifieke van z'n werk zien. Wel mis ik ergens het charismatische van de man zelf, wat ik bij bvb bij Immortal Beloved (over Beethoven) wel kon zien.

Geen 5* dus meer en al lange tijd geen plaats in de top 10. Maar ik vind het desondanks nog steeds een sterke film die door z'n enthousiasme en theatrale voorstelling een echte Mozart-uitstraling kent met barok decorstukken en weelderige pruiken. De film heeft duidelijk Mozart's populariteit een handje geholpen in de jaren '80. En dat is voor een klassieke componist niet zo evident.

In alle opzichten een juweeltje; hooguit kan je stellen dat het filmisch niet zeer gedurfd was, so what. Citaten en scenes die je daarna met jou meedraagt; het feit dat je nadien deze jou overbekende componist niet meer kan horen zonder jou de film te herinneren. Eenvoudigweg klasse.

Imponerende film waarvan het eerste gedeelte, waarbij Salieri tegenover de priester het verhaal Mozart op gang trekt en de personages nieuw en fris overkomen, beter uitvalt dan het tweede wanneer er meer opera te zien en de figuur van Mozart aan het tanen is.

Natuurlijk is het geheel filmisch schitterend en zijn de vertolkingen onvergetelijk.

In hoeverre alles historisch juist is laat ik in het midden. De ter aarde bestelling van Mozart is in ieder geval betekenisvol en impressionant.

Pff, jemig wat een geweldige film!

Toen ik hem voor het eerst had gezien kon het het allemaal nog niet helemaal vatten en was toen van mening dat ik Immortal Beloved (1994) iets beter vond (vind ik ook een hele mooie film, met een van de betere rollen van Gary Oldman), maar deze film kreeg ik maar niet uit mijn hoofd en hoe meer ik erover nadacht hoe beter hij werd. Dus volgde een week later, toen ik het allemaal even kon bezinken een tweede kijkbeurt en ik was helemaal weggeblazen.

Jemig wat een complexiteit, weergaloos vertolkt door de fantastische acteur Fahrid Murray Abraham als Antolio Salieri. Ik leef in die film helemaal met hem mee en hij komt zo ongelofelijk echt over.

Het mooie is dat ik hem helemaal begrijp, maar als je hem begrijpt, is het lastig uit te leggen aan iemand die de film nog niet heeft gezien.

Film blijft fictie en het verhaal klopt niet helemaal met de werkelijkheid rondom Mozart/Salieri, maar dat maakt voor mij echt niet uit. Een alternatieve realiteit werkt ook en dat blijkt maar weer.

Het gaat erom hoe het wordt uitgevoerd, geacteerd, het brengen van het verhaal al het visuele, de muziek en, en... nou ja woorden schieten mij nu te kort... Milos Forman heeft weer een meesterwerk gemaakt met deze film!

De muziek blijft nog af en toe doorspelen in mijn hoofd. Prachtig!

Amadeus

Met een zekere affiniteit voor klassieke muziek, films en de Top250 leek het mij tijd te worden om deze verfilming van het korte, maar turbulente leven van Mozart eens te aanschouwen. Een film waarvan mijn moeder zei dat ze die nog in de bioscoop gezien had als haar jongere zelf. Niet lullen maar kijken, want 180 is een aardige zit.

Forman weet op aardige wijze je de volle speeltijd vast te houden. Dat moet ook wel, want anders haakt menigeen af. Het is een goede keuze geweest om het verhaal vanuit een zijperspectief van de grote Wolfgang te laten zien. De opkomende manische haat en liefde van Salieri - over wie het verhaal eigenlijk gaat - voegt een dynamiek toe die aangenaam is om naar te kijken. Toch blijft de film daardoor een wat onpersoonlijk geheel ten opzichte van Mozart, wiens extravagante lach vooral in het gehoor blijft hangen, terwijl de rest op de achtergrond verdwijnt. Binnen het kader van een persoonsschets van Salieri (die overigens fictief is), laat Forman een goede indruk achter. Toch, ondanks dat het verhaal blijft boeien, imponeert het in zijn geheel niet. Aardig dus, maar niet memorabel.

Acterend gezien is de film wisselend. F. Murray Abraham speelt vrij oppervlakkig. Vooral de uitwerking van zijn karakter snap ik niet. Binnen dat kader gezien is het aardig. Toch weet zijn spel niet te beklijven.

Degene die dat namelijk doet is Tom Hulce. Hij weet zijn personage een heerlijke lading mee te geven die lang blijft hangen. Zelfs nu kan ik zijn schaterlach horen. Toch weet hij naast die laag van extravagantie en joligheid niet veel meer te brengen en houdt zijn personage niet veel in. De echte Mozart krijgen we helaas niet te zien.

Visueel gezien ziet de film er goed uit. Alles, van interieur tot kledij en etiquette tot hofleven lijkt nagenoeg een perfecte imitatie van het authentieke Wenen, zij het met wat toegevoegde drama. Die drama werkt aardig bij aan de sfeer. Toch moet de film het van de muzikale toevoegingen hebben, die al het gewauwel over een walsen en polka's verlevendigen en tot expressie brengen. Zonder kan de film niet en zou het een droog, saai geheel worden. Daarnaast geniet ik er gewoon van. Vooral de oubollige opera's die behoorlijk gepersifleerd lijken zorgen voor nog een kleine komische noot.

Amadeus is een lekkere klassieke dramafilm geworden, die echter vooral qua verhaal de tand des tijds niet heel goed heeft doorstaan. Nét te weinig actie voor de speelduur, dat nu niet meer volstaat. Visueel en muzikaal gezien blijft het tijdsloos natuurlijk.

3.5*